‫[گناهان مرا بیامرز ‫و از قدرت گناه بر من رهایی‌ام ده.]
‫[از آن‌چه که کرده‌ام مرا بیامرز ‫و از آن‌چه که هستم رهایی‌ام ده.]
‫[داستان این فیلم از ماجراهای واقعی ‫الهام گرفته شده است]
‫[پیتسبرگ، پنسیلوانیا، سال ۲۰۱۱]
‫مامان! بیا ببین!
‫مامان، گفتم بیا ببین!
‫باسکیا کوچولو.
‫بیشترش رو خودت کشیدی مامان.
‫نه، با همدیگه کشیدیمش. ‫واقعاً خوبه دره.
‫زود باش، داری بازیگوشی می‌کنی. ‫هنوز هم باید کمکم کنی شام درست کنم.
‫زود باش، کاری نکن تکرار کنم.
‫خداوند رو سپاس و ستایش کنید!
‫یه چیز دیگه هم هست که باید در مورد...
‫یکشنبه نخل متوجهش باشید.
‫- خب، ایلعازر، اون مُرده بود، درسته؟ ‫- بله، مُرده بود!
‫بعد مشخصاً عیسی مسیح رفت اونجا و گفت، ‫اون مقبره رو باز کنید.
‫و ایلعازر اونجا بود.
‫اون گفت، برخیز.
‫و ایلعازر بلند شد.
‫اون گفت، لباس‌های قبر رو از تنت دربیار!
‫لباس‌های قبر رو از تنش درآورد،
‫بعد به پاسداشت عیسی مسیح جشن کوچکی گرفتن.
‫نخل‌ها رو به زمین گذاشتن ‫و به عیسی مسیح خوش‌آمد گفتن،
‫و مثل یک پادشاه ازش استقبال کردن.
‫و اگه قلباً باور داشته باشید که...
‫خداوند اون رو از مرگ بازگردونده،
‫شما نجات خواهید یافت.
‫شما نجات خواهید یافت!
‫واسه چی نذاشتی پسره رو با خودم ببرم کلیسا؟
‫چون نمی‌خواست بره مامان.
‫دوست ندارم مجبورش کنم ‫کاری رو بکنه که نمی‌خواد.
‫خب، امیدوار بودم که اون...
‫بیخیال.
‫اگه می‌خوای چیزی بگی، فقط بگو.
‫این گربه‌ماهی زیادی سیر داره.
‫بفرمایید.
‫شروع شد. گفتی این کار رو نمی‌کنی.
‫فقط دارم حرفم رو می‌زنم.
‫کی یادت داده اینطوری آشپزی کنی؟
‫من که نبودم.
‫بخشی از قرارمون واسه اینکه ‫بیای اینجا زندگی کنی مامان،
‫این بود که نشنوم در مورد این که ‫چطور خونه رو اداره می‌کنم نظر بدی.
‫انتظار داری چیکار کنم ابنی؟
‫آشغالی رو بخورم که سیرش زیادیه؟
‫خدایا.
‫درست نمیگم عزیزم؟
‫مامان، خفه شو.
‫- من یه ذره دیگه شیر می‌خوام. ‫- نه.
‫اون لیوان رو هم نباید می‌خوردی. ‫تو نارسایی لاکتوز داری.
‫هیچوقت نرفتی پیش یه دکتر که این رو بهت بگه.
‫فقط داری خسیس‌بازی درمیاری.
‫این آخرین باریه که بهت میگم ‫توی خونه اینطوری حرف نزن.
‫اوه، لعنتی.
‫دره...
‫بهم نگاه کن. لعنت بهش.
‫شروع نکن برتا.
‫سه هفته‌ست که پیش نیومده.
‫بیا اینجا پسر.
‫لعنتی.
‫بابا کی میاد خونه؟
‫من میرم سر کار.
‫بخور تی.
‫[- من هم دوستت دارم عزیزم. دلم برات تنگ شده. ‫- کی میای خونه؟]
‫[نمی‌دونم. امیدوارم زود بیام، ‫دلم برات تنگ شده عزیزم.]
‫[مامان این روزها حسابی دیوونه شده.]
‫[دوباره اعتیادش به نوشیدنی برگشته؟]
‫می‌دونی وقتی اینطوری بحث بابا رو پیش می‌کشی، ‫همه رو معذب می‌کنی.
‫نیت، بهش بگو.
‫الو؟ میشه جواب بدی؟
‫این بوی گند کار کدوم یکی‌تونه؟
‫بوی گند میده! اه...
‫خدا لعنتش کنه.
‫این چوب کوفتی رو می‌بینی؟
‫الان کله‌ی کوفتیت رو له و لورده می‌کنم لعنتی.
‫کثافت چاقالوی عوضی کثیف.
‫اون سه ماه رو توجیه نمی‌کنه که...
‫من سه تا بچه دارم ‫و تازه اومدم یه خونه‌ی جدید.
‫اگه می‌دونستم اون پیش‌پرداخت رو ‫خرج درست کردن این خونه نمی‌کردم.
‫خب، خانم، کار ما این نیست که بهتون بگیم ‫اون پول رو چطور خرج کنید.
‫آقا، باید یه کاریش بکنیم.
‫الان هیچ کاری از دست ما برنمیاد.
‫به خاطر این که از اولش تقصیر شما بوده.
‫نه بابا!
‫چی انقدر خنده داره؟
‫تا وقتی که دندوناش رو مسواک نزده، ‫یک و نیم متر ازم فاصله بگیر.
‫هی، آهای، پسره‌ی ترسو!
‫پسره‌ی ترسو داره میاد. چه خبر؟
‫- نمی‌شنوی دارم صدات می‌کنم؟ ‫- آروم باش.
‫- همینطوری راه برو. ‫- خفه شو.
‫می‌ذاری خواهرت به جات حرف بزنه؟
‫- عوضی. ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫- داداش، یعنی چی... ‫- لعنتی.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫تو مشکلت چیه؟
‫- برو ببینم دختره‌ی زشت. ‫- آروم!
‫- بشین. ‫- آروم باش.
‫- داری با کی حرف می‌زنی؟ ‫- فقط بشین رفیق!
‫متاسفانه الان کار دیگه‌ای ‫از دست‌مون برنمیاد خانم.
‫بعد از سه ماه عدم پرداخت...
‫قانون شرکت میگه باید ماشین رو سلب مالکیت کنم.
‫حالا اگه می‌تونید یه جوری پرداختی داشته باشید،
‫می‌تونیم با هم یه قراری بذاریم.
‫ولی شما سه ماه بدهی دارید.
‫می‌تونید یه جوری...
‫مامان‌بزرگ!
‫چه خبر خانم؟
‫اون از کجا اومده؟
‫پسر، این چیه؟
‫نه. جوابم رو بده.
‫فکر می‌کنی بعد از این که دیدم این چیزها ‫با تو چیکار می‌کنن بهشون دست می‌زنم؟
‫داشتم از تو قایمش می‌کردم.
‫باید می‌انداختمش بیرون.
‫- این خونه روی لباسش؟ ‫- آره.
‫- از کجا اومده؟
‫پسرهای سر خیابون.
‫- این رو نگه دار شانته. ‫- مامان؟
‫- لعنتی. ‫- ابنی، بس کن!
