‫سلام.
‫من چن های جوی هستم، ‫رئیس بانک وانشی.
‫امروز آخرین فرصت برای ‫کمک مالی به خیریه عشقه.
‫می‌دونم.
‫اولش مردم نسبت به ما ‫تردیدهای زیادی داشتن.
‫ولی، نه زیر نظر من.
‫امسال ارز مجازی بی‌اس‌تی رو ‫با موفقیت راه‌اندازی کردیم،
‫و ثابت کردیم که یه بانک سنتی ‫می‌تونه همگام با زمان جلو بره.
‫بعد از کمپین یک‌ساله‌ی ‫جمع‌آوری کمک مالی،
‫وانشی حالا مصممه که تغییری ایجاد کنه.
‫در حال حاضر، ‫بیشتر از یک میلیارد یوان جمع کردیم.
‫بعد از سال نو،
‫اجرای پروژه کمک به فقرا رو
‫شروع می‌کنیم.
‫البته قدرت زیاد ‫مسئولیت بزرگی هم به همراه داره.
‫پس هرچی درآمد بیشتری داشته باشیم،
‫بیشتر می‌تونیم اهدا کنیم.
‫صلح، عشق و پول.
‫[بانک وانشی کمپین جمع‌آوری] ‫[کمک مالی عشق را راه اندازی کرد]
‫آقای چن، خیلی از مردم فکر می کنن که
‫مفهوم ارز مجازی ‫برخلاف اصول بنیادی این بانکه.
‫می‌خوام ببینم چه جوابی براش دارین.
‫نوآوری همیشه با مقاومت روبرو شده،
‫ولی بی‌اس‌تی آینده ست.
‫قیمت بی‌اس‌تی ‫دو هفته پیش ۹۷ درصد ریزش داشت،
‫ولی خیلی سریع دوباره افزایش شد.
‫ممکنه دستکاری شده باشه؟
‫حتماً می‌دونین که
‫ارزهای مجازی ‫آدمای زیادی رو میلیاردر کردن.
‫هر کلمه‌ای که یه بازنده میگه مزخرفه.
‫بهشون گوش ندین.
‫می‌خواین همین الان ثروتمند بشین ‫یا ورشکسته بمیرین؟
‫به شما بستگی داره.
‫یادتون باشه، ‫چه خانواده چه دوست‌ها،
‫اونا فقط مسافرهایی ‫در زندگی شما هستن.
‫مهمترین چیز در زندگی خودتون هستین.
‫[اول ایمنی، بعد کار]
‫دوربین‌های مداربسته رو هک کردی؟
‫بذار یه چیزی در مورد ‫طبیعت انسان بهت بگم.
‫می‌دونی چند نفر ایمیل ‫«شما برنده جایزه شدین» رو باز می‌کنن؟
‫هفتاد درصد.
‫بیشتر از ۷۰ درصد.
‫این همه احمق.
‫هک کردی یا نه؟
‫فقط پنج سال گذشته.
‫چه بلایی سرت اومده؟ دو قطبی هستی؟
‫شنیدم وقتی از زندان میای بیرون،
‫باید بری پیش روانپزشک.
‫برات سرچ کنم؟
‫ببینم کدوم بیمارستان بهتره.
‫عمو بین.
‫داری زایمان می‌کنی یا دیوار رو می‌کوبی؟
‫لعنتی.
‫بیا خودت انجامش بده.
‫ذلیل بشی!
‫زندگی خیلی نامرده.
‫موهام سفید شده،
‫ولی هنوز باید اینجا کارگری کنم.
‫واقعاً فکر می‌کنی من کارگرم؟
‫خیلی‌خب، دارم میام.
‫برای خودت خوبه.
‫خیلی شکم بزرگی داری. ‫به کاهش وزن کمک می‌کنه.
‫اینقدر چرت و پرت نگو.
‫ون رو کجا پارک کردی؟
‫توی خیابون بی‌یانگ.
‫چرا اینقدر دور پارکش کردی؟
‫جای پارک نبود.
‫می‌دونی جریمه پارک ‫توی قسمت پارک ممنوع چقدره؟
‫آخرین بار، آخ...
‫چی شد؟
‫قانون سه ثانیه.
‫می‌دونی چیه؟
‫وقتی دزدها می‌میرن، ‫میرن طبقه ۱۷ جهنم.
‫اونا رو به گوشت چرخکرده تبدیل می‌کنن.
‫این یعنی همه‌مون تبدیل به
‫یه توده بزرگ گوشت چرخکرده میشیم،
‫که برای همیشه به هم چسبیدیم.
‫چه زیبا.
‫بذار بگم جهنم واقعی کیه.
‫هر روز عصره که دخترم ازم می‌خواد
‫کتاب ارتباط والدین و معلم رو امضا کنم.
‫تاحالا نصف شب سعی کردی
‫برای کرم ابریشم برگ توت پیدا کنی؟
‫داره دیرمون میشه، ‫شما از جهنم حرف می‌زنین؟
‫می‌خوایم از پولدارها بدزدیم و ‫به فقرا بدیم.
‫به فقرا بدیم؟
‫آره! خودمون!
‫[مایع زمین‌شوی]
‫لعنتی.
‫مگه روحی؟
‫هیچ صدایی ازت در نمیاد.
‫نباید بیرون نگهبانی می‌دادی؟
‫نگرانتون شدم...
‫بچه‌ها.
‫ون‌هائو، ازت می‌خوام...
‫جلوی در ورودی نگهبانی بدی.
‫باشه.
‫لعنتی، دوباره نه.
‫عمو بین، چیکار می‌کنی؟
‫اگه این فیلم رو آنلاین پست کنم ‫خیلی پربیننده میشه.
‫چقدر احمق‌ان!
‫خمیر واقعاً یه چیز جادوییه.
‫می‌دونین، موقع جنگ جهانی دوم،
‫باروت رو با خمیر مخلوط می‌کردن،
‫چاشنی رو توش فرو می‌کردن، ‫و تبدیل به بمب می‌شد.
‫کائو، ساعت.
‫یه قفل زمانی چیز پیچیده‌ای نیست.
‫مثل انجام یه بازی ویدیوییه.
‫زمان رو تغییر بدی ‫مدام می‌تونی برنده جایزه بشی.
‫می‌تونی با نصب یه افزونه ارتقاش بدی.
‫اصلاً چالش‌برانگیز نیست. ‫خیلی خسته کننده ست.
‫کارفرمامون خیلی باملاحظه بود.
‫حتی کارت‌کلیدها رو برامون آماده کرده.
‫حرفه‌ی ما واقعاً خیلی ساده ست.
‫وقتی از قبل تحقیق کنی،
‫تغییر قیافه بدی، ‫از صحنه فرار کنی،
‫۹۰ درصد شانس موفقیت داری.
‫اول از همه باید ‫درست و حسابی تحقیق کنی.
‫منو به چالش می‌کشین؟ احمق‌ها.
‫منو چی فرض کردین؟
‫فایروال خیلی ضعیفه.
‫[کائو. تخصص: هکر کامپیوتر] ‫[شخصیت: بسیار پرحرف]
‫تموم شد؟
‫البته.
‫رمز عبورش: ۸۰۰۳
‫[لین‌لین]
‫بازم نه.
‫قراره فقط آنلاین باهاش آشنا بشی،
‫شریک تمام زندگیت که نیست.
‫داداش، تو نمی‌فهمی.
‫هروقت کائو دهنش رو باز می‌کنه، ‫دیگه نمیشه جلوشو گرفت.
‫دنبال کسیه که تا می‌تونه ‫چرت و پرت‌هاشو گوش کنه
‫ولی...
‫در مرحله دوم، ‫نیاز به یه قیافه مبدل داری.
‫- صبح بخیر، قربان. ‫- صبح بخیر.
‫صبح بخیر، قربان.
‫بازی امروز صبح رو دیدین؟
‫- آره. ‫- لعنتی.
‫مزخرف بودن.
‫[اتاق داده]
‫عجیبه که امروز اینقدر پرحرف شده.
