‫در صورت فرود اضطراری بر روی آب، ‫جلیقه نجات زیر صندلی شما قرار دارد.
‫همینه.
‫دیروز رفتی حلقه خواهرم و پابلو رو بگیری؟
‫- کارلوس؟ ‫- چیه؟
‫حلقه رو تحویل گرفتی؟
‫آره گرفتم.
‫امروز ساعت 6 باید برگردی خونه. ‫بچه‌ها نباید از پروازشون جا بمونن.
‫- شنیدی؟ ‫- بله شنیدم عزیزم.
‫پس چی گفتم؟
‫ساعت 6 برگردم، ‫بچه‌ها نباید از پرواز جا بمونن.
‫دقیقا.
‫شارژ شو، شارژ شو، شارژ شو...
‫لعنتی.
‫-آلخاندرو اوضاع چطوره؟ ‫- سلام کارلوس.
‫گزارش شرکت رو برام نفرستادی ها.
‫دیشب فرستادمش. ‫حتما تو پوشه اسپمه.
‫کارلوس می‌شنوی؟ خط خراب شد.
‫- آلخاندرو؟ ‫- کارلوس؟ کارلوس؟
‫جلو چشمت رو نگاه، اسکل!
‫باورم نمی‌شه مردم چقدر سر به هوان.
‫- کارلوس؟ ‫- آلخاندرو، قطع شد.
‫- داشتی می‌گفتی؟ ‫- ببین تو اینباکسم نیست.
‫یه لحظه پشت خط باش آلخاندرو.
‫لعنتی...
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر، شرمنده.
‫هندزفریم خراب شده. ‫یه تماس مهم خانوادگی داشتم.
‫جون‌تون مهمتره.
‫- کاملا موافقم. ‫- مدارک لطفا.
‫کجا می‌رید؟
‫[دایافون 17]
‫آقا، کجا می‌رید؟
‫پورت. مرکز تجاری پورت.
‫مرکز برای ماراتن بسته شده. ‫از آزادراه برید.
‫بفرمایید.
‫موقع رانندگی با گوشی حرف نزنید.
‫تکرار نمی‌شه. خیلی ممنونم.
‫شارژ شو، شارژ شو، شارژ شو...
‫لعنتی!
‫صبح بخیر.
‫شارژ شو، شارژ شو، شارژ شو...
‫یالا، یالا، یالا...
‫خوبی؟
‫یوهنیو.
‫گوشیم شارژ نمی‌شه.
‫بابات هنوز تو شهرداری آشنا داره؟
‫- باز جریمه شدی؟ ‫- آره جریمه شدم.
‫نگران نباش بهش می‌گم.
‫این... دایافون 17 نیست؟
‫چرا، عالیه.
‫ارتباط بلو ریالیتی داره، ‫دوربین زنده تشخیص حال روحی داره،
‫اعلان برنامه شهودی، ‫دوربین 360 درجه، تا عمق 100 متر ضد آب هم هست.
‫- صد متر؟ ‫- صد متر.
‫از همه مهمتر: قابلیت چت ‫با هوش مصنوعی پلاس اولترا.
‫ببین.
‫- دایافون. ‫- بله آقای یوهنیو.
‫نقش تعمیرکار گوشی رو به خودت بگیر...
‫و بهم بگو ممکنه چه مشکلاتی...
‫- برای دایافون... ‫- 16.
‫16 و شارژ نشدنش وجود داشته باشه.
‫اگر دایافون 16 شارژ نمی‌شه،
‫ممکن است کابل، آداپتور، یا شارژر...
‫آسیب دیده یا خراب شده باشد.
‫ممکن است به‌خاطر جمع شدن ‫گرد و خاک در پورت شارژ باشد...
‫که ممکن است موجب ‫قطعی جریان به باتری گوشی شده...
‫و مانع شارژ شود.
‫بفرما: من باشم پورتش رو تمیز می‌کنم.
‫از همه آسون‌تره.
‫یادآور، در پنج دقیقه دیگر جلسه دارید.
‫ممنون دایافون.
‫خب باید برم کارلوس. می‌بینمت.
‫البته.
‫[نوبت خرید مدل جدید]
‫[تکمیل ظرفیت]
‫[داری ظرفیت - رزرو]
‫- کارلوس. ‫- یک لحظه.
‫ببخشید آلخاندرو.
‫- چیزی شده؟ ‫- نه واسه چی؟
‫ببین گزارشت رو خوندم.
‫عالیه.
‫برای بودجه دقیقا به همچین شرکتی نیاز داریم.
‫فردا با هیئت مدیره جلسه دارم.
‫ولی دیگه نمی‌خوام تصمیم گیرنده باشم، ‫واسه این کارها پیر شدم.
‫می‌خوام بازنشسته شم و استراحت کنم.
‫ببین تو تقریبا 20 ساله تو این شرکت بودی.
‫- رزومه‌ت حرف نداره ‫- خیلی ممنون.
‫می‌خوام جای من رو ‫به عنوان شریک شرکت پر کنی.
‫گزارشت رو تو جلسه فردا آنالیز می‌کنیم.
‫داشتم می‌گفتم این چطوره؟
‫وسط جلسه خیلی عادی،
‫من بهت زنگ میزنم،
‫صدات رو می‌ذارم رو بلندگو ‫و ازت چند تا سوال می‌پرسم...
‫تا اطلاعاتت درباره بازار چین رو نشون بدی.
‫- از پسش برمیای. ‫- صد درصد.
‫بعد اون،
‫تو رو برای عضویت تو هیئت مدیره پیشنهاد می‌کنم.
‫نظرت چیه؟
‫به‌نظرم عالیه.
‫خیلی ممنونم، آلخاندرو.
‫ولی فردا یکشنبه‌ست.
‫گاهی اوقات یکشنبه‌ها هم جلسه می‌ذاریم.
‫مشکلی داره؟
‫مشکل؟ نه اصلا. ساعت چند؟
‫عروسی ساعت 12:30 شروع می‌شه.
‫لباست خوشگله عزیزم.
‫آدلا، وقت داری امروز عصر کمکم کنی؟
‫ببخشید نمی‌تونم، ‫باید بچه‌هام رو ببرم فرودگاه.
‫- ضروریه؟ ‫- نگران نباش. هفته بعدی یه کاریش می‌کنیم.
‫من خوشحالم کمک کنم ریکاردو.
‫چه ساعتی خوبه؟
‫از دست تو دختر.
‫- کجا با این عجله. ‫- ساعت 5:53 نوبت دارم.
‫بقیه هم همینطور.
‫- همه ساعت 5:53 نوبت گرفتن؟ ‫- بفرمایید.
‫بعدی.
‫آدلا اومدم بهت زنگ بزنم.
‫کجایی؟
‫اومدم بیرون بهت بگم آلخاندرو زنگ زد...
‫که همین الان باهاش برم سر جلسه.
‫امروز صبح چی بهت گفتم؟
‫عزیزم داره بازنشسته می‌شه ‫و می‌خواد پیشنهاد بده...
‫من جایگزینش تو هیئت مدیره بشم.
‫این چطوره؟
‫یه لطفی کن.
‫تو بچه‌ها رو ببر فرودگاه، ‫من خودم میام اونجا.
‫- باشه دیر نکنی. ‫- نه دیر نمی‌کنم. دوستت دارم!
‫دوستت دارم.
‫باباتون مستقیم میاد اونجا. بریم.
‫- کارلوس مندوزا. ‫- بله.
‫از این طرف. کدوم مدل رو می‌خواستید؟
‫دایافون 17.
‫- اسکرینش 5.4 اینچ باشه یا 6.1؟ ‫- 6.1
‫- رنگ؟ ‫- سیاه.
‫- 128 یا 256 گیگ؟ ‫- بیشترین حافظه.
‫عالیه. یک ترابایت.
‫می‌خواید گوشی قدیمی‌تون رو عوض کنید؟
‫- چقدر تخفیف می‌دید؟ ‫- مدلش چنده؟
‫دایافون 16.
‫درست روشن می‌شه؟
‫بله.
‫- دکمه‌هاش کار می‌کنه؟ ‫- بله.
‫شارژ می‌شه؟
‫عالی.
‫عالی می‌تونیم بهتون... 120 یورو تخفیف بدیم.
‫120 یورو؟ ‫این دایافون 16 مال همین سال پیشه.
‫پردازشگر اکس‌آرزد با دوربین 10 مگاپیکسلی داره.
‫ببخشید، این ته تخفیف‌مونه.
‫120 یورو؟
‫-باشه عوضش می‌کنم. ‫- خیلی خب.
‫با این تخفیف هزینه نهایی می‌شه...
‫1500 یورو، منهای شارژر.
‫منهای شارژر؟
‫شارژرش جداست، ‫سیاست جدید شرکته.
‫برای محیط زیست خوبه.
‫شارژر جدید 30 یوروئه نگران نباشید.
‫شارژر قبلی‌تون جواب می‌ده.
‫بدم نمیاد یه شارژر جدید داشته باشم. ‫می‌خرم.
‫پس با شارژر.
‫می‌خوای دایافون‌کر پلاس هم داشته باشید؟
‫نه بیمه نمی‌خواد ممنون.
‫بدون بیمه. باشه.
‫- خب، برم بیارمش. ‫- یه سوالی بپرسم؟
‫گوشیه شارژه؟
‫وایسا، دزد.
‫بگیریدش!
‫هوی!
‫دوچرخه‌م!
‫- خوبید؟ ‫- آره ولی دوچرخه‌م رو دزدید.