‫دوباره میفته زندان.
‫- با پسرم درگیر شدی؟ ‫- نه...
‫کاکاسیاه کوفتی اگه دوباره ‫به پسرم دست بزنی به خدا قسم...
‫جرئت داری دوباره به نیت دست بزن، شنیدی؟
‫به مادرت هم بگو. ‫اون زنیکه رو هم داغون می‌کنم.
‫- خانم ابنی، اصلاً قضیه اینطوری نبود. ‫- به من نگو خانم ابنی مرتیکه دروغگو.
‫- کدوم خری پسر من رو زده؟ ‫- داشت باهاش شوخی می‌کرد.
‫- قضیه اصلاً اینطوری نبوده. ‫- پس با یکی دیگه شوخی کنه.
‫خب حالا می‌خوای بهم بگی ‫چطوری با بچه‌هام برخورد کنم؟
‫تو بین همه؟
‫تو پسره رو تحقیر کردی ابنی.
‫موندم این کار رو از کجا یاد گرفتم مامان؟
‫چطوری می‌خوای براشون الگو باشی اگه ‫همینطوری کنترل خودت رو از دست بدی؟
‫آخه تو الگوی خیلی خوبی بودی، درسته؟
‫عجب مادر الگویی بودی.
‫می‌دونی که به این مسئله افتخار نمی‌کنم.
‫واسه چی اونطوری دهنم رو ‫جلوی بچه‌هام بو کردی مامان؟
‫می‌دونی که نشئه نبودم.
‫واسه کمتر از اینا دندون‌های ملت رو خورد کردم.
‫پس همین کار رو بکن عوضی.
‫دختر، من فقط دارم سعی می‌کنم مطمئن بشم ‫که داری پاک زندگی می‌کنی.
‫آره، چون الان کلیسا میری، درسته؟
‫خدا رو ستایش می‌کنی، همه چیزت نو شده.
‫خدا من رو نجات داد.
‫ممکنه دوست‌های توی کلیسات رو گول زده باشی،
‫ولی من همه چیز رو یادمه.
‫همه چیز رو.
‫اسمت تری‌ئه؟
‫اسم من آندره‌ست.
‫امروزم؟
‫روز تو چطور بود دوست من؟
‫روز تو چطور بود؟
‫من اکثراً اینجا زندگی می‌کنم.
‫تو کجا زندگی می‌کنی؟
‫من هم اینجا زندگی می‌کنم.
‫داداشم؟
‫داداش خیلی خیلی دور.
‫اگه می‌خوای بری خونه، پس برو خونه.
‫- این خونه‌ی کوفتی. ‫- توی باغ؟
‫دره!
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- هیچی.
‫در مورد حرف زدن با خودت چی گفتم؟
‫بلند شو برو توی خونه.
‫برو به مادربزرگت کمک کن.
‫از کی داری قایم میشی هلن؟ اون اطلاعیه‌ها ‫انقدرها هم نمی‌تونن بد بوده باشن.
‫این نمایش فقط باید یه کمی تغییر کنه.
‫نگران نباش.
‫اگه نشد، همیشه می‌تونم برات یه کار ‫به عنوان بازیگر ذخیره‌ی مادربزرگم گیر بیارم.
‫ممنون. من نقشی که تو بازی می‌کنی رو رد کردم.
‫مزخرفه.
‫مریک اونقدرها هم دیوونه نیست.
‫بهتره این رو بدونی عزیزم. ‫تو تازه از همین دیوونه‌خونه اومدی بیرون.
‫دیوونه‌خونه نبود.
‫تو رو از هالیوود انداختن بیرون.
‫واسه همین با التماس برگشتی برادوی.
‫خب، توی برادوی خبری از مواد و اعتیاد نیست.
‫حالا هم از سر راهم برو کنار ‫چون یکی منتظرمه.
‫خب، پس اون عوضی‌هایی که ‫معمولاً میبینیشون عوض شدن.
‫حداقل تا حالا با یکی‌شون ازدواج نکردم.
‫- دستت رو ازم بکش!
‫خب، شانته داشتم فکر می‌کردم که ‫از اونجایی که تو و پدرت خیلی به هم نزدیکین،
‫شاید بتونیم واسه جشن تولدت ‫صبر کنیم تا برگرده.
‫داری جدی میگی؟
‫- پس جشنی در کار نیست؟ ‫- نه، من این حرف رو نزدم.
‫من این رو نگفتم.
‫منظورم اینه می‌تونیم یه جشن کوچیک بگیریم.
‫تو عاشق باکلاس بودنی عزیزم. ‫بیا فقط یه شام خوب بخوریم.
‫یه کم شیشلیک درست کنیم.
‫مثلاً از اون کیک بستنی‌های باکلاس بگیریم.
‫اونایی که دنیس داره رو یادته دره؟
‫خب گوشی جدیدم چی پس؟
‫گوشی جدیدت چی؟ ‫اون گوشی که جایی نمیره.
‫استیو جابز همینطور گوشی می‌سازه.
‫تی، وایسا.
‫با سر نیمه بافته‌ات داری کجا میری؟
‫- از این وضعیت خسته‌ام. ‫- از چی انقدر خسته‌ای شانته؟
‫منم همینطور.
‫سلام خانم زیبا. امروز حال‌تون چطوره؟
‫مشغول زندگی‌ام عزیزم. مشغول زندگی.
‫اوضاع چطوره آلبرتا؟
‫دارم با چیزهایی که خدا بهم داده ‫همه‌ی تلاشم رو می‌کنم ملوین.
‫خب، امروز خیلی کارها کرده، ‫چون واقعاً خوشگل شدی.
‫نگاهش کن.
‫نگاه کن. با این لباسی که پوشیده. ‫همیشه داره با یکی حرف می‌زنه...
‫همه جاش آرایشه.
‫خیلی زیادی آرایش کرده.
‫می‌بینم که ریش بزیت رو مرتب کردی.
‫داشت بلند می‌شد.
‫می‌دونی، این سومین باریه که اینجا می‌بینمت.
‫بعد هنوز دعوتم نکردی بیرون.
‫باید تمومش کنه.
‫عذر می‌خوام؟
‫می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫فکرش رو می‌کردم.
‫بیرون بیا پیشم.
‫شماره می‌دیم به هم.
‫باشه عزیزم.
‫آلبرتا.
‫یه لحظه.
‫بله.
‫دو ماه گذشته رو هنوز پرداخت نکردی.
‫اه.
‫مدیکید کوفتی. همیشه یه مشکلی داره.
‫دوشنبه تماس می‌گیرم، حلش می‌کنم.
‫ما بیش از یک ساله که مدیکید قبول نمی‌کنیم.
‫خب پس، کی داشته هزینه‌هام رو می‌داده؟
‫خب، فکر می‌کردم می‌دونی.
‫چی رو می‌دونم؟
‫که اون دختر داشته پرداخت می‌کرده. ‫واسه این که مجبور نشی کلینیک عوض کنی.
‫می‌دونه که اینجا رو دوست داری.
‫قبل از این که چیزی بگی...
‫با ماشین نیومدم خونه.
‫امروز رفته بودم شیمی‌درمانی.
‫بهم گفتن که تو داشتی هزینه‌هام رو می‌دادی.
‫نباید این رو بهت می‌گفتن.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫لازم نیست هیچی بگی.