‫[فایل محرمانه مرکز تحقیقات] ‫[هوش مصنوعی جهانی]
‫نظرت در مورد بازی بعدی چیه؟
‫نظرت رو بهم اطلاع بده.
‫- بله. ‫- باشه؟
‫باشه.
‫صبح بخیر، قربان.
‫اون که همین الان...
‫هی، صبر کن.
‫چه مرگته؟
‫مگه کوری؟
‫گم شو!
‫عمو بین در لباس مبدل عالیه،
‫ولی از اونجایی که ‫تصادفی ازدواج کرد و دختردار شد،
‫تبدیل به مرد خانواده شد،
‫که وسط پراسترس‌ترین شرایط هم ‫همه تماس‌هاش رو جواب میده
‫مثل الان.
‫[زنم]
‫عزیزم.
‫بابا سر کاره.
‫گاهی لازمه از زور ‫برای قسر در رفتن استفاده کنیم.
‫فرار می‌کردین؟ ‫کجا می‌خواستین در برین؟
‫- اگه جرئت داری فرار کن! ‫- نزدیکتر نیاین!
‫برو به جهنم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫ون‌هائو وفادارترین فرد به رفقاشه.
‫[ون‌هائو. تخصص: مبارزه تن به تن] ‫[شخصیت: صریح و وفادار]
‫ولی گاهی اوقات، ‫بیش از حد دلسوزی می‌کنه.
‫برو.
‫چی شد؟
‫دوربین‌ها رو مسدود کردم. ‫فکر نکنم شما باشین.
‫- پولمو پس بدین! ‫- لعنتی.
‫یه احمقی اون بیرونه.
‫از من فیلم نگیر!
‫ون‌هائو، برو ترتیبشو بده.
‫باشه.
‫یکی پیش‌دستی کرده.
‫همین نزدیکی بودم.
‫زنگ خطر رو به صدا درآورد.
‫به پلیس گزارشش بده.
‫دزد!
‫آقا.
‫می‌خوام یه جرم رو گزارش بدم.
‫نگاه کنین، دزد!
‫بگیرینش.
‫برگرد.
‫- برگرد. ‫- دزد!
‫- فیلمش توی دوربین‌ها افتاده! ‫- دزد!
‫آره، تمومه. بیاین بریم.
‫نه. حالا که اینجاییم،
‫طبق روال باید توی بانک گشت بزنیم.
‫بریم.
‫به محض بسته شدن خزانه، ‫سنسور دوباره روشن میشه.
‫هی، دو تا نگهبان دارن میان.
‫مشکلی ندارین؟
‫مزخرف نگو! ‫نمی‌تونم به موقع رد بشم.
‫برای برادرهام، از پسش برمیام.
‫ون‌هائو، آروم باش.
‫تو کی هستی؟
‫مراحلش زیاده.
‫نه.
‫هی، تو کی هستی؟
‫۷۰ درصد آسانسورها مدار مستقل دارن.
‫نه.
‫اسم من چانگ پوچونه.
‫و قلب همه نقشه‌ها هستم.
‫حتی اگه کاملاً آماده باشیم،
‫بازم ممکنه همه چی بد پیش بره.
‫و وظیفه من اینه که موقع وقوع حادثه،
‫منطقی‌ترین و ‫درست‌ترین تصمیم‌ها رو بگیرم.
‫حالم خوبه.
‫چرا اینقدر عجله داشت؟
‫ردیفه.
‫هی، پشت سرت.
‫پوچون.
‫مراقب باش.
‫- بذار کمکت کنم. ‫- آخ!
‫پام.
‫پام. پام.
‫اینجا رو کی تمیز کرده؟
‫مایع زمین‌شوی بود.
‫- خیلی نزدیک بود. ‫- پوچون
‫از طرف دخترم ازت تشکر می‌کنم.
‫پدرشو نجات دادی.
‫باشه، خواهش می‌کنم.
‫متاسفم. حواسم پرت شد.
‫دیگه برات عبرت شد، اشکال نداره.
‫خیلی‌خب، وقتمون داره تموم میشه.
‫بجنبین.
‫این مال دستیار مدیره.
‫من دیگه میرم.
‫کارت دستیار مدیر برچسب درخت داره. ‫اون یکی یه برچسب عجیب داشت.
‫[با بانک وانشی شروع کنید]
‫ساعت ۱۲ شب منفجرش کن. ‫منتظر علامت من نباش.
‫البته.
‫خیلی‌خب.
‫[بانک وانشی]
‫سال جدید ثروتمند بشیم!
‫پوچون، چی شده؟
‫پوچون.
‫شن شووِن.
‫لعنتی!
‫[۱۵ ساعت قبل]
‫تو که به زودی از اینجا میری. ‫چرا اینقدر سخت کار می‌کنی؟
‫بگم آن بیاد کمکت؟
‫مشکلی نیست.
‫تعطیلات از فردا شروع میشه.
‫قبل از سال جدید همه سرشون شلوغه.
‫خب.
‫حیفه که کارمند خوبی مثل تو رو ‫از دست میدیم.
‫موفق باشی!
‫وای!
‫دارم بهت هشدار میدم.
‫فکر بیخود به سرت نزنه.
‫تو...
‫اگه جرئت کنی ‫آن یا هر کسی رو اذیت کنی،
‫این فیلم رو نشون مدیر میدم.
‫هی.
‫عالیه.
‫- هر دو اینجایین؟ ‫- روز بخیر، قربان.
‫وای!
‫چقدر زیبا.
‫این نتیجه کار سخت شماست.
‫ممنون که قبل از سال جدید ‫مدت بیشتری کار کردین.
‫تو مدیر شن چو ون هستی، درسته؟
‫شن شو ون.
‫شنیدم آخر این ماه میری.
‫قربان، در مورد من شنیدین؟
‫البته.
‫واقعاً حیفه.
‫از دست دادن استعداد بزرگی مثل تو ‫ضرر بزرگی برای ماست.
‫ممنون.
‫موفق باشی.
‫مهم نیست فردا چه اتفاقی می‌افته،
‫باید یادتون باشه.
‫- با قدرت زیاد... ‫- مسئولیت بزرگ میاد.
‫عالیه.
‫مراقب خودت باش.
‫دوره تصدی تو ‫ماه آینده به پایان می‌رسه.
‫چرا یه ارز مجازی راه‌اندازی کردی؟
‫این برخلاف اصول بانک ماست.
‫و هیچ اطلاعاتی در مورد
‫نحوه خرج کردن ‫صندوق خیریه ارائه نکردی.
‫عمه جان، حرف‌هاتونو می‌فهمم.
‫پدر و مادرتون این بانک رو تاسیس کردن.
‫می‌دونم نیتتون خیره.
‫همیشه به حرفتون گوش دادم.
‫وقتی دوره من به پایان برسه،
‫بانک رو به یه مدیر حرفه‌ای می‌سپارم.
‫باشه؟
‫عمه جان، می‌دونی،
‫آی لاو یو.
‫- آی لاو یو و کوفت! ‫- الو؟ عمه جان؟
‫چند سال خارج درس خوندی، ‫فکر کردی زبونت آمریکایی شده...
‫چی گفتی؟ صدات نمیاد.
‫می میریم.
‫[اکنون]
‫تقریباً ماموریت رو تموم کردیم. ‫چرا اینقدر عبوس به نظر میای؟
‫هی، کسی به اسم شن شو ون می‌شناسیم؟
‫به نظر خیلی آشناست.
‫کی؟ شن شو ون.
‫اون زنه از پنج سال پیش؟
‫لعنتی!
‫چه تصادفی؟
‫هشت میلیارد نفر تو دنیا هست.
‫احتمال اینکه دو نفر همدیگه رو ببینن ‫۳۷۵ در ۱۰ میلیونه
‫احتمال اینکه دوباره همدیگه رو ببینن...
‫نه، ۳۵۸ در ۱۰ میلیونه.
‫باشه، کافیه. کافیه.
