‫کمکم کن!
‫کمک!
‫لطفاً کمک کن!
‫صبح بخیر خوشتیپ!
‫صبح بخیر خوشگله!
‫یه سری چیزا رو گذاشتم تو کوله‌ام.
‫کوله تو سنگین بود.
‫می‌دونی، این مسیر ساحلی ‫نیم‌روز بیشتر طول نمی‌کشه.
‫راحت و آسونه.
‫آره، ولی معمولاً این مسیرها ‫خیلی شلوغن.
‫فکر کردم قراره ‫تو مسیر اصلی بمونیم.
‫آره، ولی قسمت بعدی ‫«ماهووساک ناچ» هست.
‫- که چی؟ ‫- سخت‌ترین بخش از مسیره.
‫داری می‌گی من تازه‌کارم؟
‫باشه. پس قراره بریم. ‫شک نداشتم بهت.
‫هی.
‫واقعا حالت خوبه؟
‫آره.
‫آره، خوبم.
‫بزن بریم.
‫هی. آماده‌ای؟
‫آره.
‫لعنتی.
‫بیا، کوله‌ت رو بده به من.
‫آره، اینجا بده.
‫- باشه، دستتو بده به من. ‫- خوبم، خوبم.
‫- دستتو بده. ‫- خوبم.
‫فقط یه دقیقه فرصت بده، ‫باشه؟
‫بث!
‫خوبی؟
‫- میتونی راه بری؟ ‫- آره، خوبم.
‫هی.
‫یادت میاد؟
‫چی؟
‫اون سری که از پشت کوه شوگر لوف رفتیم بالا؟
‫از بالا سر خوردیم پایین.
‫یادت میاد هوا چقدر ‫تمیز و پاک بود؟
‫یعنی، میتونستیم کیلومترها جلوتر رو ببینیم.
‫و بعد وقتی شروع کردیم ‫فقط داشتیم پرواز می‌کردیم.
‫آره.
‫تا وقتی که به لبه گیر کردم ‫و یه دهن پر از برف خوردم.
‫اون موقع فهمیدم که پرواز نمی‌کردم.
‫داشتم می‌افتادم.
‫هیچ خجالتی نداره ‫که برگردیم.
‫هنوز وقت داریم.
‫- واقعاً نمی‌فهمی. ‫- چرا می‌فهمم، بث.
‫نمی‌خوای باهات رفتارشون ‫مثل این باشه که دیگه از پسش بر نمیای.
‫منظورم این نیست. فقط- -
‫پس چی؟
‫هیچی.
‫هیچ چی نیست. بیا- -
‫ادامه بدیم.
‫اوه.
‫همین جا خونه‌مونه.
‫باشه.
‫من... می‌رم پایین ‫تو جوی آب و پام رو بشورم.
‫مراقب باش.
‫باشه.
‫به نظر میاد یه خرس بوده.
‫یه خرس سیاه.
‫پوستش.
‫تا حالا همچین چیزی دیدی؟
‫نه.
‫کی می‌تونه همچین کاری با خرس بکنه؟
‫شکارچی‌ها؟
‫یادم نمیاد جایی برای شکار ‫توی نقشه دیده باشم.
‫شاید شکارچی‌های غیرقانونی؟
‫یعنی، مشکل همینه دیگه.
‫این آدما میان اینجا، ‫هر کاری می‌خوان می‌کنن.
‫از طبیعت هر چی می‌خوان می‌گیرن، ‫لاشهٔ داغون‌شون رو میذارن بپوسه.
‫جنگل‌بانا باید بیشتر تلاش کنن ‫تا جلو این مزخرفاتو بگیرن.
‫هی!
‫خوبی؟
‫قبل تاریکی بریم کمپ.
‫هی، ببین، می‌دونم که ‫از توجه ویژه خوشت نمیاد،
‫ولی خود سرانه کاری کردم که احمقانه‌اس.
‫پس امیدوارم منو ببخشی.
‫بیا بریم.