‫زندگی من رو دزدید.
‫- بیا این برق داره. ‫- عالیه.
‫بگیریدش!
‫گوشیم!
‫دزد!
‫بگیریدش!
‫نشکونش، نوئه!
‫فکر کنم تو ترافیک ماراتن گیر کرده.
‫درسته؟
‫هی!
‫بگیریدش!
‫چرا گوش نمی‌دی؟ گوشیم.
‫نه!
‫این کار رو نکن.
‫بیا حرف بزنیم لطفا.
‫- من نمی‌رم زندان. ‫- زندان؟
‫کسی نمی‌ره زندان.
‫شکایت نمی‌کنم. ببین نظرت چیه؟
‫گوشی من رو بذار زمین...
‫و اصلا تظاهر می‌کنیم هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫نه!
‫گوشیم...
‫خیلی خب. بفرمایید.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫سلام.
‫من کارلوس مندوزام، تازه اومده بودم.
‫لطفا یه دایافون 17 سیاه 1 ترابایتی جدید می‌خوام...
‫اون بیمه دایافون‌کر هم روش باشه.
‫ببخشید اما این آقای جوون ‫آخرین موجودی‌ انبارمون رو خرید.
‫یعنی چی؟
‫می‌تونیم براتون سفارش بدیم. ‫سه روز دیگه می‌رسه.
‫سه روز؟
‫قدیمیه رو بدید. اونی که عوضش کردم.
‫چقدر بود؟ 120 یورو؟
‫- پسش بدید. ‫- می‌شه 500 یورو.
‫- چی؟ ‫- 530 تا با شارژر؟
‫یعنی چی؟
‫دایافون 16 با کمتر از یک سال کارکرده،
‫پردازنده اکس‌آرزد داره، شارژش بدون عیبه...
‫اسکلم کردی؟
‫ببخشید جناب.
‫- تو فروشگاه هنوز موجودی دارن. ‫- ممنون.
‫ببخشید، همکارم می‌گه...
‫هنوز تو انبار فروشگاه ‫موجودی دارن، می‌تونید همین امروز بخرید.
‫پنج کیلومتر تا اونجا راهه.
‫ببخشید این بهترین گزینه‌مونه.
‫- اگه نه باید صبر کنید. ‫- نه!
‫باید همین الان رزروش کنم.
‫رزروش کن.
‫ولی خواهشا قبلش باید یه تماس بگیرم.
‫مسافرین محترم پرواز میلان...
‫ناراحت نباش مامان. از قصد نبوده.
‫می‌دونم.
‫دلم براتون تنگ می‌شه.
‫بریم.
‫- فرود که اومدید زنگ بزن. ‫- باشه.
‫شیطنت نکنید ها.
‫غذای سالم بخورید!
‫دایافون، لطفا من رو ببر خونه.
‫البته آقای کارلوس.
‫در حال محاسبه مسیر منزل.
‫ممنون. همون بهم بگو کارلوس دایافون.
‫البته. بهتون بگم کارلوس یا کارل؟
‫خواهرت خیلی خوش شانسه.
‫هواشناسی گفته بود بارونیه اما هوا آفتابی شد.
‫نه عروسی فامیل تو بود... یادته؟
‫واقعا موش آب کشیده شدیم.
‫کل روز بارون بارید.
‫طفلکی‌ها فقط یک سال دووم آوردن.
‫امروز نذار زیاد غذا بخورم باشه؟
‫چند تا نوشیدنی خوبه ولی غذا...
‫نمی‌خوام دسر بخورم.
‫[رسید خرید دایافون 17]
‫کدوم کروات بهتره؟
‫سبز یا آبی؟
‫سبز، نه؟
‫- می‌کشمش؟ ‫- آبیه بهتر نیست؟
‫- سبز. ‫- می‌کشمش.
‫چرا ناراحتی؟ عروسی خواهرته.
‫این لبخند زیبایی که خدا بهت داده چی شد؟
‫عجب روز زیبایی!
‫بیا بریم.
‫نه. یه لحظه وایسا.
‫بدون حلقه که نمی‌شه عروسی گرفت.
‫حیف شد بچه‌ها نتونستن بیان.
‫آره جشن ورودی داشتن.
‫نمی‌خواستن از دستش بدن.
‫درسته.
‫کی میاد همچین جشنی رو از دست بده؟ ‫دو تا بچه 20 ساله تو میلان!
‫باورت می‌شه؟
‫حقیقتش دوست ندارم باور کنم.
‫خوبی عزیزم؟ چی شده؟
‫الان جلسه داری؟
‫برای نامزدی من واسه هیئت مدیره‌ست.
‫- برای همه‌مون مهمه. ‫- عروسیه خواهرمه‌ها.
‫کدوم عروسی؟ الان شروع شده؟
‫تهش پنج دقیقه طول بکشه.
‫همیشه همینی.
‫فقط پنج دقیقه‌ست. ‫برام مهمه.
‫پنج دقیقه کارلوس.
‫- پنج! ‫- چهار!
‫امروز در اینجا جمع شدیم تا این عاشق و معشوق رو...
‫در این... محل بهشتی به هم وصلت بدیم،
‫البته می‌دونید که ما تنها یک بهشت داریم.
‫در این مکان دلپذیر جمع شدیم،
‫تا عشق رو جشن بگیریم.
‫و نمی‌دونن که...
‫دقیقا.
‫تعهد ازدواج یک سفر خارق العاده،
‫و پر از لحظات زیباست، ‫اما در عین حال چالش‌های خودش رو هم داره.
‫برای همینه که امروز این حلقه‌ها رو به‌هم می‌دیم...
‫تا نماد ملموس این وصلت باشن.
‫حلقه‌ها.
‫یک لحظه.
‫قبول دارم،
‫چون اگر وارد بازار بشه...
‫- کارلوس. کارلوس؟ ‫- به چی می‌رسیم؟
‫- حلقه‌ها! خدایا! ‫- مسئله مهمی...
‫که به شرکت ما مربوطه...
‫جائیه که بتونه تولیدات...
‫نه، نه، نه!
‫چیه؟
‫حلقه‌ها.
‫کارلوس...
‫هنوز کار می‌کنه!
‫خونه پاتریشا؟ لطفا نرو.
‫من تو اتاق حایمه می‌خوابم.
‫رو کاناپه. اصلا تو گاراژ.
‫گفتم که ببخشید.
‫تماس مهمی بود. ‫این چیزیه که سال‌هاست دنبالشم.
‫فکر کردی واسه خودم ‫می‌خوام برم هیئت مدیره شم؟
‫من کمکت کردم ‫که کار بیمارستانت رو داشته باشی.
‫من هیچوقت کارم رو ‫نسبت به تو و بچه‌ها تو اولویت نذاشتم.
‫هیچوقت!
‫بله تو حامی من بودی،
‫همون‌قدری که من 20 سال حمایتت کردم.
‫اما دیگه تحمل ندارم.
‫نمی‌تونم.
‫همیشه خدا پای تلفنی.
‫وقتی بیدار می‌شی چی‌کار می‌کنی؟
‫بهم صبح بخیر می‌گی؟
‫نه! سرت تو گوشیه.
‫پیش بچه‌ها هم همینه.
‫باهاشون حرف می‌زنی؟
‫نه! سرت تو گوشیه.
‫می‌خوایم بخوابیم.
‫تنها وقتیه که کنار هم تنهاییم.
‫روزت رو برام تعریف می‌کنی؟
‫نه! سرت تو گوشیه!
‫می‌ریم عروسی خواهرم.
‫خواهرم! چی‌کار می‌کنی؟
‫می‌شینی کنارم؟
‫نه! سرت تو گوشیه!
‫آدلا.
‫تو معتاد گوشی شدی.
‫چرا نگفته بودی عروسی داری؟
‫تو جلسه بعدی صحبت می‌کنیم. ‫فعلا به تلاش ادامه بده.
‫بیا یه چیزی بهت بدم.
‫دایافون 17. تلفن کاری جدیدت.
‫باید چند روز پیش می‌رسید، ‫اما امروز اومد.
‫باورت نمی‌شه چقدر خریدنشون سخته.
‫معلومه.
‫ممنونم آلخاندرو.
‫سلام آدلا هستم. الان نمی‌تونم صحبت کنم.
‫لطفا پیغام بذارید.
‫آدلا.
‫چند باری بهت زنگ زدم.
‫با این میشه 21 بار.
‫هر وقت تونستی زنگ بزن.ممنون.
‫[اعتیاد به گوشی]
‫[جلسات مشاوره رزا] ‫[مشکل اعتیاد به گوشی دارید؟]
‫می‌تونم بدون تو زندگی کنم!
‫دم.
‫بازدم.
‫می‌تونم بدون تو زندگی کنم!
‫با صدای بلند.
‫دوباره.
‫دم.
‫بازدم.
‫می‌تونم بدون تو زندگی کنم!
‫بالا رو نگاه کنید.
‫بخندید.
‫بدون گوشی قدم بزنید.
‫می‌تونم بدون تو زندگی کنم!
‫دست‌ها رو باز کنید.
‫شست‌ها جفت هم.
‫می‌تونم بدون تو زندگی کنم!
‫عالیه. بفرمایید.
‫اشتباه اومدم. ببخشید.
‫کارلوس هستی، درسته؟
‫بیا داخل.
‫- رزا؟ ‫- بله.
‫گم شده بودم. ببخشید دیر کردم.
‫نگران نباش.
‫تازه داریم شروع می‌کنیم.
‫- چه باحال. ‫- بله.