‫همه‌ش نقشه خداست.
‫من اگه زنمو ندیده بودم،
‫زندگیم هنوز پر از رنگ بود،
‫و موهام سفید نشده بود.
‫واقعاً خودشه؟
‫سر چهارراه بپیچ به راست.
‫پس چرا...
‫اشکال نداره. ‫چهارراه بعدی می‌پیچیم به راست.
‫راست...
‫عذر می‌خوام!
‫ببخشید. این از دست شما افتاد؟
‫پوچون.
‫اینو گوش کن.
‫رئیس، نگران نباش.
‫هر دو تا کارت‌کلید رو بهشون دادم.
‫پلیس میره سراغ اونا،
‫نه ما.
‫نگران نباشین. ‫خبری شد بهتون میگم.
‫بچه‌ها، دقت کنین.
‫هر لحظه ممکنه برسن.
‫رئیس واضح و روشن گفته.
‫همه رو بکشین.
‫به محض گرفتن پول، می‌کشیمشون.
‫فهمیدین؟
‫بله.
‫آماده باشین.
‫پس این یه تله ست؟
‫ایول.
‫میریم سراغ نقشه دوم. ‫پول‌ها رو تقسیم می‌کنیم.
‫و می‌زنیم به چاک.
‫پس، چن ما رو استخدام کرده ‫تا پول خودشو بدزدیم.
‫خیلی باهوشه.
‫شریک دزد و رفیق قافله!
‫هیچکس به خودش مشکوک نمیشه.
‫حتی می‌خواد ما رو بکشه.
‫تقصیر رو گردن یه بدبختی میندازه.
‫لعنتی.
‫ولی حالا باید چیکار کنیم؟
‫من تنها میرم و همه‌شونو می‌کشم.
‫به خاطر برادرهام این کارو می‌کنم.
‫همینه.
‫عمو بین درست میگه.
‫پول رو تقسیم کنین.
‫منظورت چیه؟
‫تو سهمت رو نمی‌خوای؟
‫باز می‌خوای تنهایی انجامش بدی؟
‫داداش.
‫چطور می‌تونی این حرف رو بزنی؟
‫خب، بعداً می‌بینمتون بچه‌ها.
‫چی؟
‫یادتون نره ۵ سال پیش چه اتفاقی افتاد.
‫آره، درسته.
‫اگه پوچون همه چی رو گردن نمی‌گرفت،
‫همه می‌افتادیم زندان.
‫عمو بین.
‫خیلی نمک‌نشناسی.
‫منظورت چیه که نمک‌نشناسم؟
‫هی! مراقب حرف زدنت باش!
‫باشه.
‫دنبال یه راه‌حل دیگه باشین.
‫بیشتر از ۳۰۰ میلیون!
‫می‌تونم توی ویتنام ‫مثل پادشاه‌ها زندگی کنم.
‫داری تصورش می‌کنی، نه؟
‫لعنتی.
‫چرا اینجوری بهم نگاه می‌کنین؟
‫باشه.
‫همه پول رو پس بدین.
‫همه‌ش به خاطر اونه، نه؟
‫لعنتی چقدر خونسرده.
‫آره، خیلی خونسرده.
‫ببینیم وقتی ناراحته چقدر خونسرده.
‫مطمئنی برای سال نو نمیای خونه من؟
‫مشکلی نیست. تنهایی چیزیم نمیشه.
‫- دوباره نه. ‫- دیگه رسیدم خونه.
‫خداحافظ.
‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫[واریز به حساب]
‫[۳۰ میلیون]
‫۳۰ میلیون؟
‫حتماً اشتباه شده.
‫سلام.
‫چرا شغل دانشگاهیتو ول کردی،
‫و رفتی توی بانک کار کنی؟
‫جونت در خطره، می‌دونی؟
‫دنبالم بیا. بعداً برات توضیح میدم.
‫راست میگم. باور کن.
‫باور کنم؟ قبلاً باورت کردم.
‫برای همین پنج سال از عمرم رو ‫برای پیدا کردنت تلف کردم.
‫یهو دود هوا شدی و رفتی، ‫ولی الان پیدات شده و
‫میگی جونم در خطره؟
‫دیوونه‌ای؟
‫امروز یه پولی برات واریز شد، نه؟
‫راستش، من یه دزدم.
‫پول خزانه بانک وانشی رو سرقت کردیم.
‫متوجه شدیم که چن ‫خودش نقشه دزدی رو کشیده.
‫کارت‌کلید تو و دستیار مدیر رو ‫بهمون دادن.
‫اول ردت رو به جا گذاشتن، ‫بعد پول ریختن به حسابت.
‫بعد می‌کشنت تا ساکتت کنن.
‫زندگیت واقعاً در خطره.
‫هی.
‫خیلی متاسفم،
‫که بدون خداحافظی رفتم.
‫دماغ، سینه، شکم.
‫اینو بگیر.
‫خیلی وقته بهم دلداری میده.
‫دلت براش تنگ نمیشه؟
‫الان تو رو کنارم دارم.
‫فرار کن!
‫فرار کن! زود باش!
‫بدون سلاح نمی‌تونم شکستش بدم.
‫با سلاح هم نمی‌تونم شکستش بدم.
‫شن شو ون.
‫کشتمش؟
‫فکر کنم.
‫حالت خوبه؟
‫چیزی نیست.
‫به راحتی آب خوردنه.
‫وایسا ببینم، شما کی هستین؟
‫ما دوست‌هاش هستیم.
‫چاقو... در... ‫چطور اینجوری کمونه کرد؟
‫من آدم کشتم. آدم کشتم.
‫چطور...
‫اون پیازه؟
‫عالیه. خیلی گشنمه.
‫[تموم شد؟]
‫هی.
‫چرا دادیش به من؟ ‫مال این جنازه ست.
‫بهشون بگو شن شو ون مُرده.
‫پس واقعاً می‌خوان منو بکشن.
‫بریم.
‫آقای هو.
‫رئیس.
‫می‌خوام از پیشرفت کار براتون بگم.
‫همه چی انجام شد.
‫از شر اون زنه هم خلاص شدیم.
‫- ولی... ‫- پول رو نگرفتیم.
‫خفه شو.
‫مشکلی نیست.
‫بسپارینش به من. ‫قول میدم ردیفش کنم.
‫هو.
‫چیزی خوردی؟
‫هنوز نه.
‫بشین.
‫ممنون، رئیس.
‫خوشمزه ست.
‫واقعاً خوبه.
‫واقعاً لطف دارین.
‫نه، نه. نریزش بیرون.
‫این استیک خیلی گرونه.
‫پدر و مادرم بهم می‌گفتن،
‫قدیم‌ها، کشتن یه نفر ‫فقط یک میلیون هزینه داشت.
‫لعنتی.
‫الان به خاطر تورم،
‫دو برابر ازم پول گرفتی.
‫ناامیدم نکن.
‫من پولمو می‌خوام.
‫تو هم گرسنه‌ای؟
‫نه ممنون.
‫عزیزم.
‫سال نو مبارک!
‫بابا اونجا نیست، می‌دونم.
‫تقصیر باباییه، باشه؟
‫متاسفم.
‫سلام.
‫آره، عزیزم.
‫قول میدم به محض اینکه ‫کارم تموم شد بیام خونه.
‫باشه. باشه.
‫خداحافظ.
‫سال جدید داره میاد.
‫لعنتی.
‫آخه کی اول سال هم اضافه‌کاری می‌کنه؟
‫لعنت.
‫هی.
‫این دخترمه. دوست داشتنیه، نه؟
‫خب، اگه باباشو از دست بده،
‫تقصیر توئه.
‫چی؟
‫- می‌دونی، تو مثل آرد می‌مونی. ‫- من؟
‫آرد رو میشه توی انواع غذاها ‫استفاده کرد.
‫تو مثل آردی.
‫خیلی مقاوم و انعطاف‌پذیر.
‫چی؟
‫الان گذشته‌تو بررسی کردم.