‫خب؟ نظرت چیه؟
‫می‌دونی، بین این و بالش موندم ‫که چی بیارم،
‫و می‌دونم چقدر عاشق نوشیدنی هستی.
‫پس انتخاب درستی کردی.
‫مرسی بابت این کار.
‫همه اینا.
‫آره.
‫می‌دونم این سفر خیلی ‫خوب پیش نرفته.
‫هی.
‫اصل قضیه این نیست.
‫بیا، نوشیدنی افتخاری.
‫به افتخار یک سال بدون سرطان.
‫یک سال.
‫یه هدیه دیگه هم برات دارم.
‫چرا اونو آوردی اینجا؟
‫تا با هم بندازیمش تو آتیش.
‫شاید یه جور آرامش باشه.
‫نباید پلاستیک بسوزونیم.
‫سرطان‌زاست.
‫خب، اگه فکر می‌کنی کار احمقانه‌ایه...
‫چطور؟
‫ازم عصبانی‌ای؟
‫خسته‌ام.
‫از حمل کردن همه وسایلم امروز، همینه؟
‫اگه راستشو بخوام بگم،
‫این سال گذشته...
‫فقط سخت نبود برای تو.
‫ببخشید.
‫ببخشید. فکر کردم از دست دادن همه موهام
‫و اینقدر بالا آوردم که ‫یک دنده‌ام شکست سخت بود،
‫ولی خب نمی‌دونستم، مرسی.
‫لطفاً.
‫ما با هم تو یه تیمیم.
‫ولی این چیزی نبود که ‫برای تیم اتفاق افتاده باشه.
‫برای من اتفاق افتاد.
‫و یه چیزایی هست ‫که نمی‌تونی برام حمل کنی.
‫صداش شبیه گلوله بود.
‫آره.
‫من... گوشیمو میارم.
‫باید به جنگل‌بانی زنگ بزنم.
‫صداش خیلی دور بود،
‫و تا صبح از اینجا می‌ریم. ‫مطمئنی؟
‫اگه زنگ بزنی، ‫مسافرت تموم میشه.
‫و من نمی‌خوام این اتفاق بیفته.
‫من به این نیاز دارم. لطفاً.
‫باشه.
‫من میرم وسایلمون رو چک کنم،
‫مطمئن بشیم همه چی ‫رو به راهه و آماده‌ایم.
‫می‌خوای بخوابی؟
‫الان میام.
‫جی؟
‫بیداری؟
‫چه خبره؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫نشنیدم از چادر بیای بیرون.
‫چی؟ تو خواب بودی ‫وقتی رفتم.
‫نه، کنارم بودی.
‫چی؟
‫بث. بث!
‫کی می‌تونسته همچین کاری کنه؟
‫یعنی...
‫فقط چند دقیقه نبودیم.
‫حتماً یه خرس بوده، درسته؟
‫اگه اینطور فکر می‌کنی.
‫ببین.
‫لعنتی.
‫این...
‫چه خبره؟
‫کمکم کن کفش دیگه‌مو پیدا کنم،
‫و فکر کنم ‫باید از اینجا بریم.
‫برو!
‫دقیقاً کجا می‌خوای بریم؟
‫یه سرپناه تو نقشه دیدم ‫نزدیک تقاطع مسیره.
‫- حداقل ده مایل راهه. ‫- نظرت چیه؟
‫هی.
‫بدو!
‫جی!
‫اوه، خدای من. جی.
‫نفس‌مو گرفت.
‫مسیر کجاست؟
‫نمی‌دونم. شاید چند ‫کیلومتر اون طرف‌تره.
‫کجا بریم؟
‫اونجا رو می‌بینی؟
‫هوا روشن میشه، ‫ولی اون ستاره شمالیه.
‫اون سمت میریم، ‫پس همون طرف ادامه بده.
‫آره.
‫باید الان مسیر رو پیدا می‌کردیم، ‫فکر نمی‌کنی؟
‫یعنی، اگه رد کردیمش، ‫می‌تونیم کیلومترها ازش دور باشیم.