‫پارکینگ گوشیه.
‫تو جلسه گوشیت رو اینجا پارک می‌کنی.
‫باشه.
‫درست هم پارکش کن.
‫جانم؟
‫کامل خاموشش کن.
‫خاموش شه؟
‫- من هیچوقت خاموشش نمی‌کنم. ‫- خب زمان خوبی برای امتحانشه.
‫حالت پرواز خوبه؟
‫حالت مشاوره.
‫باشه.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫همه یه صندلی بردارید ‫و مثل همیشه بذاریدش وسط اتاق.
‫خب کی می‌خواد شروع کنه؟
‫آرماندو.
‫می‌تونی شروع کنی؟
‫من...
‫نتونستم رژیم رو ادامه بدم رزا.
‫- رژیم؟ ‫- رژیم دیجیتال. برای گوشی.
‫کار فرودگاهم واقعا حوصله‌سربره.
‫تموم روز دارم چمدون بار می‌زنم،
‫و بین پروازها کلی آدم معطل می‌شه.
‫نمی‌دونم بدون گوشی چی‌کار کنم.
‫سعی کردی تو وقت‌‌هایی ‫که معطل می‌شی کتاب بخونی؟
‫کتاب؟
‫- بله کتاب. ‫- واسه چی؟
‫این هفته امتحان کن ببین چی می‌شه.
‫هفته بعدی رژیم دیجیتالت رو ‫بررسی می‌کنم، باشه؟
‫- باشه. ‫ممنون آرماندو.
‫مشکی نداره.
‫کارلوس می‌تونی برامون بگی چرا اینجایی؟
‫البته.
‫می‌خوام اول خودم رو معرفی کنم.
‫- اسم من کارلوسه. ‫- سلام کارلوس.
‫سلام.
‫خوبه. دیگه چی؟
‫خجالت نکش کارلوس.
‫ما قضاوتت نمی‌کنیم.
‫دنبال کلمه مناسب می‌گردم.
‫باشه.
‫مال کیه؟
‫- کی گوشیش رو روشن گذاشته؟ ‫- کار اونه.
‫- اونه؟ ‫- خودشه.
‫مال اونه.
‫- چی؟ ‫- آخ اون یکی گوشیمه! ببخشید!
‫- آلخاندرو چی شده؟ ‫- یه گوشی دیگه داره!
‫باشه، من الان...
‫- گوشیم رو بده! ‫- زن حامله اینجاست!
‫چه ربطی داره؟
‫امواج رادیویی اینا ‫رو رشد عصبی جنین تأثیر می‌ذاره.
‫-خیلی خطرناکه! ‫- شر و ور نباف!
‫- گوشیم رو بده! ‫- نه!
‫آرماندو چیزی نیست.
‫کارلوس تازه اومده و هنوز چیزی نمی‌دونه.
‫- این چرت و پرت‌ها رو باور می‌کنید؟ ‫- ما کسی رو قضاوت نمی‌کنیم.
‫- این رو از کجا خوندی؟ ‫- تو اینترنت.
‫بابا بیخیال... گوشیم.
‫کارلوس. این مشکل لوسیه.
‫تو جلسه مشاوره مشکل یه نفر مشکل همه‌ست.
‫مشکل همه اینه که زنگ بزنم پلیس...
‫چون گوشیم رو پس ندادید.
‫نمی‌تونم.
‫اون یکیم.
‫مردک گستاخ...
‫دایافون برو تو نقش مشاور ازدواج...
‫و چند راه موثر برای عذرخواهی ‫از همسرم رو پیشنهاد بده.
‫البته کارلوس.
‫این رو به همسرت بگو!
‫آدلا من از دستت دادم.
‫به‌خاطر یه اشتباه از دستت دادم و دلم شکسته.
‫من رو ببخش.
‫سلام پاتریشا چطوری؟
‫- خوبم ممنون شما چی؟ ‫- خوبم.
‫می‌شه به آدلا بگی می‌خوام ببینمش لطفا؟
‫و من بهت التماس می‌کنم،
‫گریه می‌کنم که من رو ببخشی.
‫من احمق بودم.
‫- سلام. ‫- مریض دارم. چیه؟
‫یه لحظه.
‫- قهوه خریدم. ‫- تازه خوردم. چی می‌خوای؟
‫آدلا من از دستت دادم.
‫به‌خاطر یه اشتباه از دستت دادم و دلم شکسته.
‫و من بهت التماس می‌کنم،
‫گریه می‌کنم که من رو ببخشی.
‫من احمق بودم.
‫مواد زدی؟
‫برات یه شعر نوشتم. یه لحظه وایسا...
‫از دوئو دینامیکو کپی کردی؟
‫کدوم؟ آهنگ روبارون؟
‫کارلوس حوصله این کارا رو ندارم.
‫دارم میرم جلسه مشاوره.
‫- مشاوره ازدواج؟ ‫- برای گوشی.
‫مثل جلسه معتادان گمنامه اما با گوشی.
‫آدماش خوبن، جلساتش رو دوست دارم.
‫تو رو خدا بیا خونه. دلتنگتم، بهت نیاز دارم.
‫رو سایلنته.
‫تازه دیروز مشاوره رو شروع کردم. ‫خاموشش می‌کنم.
‫بیا، خاموش شد.
‫دیدی، گوشی ندارم. خوبم.
‫می‌شه ادامه بدم. لطفا؟
‫من زندگیم رو عوض کردم.
‫گوشی بی گوشی، جدی می‌گم.
‫می‌دونی دیروز کجا بودم؟
‫تو کافه لومیوره.
‫رفتم قهوه بخورم و بقیه زوج‌ها رو نگاه کردم.
‫اولین باری که رفتیم اونجا رو یادته؟
‫روزی که داشتم برمی‌گشتم بوینس آیرس.
‫درسته.
‫کارآموزیت عوض تموم شده بود ‫و من رو برده بودی خداحافظی کنیم...
‫که بعد بری فرودگاه.
‫حرف زدیم و حرف زدیم...
‫و وقتی ساعتت رو نگاه کردی، ایستادی که بری...
‫اما زدی بلیط هواپیمات رو پاره کردی.
‫درست جلوی چشم همه.
‫ازم خواستی باهات ازدواج کنم.
‫اگه پاره‌ش نمی‌کردم ممکن بودی جواب بله ندی.
‫می‌دونی چند بار برگشتیم لومیوره؟
‫هر وقت می‌خواستیم ‫جشن بگیریم یا به هم خبر مهم بدیم.
‫وقتی کار پیدا کردی.
‫وقتی گفتم باردارم. یادته؟
‫وقتی تو بیمارستان تمام وقت استخدام شدم.
‫همه اون لحظات تو خاطره من حک شدن.
‫پس سعی کردم ببینم آخرین بار...
‫کی رفتیم اونجا.
‫و یادم نیومد.
‫بیا همین الان بریم.
‫باور کن سعی کردم ببینم تو این ده سال گذشته...
‫آخرین بار کی از بودن کنار همدیگه لذت بردیم...
‫و چیزی یادم نیومد.
‫می‌دونی چرا؟
‫این لحظات وجود ندارن.
‫عوض می‌شم.
‫- عوض می‌شم. ‫- من زندگی می‌خوام کارلوس.
‫- دیگه به حرفم گوش نمیدی. ‫- می‌دم.
‫عوض شدی دیگه اصلا نمی‌شناسمت.
‫این درست نیست آدلا.
‫ورزش نمی‌کنی. ‫آخرین بار کی رفتی دوچرخه سواری؟
‫- دوچرخه سواری؟ ‫- آره علاقه‌ت بود.
‫آخرین بار کی بود؟
‫یادته که کباب درست می‌کردیم،
‫تو آشپزی می‌کردی و کل روز ‫با بچه‌ها پانتومیم بازی می‌کردیم؟
‫- یادته؟ ‫- بچه‌ها ده سالشون بود.
‫اون زمان فرق داشت آدلا.
‫کارلوس، مسئله پانتومیم نیست. ‫دیدی؟ نمی‌فهمی.
‫عوض می‌شم باور کن.
‫من طلاق می‌خوام.
‫من رفتم مشاوره.
‫عوض می‌شم. ‫طلاق نمی‌خوام دوستت دارم.
‫آدلا خواهش می‌کنم.
‫یه گوشی دیگه؟
‫جانم؟
‫یه گوشی دیگه هم داری؟
‫آهان.
‫یادم رفته بود. ‫واسه جلسه مشاوره محض احتیاط برده بودمش.
‫- اصلا چطور خاموش می‌شه؟ ‫- کارلوس تو عوض بشو نیستی.
‫آدلا... بچه‌ها چی؟
‫نمی‌دونم. وقتی برگشتن بهشون می‌گیم...
‫یه آخرهفته.
‫نمی‌تونیم پشت تلفن بهشون بگیم.
‫عزیزم این دیوونه‌م کرده.
‫نمی‌تونم جواب پیامام رو بدم.
‫صدای بوقش رو که می‌شنوم...
‫می‌دونی.
‫با کله میرم سراغش.
‫بهم اضطراب می‌دن. ‫همزمان با 50 نفر دارم چت می‌کنم.
‫دوستام، زومبا...
‫خانواده‌م، ‫خانواده‌م بدون دومادمون...
‫گروه هدیه تولد ماتی، ‫ربات آشپزخونه...
‫- خب از گروه‌ها برو. ‫- باورت می‌شه؟
‫چارو گروه را ترک کرد.