‫توی پنج سال، خودتو از یه کارآموز ‫به مدیر ارشد بانک تبدیل کردی.
‫مردم عادی نمی‌تونن همچین کاری بکنن.
‫اینو بخور.
‫ممنون.
‫مشکلی نداره، ‫تا وقتی ما رو پایین نکشه.
‫چی؟
‫هی، بذارین واضح و روشن بگم.
‫اگه شما اون پول رو نمی‌دزدیدین،
‫من توی این وضع قرار نمی‌گرفتم.
‫من این وسط یه قربانی بیگناه‌ام.
‫هی، ما هم قربانی هستیم.
‫دزدی که ادعا می‌کنه قربانیه.
‫باورم نمیشه، نه تنها یه دزدی،
‫پست فطرت هم هستی.
‫به کی گفتی پست فطرت؟
‫- هی، ون‌هائو، نه، نه. ‫- آروم باش.
‫پول خیریه رو دزدیدین.
‫یعنی پست فطرت نیستین؟
‫اون صندوق خیریه،
‫یه کلاهبرداریه که ‫چن های جوی طراحی کرده.
‫و قراره همه چی رو بندازه گردن تو، احمق!
‫آره، ما هم تازه فهمیدیم.
‫خود چن پشت قضیه ست.
‫اگه پول رو برگردونیم،
‫به آدم بده‌ی داستان کمک می‌کنیم.
‫اگه پول رو برداریم، ‫جونمون در خطر می‌افته.
‫و به خاطر تو، پوچون می‌خواد...
‫پول رو پس میدیم.
‫چی؟
‫چی؟ پسش میدیم؟
‫چه مرگت شده؟
‫ایده خودت بود.
‫چطور می‌تونی حرف‌های منو جدی بگیری؟
‫هی، نه اصلاً.
‫هیچکس پولی رو که دزدیده پس نمیده.
‫آره.
‫پس دادن پول درست‌ترین تصمیمه.
‫ولی به یکی از خودشون نیاز داریم.
‫آره، یعنی تو.
‫نگران نباش.
‫وقتی تموم شد از شرم خلاص میشی.
‫آره؟ عالی میشه.
‫لطفاً هر چه زودتر پول رو برگردون،
‫چون هرگز دیگه نمی‌خوام ریختتو ببینم.
‫هی، هرگز نگو هرگز.
‫بر اساس آمار اپلیکیشن همسریابی،
‫احتمال اینکه یه زوج دوباره به هم برگردن ‫۱۵ درصده، ولی اگه...
‫میشه ۵۰ درصد.
‫- ما به هم برنمی‌گردیم. ‫- ما به هم برنمی‌گردیم.
‫به هم برنمی‌گردن.
‫آره، برای همین گفتم احتمالش پایینه.
‫اگه اون موقع ‫مأموریت شکست نمی‌خورد،
‫پوچون از دزدی دست می‌کشید،
‫با تو ازدواج می‌کرد و ‫بچه‌دار می‌شدین.
‫- چی گفتی؟ ‫- کافیه.
‫وقتمون داره تموم میشه.
‫شن شو ون.
‫به ما ملحق میشی؟
‫نقشه‌مون دو بخش داره.
‫بخش اول، برگردوندن پوله.
‫امکان نداره.
‫ما تونل رو منفجر کردیم. ‫چطوری برگردیم داخل؟
‫دوباره بازش می‌کنیم.
‫می‌تونم مقدار دینامیت مورد نیاز ‫برای باز کردن دوباره تونل رو حساب کنم.
‫ولی اگه طبقه اول فرو بریزه،
‫مشکلی نیست؟
‫این ورودی اصلیه؟
‫آره.
‫از ورودی اصلی وارد میشیم.
‫[بانک وانشی]
‫تو طبق معمول میری سر کار.
‫به همه صبح بخیر میگی.
‫- حالت چطوره؟ ‫- صبر کن.
‫اینجوری نمیشه.
‫مهمترین چیز توی بازیگری ارتباط چشمیه.
‫هرچی خیره‌تر به چشمشون نگاه کنی،
‫احتمال کمتری داره که بهت شک کن.
‫پس باید مستقیم ‫توی چشمشون نگاه کنی،
‫و بگی...
‫سلام، صبح بخیر.
‫صبح بخیر.
‫- سال تو خوش گذشت؟ ‫- آره.
‫خداحافظ.
‫خانم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫و ضعف انسان.
‫به محض اینکه ‫از مردم تعریف و تمجید کنی،
‫گاردشونو پایین میارن.
‫هی، خوشگله.
‫می‌دونی زیباترین صورت اینجا مال کیه؟
‫مال تو.
‫منحرف!
‫خب، میرم دفتر. بعدش چی؟
‫بعد، با کارت‌کلید خودت ‫میری سراغ مدیر،
‫و ازش می‌خوای موجودی خزانه رو ‫بررسی کنین.
‫چی؟
‫معمولاً بررسی موجودی ‫توسط دو نفر انجام میشه.
‫اون روز، نوبت مدیر و دستیار مدیره.
‫ولی اون دستیار مدیر باید قبلاً...
‫اگه مدیر هم نتونه بیاد چی؟
‫اگه شرایط اضطراری پیش بیاد،
‫من امکانشو دارم که خودم انجامش بدم.
‫پس بیاین یه شرایط اضطراری پیش بیاریم.
‫آقا، لطفاً اینجا رو امضا کنین.
‫ممنون.
‫اگه از سوسک نترسن چی؟
‫غیرممکنه!
‫البته که ممکنه.
‫من از سوسک نمی‌ترسم.
‫طبق آمار، از هر پنج نفر ‫یه نفر از سوسک می‌ترسه.
‫آره.
‫بعدش از مدیر می‌خوای ‫به شرکت کنترل آفات زنگ بزنه.
‫سلام. شرکت کنترل آفات؟
‫نترسین.
‫- هیچکس نترسه. ‫- مدیر باید بهش رسیدگی کنه.
‫بگیر.
‫توی اون هرج و مرج ‫کارت‌کلید رو ازش می‌گیری،
‫و با من خزانه رو باز می‌کنی.
‫صبر کنین.
‫مأموریت که انجام شد. ‫نقش من توش چی بود؟
‫تو یه مأموریت مهمتر داری.
‫حتی اگه پول رو با موفقیت برگردونیم،
‫چن اجازه نمیده قسر در بریم.
‫پس، قسمت دوم نقشه،
‫جمع‌آوری شواهد علیه اونه.
‫من تحقیق کردم.
‫الگوی نمودار داده‌های ‫ارز دیجیتالش مشکوکه.
‫باید یه مدرکی از کارهای غیرقانونی ‫وجود داشته باشه.
‫ولی هک کردن سیستم ارز دیجیتال خیلی سخته.
‫شاید لازم باشه رویکرد مستقیم‌تری داشته باشیم.
‫چه رویکردی؟
‫مستقیم میریم تو لونه‌ش.
‫صبر کنین.
‫خودتو به شکل هو در میاری؟
‫چه مشکلی داره؟
‫غیرممکنه.
‫روز بخیر، آقای هو.
‫[رمزگشایی]
‫همین بود. سوالی نیست؟
‫برای همینه که بهت میگن «لامپ».
‫لامپ؟
‫منم نفهمیدم.
‫پر از ایده‌های درخشانی!
‫- من یه سوال دارم. ‫- چیه؟
‫به همین راحتیه که گفتین؟
‫به همین راحتیه.
‫پرت کردن حواس مردم،
‫ابتدایی‌ترین ترفنده.
‫ولی موفقیت اکثر اوقات،
‫به همین ترفند ابتدایی بستگی...
‫به خودت میگی یه دزد بزرگ؟
‫به نظرم باید فراموشش کنیم.
‫هی!
‫اون مال من نیست.
‫مهم نیست کارمون ‫چقدر احمقانه یا ابتداییه،
‫تا وقتی موفق بشیم حواسشونو پرت کنیم،
‫به هدف واقعیمون می‌رسیم.
‫نگران نباش.