‫خب، حداقل یه مدتیه ‫صدایی از اون چیزه نشنیدیم.
‫این خودش یه چیزیه.
‫دارم چشمامو به زور باز نگه می‌دارم.
‫هی، گوش کن.
‫از اینجا می‌ریم بیرون. قول می‌دم.
‫باشه.
‫اگه یه اتفاقی برامون افتاد...
‫- این حرفا رو نزن. ‫- نه.
‫اگه افتاد، فقط- -
‫باید بهت بگم- -
‫یه مسیر می‌بینم.
‫جی.
‫آره، لعنتی. بسته شده.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫فکر کنم یه چیزی شنیدم.
‫اشکالی نداره.
‫درش بیار. درش بیار!
‫- درش بیار! ‫- باشه!
‫درش بیار. درش بیار. ‫درش بیار.
‫باشه، آ...
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫- دوباره پیدامون کرده. ‫- چی؟
‫پیدامون کرده.
‫- دیدیش؟ ‫- نه، باید بریم.
‫پیدامون کرده، و باید بریم. ‫بیا، بلند شو.
‫می‌تونی این کارو کنی.
‫- پاشو. ‫- اوه! اوه!
‫بجنب.
‫نه، نه، نه. بیا.
‫باید ادامه بدیم.
‫بیا، باید ادامه بدیم.
‫نه، نمی‌تونم. سرم خیلی گیج میره.
‫اوه، خدای من.
‫داری خیلی خون از دست میدی.
‫باید بری. اوه!
‫هی، یادت میاد همیشه ‫چی می‌گفتی بهم؟ ها؟
‫این فرق داره.
‫نه، اصلاً فرق نداره.
‫بگو.
‫تسلیم شدن نداریم.
‫باشه. باشه.
‫زود برمی‌گردم.
‫- قول میدم. ‫- باشه.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫تو اینجا زندگی می‌کنی؟
‫اسمت چیه؟
‫کوئین.
‫چی؟
‫اسم من کوئینه.
‫کوئین.
‫اسم من بثه.
‫این شوهرمه، جی.
‫مرسی که نجاتمون دادی.
‫آره. مرسی.
‫ولی...
‫اون سوال یه میلیون دلاری ‫هنوز سر جاشه.
‫دقیقاً از چی ما رو نجات دادی؟
‫سیگار داری؟
‫چند هفته‌ای میشه ‫هیچ سیگاری پیدا نکردم.
‫متاسفم.
‫باید استخونو جابجا کنم ‫تا خونریزی بند بیاد.
‫باشه؟ باشه.
‫اوه، خدای من.
‫فایده‌ای نداره.
‫پاش مرده.
‫چی؟
‫نگاهم کن. نگاهم کن.
‫یه نفس عمیق بکش.
‫- نفس عمیق. آماده‌ای؟ ‫- اوهوم.
‫باشه. خوبه.
‫ببخشید!
‫فقط انجامش بده!
‫اوه...!
‫انقدر داد و بیداد نکن.
‫هیولا رو میاری سراغمون.
‫بهش آسیبی نزن. بهش آسیبی نزن.
‫قبل از اینکه از خونریزی بمیره ‫بخیه‌ش بزن.
‫نمی‌دونم چطور.
‫همونطور که عروسک ‫خرس پارچه‌ایت رو میدوختی.
‫اوه، خدای من.
‫باید از اینجا بریم.
‫قبل از اینکه یه کیلومتر بری میمیری.
‫تو فکر می‌کنی کسی ‫راجع به این موضوع می‌دونه؟
‫جنگل‌بانا؟
‫دولت؟
‫کسی؟
‫این رو تو کمپ پیدا کردم.
‫این چیز لعنتی چیه؟
‫مهم نیست چی صداش می‌زنی.
‫نمی‌تونه جلوشو بگیره ‫که مثل یه گوزن پوستت ‌بکنه.
‫حدسی داری؟
‫وندیگو.