‫من خیلی خسته‌ام. میرم بخوابم.
‫در زیرزمین کوفتی.
‫اه.
‫اگه کسی اون پایینه، کارت رو می‌سازم!
‫هوم.
‫هوم. هوم. هوم.
‫لعنتی.
‫خدایا عزیزم.
‫ترسوندیم.
‫هوم.
‫نگرانش نباش. غذای فاسد خوردم.
‫کجاست؟
‫چی کجاست؟
‫پولم.
‫اون همه پول رو از کجا آوردی؟
‫ناتانیل دووان، به خدا قسم، ‫اگه داری مواد می‌فروشی...
‫با همین چوب لهت می‌کنم.
‫بابا.
‫اون برام چک می‌فرسته و من نقدش می‌کنم.
‫چرا؟
‫چون دارم پول جمع می‌کنم ‫که از این وضع فرار کنم.
‫بهش گفتم که می‌خوام از تو فرار کنم.
‫مطمئن؟
‫مطمئن.
‫پس پول کوفتیم کجاست مامان؟
‫فکر کردی داری با کی حرف می‌زنی؟
‫ازت متنفرم!
‫مامان، عذر می‌خوام.
‫مامان...
‫کاکاسیاه، امشب با بدکسی درافتادی.
‫- حتماً داری شوخی... ‫- مامان...
‫نه! نزنش!
‫مامان...
‫آندره! لعنتی.
‫خیلی متاسفم.
‫مادر نمونه‌ی سال ابنی.
‫من از اینجا میرم.
‫برگرد اینجا نیت.
‫مامان، درد می‌کنه.
‫نمی‌دونم چطوری من مادر آدم خوبی مثل اونم.
‫نرو نیت.
‫بهت نیاز داریم.
‫دارم تلاشم رو می‌کنم. ‫واقعاً دارم تلاشم رو می‌کنم.
‫هیچی. شخصی بود.
‫امروز نه دختر.
‫هیچی نگفت.
‫این رو ببینید.
‫- اه، این چه کوفتیه؟ ‫- شانته.
‫مراقب دهنت باش.
‫یه گربه‌ی مُرده توی زیرزمین‌مون بود.
‫- بس کن. دارم گربه رو می‌بینم. ‫- همونطوری اونجا نشستی.
‫یه گربه‌ی مُرده... باشه.
‫این میشه 60دلار خانم.
‫با صاحب‌خونه تماس بگیر.
‫من بعد از کار پولم رو می‌گیرم.
‫من پول اون رو نمیدم. ما تازه اومدیم اینجا.
‫شصت دلار یا این کوفتی برمی‌گرده اون پایین.
‫پولش رو ندارم.
‫من دارم.
‫من پولش رو میدم مامان.
‫الان برمی‌گردم آقا.
‫دیگه گیرت انداختم ابنی جکسون.
‫بذار ببینیم امروز چه بهونه‌ای میاری.
‫بفرمایید.
‫برو خونه و اون رو با یه کم سس سویا سرخ کن.
‫مامان، آروم باش.
‫سینتیا.
‫ابنی.
‫میشه صحبت کنیم؟
‫حتماً. بیا داخل.
‫سلام بچه‌ها، حال‌تون چطوره؟
‫خوبیم.
‫می‌تونی هرجا می‌خوای بشینی.
‫واسه چی با دفتر من تماس نگرفتی ‫و بهشون نگفتی که داری اسباب‌کشی می‌کنی؟
‫یادت رفته من افسر حمایت از کودکانتم؟
‫نمی‌دونستم باید خبر بدم.
‫هوم.
‫مدرسه‌ی شما چطور پیش میره؟
‫مدرسه خوبه.
‫تازه از مدرسه‌شون اومدم ابنی.
‫خوب واژه‌ای نبود که اونا استفاده کردن.
‫تو... مدرسه‌شون رو پیدا کردی. باشه.
‫شانته، دستت چی شده؟
‫یادم نمیاد.
‫یادت نمیاد؟
‫به نظر دردناک میاد.
‫نمی‌دونم. وقتی بیدار شدم اینطوری شده بود.
‫هوم.
‫بعد تو چرا اینطوری خم شدی آندره؟
‫زمین بازی.
‫کی؟
‫زمین بازی.
‫زمین بازی؟
‫پس همه‌تون می‌خواید بشینید،
‫و طوری رفتار کنید که انگار نمی‌دونید ‫این کبودی‌ها از کجا اومدن؟
‫- گفتن یادشون نمیاد. ‫- تو یادت میاد؟
‫نه، یادم نمیاد.
‫می‌دونید چیه بچه‌ها؟ ‫من باید تنها با مادرتون صحبت کنم.
‫برید.
‫شانته، کارتم رو بگیر.
‫راحت باش. اگه حالش رو بهتر می‌کنه بگیرش.
‫هروقت خواستی بهم زنگ بزن.
‫اگه منظورت اینه من هیچ ارتباطی ‫با اون کبودی‌ها نداشتم سینتیا.
‫اوهوم.
‫ببین. من نیومدم که زندگیت رو سخت‌تر کنم ابنی، ‫یا برات مشکل درست کنم.
‫اولویت من راحتی بچه‌هاته.
‫داریم می‌گذرونیم.
‫آره، مادرم اومده پیش‌مون. ‫ببین، داره بهمون کمک می‌کنه.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫بعضی وقت‌ها می‌خورم، مثل همه.
‫آره، نوشیدنی می‌خوری.
‫تا کی باید به این کار ادامه بدیم سینتیا؟
‫تا وقتی که من بگم کافیه.
‫خب، ببین.
‫پدرشون اومد دادگاه و یه سری اتهامات زد،
‫که توی این خونه مصرف مواد، ‫اعتیاد و اهمال هست.
‫اینا رو گفته چون حضانت بچه‌ها رو می‌خواد.
‫بعدش هم قراره پاشه بره عراق ‫و هیچ جایی نداشته باشن زندگی کنن.
‫خب، توافقی که کردیم رو می‌دونی.
‫تو می‌تونی مادامی که من اوضاع رو تحت نظر ‫داشته باشم حضانت بچه‌هات رو داشته باشی.
‫من می‌دونم شرایط چطوره سینتیا. ‫من کسی‌ام که توشه.
‫اونا نیاز به ثبات دارن.
‫اونا به معقول بودنت نیاز دارن.
‫بچه‌هات باید بدونن که اونا اولویتتن ابنی.
‫باید این وضعیت رو درست کنی.
‫چطوری باید از اینجا برم؟ ‫در جلویی کجاست؟
‫همینجاست.
‫- اینجا کجاست؟ اینجا کجاست؟ ‫- دیگه همه جای خونه رو دیدی.
‫بعد تو داری به چی نگاه می‌کنی؟
‫ببین، من خسته‌ام.
‫یه ‌بچه‌ی کوچیک داری که فکر می‌کنه ‫کل زمین بازی کتکش زدن.
‫دوتا بچه‌ی بزرگ داری که اصلاً نمی‌دونن ‫این کبودی‌ها از کجا اومدن.
‫بهتره دیگه بهم دروغ نگی.
‫روز خوبی داشته باشی سینتیا.
‫تو روز بهتری داشته باشی ابنی. ‫تو و اون مادر داغونت.