‫اگه شکست بخوریم، ‫خودم همه چی رو گردن می‌گیرم.
‫سلام. خوش اومدین.
‫بریم!
‫[چسب فوری ۵۹۹ یوان]
‫[باتخفیف ۱۹۹ یوان]
‫خیلی می‌صرفه.
‫[لیتل اسمایلی آن]
‫جوک‌های بد هم دوست داره!
‫[جور شدین!]
‫بابا، مگه نگفتی سر کاری؟
‫یه نگاهی بنداز.
‫این چطوره؟
‫[تله سوسک]
‫سوسک‌ها رو جمع کردی؟
‫[شرکت نابودی آفات]
‫هی!
‫بیا اینجا بشین.
‫پنج سال پیش چه اتفاقی افتاد؟
‫چرا بدون خداحافظی رفتی؟
‫[می‌خوام یه چیز مهمی بهت بگم]
‫[فردا شب همون جای همیشگی بیا دیدنم]
‫[- کجایی؟ همه چی مرتبه؟] ‫[- بس کن، دیگه به من زنگ نزن!]
‫دستگیر شدم.
‫و بعدش؟
‫بهم دستبند زدن و ‫گذاشتنم توی ماشین پلیس،
‫محاکمه‌م کردن، و انداختنم زندان.
‫دیگه چی می‌خوای بدونی؟
‫تختم کجا بود؟ رو به شمال بود.
‫بعد...
‫قراره خنده‌دار باشه؟
‫چرا اینا رو قبلاً بهم نگفتی؟
‫الان حرف زدن در موردش ‫چه فایده‌ای داره؟
‫فکر کردم می‌خوای زخممو پانسمان کنی. ‫زود باش.
‫چرا وقتی آزاد شدی، نیومدی پیشم؟
‫نمی‌دونستی که صبر کردم...
‫ولی الان که پیدات کردم،
‫- فکر نمی‌کنی ما... ‫- ما با هم آینده‌ای نداریم.
‫چیه؟
‫می‌خوای یه چیز کلیشه‌ای بگی،
‫مثلاً دوست نداری ‫منم با خودت بکشی پایین؟
‫نه.
‫تو منو می‌کشی پایین.
‫چته؟
‫چون حقیقت رو نمیگی!
‫بهت که گفتم. تختم به سمت شمال بود.
‫تو که فکر می‌کنی می‌کشمت پایین،
‫چرا هنوز اینو نگه داشتی؟
‫ما برگشتیم.
‫خیلی‌خب. ممنون.
‫هی، اون چیه؟
‫وای، چه زشته.
‫خودت زشتی. کل خانواده‌ت زشته!
‫خانواده من؟
‫چشمای کورتو باز کن و خوب نگاه کن.
‫این زنمه.
‫ببین چقدر خوشگله!
‫ببین دخترم چقدر نازه!
‫اونا زشت‌ان؟
‫بد نیستن.
‫بد نیستن؟
‫فاتحه‌ت خونده‌ست. ولم کن.
‫خودت اول حرف بد زدی.
‫چرا تحمل نداری جوابتو بدن؟
‫بیا اینجا بی‌ریخت!
‫- بدبخت شدیم. ‫- لعنت.
‫بیا معذرت خواهی کن!
‫ای وای!
‫[روز پس دادن پول‌]
‫نگران نباش. ‫همه توی یه قایقیم.
‫آره، درسته.
‫صد سال عمل نیک لازمه ‫که دو نفر رو توی یه قایق با هم کنار بیان.
‫ولی هزار سال عمل نیک لازمه که ‫زن و شوهر توی یه خونه با هم کنار بیان.
‫اون ضرب‌المثل قدیمی ‫برای این موقعیت نیست.
‫بحث نکنین. نمی‌تونم تمرکز کنم.
‫آروم باش. ‫فقط خود همیشگیت باش.
‫یادت نره لبخند بزنی.
‫باید بیشتر لبخند بزنی.
‫برات خوبه.
‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫یادت باشه. ‫فقط وقتی به خودت باور داشته باشی،
‫بقیه هم باورت می‌کنن.
‫این تماس رو برام جواب بده.
‫شماره ۱۳ به باجه ۲ لطفاً
‫ارتباط چشمی برقرار کن.
‫یادت باشه لبخند بزنی.
‫صبح بخیر.
‫زیاد خوب نبود.
‫بلندتر.
‫خانم...
‫چه مرگت شده؟
‫شو ون.
‫حالت خوبه؟
‫چند روزه هیچی پست نکردی.
‫مریضی؟
‫حالم خوب نبود،
‫ولی الان بهترم.
‫مطمئنی که
‫نمی‌خوای یه کم دیگه بمونی؟
‫شاید یه روز ‫نامزدت سابقت پیداش بشه.
‫مدیر کجاست؟
‫- شو ون. ‫- بازرسی خزانه؟ من آماده‌ام.
‫امروز بازرسی نداریم.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫یعنی...
‫چرا؟
‫فقط طبق دستور عمل می‌کنیم.
‫به هر حال تو دیگه می‌خوای بری. ‫راحت باش.
‫چیکار کنم؟
‫باید چیکار کنم؟
‫نگران نباش. ‫بیا اول کارت‌کلید رو به دست بیاریم.
‫شو ون، باید حواس مدیر رو پرت کنی.
‫همین الان حواسشو پرت کن!
‫قربان.
‫شو ون، چیزی شده؟
‫قربان.
‫من...
‫سعی کن یه سوال ساده بپرسی.
‫سوال؟
‫یه سوالی دارم.
‫ازش بپرس ‫می‌دونی به موزی که نرسیده چی میگن؟
‫ازش بپرس نظرش در مورد ازدواج چیه.
‫شو ون، یه لحظه صبر کن.
‫ون‌هائو.
‫وقتی رفت دستشویی بیهوشش کن، ‫و کارت‌کلید رو ازش بدزد.
‫نه!
‫شو ون، حالت خوبه؟
‫باور کن. وقتی از مردها ‫در مورد ازدواج می‌پرسی، خشکشون می‌زنه.
‫باید حواسشو پرت کنیم.
‫بوی خوبی میدی، می‌دونی؟
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫می‌خوام مزاحمت دستیارتون رو فاش کنم.
‫توی خونه هم همین بود رو میدی؟
‫هی آن. فرار نکن! ‫بذار بوت کنم!
‫از یه هیولا بدتره.
‫آن، واقعاً متاسفم.
‫نگران نباش. ازت دفاع می‌کنم.
‫به شدت مجازاتش می‌کنم.
‫مجازاتش می‌کنم.
‫تا حد مرگ مجازاتش می‌کنم.
‫ممنون قربان.
‫وای، آفرین!
‫ممنون، شو ون.
‫وای، خیلی باحال بود.
‫ولی اون دستیار مدیر باید...
‫اگه جرئت کنه اینجوری مزاحم دختر من بشه،
‫چشماشو از کاسه در میارم و ‫میندازم جلوی سگ‌ها.
‫بیاین ادامه بدیم.
‫ون‌هائو، شروع کن.
‫هی، به موزی که نرسیده چی میگن؟
‫- میگن وقتی رسیدی زنگ بزن! ‫- لعنتی!
‫خانم، لطفاً دفترچه حسابتون رو ‫جای امنی بذارین.
‫اونجا.
‫چیزی نیست.
‫چی؟
‫چرا اینقدر سوسک اینجاست؟
‫هی، می‌دونی چیه؟ ‫میگن وقتی یه سوسک می‌بینی،
‫یعنی صد تا دیگه هم هستن.
‫اگه اینجوریه ‫چطور می‌تونم همه‌شونوبکشم؟
‫چانگ پوچون، ‫تو که گفتی غیرممکنه.
‫اینجا هیچکس از سوسک نمی‌ترسه.
‫کلی سوسک اینجاست!
‫آن، زود باش.
‫زنگ بزن شرکت دفع آفات.
‫- زود باش. ‫- باشه.
‫گفتم که از هر ۵ نفر ‫یه نفر از سوسک می‌ترسه.