‫وندیگو دیگه چیه؟
‫طبق داستان‌ها،
‫کسانی رو که تو جنگل‌ها ‫گم شده‌ان رو تسخیر می‌کنه.
‫هزار نفر هر سال تو ‫طبیعت آمریکا گم میشن.
‫و بعضیا دیگه برنمی‌گردن.
‫کمک می‌کنی از اینجا بریم؟
‫به آب نیاز داره.
‫لطفاً؟
‫چه مدت اینجایی؟
‫صبح میریم.
‫هی. هی.
‫صبح شده.
‫نه. نه، نه، بذارش.
‫ما رو کند میکنه.
‫نمی‌تونم تنهاش بذارم.
‫وقتی مسیر رو پیدا کردیم ‫برمی‌گردیم دنبالش. بیا.
‫بیا.
‫دختره رو تو آویز گردنبندت.
‫اون دخترته؟
‫ادیسون.
‫اومدم اینجا یادش بدم شکار کنه.
‫فکر کردم هوای تازه براش خوبه.
‫متاسفم.
‫بیا بریم.
‫فکر کنم شنیدم...
‫کوئین.
‫- کوئین؟ ‫- کمک!
‫کوئین.
‫کوئین!
‫فرار کرد.
‫منو تنها گذاشتی.
‫دیدمش.
‫نمی‌خواستم جامو لو بدم.
‫گلوله‌ها کندش می‌کنن، ‫ولی باید سرشو قطع کنم.
‫تو اینجا گیر نکردی، درسته؟
‫داری اینو شکار می‌کنی؟
‫می‌تونست منو بکشه.
‫ولی نکشت.
‫اوه، مرد...
‫داره میسوزه.
‫پاش عفونت کرده.
‫اگه بیشتر اینجا بمونیم، ‫از عفونت خون می‌میره.
‫باید دوباره امتحان کنیم.
‫نمی‌تونم بذارم از پناهگاه بری.
‫چرا آخه؟
‫تو مریضی، نه؟
‫ها؟
‫تو مریضی.
‫فکر نمی‌کنم از وقتی اومدی اینجا ‫کابوس هم دیده باشی؟
‫نمی‌دونم داری چی می‌گی.
‫اون چیز...
‫ اون فقط از مردم تغذیه نمی‌کنه.
‫بدنشون رو برای خودش می‌گیره.
‫معمولاً آدمای مریض رو انتخاب می‌کنه...
‫یا در حال مرگ.
‫احتمالاً چون ضعیف‌ترن.
‫دوباره ازت می‌پرسم.
‫باشه؟
‫تو مریضی، نه؟
‫ها؟
‫من... من سرطان داشتم.
‫برگشته.
‫تو می‌دونستی مریضی، هنوز اومدی اینجا؟
‫اون نمی‌دونه.
‫چرا؟
‫می‌خواستم آخرین خاطره خوب
‫با شوهرم داشته باشم قبل از...
‫ببخشید.
‫نمی‌تونم بذارم از پناهگاه بری.
‫تا زمانی که اونو بکشم.
‫میشه یکی از اونا رو بهم بدی؟
‫ادیسون.
‫اونم مریض بود؟
‫مثل من؟
‫آره.
‫هیچوقت تو زندگیم ‫انقدر ناتوان نبودم.
‫آره.
‫یادم میاد چرخ‌های کمکی ‫دوچرخه‌ش رو باز کردم.
‫عاشق سواریش بود، مرد.
‫هیچ‌وقت خنده روی صورتشو فراموش نمی‌کنم.
‫آه! جی!
‫دختر کنجکاو.
‫قاتل.
‫کاری رو می‌کنم که لازمه.
‫نه. تو یه هیولایی.
‫من هیولام؟
‫اون وندیگو،
‫اون پوست‌کن...
‫ادیسون منو کشت.
‫ازم گرفتش.
‫می‌خواستی از جی استفاده کنی.
‫اون همون لحظه که رسید ‫مرده بود.
‫از من استفاده کن.
‫از اون استفاده نکن. ‫از من به عنوان طعمه استفاده کن.