‫- شدنی نیست... ‫- چرا سایلنتش نمی‌کنی؟
‫سعی کردم اما بدتر مضطربم می‌کنه.
‫اگه کسی سوالی بپرسه و جواب ندم چی؟
‫نه بیخیالش...
‫رزا نمی‌تونم باهاش کنار بیام، نگرانم.
‫کارت عالیه.
‫این یه روند آرومه و باید...
‫صبح‌ها اولین کاری که می‌کنم ‫نگاه کردن به گوشیمه.
‫آخرین کاری هم که می‌کنم نگاه کردن به گوشیمه.
‫روزانه بین 14 تا 16 ساعت سرم تو گوشیه.
‫روزانه 270 بار باز می‌شه، ‫متوسط هر چهار دقیقه یه بار.
‫من با گوشیم کار می‌کنم...
‫برام مایه حواس پرتی شده، انگار شده...
‫یه بخش اضافه از دستم.
‫باهاش تماس می‌گیرم، ‫پیام می‌فرستم، مردم رو تگ می‌کنم...
‫استوری نگاه می‌کنم، ایمیل می‌فرستم، ‫ساعت رو می‌بینم اخبار می‌خونم...
‫باهاش می‌خوابم.
‫با گوشیم بیدار می‌شم، میرم دستشویی.
‫موقع فیلم دیدن تلفنم برام مهمتر خود فیلمه.
‫تو رستوران که می‌رم سرم تو گوشیمه.
‫همیشه آنلاینم و وصلم، ‫و همیشه در دسترسم.
‫وقتی وای فای نباشه دیوونه می‌شم.
‫وقتی باتریم کمتر 72 درصد باشه، ‫به نفس نفس میفتم،
‫وقتی پیداش نکنم حس می‌کنم دارم می‌میرم.
‫من...
‫معتاد گوشی‌ام.
‫بدون اون نمی‌تونم زندگی کنم!
‫خوش اومدی کارلوس.
‫خیلی ممنون. جلسه بعدی می‌بینمتون.
‫داری میری؟
‫- می‌گم کارلوس. ‫- بله؟
‫ما همیشه بعد مشاوره می‌ریم نوشیدنی بخوریم.
‫- می‌خوای بیای؟ ‫- الان نمی‌تونم. کار دارم.
‫- به‌خاطر اون روز شرمنده‌م. ‫- چی؟
‫- که اونطوری گوشیت رو گرفتم. ‫- اشکال نداره.
‫همچین آدمی نیستم، ‫فقط سندروم ترک گرفتم.
‫- چی؟ ‫- سندروم ترک.
‫- درسته. ‫- آخه...
‫سخته داداش.
‫باشه...
‫- ممنون. ‫- اشکال نداره.
‫آدلا.
‫- برسونمت خونه؟ ‫- ماشینم اینجاست.
‫- باهات میام. ‫- باشه ممنون.
‫- بچه‌ها تو میلان چطورن؟ ‫- راحت عادت کردن.
‫- جدی؟ شهر خوبیه. ‫- آره.
‫چند ماه دیگه برای کنگره می‌رم اونجا.
‫میلان بودی؟
‫نه تاحالا نرفتم ایتالیا.
‫تاحالا نرفتی ایتالیا؟
‫نه، هیچوقت فرصت نشده.
‫خب... زیباست.
‫درسته.
‫- بگذریم. ممنون. ‫- البته.
‫خداحافظ.
‫[آدلا]
‫هرگز نباید صحبتمون رو قطع کنیم...
‫که گوشی رو نگاه کنیم.
‫اگه تو جلسه‌ایم،
‫یا داریم شام و ناهار می‌خوریم...
‫و با کسی هستیم که باید بهش گوش بدیم،
‫اگه گوشی رو برداریم و بذاریمش رو میز،
‫صفحه رو میز باشه یا نه، ‫سایلنت باشه یا نه، مهم نیست.
‫داریم ناخودگاه به شخص ‫مقابل این پیغام رو می‌فرستیم...
‫که در اون لحظه اونقدر برامون اهمیت ندارن.
‫بله؟
‫من مخالفم.
‫می‌گی بی ادبیه که بحث رو قطعی کنی.
‫این رو قبول دارم.
‫حرفم اینه که ممکنه یکی بهت پیغام بده یا زنگ بزنه.
‫تو جواب نمی‌دی، ‫اما نمی‌دونن که سرت شلوغه.
‫اون موقع هم تو بی احترامی کردی. ‫متوجه هستید؟
‫حرفم اینه که وقتی با کسی حرف می‌زنیم،
‫مثلا می‌گیم، وایسا یه نفر بهم زنگ زده یا پیام داده.
‫اشکالی نداره جوابش رو بدم؟
‫اما با اون یکی شخص اینطوری نیست.
‫پس حداقل بین این دو نفر،
‫در هر صورت بی احترامی رو کردی، ‫نمی‌دونم چه کاریه آخه.
‫رزا.
‫ببخشید کارلوس داشتی می گفتی؟
‫کارش درسته.
‫این گزینه دوم، امکان ایدئالی رو...
‫در دسترس شرکت قرار می‌ده ‫که حتی ممکنه سود جهانی داشته باشه.
‫بالا رو نگاه کنید. لبخند بزنید.
‫می‌تونم بدون تو زندگی کنم!
‫بدون گوشی قدم بزنید، لبخند بزنید.
‫می‌تونم بدون تو زندگی کنم!
‫نمی‌تونم، نمی‌تونم، نمی‌تونم...
‫سلام آلخاندرو.
‫گوشیت رو تو اتاقت نگه ندار روبرتو.
‫اتاق خواب جای مقدسیه.
‫پس چطور بیدار شم؟
‫با این ساعت قدیمی‌ها؟
‫درسته چارو.
‫هرکاری بدون گوشی انجام می‌شه رو انجام بدید.
‫این هدف این هفته‌ست.
‫نترس کارلوس. گوشیت رو بذار کنار.
‫- بهت نیاز ندارم. ‫- آفرین پسر.
‫بدون تو می‌خوابم.
‫باور کنید.
‫به ما نگو به اون بگو.
‫نمی‌تونم باهاش این کار رو بکنم.
‫دم، بازدم.
‫می‌تونم بدون تو زندگی کنم!
‫گردنتون رو شل کنید. به اون طرف.
‫می‌تونم بدون تو زندگی کنم!
‫بالا رو نگاه کنید، لبخند بزنید.
‫بدون گوشی قدم بزنید. چشماتون رو باز کنید.
‫می‌تونم بدون تو زندگی کنم!
‫دیگه با عکس بزرگ شدن ‫نوه‌هام رو تماشا نمی‌کنم.
‫به جاش می‌ریم دیدنشون ‫و بغلشون می‌کنیم و می‌بوسیم‌شون.
‫[سرمایه‌گذاری موثر و معتبر]
‫- رابطه‌مون تمومه. ‫- شروع خوبیه.
‫- دیگه چی؟ ‫- همین، ناراحتی نداریم.
‫- می‌تونم بدون تو زندگی کنم؟ بله می‌تونم. ‫- می‌تونم بدون تو زندگی کنم!
‫- می‌تونم. ‫- می‌تونم بدون تو زندگی کنم!
‫- می‌تونم بدون تو زندگی کنم. ‫- می‌تونم بدون تو زندگی کنم.
‫می‌تونم! می‌تونم!
‫یه پسر و یه اردک تو یه روز به‌دنیا میان.
‫بعد یه سال اردکه جوون‌تره. چطور؟
‫چی؟
‫- چارو. ‫- کواک کواک کنان رفته آینده.
‫خوب اومدی!
‫چون سن میره بالا اما پر میاد پایین.
‫- خوب بود. خوب بود. ‫- بامزه بود.
‫- نوبت توئه درسته؟ ‫- سلام بچه‌ها.
‫جلسه‌م کنسل شد.
‫می‌شه بشینم؟
‫- یه صندلی بیار بشین. ‫- البته.
‫- چی بازی می‌کنید؟ ‫- چیستان.
‫اصلا بلد نیستم.
‫اگه هواپیما بین ‫مرز آمریکا و کانادا سقوط کنه...
‫بازمانده‌ها رو کجا دفن می‌کنن؟
‫هان؟
‫- بازمانده؟ ‫- مهم نیست.
‫- تو کانادا. ‫- بازمانده‌‌ها که نمردن.
‫عصر بخیر ببخشید.
‫می‌شه میزتون رو یه کم ببرید اون‌طرف‌تر؟
‫- خیلی ممنون. ‫- ببخشید.
‫ایشون بارداره.
‫تبریک می‌گم اما نمی‌فهمم چرا باید جابه‌جا بشیم.
‫گوشی‌تون.
‫خب چشه؟
‫امواج الکترومغناطیسش به بچه آسیب میزنه.
‫این مزخرفات دیگه چیه؟
‫- مشکلی نداره. ما می‌ریم. ‫- نه خیرم.
‫نمی‌ریم ما اول اینجا بودیم.
‫باید جابه‌جا شن. ‫لطفا یه کم فاصله بدید.
‫ما هیچ جا نمی‌ریم.
‫- کارلوس،بیخیال شو. ‫- این چطوره؟
‫سه متره؟
‫بهتر شد. ممنون.
‫باورم نمی‌شه.
‫بیا بریم لولی. یارو خل و چله.
‫مشکل یه نفر مشکل همه‌ست.
‫- ادامه بدیم؟ ‫- آره.
‫- باشه. ‫- نوبت توئه.
‫- کارلوس مندوزا؟ ‫- منم.
‫برای شماست.