‫کائو.
‫این چسبه چرا یه کم عجیبه؟
‫تخفیف خورده بود.
‫[تماس با شرکت دفع آفات]
‫الو.
‫شرکت دفع آفات.
‫ده دقیقه دیگه می‌رسیم.
‫خیلی‌خب، ممنون.
‫کلی سوسک توی دفتر هست.
‫- لطفاً کمکمون کنین. ‫- نگران نباشین.
‫حتماً همه سوسک‌ها رو می‌کشیم.
‫خیلی‌خب.
‫آقای نگهبان، لطفاً کمکم کنین.
‫بذارین یه چیزی ازتون بپرسم.
‫می‌دونین اگه...
‫یه چینی رو دار بزنن چی میشه؟
‫میشه دارچین!
‫بریم.
‫صبح بخیر.
‫سلام، آقای هو.
‫سلام.
‫سوسک‌ها معمولاً جاهای مرطوب می‌مونن.
‫توی این ساختمون زیرزمین هست؟
‫آره.
‫ولی بیاین اول مدیر رو نجات بدیم.
‫از این طرف.
‫سلام، آقای هو.
‫وای!
‫حتی شبیه خودش راه میری!
‫البته. یه حرفه‌ای‌ام.
‫حیف شد که بازیگر نشدی.
‫درآمدش خیلی کم بود.
‫خیلی‌خب.
‫حالا، حتی اشباح هم ‫نمی‌تونن شما رو ببینن.
‫شرط رو باختی. پولمو بده.
‫صبح بخیر، آقای هو.
‫آقای هو، چرا امروز اینقدر زود اومدین؟
‫زود اومدم،
‫چون کلی کار دارم.
‫ولی رئیس چیزی در موردش نگفت.
‫الان داری منو سوال جواب می‌کنی؟
‫کلی سوسک طبقه پایینه. ‫برین کمک بدین.
‫بله.
‫لعنت، سوسک!
‫می‌ترسی؟
‫آره.
‫لعنتی، منم.
‫خدا ذلیلت کنه کائو. ‫این چسبه نمی‌چسبه.
‫حالا باید وانمود کنم گردنم درد می‌کنه.
‫رمزگشایی.
‫سلام به همه. ‫من چن های جوی هستم.
‫ما قدرت کافی ‫برای انجام هر کاری رو داریم.
‫حتی لهجه‌ش هم تقلبیه، نه؟
‫من توی خزانه‌ام.
‫ما هم داریم میایم. منتظر باش.
‫تقریباً تمومه.
‫شن شو ون.
‫قربان.
‫تو... تو چرا اینجایی؟
‫من... بازرسی روزانه خزانه.
‫آها، بازرسی روزانه خزانه.
‫- فکر می‌کردم... ‫- شما چزا اینجایین؟
‫من...
‫اومدم که...
‫نه، تو... چرا حالت خوبه؟
‫چرا نباید خوب باشم؟
‫آره، درسته.
‫فکر می‌کردم امروز بازرسی خزانه نداریم.
‫نمی‌دونم.
‫اون برای چن هایی جویی کار می‌کنه. ‫شو ون، همین الان برو.
‫پس اگه کاری ندارین، من برم.
‫ممنون قربان.
‫شن شو ون. شن شو ون صبر کن.
‫سلام، آقای هو.
‫توی بانک شن شو ون رو دیدم.
‫شو ون. برو توی پارکینگ پیش کائو.
‫دستیار مدیر دنبالته.
‫پول چی؟
‫تو ترتیبش رو بده.
‫فلش چی؟
‫به محض اینکه رمزگشایی شد برو.
‫من چی؟
‫لعنت، بذار اول مطمئن بشم ‫شن شو جاش امنه.
‫۷۰ درصد!
‫تقریباً تمومه.
‫لعنتی.
‫تعجبی نداشت که اونجوری نگاهم می‌کرد.
‫حتماً فکر می‌کرده مُرده‌ام.
‫قبل از تعطیلات ‫حتی برام آرزوی موفقیت کرد.
‫- بهتره دیگه جلوش سبز نشی. ‫- بله، آقای هو.
‫الان می‌رسین؟
‫پس اونی که طبقه بالاست کیه؟
‫همه توجه کنن.
‫یه نفر خودشو به جای آقای هو جا زده.
‫عمو بین، در موردت فهمیدن.
‫آقای هوی واقعی داره میاد.
‫لعنتی!
‫فرار می‌کنی؟ نمی‌تونی قسر در بری.
‫دماغ، سینه، شکم!
‫دیگه زیادی تحملت کردم.
‫گفتم بهتره دیگه جلوم سبز نشی.
‫کافیه...
‫هی.
‫زدی ذلیلش کردی.
‫کائو.
‫یه ماشین مشکی داره وارد میشه. ‫شما کجایین؟
‫بیا بریم.
‫صبح بخیر، آقای فنگ.
‫دارن ورودی رو ‫با ماشینشون مسدود می‌کنن.
‫آقای هو.
‫اینجاست.
‫منظورت چیه؟
‫- باید چیکار کنیم؟ ‫- بذار فکر کنم.
‫عمو بین، سوار آسانسور شدن.
‫روز خوش، آقای هو.
‫برین.
‫آقای هو رسیدن. داریم میایم بالا.
‫اون تقلبیه!
‫- وای! ‫- وایسا!
‫فرار نکن!
‫وایسا!
‫چقدر سنگینه.
‫آقای هو.
‫منم همینطور.
‫اون یارو رو پیدا کنین.
‫تو، ورودی رو مسدود کن.
‫تو...
‫این جواب میده؟
‫برین! برین... برین دنبالش! یالا!
‫تو، با اون یکی برو.
‫سوار ماشین شو.
‫در اتوماتیک مدل‌بالای احمق. ‫کلی وقت تلف کرد!
‫لعنتی!
‫ولم کن ببینم!
‫- تو کی هستی؟ ‫- ولم کن.
‫بس کن.
‫چیه؟ من خودتم.
‫بجنب دیگه.
‫نفرت‌انگیزی.
‫لعنتی. منتظر چی هستین؟ ‫بگیرینش.
‫بگیرینش، احمق‌ها!
‫اینقدر ادای منو در نیار.
‫تو ادای منو در نیار.
‫- نگاهش کنین. ‫- اصلاً شبیه من نیست.
‫اون نیست. بگیرینش.
‫آقای هو، اسم من چیه؟
‫لعنتی.
‫من کلی کارمند دارم.
‫چطور باید اسم همه‌شون یادم باشه؟
‫گردنشو نگاه کنین.
‫اون تقلبیه. بگیرینش.
‫آقای هو.
‫بازم آدم کشتم؟
‫فراموشش کن.
‫برو!
‫- آقای هو. ‫- برین دنبالش!
‫وایسا!
‫دارن بهمون می‌رسن.
‫محکم بشین.
‫خداحافظ!
‫صبر کن!
‫هی!
‫لعنتی.
‫ایده پس دادن پول واقعاً بیخوده!
‫چیه؟
‫خودت پیشنهادش کردی.
‫من اینقدر احمق‌ام؟
‫الان دیگه فقط می‌خوام برم خونه.
‫ولی مگه همیشه نمی‌گفتی ‫خونه‌ت شبیه جهنمه؟
‫زنت خیلی سختگیره و ‫دختره مثل شیطونه.
‫چطور جرئت می‌کنی ‫در مورد خانواده‌م اینجوری حرف بزنی؟
‫ببخشید.
‫اگه الان بری ‫چه بلایی سر پوچون میاد؟
‫من یه گناهی کردم؟
‫ما از خودمون هم نمی‌تونیم محافظت کنیم ‫ولی تو نگران اونی؟
‫ما سه تا،
‫پول رو تقسیم بر سه می‌کنیم.
‫بعد هرکسی میره پی کار خودش.
‫دیگه هیچوقت همدیگه رو نمی‌بینیم.