‫اون کیه مامان؟
‫نمی‌دونم.
‫خدمات اجتماعی.
‫تولدت مبارک شانته‌ی عزیز.
‫عزیز دلم.
‫تولدت مبارک باشه!
‫می‌خوام بگم تولدت مبارک شانته.
‫اگه آهنگش رو بلدید باهام بخونید.
‫♪ هیچوقت پیداش نمی‌کنی... ♪
‫♪ من پز خودم رو نمیدم عزیزم ♪
‫می‌دونی که کارم درسته پسر.
‫♪ من کسی‌ام که دوستت داره و هیچکس دیگه‌ای نیست ♪
‫♪ نه ♪
‫- نوبت منه. ‫- نه.
‫♪ هیچکس دیگه‌ای نیست. ♪
‫- بفرمایید. ‫- وقت خوابه. بریم. زود باش.
‫نه. پسش بده.
‫ولی ایژیا قول داد یادم بده چطور تاس بندازم.
‫نه. ایژیا این چیزها رو به بچه‌های من یاد نده.
‫بیا ملوین.
‫ممنونم. شب بخیر بگو.
‫زود باش دره. بریم. وقت خوابه.
‫شب بخیر عزیزم.
‫بچه‌ها، وقت خوابه. بریم.
‫خداحافظ عزیزم.
‫- دختر، مدرسه هیچی بهشون یاد نمیده. ‫- شانته.
‫ها؟
‫مامان.
‫آره دختر. این موبایل واقعیه.
‫دوستت دارم.
‫اون واقعاً دخترته؟
‫منظورت اینه من به دنیاش آوردم؟
‫آره.
‫بچه‌مه.
‫اون موقع یه اتفاقاتی میفته.
‫بچه جون، شاهزاده چارلز هیچوقت نمی‌ذاره ‫بچه‌های پست‌نژاد جواهرات‌شون رو بپوشن، عمراً.
‫این زیرزمین کوفتی.
‫آندره، داری اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دره. دره!
‫دره! دره. بهم نگاه کن.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫با سرت چیکار کردی؟
‫چطوری یواشکی از کنارم رد شدی؟ ‫تو باید توی تختت باشی.
‫بیا اینجا. بهم نگاه کن.
‫واسه چی توی زیرزمین بودی؟
‫داشتم با تری حرف می‌زدم.
‫تری کیه؟
‫اون توی سوراخ زندگی می‌کنه.
‫کدوم سوراخ؟
‫سوراخ طبقه‌ی پایین.
‫بعضی وقت‌ها توی کمدم زندگی می‌کنه.
‫همه‌شون.
‫تب داری. زود باش. بریم. برگرد توی تختت.
‫زود باش.
‫برو توی تختت.
‫حالت خوبه؟
‫این رو بذار روی سرت.
‫همه کجا رفتن؟
‫مثلاً قرار بود جشن باشه!
‫سلام؟
‫دیدید چطوری جوابش رو دادم؟
‫آندره.
‫تختت، همین الان!
‫وقتی باهات حرف می‌زنم برگرد و بهم نگاه کن.
‫من می‌ترسم.
‫تو چت شده دره؟
‫برو طبقه‌ی بالا، برو.
‫برو طبقه‌ی بالا. همین الان.
‫برو. همین الان. مجبورم نکن دوباره بگم.
‫همین الان!
‫همگی، دیگه سر و صدا نکنید.
‫شنیدید چی گفتم؟
‫کثافت‌ها!
‫الان بهتون چی گفتم؟
‫مامان!
‫آلبرتا!
‫مامان‌بزرگ! مامان‌بزرگ! کمک!
‫تو چیکار کردی؟
‫من...
‫شانته، چه اتفاقی افتاد؟
‫من روی زمین بیدار شدم و مامان داشت داد می‌زد.
‫نیت، چه اتفاقی افتاد؟
‫من... نمی‌دونم.
‫ابنی، تو چیکار کردی؟
‫پرت‌مون کرد جلوی دیوار.
‫نه، نکردم.
‫از اینجا برو.
‫آم...
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫وایسا...
‫هیچ کاری رو نمی‌تونم درست انجام بدم.
‫اینا رو باید دربیارم.
‫آمریکایی‌های سیاه‌پوست از شروع اپیدمی...
‫بیشتر در معرض ایدز قرار داشتن.
‫در حالی که این اختلاف حتی عمیق‌تر هم شده.
‫به خاطر این که هنر حقیقته.
‫بله آندره؟
‫می‌تونم برم دستشویی؟
‫44درصد تمام مرگ‌هایی که به خاطر ایدز ‫اتفاق میفتن بین سیاه‌پوست‌هاست.
‫برادرم به خاطر همین مُرد.
‫بیمارستان‌ها بهش دست هم نمی‌زدن.
‫اون یه جذامی بود.
‫اون توی خیابون مُرد.
‫آندره جکسون، همین الان تمومش کن.
‫آندره، همین الان تمومش کن!
‫[شماره‌ی ناشناس]
‫- ببخشید، باید این رو جواب بدم. ‫- نه وقتی مشتری اینجا نشسته.
‫استیوی، من سه تا بچه و یه مادر مریض ‫توی خونه دارم.
‫سلام. ابنی هستم.
‫وایسا، صبر کن... آروم بگو.
‫تُرد.
‫رانندگی.
‫تری.
‫خبر خوب اینه که ام‌آر‌آی، ‫سونوگرافی، آزمایش خون،
‫و ایکس‌ری قفسه‌ی سینه‌ی بچه‌هات همه خوبه.
‫معاینات روانشناسی هم ‫هیچ چیز غیرعادی‌ای رو پیدا نکردن.
‫پس باید بیشتر آزمایش کنید ‫چون یه چیزی مشکل داره.
‫فکر نمی‌کنم نتایج با...
‫آزمایش‌های دیگه تغییری بکنن.
‫بذارید ببینیم اوضاع چطور میشه ‫و بعدش ببینیم چیکار کنیم.
‫به نظر من که اصلا جای نگرانی نداره.
‫دکتر، پسرم امروز یچیز کثیف خورد.
‫معذرت می‌خوام. سلام، سلام.
‫با شما بودم. مامانشم.
‫امروز با عجله اینجا آوردنشون.
‫می‌گفتن انگار دچار... ‫فروپاشی شدن...
‫من سر از این چرت و پرت‌ها در نمیارم. ‫فقط «جای نگرانی نداره» تحویل من نده.
‫اخیرا تحت استرس روانی بودن؟
‫آره، مثلا اینکه...
‫سومین باره که تو امسال ‫اسباب‌کشی می‌کنیم.
‫باباشون که عراقه. ‫معلوم نیست کی برمی‌گرده.
‫پس آره، اینطور که بوش میاد ‫بچه‌ها حسابی استرس کشیدن.
‫ابنی، لطفا صدات رو پایین بیار.
‫ایشون دارن تمام تلاششون رو می‌کنن ‫تا بهمون کمک کنن.
‫نه، بس کن مامان!
‫معلومه که نمی‌ذارم دست به سرمون کنه.
‫بحث بچه‌هامه... ‫ناسلامتی نوه خودت هم هستن!