‫ممنون.
‫دکتر سوارز به اتاق عمل دو.
‫پاتریشا می‌شه آدلا رو خبر کنی لطفا؟ ‫می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫مریض دارن.
‫ضروریه، لطفا.
‫آدلا، کارلوس اینجاست.
‫بهش می‌گم حتما.
‫باشه خداحافظ.
‫-واقعا سرش شلوغه. ‫- الکی بود. دوباره زنگ بزن.
‫بگو تو کافه منتظرشم.
‫- مریض داره. ‫- یه لحظه‌ست.
‫کاری ازم ساخته نیست.
‫بذار کارم رو بکنم.
‫ممنون.
‫سلام حال شما؟
‫کدوم اتاقه؟
‫می‌شه لطفا بری کنار؟
‫ممنون.
‫چکاپ داشتید؟
‫کارلوس.
‫کارلوس. کارلوس!
‫پاتریشا لطفا درک کن. ‫اون برام سند طلاق فرستاده.
‫باید باهاش حرف بزنم.
‫ببخشید کارلوس. نمی‌خواد ببیندت.
‫- خوبی؟ ‫- سرم گیج می‌ره؟
‫- کارلوس. کارلوس... ‫- یه لحظه وایسا.
‫کارلوس!
‫ببخشید پاتریشا باید این کار رو بکنم.
‫خانم بسته‌ست. برو.
‫آدلا، منم کارلوس. ‫داری اشتباه بزرگی می‌کنی.
‫نمی‌خوام از دستت بدم. دوستت دارم.
‫آدلا؟
‫بازدم.
‫خوبه دوباره.
‫دم.
‫آدلا؟
‫می‌خوام بدونی تمومه.
‫فکر نمی‌کردم بتونم.
‫اما بالاخره تمومش کنم.
‫جلوش ایستادم.
‫تو روش وایسادم و گفتم،
‫مهمترین چیز زندگی من...
‫تویی آدلا.
‫می‌دونم خودخواه بودم و گند زدم.
‫کاری کردم که ازش پشیمونم.
‫ببخشید اما می‌خوام بدونی...
‫من دیگه کنارش نمی‌خوابم،
‫دیگه نمیاد تو اتاق خوابم،
‫و دیگه هیچوقت کنارم نمی‌خوابه.
‫بدون اونم می‌تونم زندگی کنم!
‫اما بدون تو نه. دوستت دارم!
‫آدلا دوستت دارم.
‫قسم می‌خورم. آدلا!
‫خجالت نکش.
‫رمانتیکه.
‫آدلا کجایی؟
‫ولم کن!
‫پلیس! آدلا! ولم کن!
‫نه، نه، نه...
‫آدلا!
‫دوباره دارم دوچرخه سواری می‌کنم.
‫رژیم دیجیتال، پارکینگ گوشی،
‫تمرین تنفس،
‫یه گوشی گنده...
‫تجربه فراموش نشدنی‌ایه. جواب می‌ده.
‫به خدا قسم کار می‌ده.
‫به من نگاه کن.
‫من عوض شدم، مگه نه؟
‫باورت نمی‌شه.
‫استفاده از گوشیم 82 درصد کاهش پیدا کرده.
‫چطوره؟
‫جدیدا بهت زنگ زدم؟
‫نه.
‫آدلا این مشاوره جواب داد. جواب داد.
‫- درسته... ‫- می‌شه بیام تو؟
‫- نه. ‫- البته.
‫نمی‌دونستم سرت شلوغه.
‫موردی نیست، داشتن می‌رفتن.
‫می‌شه یه لحظه با زنم حرف بزنم؟ ممنون.
‫سریع تموم می‌شه. ‫درباره کنگره‌ست.
‫- تو میلان؟ ‫- آره از مدیر عامل ایمیل گرفتم.
‫می‌‌خواد چند تا بخش دیگه هم اضافه کنه.
‫ازم خواست یه دکتر دیگه هم ‫پیشنهاد بدم و یاد تو افتادم.
‫من؟
‫از پیشنهادت ممنونم ریکاردو ولی نمی‌تونم.
‫- خیلی سرم شلوغه، شیفت شب دارم. ‫- الان لازم نیست جواب بدی.
‫- برنامه‌ت رو چک کن و خبرش رو بده. ‫- باشه.
‫- خداحافظ. ‫- به سلامت.
‫ممنون ریکاردو.
‫میلان داغونه.
‫حتما.
‫نه که خیلی رفتیم اونجا.
‫چرا قبل اومدن در نزد؟
‫چرا کلاهت رو برنمی‌داری؟
‫کلاه چی؟
‫راستی.
‫- بچه‌ها این آخر هفته برمی‌گردن. ‫- می‌دونم.
‫فکر می‌کنن ما با همیم. ‫نمی‌دونم چی بهشون بگم.
‫گفتم نباید تلفنی بگیم.
‫یه فرصت آخر بهم بده.
‫التماست می‌کنم.
‫آدلا بیا تلاش کنیم.
‫همین آخر هفته.
‫اگه بازم به تصمیمت مطمئنی ‫بودی یکشنبه بهشون می‌گیم. باشه؟
‫خواهش می‌کنم.
‫ می‌فهمم، اما باید تو جلسه ‫هیئت مدیره تصمیم گیری کنیم.
‫خیلی ممنون. لحاظش می‌کنم.
‫چیزی شده؟
‫آلخاندرو چی شده؟
‫مارتا و روبن یوهینیو رو برای شراکت پیشنهاد کردن.
‫یوهنیو؟
‫ظاهرا یه آدم جوون‌تر رو می‌خوان.
‫جوون‌تر؟ اون فقط دو سال از من کوچیک‌تره.
‫می‌دونی که فقط واسه خاطر ‫دم کلفت بودم باباش می‌خوانش.
‫درست می‌گم؟
‫خب پدرش سیاستمداره ‫و ممکنه کمکش کنه کارلوس،
‫اما یوهنیو چند تا صندوق سرمایه گذاری خوب رو..
‫تو این چند ماه معرفی کرده، ‫و نتایج خوبی هم گرفته،
‫که سود ملموسی داشتن.
‫باورم نمی‌شه همچین چیزی می‌شنوم.
‫قطعی نیست.
‫می‌تونم باهاشون حرف بزنم و نظرشون رو عوض کنم،
‫اما یه پیشنهاد تازه نیاز دارن.
‫بهم احساس خیانت دست داد. ‫واقعا از کارشون خوشم نیومد.
‫یه ایده‌هات رو بده من.
‫یه شرکت جدید که بشه به هیئت مدیره ارائه کرد...
‫تا به نفعت شه.
‫- جلسه کیه؟ ‫- فردا عصر؟
‫آخه چرا همیشه یکشنبه‌ست؟
‫چیه؟ بازم عروسی داریم؟
‫نه آخه فقط 24 ساعت وقت دارم.
‫آلخاندرو، یادآوری می‌کنم.
‫دو روز دیگر سالگرد ازدواج توست.
‫می‌دونی چطور صداش رو خفه کنی؟
‫دیگه تحملش رو ندارم همیشه ‫تو بدترین موقع حرف میزنه...
‫خفه‌ش‌ کن.
‫جلسه ساعت چنده؟
‫ساعت هفت.
‫نمی‌تونم کارلوس.
‫تو یه ایده کاری شدیدا خلاقانه...
‫و انقلابی داری که به مردم کمک می‌کنه.
‫پتانسیلش خیلی بالاست.
‫از همه مهمتر:
‫متدولوژی خاص خودش رو داره که تو ساختیش.
‫متوچی‌چی؟
‫تجربه‌ت رو می‌شه ثبت کرد.
‫- و؟ ‫- می‌تونم کمکت کنم...
‫تا صندوق سرمایه‌گذاری داشته باشی ‫و یه مرکز دیگه بزنی.
‫چرا؟
‫می‌تونی بازم روانشناس استخدام کنی، ‫جلسه تراپی بیشتر برگزار کنی...
‫- که چی؟ ‫- که سود کنی؟
‫بعد تو شعبه زدن سرمایه‌گذاری کنی...
‫- تو دنیا... ‫- واسه چی؟
‫که بیشتر پول دربیاری؟ دیگه چی رزا؟
‫کارلوس من به قدر کافی درمیارم.
‫پس ببخشید.
‫نباید این حرف رو می‌زدم.
‫پول آشغاله.
‫اینطور بهش نگاه کن.
‫بیا درباره آزادیت حرف بزنیم.
‫شاید چند سال دیگه...
‫بخوای بازنشسته شی ‫و به کار مورد علاقه‌ت مشغول شی.
‫همین الانم مشغولم.
‫پس چرا اینجا رو تأسیس کردی رزا؟ ‫نمی‌فهمم.
‫واسه پول نیست.
‫عزیز دلم.
‫خیلی خوشحالم می‌بینمت.
‫بذار ببینمت.
‫خوبه، لاغر نشدی.
‫راستش رو بگو.
‫بهترین چیزی که میلان داره چیه؟
‫- ایتالیایی‌ها. ‫- این دختر برنمی‌گرده دانشگاه.
‫تصمیمش با منه.
‫منظورم اینه آدمای خوبی‌ان.
‫ایتالیایی‌ها مثل آرژانتینی‌هایی ‫هستن که ایتالیایی حرف میزنن.
‫تو آرژانتینی خوبی هستی.
‫حرف آرژانتین شد...
‫تو چی حایمه؟
‫- تعریف کن. ‫- آره تعریف کن.
‫- امروز خیلی ساکت شدی. ‫- وایب باحالی داره...