‫لطفاً.
‫نمی‌ذارم بهش زندگی جدید بدی.
‫خیلی قویش می‌کنی برای شکار.
‫اون الان طعمه‌اس.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن!
‫خودت گفتی، ها؟
‫خیلی سریعه.
‫- نه. ‫- ولی گفتی باید دنبال من بیفته.
‫- و تونستی بزنی‌اش. ‫- برو کنار.
‫تونستی بزنی‌اش چون ‫نمی‌خواست منو بکشه.
‫از من به عنوان طعمه استفاده کن.
‫کندش می‌کنم.
‫نه.
‫یه شلیک درست و حسابی بهت میدم
‫که بتونی سرشو قطع کنی.
‫چقدر تلاش کردی ‫شکارش کنی و شکست خوردی؟
‫ها؟
‫من بهترین شانست هستم.
‫لطفاً.
‫از من استفاده کن.
‫لطفاً.
‫لطفاً. لطفاً.
‫تو هم همین کار رو می‌کردی.
‫اگه دخترت بود...
‫همین کار رو می‌کردی.
‫نمی‌جنگی؟
‫نمی‌جنگم.
‫ببرش به جایی امن.
‫کجا می‌ریم؟
‫تا حالا طعمه نبودم.
‫توصیه‌ای داری؟
‫باید بیفتم و وول بزنم،
‫یا فقط می‌تونم جیغ بزنم؟
‫تو چشاش نگاه نکن.
‫اگه بتونه روح تو ببینه، می‌تونه بگیرش.
‫برو.
‫یک دقیقه می‌خوام استراحت کنم.
‫هی.
‫نزدیکه.
‫چطور فهمیدی؟
‫تکان نخور.
‫می‌خوای بگیریش؟
‫بیا بگیرش!
‫بیا!
‫سلام، بابا.
‫به من صدمه نزن.
‫لطفا به من صدمه نزن.
‫بچه من.
‫اوه، خدای من.
‫من هیچ‌وقت واقعاً ندیدمش.
‫به نظر می‌رسه ‫هنوز شبیه اونه.
‫اون چیز ادیسون رو نکشته، درسته؟
‫چطور می‌تونم دخترم رو بکشم؟
‫لازم نیست.
‫لازم نیست، باشه؟
‫می‌تونیم برگردیم، جی رو پیدا کنیم، ‫و بریم.
‫می‌تونیم این جنگل رو ‫با هم ترک کنیم.
‫- یه معامله داشتیم. ‫- اون دخترته اون بیرون.
‫می‌دونم.
‫می‌خوام آزادش کنم.
‫اینجا می‌بریشون؟
‫چند بار؟
‫برو بالا روی اون چوب.
‫طناب رو بنداز دور گردنت.
‫لعنتی.
‫لازم نیست این کارو بکنی.
‫فکر کنم این بار ‫متفاوت خواهد بود.
‫ادیسون؟
‫بیا بگیرش تا تازه‌اس!
‫عزیزم؟
‫باید سریع باشی!
‫هی، کوئین.
‫هیچوقت منو نمی‌گیری!
‫سلام؟
‫من اینجام!
‫دقیقاً پشت سرت، ببین.
‫گم شدی؟
‫درست پشت سرتم!
‫به چشاش نگاه نکن.
‫نه! نه!
‫آه!
‫من هیچوقت نتونستم ستاره‌ها رو ببینم.
‫خیلی وقت زیر زمین بودم.
‫باید دست از جنگیدن برداری.
‫باید استراحت کنی.
‫نمی‌تونم.
‫ببخشید.
‫تلاش کردم.
‫می‌دونم.
‫جی؟
‫جی.
‫هیس.
‫جنگیدن رو تموم کن.
‫وقتشه استراحت کنی.
‫جی؟
‫باشه.
‫تو بردی.
‫حقیر.
‫جی؟
‫هی، یالا. یالا
‫جی؟
‫چقدر مونده؟
‫زیاد نیست.