‫حالا نمی‌دونم چیکار می‌خوای بکنی. ‫بیشتر آزمایش بگیری؟
‫بیشتر ما رو سین‌جیم کنی؟
‫هر کاری می‌خوای بکن، ولی من تا نفهمم ‫بچه‌هام چه مرگشون شده از اینجا نمی‌رم.
‫تو کجا می‌ری مامان؟!
‫نمی‌ذارم انقدر زشت ‫با خانم دکتر صحبت کنی.
‫می‌خواین در مورد جای ‫کبودی‌ها صحبت کنیم؟
‫چون خودم خیلی بابتش کنجکاوم.
‫- آهای، انقدر ندوید. ‫- ندوید دیگه.
‫حوصله دعوا ندارم ابنی.
‫مامان، اصلا متوجه بودی ‫چی داشتی می‌گفتی؟
‫«معذرت می‌خوام خانم دکتر.»
‫«لابد دختر سیاه‌پوستم گیج شده.»
‫زشته دیگه. بچه‌ها مریضن...
‫بعد تو دلواپس این هستی ‫که رفتارم درسته یا نه.
‫نمی‌شه پشتم باشی؟
‫پشتتم.
‫شاید درست می‌گه.
‫تا حالا چنین فرضی گرفتی؟
‫تا حالا گفتی شاید بقیه درست می‌گن و...
‫خودت دانا و عالم کل دنیا نیستی؟
‫تا حالا این فکر از کله پوکت گذشته؟
‫شاید بچه‌ها یه مشکل دیگه داشته باشن.
‫حرفی تو دلت مونده که بهم نزدی؟
‫دیشب دقیقا چی شد؟
‫خودم علامت‌های روی نیت رو دیدم.
‫دست بزن داری ابنی.
‫خیلی پررویی.
‫اگه پیر نبودی دست بزن رو نشونت می‌دادم.
‫یه بار دیگه دستت بهشون بخوره ‫خودم می‌رم ازت شکایت می‌کنم.
‫من که از تو شکایت نکردم.
‫خودت هم همین بودی مامان.
‫خوراک سبزی درست می‌کردی، ‫استیوی واندرت رو گوش می‌دادی.
‫سیاه‌پوست‌ها رو ابزار خودت می‌دیدی.
‫تو هم عین همه اون ‫سفیدپوست‌های دیگه‌ای.
‫اونجا که باید پشت سیاه‌ها رو نمی‌گیری.
‫کثافت متظاهر. ‫سوار ماشین وامونده من بشین.
‫- چیکار می‌کنی؟ چرا... ‫- برو گمشو بمیر.
‫شانته، گفتم سوار ماشین من بشو.
‫مامان، می‌شه جواب بدی؟
‫مامان!
‫صدای گوشیم رو نمی‌شنوی؟
‫- بچه. ‫- بچه خودتی.
‫- الو؟ ‫- مال مامان‌بزرگم بود.
‫از بیمارستان کودکان ‫سنت آنتونی تماس می‌گیرم،
‫حساب شما ۳۰,۵۹۳ دلار و ۴۸ سنت شده...
‫از شرخر جماعت متنفرم.
‫خدا به آدم زجری نمی‌ده ‫که توان تحملش رو نداشته باشه.
‫مامان، تو رو خدا یه شب ‫واسه من موعظه نکن.
‫اگه خدا نجاتم نداده بود ‫الان مرده بودم.
‫جونم رو نجات داد.
‫تو رو هم می‌تونه نجات بده.
‫پس بگو سرطانت رو درمان کنه، ‫چون دیگه پولش رو ندارم.
‫این هم از رو دیوار بردار.
‫حالا یادت اومد؟
‫همینطوری عصبانی می‌شدی.
‫این کار هیچ کمکی بهت نمی‌کنه مامان.
‫شاید مواد رو ترک کرده باشی، ‫ولی هنوز روان سالم نداری.
‫غیر از اینه آلبرتا؟
‫می‌خوای بمیرم ابنی؟
‫بعد خلاص می‌شی؟
‫دوست داشتی مادر روانیت بیفته بمیره؟
‫اون‌موقع می‌خوای ‫کی رو مقصر بدونی؟
‫مامان!
‫اومدم دره.
‫نیت، چیکار می‌کنی؟
‫نیت!
‫نیت؟ نیت.
‫نیت!
‫بلند شو! چیکار می‌کنی؟!
‫بس کن! بلند شو!
‫نه!
‫آلبرتا!
‫مامان!
‫بس کن! ولش کن!
‫بس کن! بسه!
‫- کمکم کن. نمی‌دونم چی شد. ‫- وای نیت.
‫- چی شد؟ ‫- نمی‌دونم چی شد.
‫ابنی.
‫سلام سینتیا، آم...
‫الان واقعا... ‫موقع مناسبی نیست...
‫ابنی، ازت می‌خوام در رو باز کنی،
‫بذاری وارد خونه بشم ‫و کارم رو انجام بدم.
‫ولی، وایستا... ‫ولی آخه...
‫بچه‌ها خوابن و...
‫می‌شه یه موقع دیگه بیای؟
‫بیخودی داری قضیه رو سخت‌تر می‌کنی.
‫در لعنتی رو باز کن.
‫از سر راهم برو کنار ابنی.
‫ای خدا. گندت بزنن.
‫- نباید بچه‌هات از کلاس‌هاشون جا بمونن. ‫- این خونه داره حالشون رو بد می‌کنه.
‫قشنگ حسش می‌کنم.
‫تو سرم یه چیزهایی می‌شنوم...
‫هر چی که هست داره ‫رو بچه‌هام تاثیر می‌ذاره.
‫ابنی.
‫با دکتر تو بیمارستان صحبت کردم.
‫کثافت حتی به بچه‌هام نگاه هم نکرد.
‫دیدم خودم رو چطوری نگاه می‌کرد.
‫«از اون زن‌های سیاه‌پوست که فقط ‫یاد گرفتن بچه پس بندازن» بره بمیره!
‫می‌گه بچه‌هات چنین رفتاری دارن ‫چون فکر می‌کنن تو ازشون می‌خوای.
‫چون فکر می‌کنن چنین انتظاری ازشون داری، ‫چنین رفتاری از خودشون بروز می‌دن.
‫آندره تو اون کمد بود.
‫داشت به زبونی حرف می‌زد ‫که تا حالا نشنیده بودم.
‫می‌گفت یه پسربچه‌ای بهش گفته ‫که باید خودش رو بکشه.
‫ابنی، از این چرت و پرت‌هات خسته شدم.
‫باید بچه‌هات رو ببینم.
‫با این قیافه مسخره و مضحکت ‫پات رو تو خونه من گذاشتی،
‫اومدی من و زندگی کثافتم رو قضاوت می‌کنی.
‫زن‌های سیاه هم علیه همدیگه شدن؟
‫شاید اگه خودت بچه داشتی درکم می‌کردی.
‫یه پسر دارم.
‫وقتی هفت سالش بود فوت کرد.
‫ابنی، من نتونستم ‫از جولیانم محافظت کنم.
‫مطلقا هیچ کاری...
‫از دستم بر نمی‌اومد.
‫کلا دو ثانیه...
‫پشتم رو کردم.
‫کلا دو ثانیه بود.
‫یه لحظه برگشتم...
‫فقط دو ثانیه حواسم بهش نبود.
‫وقتی برگشتم دیدمش...