‫- اما مثل اسپانیا نیست. ‫- اون وایب رو نمی‌گم.
‫- مامان تو رو خدا الان نه. ‫- بگو دیگه.
‫شوکوتورتا! ‫چند وقت بود نخورده بودیم؟
‫دسر مورد علاقه‌مه.
‫- دسر موردعلاقه مامانه. ‫- جدی؟
‫یه قاچ می‌خوای؟
‫بله لطفا.
‫دایافون نقش یه تحلیلگر کسب و کار ‫و امور مالی رو به خودت بگیر...
‫و برام یه استارت‌آپ پیدا کن...
‫که پتانسیل رشد سوددهی داشته باشه.
‫البته کارلوس.
‫این لیست 3523 شرکتیه ‫که با این تعریف همخوانی دارن.
‫ببخشید می‌شه تکرار کنی؟
‫کارلوس خوبی؟
‫آره حالا میام.
‫آدلا گفتم شاید بهتر باشه ‫امشب تو یه اتاق نخوابیم.
‫دوره دادگاه به هر حال دوره دادگاهه.
‫کجا می‌خوابی؟
‫همونطور که گفتم: هرکاری بدون گوشی ‫انجام می‌شه رو باید انجام داد.
‫چیه؟ حرفی نداری بزنی؟
‫واقعا تلاش کردی ها.
‫اینا چیه؟
‫- صبحونه درست کردم. ‫- هیجی.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫بفرمایید بخورید.
‫یه لحظه.
‫- این چیه؟ ‫- بعد صبحونه...
‫همه خانوادگی میریم اینجا،
‫منظره‌ش عالیه و ساحل‌هاش حرف نداره.
‫- نظرتون چیه؟ ‫- کل روز طول می‌کشه بابا.
‫خب که چی؟ ‫ساندویچ می‌بریم.
‫تو از پیاده روی خوشت نمیاد.
‫کی گفت پیاده می‌ریم؟
‫- چی شد؟ ‫- بابا؟
‫نمی‌دونم. چقدر اسکلم من... ‫افتادم.
‫خوبی؟
‫آره خوبم.
‫- مطمئنی؟ ‫- مطمئنم بریم.
‫نه نمی‌تونم.
‫فکر کنم شونه‌م ضرب دید.
‫- می‌خوای نریم؟ ‫- یه زخم کوچولوئه.
‫- بیخیال. ‫- درسته، بدون من برید.
‫میرم واسه کباب گوشت آماده می‌کنم. باشه؟
‫می‌تونی بلندش کنی؟
‫- واسه چی نتونم؟ ‫- وزنه 35 کیلویی که نیست، گوشته.
‫واقعا ببخشید نتونستم باهاتون بیام.
‫وایسا، وایسا، بذار ببینم می‌تونم.
‫- نمی‌تونم. نمی‌تونم. ‫- مجروح شده.
‫باشه طولش نمی‌دیم.
‫- بریم. ‫- خداحافظ.
‫- کارلوس چی شد؟ ‫- سلام آلخاندرو.
‫بهترین شرکت واسه ‫صندوق سرمایه‌گذاری رو پیدا کردم.
‫فقط دو ساعت واسه ارائه وقت می‌خوام.
‫برات ساعت 6: 50 می‌فرستمش، ‫بررسیش کن و بهم خبر بده باشه؟
‫- عالیه کارلوس. ‫- پس زنگت می‌زنمت.
‫اینم از این.
‫همبرگر داریم، سوسیس مورسیل هست،
‫چوریتزو داریم، بیاید.
‫- وای بابا. ‫- به به.
‫- بشینید، بشینید. ‫- چه خوشمزه.
‫- حایمه کجاست؟ ‫ تو آشپزخونه نوشیدنی درست می‌کنه.
‫نوشیدنی؟
‫- سامبوکای ایتالیایی. ‫- می‌دونم ایتالیائیه.
‫حالا فهمیدم چرا فرستادمت دانشگاه خارجه. ‫برم دوش بگیرم.
‫کارلوس الان دوش نگیر، می‌خوایم کباب بخوریم ها.
‫بله کباب آژانتینی.
‫همه‌تون اینجایید.
‫برام روز مهمیه و می‌خوام همه چی عالی باشه.
‫زود برمی‌گردم.
‫باشه.
‫حایمه غذا آماده‌ست. بجنب.
‫وایسا بابا. این رو بخور.
‫قهوه‌ش رو بیشتر کنم؟
‫آخه قهوه... ‫اینا رو تو میلان یادت دادن؟
‫یه کم قهوه بزنی بد نیست، ولی مزه‌ش عالیه.
‫- بدو ببینم. بدو. ‫- باشه.
‫- سلام آلخاندرو. ‫- سلام کارلوس.
‫شرکتی که فرستادم چطوره؟
‫آمارش رو بررسی کردم و عالیه.
‫اما به‌نظرم بهتره خودت ارائه‌ش کنی.
‫- من؟ ‫- بهم اعتماد کن کارلوس.
‫اینطوری بهتر از توصیه کردن اسمته.
‫واقعا ممنونم آلخاندرو.
‫حقیقتش...
‫الان تو دورهی خانوادگی‌ام. 35 نفریم.
‫مامانم تازه از آرژانتین اومده.
‫این تنها فرصت درخشیدن توئه.
‫گزارشت درجه یکه.
‫اگه شکی نسبت به شریک کردن تو داشته باشن،
‫این نظرشون رو عوض می‌کنه.
‫من واسه مادرت توضیح میدم.
‫نیازی نیست. شنواییش خوب نیست.
‫باشه. انجامش بدیم.
‫پس ساعت چهار منتظر تماست باشم؟
‫نه. نه.
‫تماس نیست کارلوس. ‫ویدئو کنفرانسه.
‫ویدئو کنفرانس؟
‫چه انتظاری داشتی؟
‫لینک رو برات ایمیل می‌کنم که بیای وارد شی.
‫فکر می‌کردم تماسه.
‫آخه ببین باورت نمی‌شه.
‫گوشیم خرابه.
‫دوربینش کار نمی‌کنه.
‫خب با لپ تاپت بیا.
‫البته با لپ تاپ میام.
‫ساعت چند؟
‫همین حالا! بجنب بیا.
‫پنج دقیقه بهم وقت بده.
‫بابا.
‫کجا می‌ری؟
‫دوش بگیرم.
‫با لپ تاپت؟
‫آهنگ گوش بدم.
‫هرکاری که می‌شه رو بدون گوشی انجام میدی آره؟
‫- دقیقا پسرم، آفرین. ‫- بیا این رو امتحان کن.
‫ببین چطوره؟
‫بهتره.
‫خیلی بهتره.
‫تبریک می‌گم.
‫سلام دوستان چطورید؟ ببخشید دیر کردم.
‫سلام کارلوس نگران نباش.
‫آلخاندرو گفت یک دفعه‌ای شده.
‫نیازی نبود کت شلوار پوشی.
‫یادم رفته بود بگم.
‫کت شلوار دوست دارم.
‫خوبه، کمک می‌کنه تمرکز کنم. ‫وقتی باید فکر کنم کت شلوار می‌پوشم.
‫مشاوره بابا کی تموم می‌شه؟
‫نمی‌‌دونم چطور صادقانه بهت جواب بدم.
‫برامون نامه فرستاد. باورت می‌شه؟
‫نامه؟
‫- دست نوشته؟ ‫- آره.
‫مثل نامه‌های بابابزرگ.
‫- با تمبر و همه چی. ‫- جدی؟
‫- چی توش نوشته بود؟ ‫- درباره مشاوره و ایناش.
‫ارزش این شرکت در حال حاضر کمه،
‫اما با موضعی که ما داریم،
‫می‌تونیم کمتر از اینا بخریمش.
‫نظرت درباره یکی کردن محصولات ‫از طریق کانال‌های فروش چیه؟
‫فکر خیلی خوبیه،
‫چون با هم‌افزایی ما و قدرتشون توی بازار...
‫و ادغام شدن‌مون...
‫سریعا محصولات رو روانه بازار می‌کنیم.
‫آماده‌ای بابا؟
‫یک لحظه لطفا؟
‫حالا میام آب داغ نداریم!
‫بدو داریم پانتومیم بازی می‌کنیم.
‫حالا میام.
‫ببخشید باتری لپت تاپم کمه.
‫- میرم شارژر رو بیارم. ‫- البته.
‫فکر کنم بدونم.
‫- آره آره... ‫- تایتانیک!
‫- نه، نه. ‫- نه؟
‫چی بود؟
‫آب داغ برام نذاشتید؟
‫عجیبه. این سابقه نداشته.
‫مصائب ژاندارک. همینه؟
‫بابا کسی این فیلم رو نمی‌شناسه.
‫- رومئو و ژولیت. ‫- آفرین مامان!
‫ایول!
‫حساب نیست. نمایشنامه‌ست.
‫خوشمزه‌ست. بازم بریز.
‫نه، اون فیلم دیکاپریو رو می‌گم.
‫با هم رفتیم سینما دیدیم.
‫دقیقا. اشکم بند نمی‌اومد.
‫- نه؟ ‫- بخار کرد.
‫حالا برمی‌گردم.
‫ولی...
‫شارژرم دست دخترم بود.
‫نگرانش نباش.
‫بریم بحث رو ادامه بدیم.
‫می‌شه لطفا سوال‌تون رو دوباره بپرسید؟
‫البته.
‫آیا مشابه‌سازی احتمالی...