‫پس اینجوری هرکدوم ‫۳۳۳ میلیون و
‫- ۳۳۳ هزار و... ‫- میشه تمومش کنی؟
‫خب خودت تصمیم بگیر. ‫به من ربطی نداره.
‫پس فرض می‌گیرم موافقی.
‫باشه، تقسیم بر چهارش می‌کنیم.
‫دیگه نگو دوست خوبی نیستم.
‫حق نداری پوچون رو ول کنی.
‫ما بهش مدیونیم.
‫به خاطر من تیر خورد.
‫لعنتی.
‫به خاطر تو تیر خورد، نه من.
‫الان که دو تا پا دیگه قرض کرد و فرار کرد.
‫یه بار هم روشو برگردوند ‫ببینه ما چی شدیم؟
‫آره؟
‫نه.
‫فقط به اون دختره اهمیت میده،
‫نه به ما. احمق.
‫چی؟
‫عوضی.
‫دوست داری دعوا کنی؟
‫فکر کردی ازت می‌ترسم،
‫فقط چون خوب مبارزه می‌کنی؟
‫کافیه.
‫- کافیه. ‫- آخ...
‫حالت خوبه؟
‫عوضی.
‫پسره‌ی احمق ‫با این وفاداری کورکورانه‌ت.
‫از وقتی اون دختره پیداش شده،
‫اصلاً توجهی به تو کرده؟
‫شدی موی دماغش، بدبخت!
‫زرشک، جاخالی دادم.
‫واقعاً روی اعصابین! دعوا نکنین!
‫من همیشه با شما ‫مثل خانواده‌م رفتار کردم.
‫چیزای زیادی با هم از سر گذروندیم.
‫قضیه برای من ‫هیچوقت در مورد پول نبوده. باشه؟
‫از وقتی که یادم میاد،
‫شما تنها کسایی هستین ‫که حرفای منو می‌فهمین.
‫فقط می‌دونم تا وقتی کنار شمام ‫خیلی خوشحالم.
‫نمی‌خوام هیچکدومتونو از دست بدم.
‫اگه الان پوچون به کمکمون نیاز داره، ‫بیاین بهش کمک کنیم.
‫در مورد خانواده، قلبم به درد اومد.
‫بیا اینجا.
‫ون‌هائو.
‫چیه؟
‫صبر کن.
‫دستور‌العمل اینجا رو دنبال کن.
‫من ترتیب چن های جوی رو میدم.
‫پس یعنی می‌خوای ناپدید بشم؟
‫این امن‌ترین گزینه ست. ‫دارم سعی می‌کنم زندگیتو نجات بدم.
‫برای نجات دادنم، ازم می‌خوای برم؟
‫این منطقی‌ترین انتخابه.
‫چرا همیشه می‌خوای ‫مسئولیت چیزی رو تنهایی قبول کنی؟
‫واقعاً فکر می‌کنی می‌کشمت پایین؟
‫مشکل منم.
‫همیشه مشکل منم.
‫من همه رو می‌کشم پایین.
‫هی، پشت سرت.
‫پوچون!
‫برو ماشینو بیار، زود باش.
‫ایست!
‫تنها زمانی که ‫تصمیمی برای خودت گرفتم...
‫تکون نخور.
‫در نهایت به همه اطرافیانم صدمه زدم.
‫دیگه هیچوقت این اشتباه رو تکرار نمی‌کنم.
‫پس، این بهترین گزینه ‫برای شماهاست.
‫بذارین بقیه کارها رو من انجام بدم.
‫باشه؟
‫از این کارهات خسته نشدی؟
‫احمق.
‫بذار کمکت کنم، باشه؟
‫ببخشید. این از دست شما افتاد؟
‫- آره، ممنون. ‫- خیلی زشته. باورم نمیشه مال شما باشه.
‫زشت؟ کجاش زشته؟
‫خیلی هم نازه، باشه؟
‫شوخی کردم.
‫ببخشید مزاحمتون شدم.
‫اونو دست‌کم نگیر.
‫بار خیلی سنگینی رو به دوش می‌کشه،
‫ولی بازم تلاش می‌کنه که ادامه بده.
‫به نظرت یه کم خنگ نیست؟
‫خیلی خنگه.
‫ولی شاید یه روز،
‫بفهمه که مجبور نیست ‫این بار رو تنهایی به دوش بکشه،
‫و اونوقت لبخند بزنه.
‫بهم اعتماد کن.
‫شما بچه‌ها حالتون خوبه؟
‫گفتنش سخته.
‫یه دعوای نیم‌بند عادی کردیم.
‫خوبه. تا وقتی عادی باشه مشکلی نداره.
‫فقط مهم اینه سالم هستین.
‫ممنون.
‫انگار شما هم خیلی خوبین؟
‫این نقشه...
‫چند بار دیگه باید بهش نگاه کنیم؟
‫چه کلک جدیدی می‌تونیم سوار کنیم؟
‫هم پلیس دنبالمونه، هم تبهکارها.
‫باید یه نقشه جدید بکشیم.
‫اول از همه،
‫می‌خوام از همه عذرخواهی کنم.
‫چانگ پوچون از ما عذرخواهی کرد.
‫این دفعه دیگه به فنا رفتیم.
‫آره، لطفاً بذارین یه بار هم که شده ‫خودخواه باشم.
‫برادرها.
‫این دفعه، واقعاً بهتون نیاز دارم.
‫می‌دونستم.
‫خب، اینقدر مؤدب نباش.
‫ما خانواده‌ایم.
‫اعضای خانواده باهمدیگه ‫هر فراز و فرودی رو پشت سر می‌ذارن.
‫ولی...
‫میشه دوباره عذرخواهی کنی؟ ‫فیلم نگرفتم.
‫نه.
‫فقط یه بار.
‫- سر به سرم نذار. ‫- حرف بزن.
‫بیا.
‫وقتی به خاطر من تیر خوردی،
‫ترسیده بودی؟
‫البته.
‫ولی بیشتر می‌ترسیدم شماها رو از دست بدم.
‫بگیر.
‫خوبه.
‫یک میلیارد.
‫می‌خوای مسئولیتشو قبول کنی؟
‫من...
‫اگه نمی‌تونی یه دختر رو بگیری،
‫پا داشتن به چه دردت می‌خوره؟
‫پاهاش.
‫کی هستی؟
‫- ولم کن. ‫- ولش کن!
‫- ولش کن. ‫- برین کنار.
‫ولم کن.
‫همه‌تون.
‫تو کی هستی؟
‫ما تیمی هستیم که شما استخدام کردین.
‫پولتون دست ماست.
‫چی می‌خواین؟
‫می‌خوایم باهاتون معامله کنیم.
‫چی؟
‫دست از تعقیب ما بردار ‫تا پولتو بهت پس بدیم.
‫فردا صبح پول رو ‫برمی‌گردونیم به خزانه.
‫قبلاً یه بار ما رو فریب دادین، ‫بازم می‌خواین گولمون بزنین؟
‫ما رو چی فرض کردین؟ ‫یه مشت احمق؟
‫جالبه.
‫ولی نمی‌خوام پول رو ‫برگردونین توی خزانه.
‫می‌خوام بذارینش توی جیب من.
‫باشه؟
‫باشه.
‫خوبه.
‫و اون زن...
‫اسمش چیه؟
‫شن شو ون.
‫آره، اون سپربلای منه.
‫شما نجاتش دادین، ‫و این واقعاً عصبانیم کرد.
‫باید تحویلش بدین.
‫من فقط به برادرهام اهمیت میدم.
‫اصلاً همیشه از اون متنفر بودم.
‫قبوله.
‫ولی رئیس،
‫نمی‌تونین بهش اعتماد کنین.
‫به هیچکدومشون نمی‌تونین اعتماد کنین.
‫هی، زیادی حرف می‌زنی.
‫دارم فکر می‌کنم.
‫اسم سرگروهشون چیه؟
‫چانگ پوچون.
‫از اون یارو خوشم نمیاد.
‫اونم باید بهم تحویل بدی.