‫برگشتم دیدم...
‫یه ماشین به پسرم زده.
‫خب...
‫پس زن‌های سیاه علیه هم شدن؟
‫وقتی خواهرهای خودمون رو می‌بینم ‫که مثل تو قدر بچه‌هاشون رو نمی‌دونن،
‫حالم از هر چی آدمه به هم می‌خوره.
‫چرا حرفم رو باور نمی‌کنی؟
‫من هیچ بلایی سر بچه‌هام نمیارم.
‫بسه ابنی.
‫دیگه کافیه. ‫می‌خوام بچه‌ها رو ببینم.
‫بچه‌ها کجان؟
‫چوب بیس‌بال؟
‫چوب بیس‌بال...
‫چوب بیس‌بال وامونده آوردی...
‫- انقدر بچه‌هات رو کتک نزن. ‫- بزن به چاک!
‫برو گمشو بی‌شرف. ‫من بچه‌هام رو کتک نمی‌زنم.
‫- بی‌شرف همین مادرته. ‫- برو گمشو.
‫ابنی.
‫- باید حواست به رفتارت باشه. ‫- مامان...
‫وگرنه بچه‌ها رو ازمون می‌گیرن.
‫این واسه چی داره عکس می‌گیره؟
‫آهای کثافت!
‫می‌دونم باهاش کار می‌کنی.
‫برو گمشو همون دفتر مددکاری ‫که ازش اومدی.
‫حرفم رو باور نمی‌کنی؟
‫مسئله این نیست که باور نمی‌کنم،
‫صرفا تا به حال چنین چیزی نشنیده بودم.
‫هیچ‌کدومشون وقتی از این...
‫حالات خلسه بیرون میان، ‫هیچی یادشون نمی‌مونه.
‫چند وقته این رفتار رو بروز می‌دن آلبرتا؟
‫از وقتی که به این خونه نقل مکان کردیم.
‫همون اول که واردش شدین؟
‫آره.
‫یه نیروی پلید تو خونه ماست ‫که داره از خانواده‌ام تغذیه می‌کنه.
‫من از این کارها نمی‌کنم.
‫یه سر به کلیساهای دیگه بزن.
‫اومدی ببینی داشتم بچه‌هام رو ‫تو غذاخوری کتک می‌زدم یا نه؟
‫می‌دونم بچه‌هات اونجا نیستن ابنی.
‫امروز اصلا حوصله بازی‌های ‫تو و سینتیا رو ندارم.
‫پس برگرد تو همون دفترت... ‫یا هر جا که ازش اومدی.
‫بچه‌هات مریضن.
‫یه روح اهریمنی تو خونه شماست.
‫من خبر آوردم.
‫مامورم.
‫گفته‌های خداوند رو اجرا می‌کنم.
‫خب، آم...
‫یعنی خدا تو رو فرستاده... ‫که نجاتمون بدی؟
‫باید قبل از اینکه دخالت کنم، ‫موضوع رو کامل بررسی می‌کردم.
‫این ژانله.
‫این هم اهمنه.
‫بیست سال پیش ‫تو خونه شما زندگی می‌کردن.
‫اولین منزلشون بود.
‫خیلی هم بهش افتخار می‌کردن.
‫سال ۱۹۹۳ از ممفیس اومده بودن.
‫عضو کلیسای من بودن.
‫خانواده قشنگی بودن.
‫این‌ها بچه‌هاشون هستن.
‫عاشق این بچه‌ها بودن.
‫من هم دوستشون داشتم.
‫آهای آلبرتا.
‫چی به سرشون اومد؟
‫پیش چند تا دکتر رفتن.
‫ولی نفهمیدن مشکل پسرشون چیه.
‫اونجا بود که به من رو انداختن.
‫باید یه کاری می‌کردم.
‫باید اون اهریمن رو خارج می‌کردم.
‫باید مراسمی با نام ‫«رهایی» رو اجرا می‌کردم.
‫مثل فیلم جنگیر؟
‫من جنگیری انجام نمی‌دم.
‫نیازی به شفاعت کسی ندارم.
‫پیامبر تنها کسیه که ازش شفاعت می‌گیرم.
‫اگر ما خادمان عیسی مسیح، ‫با نام و اقتدار او عمل کنیم...
‫فقط با دست زدن به جسم فردی...
‫می‌تونیم اهریمن درونش رو فراری بدیم.
‫اهریمن؟
‫آره، اهریمن.
‫به محض اینکه وارد اون خونه شدم...
‫بوی گند تعفن مرگ به مشامم خورد.
‫تا به حال اهریمنی ‫با این قدرت ندیده بودم.
‫قدرت مقابله باهاش رو نداشتم.
‫تو روم خندید.
‫بعد پسره رو از دست دادم.
‫چی؟ یعنی چی که از دستش دادی؟
‫بعدش نفهمیدم تو اون خونه چی شد.
‫نه!
‫وای!
‫دختر کوچیکه رو خفه کرد، ‫بعد خودش رو دار زد.
‫اون پسره که مرد...
‫اسمش چی بود؟
‫اسمش تری بود.
‫پسرم یه، آم...
‫یه دوست خیالی داره که...
‫اسمش تریه.
‫دوستش نیست.
‫خود اهریمنه است.
‫ابنی، این اهریمن پسرت رو می‌خواد.
‫وقتی رهایی تری شکست خورد، ‫تو همون خونه منتظر موند...
‫تا بچه پاک و معصوم ‫دیگه‌ای رو شکار کنه.
‫- اون بچه معصوم هم پسرت آندره است. ‫- بسه، بسه، بسه، بسه، بسه!
‫معلومه چه مرگته؟
‫می‌فهمی چه چرت و پرتی داری می‌گی؟
‫نزدیک من و خانواده‌ام نشو.
‫انقدر هم تعقیبمون نکن.
‫بعدا کمکم رو می‌خوای.
‫مامان! مامان!
‫نیت!
‫مامان؟ مامان!
‫مامان!
‫آندره!
‫مامان‌بزرگ چی شده‌؟
‫تو بگو.
‫مامان!
‫شانته!
‫نیت!
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫نمی‌دونم.
‫- چمدون‌هامون چی؟ ‫- نمی‌دونم! نمی‌دونم!
‫دره، انقدر من رو سوال جواب نکن، خب؟
‫خودم هم نمی‌دونم.
‫بهش زنگ زدم.
‫چیکار کردی؟
‫مامان، حالا که مامان‌بزرگ مرده ‫یکی باید کمکمون کنه.
‫باید به سینتیا زنگ می‌زدم.
‫فکر کردی وقتی سفره‌مون انقدر کوچیکه، ‫راحته که آدم بخواد خانواده اداره کنه؟
‫الیوت خانم، محض اطلاعت بگم ‫که اصلا آسون نیست.
‫پدر آدم در میاد!
‫من اتاق‌هاتون رو رنگ زدم، ‫هر جوری که خواستین تزئینش کردم.
‫تو می‌خوای من برم زندان؟
‫خیال کردین کی از شما مراقبت می‌کنه؟!
‫دره، بس کن! ‫این چه کاریه؟ تمومش کن.
‫تقصیر خودت بود که مامانت مرد.
‫چی گفتی نشنیدم؟
‫چی می‌گی؟ ‫چی می‌گه نیت؟
‫تقصیر خودت بود که مامانت مرد.