‫این محصول توان‌مون برای ‫کسب سهم بازار رو کم می‌کنه یا نه.
‫حالا یادم اومد.
‫نباید تأثیر شگرفتی رومون داشته باشه...
‫چون قصد ما نظارت داشتن بر...
‫نظارت داشتن بر...
‫نظارت داشتن بر بازار و حل کردن...
‫حل کردن مشکل کالاهای مشابهه.
‫این چیه؟ دود؟
‫دود؟
‫ببخشید.
‫نجات جونم اولویت داره.
‫بر می‌کردم.
‫اومدش.
‫بالاخره.
‫بفرمایید. سرحال شدم.
‫- ایول. نوبت کیه؟ ‫- بدو.
‫- برو حایمه. ‫- خب بذار ببینم.
‫قشنگ و واضح باشه. بدو!
‫- نفهمیدم. ‫- نمی‌دونم.
‫حایمه رو ببین نه من رو.
‫خب.
‫بعد حموم همون پیرهن قبلی رو پوشیدی؟
‫چقدر اسکلم. ‫نمی‌دونم حواسم کجاست.
‫حالا برمی‌گردم.
‫کجا می‌ری؟ ‫ بدون تو شروع می‌کنیم ها!
‫ببخشید یهویی شد.
‫نزدیک بود پسرم آشپزخونه رو آتیش بزنه.
‫کجا بودیم؟
‫کارلوس.
‫- دستت چی شده؟ ‫- هیچی. چرا؟
‫به دستت آتله.
‫آتل؟
‫ببخشید، درسته.
‫موقع خاموش کردن آتیش سوختم.
‫ببخشید، چیز...
‫- کجا بودیم. ‫- کارلوس ببخشید.
‫تو دستشویی هستی؟
‫ببخشید؟
‫متوجه نشدم.
‫- تو دستشویی هستی؟ ‫- تو دستشوئیه.
‫صدام رو می‌شنوید؟
‫- صدات میاد. ‫- این چی بود؟
‫کارلوس می‌شنوی؟
‫- کارلوس؟ ‫- نمی‌شنوم...
‫- کارلوس. ‫- کارلوس!
‫- کارلوس گیر کردی. ‫- کارلوس!
‫کارلوس!
‫کارلوس دوباره وارد شو
‫کارلوس!
‫- کارلوس!
‫کارلوس!
‫[کارلوس جلسه را ترک کرد]
‫کارلوس؟
‫خیلی خب.
‫بیخیال ساده‌ست.
‫تازه دیدیمش. ‫بهتر این بلد نیستم.
‫اینه.
‫راز چشم‌هایشان. همینه؟
‫نه. نه. نه اون...
‫اسمش چی بود؟
‫سکوت بره‌ها.
‫خودشه!
‫بابا، بابا!
‫بابا، گند زدی
‫- دستت چی شد؟ ‫- دستم چشه؟
‫فهمیدم! فهمیدم...
‫چی بود...
‫چشمات رو باز کن.
‫یا چشمت رو ببند. یکی از ایناست.
‫نمی‌دونم.
‫فهمیدم.
‫خانم.
‫روتنمایر.
‫همینه نه؟
‫نه؟ باشه تسلیمم.
‫چیه؟
‫بریم...
‫اینجا رو امضا کنید.
‫کارلوس باید اینجا رو امضا کنی.
‫می‌شه یه لحظه حرف بزنیم آدلا؟
‫لطفا یه کم زمان بده.
‫زمان...
‫حلش می‌کنیم. قسم می‌خورم.
‫- دیگه نمی‌خوام وقت تلف کنم. ‫- آدلا.
‫چطور بهت بفهمونم؟
‫من داره پنجاه سالم می‌شه.
‫اگه زندگیم گوشی موبایل بود، ‫چقدر شارژ ازش می‌موند؟
‫ته تهش 40 درصد؟
‫اما زندگی گوشی نیست کارلوس.
‫نمی‌شه کل روز ازش استفاده کرد، ‫و شب زدش به شارژ...
‫که فردا صبح دوباره 100 بشه.
‫زندگی اینطوری نیست.
‫زندگی رو نمی‌شه شارژ کرد.
‫فهمیدی اسکل؟
‫وقتشه یه کم بیشتر به فکر خودم باشم.
‫کارلوس.
‫صبح بخیر.
‫بشین لطفا.
‫من و آلخاندرو و روبن مشورت کردیم.
‫خواستم به خاطر اتفاق اون روز عذرخواهی کنم.
‫اتفاق اون روز غیرقابل قبول بود.
‫نمی‌دونم چی بگم. بازم متأسفم.
‫عجیبه اینترنتت انقدر ضعیف بود.
‫فکر کن اگه تو جلسه ‫با مشتری اینطور می‌شد چی می‌شد.
‫نباید دوباره تکرار شه.
‫این چیه؟
‫دایافون 18.
‫17 چی شد پس؟
‫دیگه از رده خارج شد.
‫کارلوس، این گوشی هوش مصنوعی ‫پلاس اولترای دو روشه.
‫می‌تونه از طریق تشخیص چهره فکرت رو بخونه.
‫ممنونم ولی...
‫- بهش نیازی ندارم. ‫- چرا.
‫نیاز داری، چون من بعد ‫قراره ویدئو کنفرانس‌های زیادی داشته باشیم.
‫یعنی می‌گید اخراج نشدم؟
‫چرا باید اخراجت کنیم؟ ‫تو عضو جدید هیئت مدیره‌ای.
‫تبریک می‌گم کارلوس.
‫- داره لگد می‌زنه. ‫- دیگه قراره بیاش.
‫خب بریم شروع کنیم.
‫کارلوس چی؟
‫تو راهه. شروع کنیم.
‫می‌شه من شروع کنم؟
‫من واقعا خوشحالم.
‫خوشحالم چون چند هفته‌ست کتاب می‌خونم رزا.
‫قبلا اصلا کتاب نمی‌خوندم.
‫اولین کتاب سخت بود، ‫اما دیگه به سومی که رسیدم عادت کردم.
‫دایافون با حایمه تماس بگیر لطفا.
‫متأسفم کارلوس.
‫تلفن حایمه از دسترس خارجه.
‫کمک دیگه‌ای می‌تونم بکنم؟
‫به ترزا زنگ بزن لطفا.
‫متأسفم کارلوس.
‫تلفن ترزا از دسترس خارجه.
‫کمک دیگه‌ای می‌تونم بکنم؟
‫چطور می‌تونم زنم رو برگردونم.
‫متأسفم کارلوس. ‫کمکی از دست من ساخته نیست.
‫انگاری همچین هم باهوش نیستی.
‫رزا؟
‫چه خونه قشنگی.
‫- سلام کارلوس. ‫- سلام.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی راز؟
‫مشکل یکی از ما مشکل همه‌مونه.
‫خلاصه.
‫اشتباه کردم و اون برای همیشه ترکم کرد.
‫- نه، باید باهاش حرف بزنی. ‫- باهاش حرف زدم.
‫و عذرخواهی کن.
‫کردم، دیگه سند طلاق رو امضا کردیم.
‫که چی؟ اون یه تیکه کاغذه.
‫یه تیکه کاغذ قانونیه چارو.
‫- هنوز دوستش داری؟ ‫- البته.
‫اگه دوستش داری دوباره عذرخواهی کن.
‫من صد دفعه عذرخواهی کردم.
‫مشکل منم، منم که گند زدم.
‫حقشه با یه آدم بهتر من باشه.
‫لوسی!
‫نه جدی می‌گم!
‫کارلوس چی‌کاره‌ست ‫که بگه لیاقت آدلا رو داره یا نه؟
‫خودش حق انتخاب داره.
‫انتخابش رو کرده، ‫انتخاب کرده با من نباشه.
‫سند طلاق رو امضا کردیم... ‫تمومه! مطلقه شدم.
‫- متوجه نیستید؟ ‫- این فقط یه تیکه کاغذه.
‫یه کاغذ قانونیه چارو، ‫نذار یه حرف رو دو بار بزنم.
‫تو 20 ساله که متأهلی.
‫واقعا ممنونم که اومدید اما تموم شده.
‫کارلوس این فقط یه لغزشه.
‫یه لغزش بزرگ.
‫این تو طول روند بهبودی عادیه.
‫- حس بی‌عرضه بودم می‌کنم و هستم. ‫- نیستی.
‫هستم. اون رفت. رفت.
‫فکر می‌کنه عوض نشدی، ‫اما شدی.
‫آدلا بالاخره تهش متوجه می‌شه.
‫ما همه اشتباه می‌کنیم.
‫کارلوس من هزار دفعه عذرخواهی کردم ‫و هزار دفعه دیگه خراب کردم.
‫درسته سیمونا. منم گند زدم.
‫عذرخواهی کردن و بخشیدن التیام دهنده‌ست.
‫عذرخواهی کردی ولی از ته دل بوده؟
‫- دوباره عذرخواهی کن. ‫- کارلوس عذرخواهی کن.
‫اینجا راه حلی در کار نیست.
‫کارلوس همیشه یه راه حلی هست.
‫رزا خواهشا این مشاوره بچه‌گونه رو تموم کن.
‫وگرنه عصبی می‌شم همه‌تون رو میندازم بیرون.
‫من و شوهرم تو ماشین بودیم.
‫داشتیم رانندگی می‌کردم.
‫برام پیام اومد و گوشیم رو برداشتم.
‫یه پیام مسخره از گروه واتساپ با دوستام بود.
‫اما یه لحظه چشمم رو از جاده برداشتم.
‫بالا رو که نگاه کردم از لاین خارج شده بودم.
‫یه ماشین داشت باهامون سرشاخ می‌شد. ‫منم ترسیدم و فرمون رو پیچوندم.
‫چپ کردیم.
‫نمی‌دونم چند بار غلت خوردیم.
‫من یه کم سرم ضربه خورد، جدی نبود.
‫ولی...
‫شوهرم...
‫شوهرم مرد.
‫فقط یه چیزه که راه حلی نداره.
‫بقیه چیزها رو می‌شه حل کرد.
‫- داره میاد. ‫- کی؟
‫بچه‌م داره میاد.
‫- کیسه آبت پاره شد. ‫- ترکیدی!
‫این کاناپه نو بود.
‫- وای خداجون. ‫- آمبولانس خبر کنید...
‫گوشی‌هامون همه تو پارکینگه.
‫ای اسکل‌ها.
‫خواهشا سری بعدی رفتید جایی...
‫محض احتیاط واسه مواقع اورژانسی گوشی ببرید.
‫چی‌کار کنیم؟
‫- شماره اورژانس چند بود؟ ‫- 119!
‫- وای دردم شروع شد. ‫- وای خدا!
‫- چیکار کنیم؟ ‫- نمی‌دونم. بشین.
‫سلام چطورید؟ یه خانم اینجاست ‫که کیسه آبش پاره شده.
‫لطفا یه خیابون بفرستید به پلاک 2 خیابون بوناویستا.
‫هرچه سریعتر!
‫بیست دقیقه؟
‫بیست دقیقه دیگه این بچه دبیرستانی شده!
‫بریم.
‫بریم، بیاید بریم.
‫بپا، عجله داریم اما ندوئید.
‫- مراقب باش. ‫- بیاید.
‫- بپا. ‫- من کمک می‌کنم.
‫خیلی خب، برون.
‫- یالا برون! ‫- ردیفه.
‫- آهای آرماندو، آروم برو! ‫- آروم برو.
‫وای خدا اوضاع جدی شد.
‫حوله بدید.
‫دوربینم رو بدید!
‫دوربین؟
‫دوربین تو کیفمه.
‫باید فیلمش رو بگیرم.
‫- بدو. ‫- خیلی خب.
‫- آروم. عجله نکن. ‫- بریم.
‫من نه، ایشون داره ‫زایمان می‌کنه یه کاری بکنید.
‫آفرین. مراقب باش.
‫- نفس بکش عزیزم. نفس بکش. ‫- آفرین.
‫- نفس بکش. ‫- وایسید!
‫- چی شد؟ ‫- دوربین!
‫ردیفه.
‫واقعا الان وقت فیلم گرفتنه؟
‫داریم می‌رسیم بیمارستان، ‫امروز روزشه.
‫بیاید!
‫- یه اسم انتخاب کن. ‫- بزن بریم!
‫بریم!
‫- امروزه. ‫- ویلچر.
‫می‌دونم امروزه.
‫- آرماندو. ‫- بله.
‫یه لطفی بهم بکن.
‫باشه. جز پول هرچی خواستی.
‫سلام.
‫- می‌تونم کمکتون بکنم؟ ‫- مامانم.
‫چکاپ داشت اما حواس پرتی داره.
‫نمی‌دونم کدوم طبقه‌ست. ‫اگه بشه کمکم کنید...
‫- فکر کنم دیدمش. ‫- جدی؟
‫همراهم بیاید.
‫کجایی؟
‫نگران نباشید پیداش می‌کنیم.
‫آدلا، کارلوسم.
‫می‌دونم از این کار خوشت نمیاد پس بخشید.
‫باید یه چیز مهمی رو بهت بگم.
‫مسائل...
‫مسائل مهمی که باید رو در رو گفته بشه.
‫- کارلوس! ‫- برای همین اینجام.
‫آدلا اینجا نیست.
‫- نیست؟ ‫- نه، رفته میلان.
‫- میلان؟ ‫- آره برای کنگره.
‫با ریکاردو.
‫به‌‌خاطر همه چی متأسفم.
‫تسلیم بشو نیستی نه؟
‫کارلوس.
‫40 دقیقه دیگه پروازشه.
‫از من نشنیدی.
‫- آرماندو بزن بریم. ‫- کجا؟
‫میلان.
‫قابل توجه مسافرین محترم پرواز میلان.
‫- با مراجعه به گیت 59... ‫- دارن سوار می‌کنن.
‫چیه کارلوس؟ خوبی؟
‫- باید انجامش بدم. ‫- چی رو؟
‫انجامش می‌دم.
‫چی‌کار می‌کنی؟ تمومش کن.
‫منم همین کار رو می‌خوام بکنم. تمومش می‌کنم.
‫- کارلوس؟ ‫- آلخاندرو؟
‫- من استعفا میدم. ‫- از چی؟
‫از کارم استعفا میدم. ‫نمی‌خوام شریک شم.
‫کارلوس خوبی؟
‫هیچوقت بهتر این نبودم.
‫می‌دونی من چقدر وقت روت سرمایه‌گذاری کردم؟
‫نه اونقدری که با نبودن ‫پیش خانواده‌م از دست دادم.
‫داری اشتباه بزرگی می‌کنی.
‫شاید.
‫کارلوس تو دیگه 30 سالت نیست، می‌دونی که؟
‫دقیقا.
‫- برای همه چی ممنونم آلخاندرو. خداحافظ. ‫- کارلوس...
‫- بگازون. بگازون. ‫- عجب جربزه داری ها.
‫تو فرودگاه چیکار کنم؟
‫رو صندلی عقب، لباسم تو کوله پشتیمه.
‫بپوشش یالا.
‫مراقب باش.
‫- کارلوس... ‫- چیه؟
‫اینطوری دلش رو به دست نمیاری.
‫یه لباس بهتر لازم داری.
‫خاویر!
‫- بیا. ‫- آرماندو مشتاق دیدار.
‫یه لطفی کن. مسئله مرگ و زندگیه.
‫لباست رو دربیار.
‫بازم مهمونی گرفتی؟
‫بدو.
‫خدمه از اینجا رد می‌شن.
‫یادت باشه کارلوس. گیت 59
‫گیت 59
‫برای همه چی ممنونم.
‫- آرماندو. ‫- بله؟
‫بدو! بدو!
‫- در رو ببندید. ‫- نه! برنامه عوض شد.
‫خلبان عوض شده. ممنون.
‫نه نبندید.
‫- اون طرفی نیست. ‫- آدلا.
‫آدلا.
‫سلام.
‫خواستم بهت بگم...
‫من عضو هیئت مدیره شدم.
‫مبارکه.
‫بعد این همه وقت تونستم، ‫اما پیشنهادشون رو رد کردم.
‫از کارم استعفا دادم آدلا.
‫باید یه کار دیگه پیدا کنم.
‫قول می‌دم کاری باشه که بتونم...
‫بیشتر تو خونه پیش تو و حایمه و ترزا بمونم.
‫نمی‌خوام اونا رو هم از دست بدم.
‫ما سند طلاق رو امضا کردیم.
‫و ازدواجمون اونجا تموم شد،
‫اما چیزی که تموم نشد،
‫عشقی بود که بهت داشتم.
‫آدلا برای تموم صحبت‌هایی ‫که نداشتیم متأسفم.
‫برای تموم وقتایی که به جای نگاه به تو ‫گوشیم رو نگاه کردم متأسفم.
‫متأسفم که اون همه وقت ازم خواستی ‫گوشیم رو خاموش کنم و نکردم.
‫برای تموم شام‌هایی که با یه ایمیل خراب شد.
‫برای تموم تعطیلاتی که قول دادم ‫ببرمت و نبردم، بازم متأسفم.
‫حس بدی دارم...
‫که اینقدر کنار من تنها بودی.
‫ولی آدلا...
‫زندگی رو هم می‌شه شارژ کرد.
‫من خوب می‌دونم، ‫چون وقتی کنار من بودی...
‫زندگی من رو شارژ کردی.
‫وقتی پیشم نیستی حس می‌کنم...
‫قفل شدم، در دسترس نیستم.
‫بیدار شدن با تو مثل کامل شارژ شدنه.
‫تو مثل...
‫شارژر و مرورگر منی.
‫وای فای منی.
‫قطب نما و مشعل و ساعت منی.
‫تو تنها صفحه‌ای هستی که دوست دارم نگاهش کنم.
‫بیا دوباره قهوه بخوریم.
‫شام اول داشته باشیم.
‫اگه دوست داری بذار...
‫دوباره عاشق شیم.
‫بیا بریم سر قرار.
‫از نو شروع کنیم.
‫برید کنار لطفا.
‫- همراه من بیا. ‫- یه لحظه.
‫- کافیه همراهم بیاید. ‫- یه لحظه خواهشا.
‫- کافیه دیگه. ‫- داره بازی درمیاره.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- آدلا...
‫بیا.
‫- آدلا. ‫- برو...
‫خوبی؟
‫شانس آوردید،
‫رئیس دلش رحم اومد.
‫اگه دست من بود که...
‫یه چیز دیگه.
‫سری بعدی که خواستید ‫اینطوری جنجال درست کنید،
‫تو مترو انجامش بدید.
‫بفرمایید.
‫زندگی رو می‌شه شارژ کرد؟
‫من می‌تونم بدون تو زندگی کنم کارلوس.
‫اما نمی‌خوام.
‫باید خیلی بیشتر اینا تلاش کنی.
‫کافه لومیوره.
‫فردا ساعت هشت.