‫تو رو خدا کمکم کنین!
‫کمک! کمکم کنین!
‫تو رو خدا کمک. یکی کمک کنه.
‫کمکم کنین.
‫عه، عه، عه.
‫- تو رو خدا. ‫- آروم باش.
‫چی شده؟ مشکل چیه؟
‫یه چیزی داره بچه‌هام رو می‌کشه.
‫- بچه‌هات؟ ‫- آره. می‌شه لطفا...
‫کجا اومدیم؟
‫نیت. نیت، بلند شو.
‫در طول شش ماه اخیر،
‫تا حالا به آسیب زدن به خودت...
‫یا بچه‌هات فکر کردی؟
‫نه.
‫در طول شش ماه اخیر تا حالا اقدام ‫به آسیب زدن به خودت یا بچه‌هات کردی؟
‫- نه، نه. معلومه که نکردم. ‫- خیلی‌خب.
‫همون آره یا نه خالی کافیه.
‫ببخشید.
‫احساس می‌کنی زوار زندگیت در رفته؟
‫نه.
‫تحت مصرف مواد یا روان‌گردانی هستی؟
‫نه. مواد نمی‌کشم. بدم میاد.
‫سیگار هم مواده؟
‫به طور مداوم سیگار می‌کشی؟
‫نه.
‫آخرین بار کی روان‌گردان خوردی؟
‫نمی‌دونم.
‫احتمالا چند هفته پیش بود.
‫ابنی، من که می‌دونم داری دروغ می‌گی.
‫نه به خدا.
‫چرا.
‫داری دروغ می‌گی عزیز دلم.
‫یادته اومده بودی بیمارستان ‫و ازت نمونه خون گرفتیم؟
‫به نظرت تو نتیجه آزمایشت چی بود؟
‫می‌خوای از اول مرور کنیم؟
‫ولی می‌شه این بار ‫باهام روراست باشی؟
‫باشه.
‫آیا محیط اطرافت گاهی عجیب،
‫تهدیدآمیز یا غیرواقعی به نظر میاد؟
‫بله.
‫تا حالا صداهای غیرعادی،
‫مثل کوبیدن، جیر جیر ‫یا کلیک تو گوشت شنیدی؟
‫بله.
‫تا به حال شده نتونی تشخیص بدی...
‫ابنی؟ عزیزم؟
‫فقط کافیه به سوال‌ها جواب بدی.
‫زود برمی‌گردن.
‫تازه به نظرم...
‫تصمیم درستیه.
‫راضیشون کردم خودت رو بستری نکنن.
‫بچه‌ها رو تو پرورشگاه کلیسا می‌ذارن ابنی.
‫وایستا. اجازه بدین...
‫وایستین. وایستین. ‫در رو باز کنین.
‫وایستا نیت! نیت!
‫تری!
‫دعا به درگاه خداوند من رو آزاد کرد!
‫تموم شد!
‫شفا پیدا کردیم!
‫خدا به دادمون رسید!
‫چرا ما رو انتخاب کرد؟
‫این موجود باستانیه.
‫منتظر شما بوده.
‫از کجا؟
‫از شیطان.
‫منظورم خود شیطانه.
‫وقتی خدا از بهشت بیرونش کرد،
‫یک‌سوم فرشتگان همراهش رفتن.
‫اون فرشته‌ها بعدا اهریمن شدن.
‫یکی از اون اهریمن‌ها هم ‫راهش رو به جلد بچه‌ات پیدا کرده.
‫از طریق یکی از بچه‌هات، ‫دوتای دیگه رو تسخیر کرده.
‫حالا چی می‌خواد؟
‫می‌خواد بچه‌ات و...
‫هر کسی تو اون خونه است ‫بمیره و نابود بشه.
‫ابنی،
‫این اهریمن سراغ شکار ‫روح‌های ضعیف می‌ره.
‫تو هم الان ضعیف محسوب می‌شی.
‫ولی قراره تو رو قدرتمند کنیم.
‫چند وقته اینطوری شده؟
‫کل شب اینطوری بود.
‫غرش و هیس‌هیس می‌کرد.
‫یه‌خرده پیش که داشت ‫به زبان دیگه‌ای صحبت می‌کرد.
‫ندای درونت رو می‌شنوه.
‫اگه ایمان رو ابراز نکنی، ‫فقط کلمات رو هدر دادی.
‫بچه که بودم سعی کردم...
‫با خدا صحبت کنم.
‫وقتی بچه بودم کلی اتفاقات ‫بد برام افتاده بود.
‫مامانم...
‫مامانم گذاشت...
‫از خدا خواستم جلوش رو بگیره.
‫بعدش چی شد؟
‫هیچی.
‫ابنی.
‫به نظرم این معامله ‫فقط تو خیالات خودته.
‫اصلا معامله‌ای نیست.
‫هدف این کارمون دور کردن...
‫اهریمن از پسرت نیست.
‫باید بدونی که دوستت داره.
‫دوستت داره ابنی.
‫خداوند دوستت داره.
‫بیا، دعا می‌خونیم.
‫خداوندا، تو را به عنوان ‫خالق خود می‌شناسیم.
‫می‌دانیم که عیسی تو ‫تقاص گناهان ما را پس داد.
‫می‌دانیم که عیسی تو...
‫تقاص گناهان ما را پس داد.
‫- خداوندا، ما را ببخش... ‫- آره، ما را ببخش...
‫من رو ببخش.
‫گناهانش رو ببخش. کمکش کن.
‫سلام آندره.
‫من رو یادته؟
‫خوشش میاد وقتی خوابی نگاهت کنه.
‫کی خوشش میاد ‫وقتی خوابم نگاهم کنه؟
‫جولیان.
‫تو از کجا می‌دونستی ‫من پسر داشتم آندره؟
‫مامانت بهت گفته بود؟
‫مادر من مرده.
‫رفته پیش خدا.
‫چرا چنین حرفی می‌زنی آندره؟
‫من آندره نیستم احمق نفهم.
‫پس کی هستی؟
‫بازم کن تا بهت بگم.
‫از این خبرها نیست آندره.
‫خانم هنری، بهتره فعلا ‫سر این موضوع جنجال به پا نکنیم.
‫مطمئنم توضیح منطقی واسه ‫این شرایط وجود داره.
‫من با چشم خودم دیدم ‫که یه پسربچه دست‌هاش رو باز کرد،
‫از تختش بلند شد، ‫عقبی روی سقف خزید و...
‫از دیوار وامونده بالا رفت.
‫کجای کارم اغراق و غلوه؟
‫الان پسره کجاست؟
‫[طبقه پنجم: رفتار درمانی چرچیل]
‫- سلام، حالتون چطوره؟ ‫- خوبیم. شما چطورین؟
‫[اتاق بیمار: وین]
‫سلام.
‫- این کی بود؟ ‫- چه بدونم؟
‫[اتاق نظارت: جکسون]
‫پرستار، می‌شه من رو ‫پیش آندره جکسون ببری؟
‫تو اتاق ۵۰۹ بستری شده. ‫ولی من اونجا برنمی‌گردم.
‫گفتی اونجا برنمی‌گردی؟!
‫پرستار!
‫ابنی، قبل اینکه شروع کنیم ‫یادت باشه هر حرفی که زد...
‫نباید بهش گوش کنی.
‫می‌خواد با ذهن و دلت بازی کنه.
‫حتی شبیه عزیزان خودت می‌شه.
‫این مراسم رهایی آندره جکسونه.
‫اسمم فرستاده برنیس جیمزه.
‫شخص دیگه‌ای که کنارمه ابنی جکسونه، ‫مادر این بچه است که بهم اجازه داده...
‫- بگو «اجازه دادم». ‫- اجازه دادم.
‫بهم اجازه داده تا این مراسم ‫رهایی رو اجرا کنم.
‫می‌خوایم دعا بخونیم پدر...
‫پدر، از تو طلب آمرزش می‌کنیم.
‫آمرزش تو را می‌طلبیم ‫تا ما را برای این جنگ معنوی...
‫پاک و مقدس سازی.
‫ابنی.
‫برو عقب.
‫ابنی، التماست می‌کنم. ‫این غل و زنجیر رو باز کن.
‫امشب کنارت...
‫فرستاده جیمزه.
‫بوی گند ترست رو حس می‌کنم.
‫بوی ترس تو...
‫دورگه بی‌اصالت و بی‌ریشه رو حس می‌کنم.
‫باید همون موقع که بچه بودی،
‫کلکت رو می‌کَندم که انقدر درشتی نکنی.
‫پدر!
‫به نام عیسی مسیح...
‫سنگرهایی رو می‌شکنیم...
‫که با همدستی و همکاری ‫اهریمنانی ساخته شده...
‫که در زندگی آندره جکسون ‫و خانواده جکسون دخالت کرده‌اند.
‫مثل سگ می‌کشمت کثافت.
‫ما قید و بندی که این اهریمن شیطانی...
‫در جنگ با خانواده جکسون، ‫در جنگ با برادرش،
‫در جنگ با خواهرش ساخته را...
‫محکوم و نابود می‌کنیم.
‫به داد این خانواده برس،
‫چرا که از وجود خودت ‫در آن‌ها دمیده‌ای.
‫از ابتدای خلقت یک کلمه بود ‫و اون کلمه «خداوند» بود.
‫دستور می‌دیم هر روح ناپاک...
‫هر روح خادم شیطان...
‫هر روح سرزمینی به نام عیسی مسیح، ‫دست از سر این پسر بردارد.
‫خواهش می‌کنم.
‫من که گفتم پا رو دمم نذارین.
‫- چی شد؟ ‫- بیا اینجا.
‫- چی شده؟! ‫- زود باش... در رو ببند.
‫- تا این وضع تموم نشده پایین نیا. ‫- باشه.
‫باشه. اذیتش کن.
‫ای روح خبیث و خطاکار!
‫- دروغ‌هایت را... ‫- دروغ تو دهن جنابعالیه کثافت.
‫- سکوت کن! ‫- گفته بودی می‌تونی پسره رو نجات بدی.
‫- دهانت را ببند! سکوت کن! ‫- ولی هنوز پیش منه.
‫اینجا پیش ماست.
‫پسرم رو رها کن.
‫مامان، چی به سرم اومده؟
‫وایستا. وایستا، وایستا.
‫کجا...
‫ابنی...
‫- دارم می‌بینم. ‫- برنیس.
‫معذرت می‌خوام.
‫دوباره به خودم... شک کردم.
‫ترس به دل راه دادم.
‫تو این اشتباه رو نکن.
‫ترس به دل راه نده.
‫می‌شه...
‫می‌شه کمکم کنی؟
‫مامان، نمی‌تونم بیرونش کنم. ‫لطفا کمکم کن.
‫مامان، داری می‌ترسونیم.
‫خواهشا اذیتم نکن.
‫پسر خوبی می‌شم.
‫بی‌همه‌چیز!
‫- حتی بلد نیستی چطور تمومش کنی. ‫- وایستا.
‫نه! نه! نه!
‫نه!
‫نه.
‫من رو می‌شناسی.
‫مگه نه؟
‫همه شما پدرسوخته‌ها رو می‌کشم.
‫خدایا!
‫می‌دونم نمی‌خوای با من صحبت کنی، ولی...
‫می‌تونی با خدا صحبت کنی.
‫بچه‌ام رو پس بده!
‫اون پسر پدرسوخته‌ات دوستت نداره.
‫هیچ‌کس دوستت نداره.
‫حتی اون شوهرت که ول کرد و رفت.
‫تازه مادر بی‌شعورتر از خودت که بماند.
‫مادرم دوستم داره.
‫زن باخدایی بود.
‫شیطان، تو را ‫مورد نکوهش قرار می‌دهم.
‫به اذن خدا می‌تونم هر کاری بکنم.
‫چون بخشی از خداوند در من وجود داره.
‫از روحش در من دمیده!
‫وایستا! نکن!
‫شیطان، تو را ‫مورد نکوهش قرار می‌دهم.
‫بی‌خیال ما شو.
‫ابنی. ابنی، خواهشا این کار رو باهام نکن.
‫باید هوای همدیگه رو داشته باشیم دختر.
‫شیطان، تو را ‫مورد نکو...
‫عیسی!
‫عیسی! عیسی!
‫- عیسی! عیسی! ‫- کمکم کن!
‫عیسی!
‫خداوندا!
‫پرودگارا!
‫خدا را حمد باد! پرودگارا!
‫نه. نه.
‫نه!
‫برگرد همون‌جا که ازش اومدی.
‫دره؟
‫دره.
‫دره!
‫دره، عزیزم!
‫نه.
‫سلام.
‫عه، اجازه بده...
‫با رئیسم حرف زدم ابنی.
‫جنگ بزرگی پیش رو داریم.
‫آره، حدس می‌زدم.
‫ولی پسشون می‌گیرم.
‫حالشون چطوره؟
‫چیزی یادشون نیست.
‫می‌خوام از اینجا برم.
‫برمی‌گردم فیلادلفیا.
‫پیش خاله‌ام می‌مونم.
‫تا وقتی واسه خودم و بچه‌ها خونه پیدا کنم.
‫ابنی، خودم با قاضی حرف می‌زنم.
‫ولی اوضاع احوال بچه‌هات خیلی بد بود.
‫خودت هم سابقه داری.
‫اگه خدا بخواد بچه‌هام برمی‌گردن.
‫کاش ایمان من هم اندازه مال تو قوی بود.
‫این کمکت می‌کنه. ‫قول می‌دم.
‫مواظب خودت باش ابنی.
‫[شش ماه بعد دادگاه اطفال، دادخواستی را ‫از سوی سازمان خدمات کودکان پذیرفت.]
‫سرانجام فرزندان ابنی ‫نزد مادرشان بازگشتند.]
‫- حالا کجا می‌ریم؟ ‫- برمی‌گردیم فیلادلفیا.
‫با باباتون صحبت کردم.
‫سعی می‌کنم دوباره ‫خانواده رو دور هم جمع کنیم.
‫[داستان این فیلم بر اساس ‫زندگی واقعی لاتویا آمونز بود.]
‫[منزل اهریمنی تا سال ۲۰۱۶ ‫که تخریب شد، خالی ماند.]
‫[رویدادهای عجیب و غریب تا به امروز ‫از اطراف محل آن خانه گزارش می‌شوند.]