‫چون پلیس باور نمی‌کنه که یه دختر
‫بتونه یک میلیارد پول بدزده.
‫نقشه من،
‫همکاری یه عامل درونی ‫با یه عامل بیرونیه.
‫یه سپر بلا از بیرون هم می‌خوام.
‫به هیچ وجه.
‫خودم سپربلات میشم.
‫باشه، که تو سپربلا میشی.
‫چطوره همین الان یه گلوله حرومت کنم؟
‫بکن!
‫لعنتی.
‫واقعاً بی‌ادبی.
‫اون مهمونه.
‫ارزش داره این کارو براش انجام بدی؟
‫برای برادرم،
‫هر کاری می‌کنم.
‫بهش فکر می‌کنم.
‫رئیس.
‫من سال‌ها براتون کار کردم.
‫همیشه هر کاری ازم خواستین ‫انجام دادم،
‫ولی هیچوقت ‫یه کلمه از حرفامو باور نکردین.
‫ولی هر چی اون میگه باور می‌کنین.
‫اون... من...
‫باشه.
‫فهمیدم.
‫می‌زنم نفله‌ش می‌کنم.
‫تو فقط سگ قلاده‌دار منی.
‫و متنفرم از وقتی که ‫سگم بدون دستور من پارس می‌کنه.
‫هی.
‫حالا تو رئیس اینایی، آقای هائو.
‫این گند رو تمیز کن.
‫این هم سر به نیست کن.
‫هی تو.
‫می‌خوام در مورد نقشه‌ت برای فردا بشنوم.
‫شو ون زنگ زد گفت امروز مریضه.
‫و دستیار مدیر هم که بدتر از اون.
‫هنوز پیداش نشده.
‫امروز نیروهامون کمه.
‫شما باید جورشون رو بکشین.
‫هی، شو ون عذرخواهی کرده ‫که مریضه و نمی‌تونه بیاد،
‫و برای همه‌مون پنکیک فرستاده.
‫آره، حتماً عذاب وجدان گرفته
‫[روز پس دادن پول]
‫[ تلاش دوم]
‫خود همیشگیت باش.
‫دیوونه شدی؟
‫آمیتوفو.
‫خدا به همراهمون.
‫این چراغ قرمز خیلی طولانی شد.
‫سلام. چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫شماره ۱۴ به باجه ۳.
‫ممنون.
‫همه اینو توی فیلم‌ها دیدن، نه؟
‫می‌دونین باید چیکار کنین؟
‫بخوابین زمین.
‫آروم باشین.
‫می‌دونین باید چیکار کنین، آره؟
‫آروم باشین.
‫آروم.
‫هی!
‫آروم باشین.
‫- دست‌ها بالا! ‫- زود باشین!
‫یالا!
‫به کسی صدمه نزنین.
‫من مدیرم.
‫پس دستورها رو بده. یالا.
‫دست‌هاتونو ببرین بالا. ‫تکون نخورین.
‫دست‌ها بالا.
‫همه کشوها رو باز کنین.
‫یالا، بهشون پول بدین.
‫خیلی‌خب.
‫کنار این در سنسور حرکتی نصب شده.
‫اگه بخواین فرار کنین، بمب... ‫منفجر میشه!
‫نترسونشون.
‫ما فقط پول توی خزانه رو می‌خوایم.
‫لطفاً همکاری کنین.
‫اینا رو هم با خودم می‌برم.
‫همه چی آماده ست؟
‫کنترل دوربین مدار بسته، ‫دزدگیر و آسانسور دستمه.
‫خیلی‌خب.
‫نقاب‌ها رو بردارین.
‫مطمئنی همه چی امنه؟
‫نگران نباش. ‫خیلی زود کارمون تموم میشه.
‫خب شما دو تا، اینجا نگهبانی بدین.
‫ما اول میریم پایین.
‫ون‌هائو.
‫می‌سپارمش به تو.
‫[شماره ناشناس]
‫همه چی طبق نقشه پیش میره.
‫هی.
‫دنبالم بیاین. ‫بریم از نمایش لذت ببریم.
‫- هائو. ‫- بله؟
‫تو اینجا منتظرش بمون.
‫از پولم محافظت کن.
‫اونو زنده می‌خوام.
‫هی، سیری.
‫معنی «اونو زنده می‌خوام» ‫به چینی چی میشه؟
‫آسانسور چه مرگش شده؟
‫باهوش!
‫از پله‌ها میریم.
‫عاشق فعالیت بدنی‌ام.
‫لطفاً از اینجا برین. خطرناکه.
‫لطفاً برین عقب.
‫پلیس اومده.
‫- باهاشون حرف بزن. ‫- باشه.
‫ولی چی باید بگم؟
‫مگه تخصصت چرت و پرت گفتن نیست؟
‫از تخیلت استفاده کن.
‫هر چی دوست دارم بگم؟
‫هر چی دوست داری بگو.
‫آدمای داخل، گوش کنین.
‫شما محاصره شدین.
‫اسلحه‌تونو بذارین زمین.
‫بیاین بیرون و خودتونو تسلیم کنین.
‫به گروگان‌های بیگناه آسیب نزنین.
‫اگه خودتونو تسلیم کنین،
‫براتون درخواست تخفیف مجازات می‌کنم.
‫قرار نیست به کسی صدمه بزنیم.
‫پس بگو چی می‌خوای. ‫با هم حلش می‌کنیم.
‫ارتکاب جرم فقط اوضاع رو بدتر می‌کنه.
‫به خانواده و دوست‌هات فکر کن.
‫من خانواده ندارم.
‫یتیمم.
‫می‌دونین زندگی توی یتیم‌خونه چه‌جوریه؟
‫فکر می‌کردم اگه اجازه بدم ‫بقیه برام قلدری کنن، دوستم میشن.
‫ولی چی شد؟
‫از همه کتک خوردم.
‫همه‌جوره تحقیر شدم.
‫غذا آماده ست.
‫اونجا اوضاع چطوره؟
‫تقریباً تمومه.
‫حالا.
‫حالا وقت قسمت دوم داستان زندگی منه.
‫حالا.
‫ذلیل بشی.
‫خب...
‫نقشه‌مون سرقت از بانک ‫و منفجر کردن خزانه ست؟
‫درسته.
‫این بار نقش دزد بانک رو بازی می‌کنیم.
‫اگه گرفتار بشیم، ‫بیشتر از پنج سال حکم می‌گیریم.
‫فقط به خاطر داشتن اسلحه ‫ده سال حبس میشین.
‫خب، از تفنگ اسباب‌بازی استفاده می‌کنیم.
‫فقط باید اونا رو بترسونیم.
‫چطور می‌خوایم طاق رو منفجر کنیم؟
‫تو مدام در مورد بمب‌های ‫ساخته شده از خمیر حرف می‌زنی، نه؟
‫هی. چطوره از اون استفاده کنیم؟
‫گوش می‌دادین؟
‫- آماده ست؟ ‫- آره. آماده ست.
‫یک، دو، سه.
‫همین؟
‫یه فرصت دیگه بهم بده.
‫یک، دو، سه
‫وای!
‫بمب پنکیک پیازچه!
‫وای! لعنتی!
‫مشکلی ندارم از بانکم سرقت کنین،
‫ولی مجبور بودین خزانه‌مو منفجر کنین؟
‫خیلی گرونه.
‫آروم باشین.
‫مطمئنین داخلش پول هست؟
‫این پنکیک پیازچه ست؟
‫اون کجاست؟
‫هی!
‫خیلی خوش ساخته.
‫من با رئیست معامله کردم.
‫می‌دونی که در مورد رئیس‌ها چی میگن.
‫هر روز نظرشونو عوض می‌کنن.
‫شرمنده.
‫خیلی احمقانه ست.
‫هیچوقت نشنیده بودم دزدها
‫پولی که دزدیدن رو پس بدن.
‫فقر واقعاً تخیلم رو محدود کرده.
‫پلیس هم اومده.
‫حتی اگه دستگیر بشیم،
‫تو رو با خودمون می‌کشم پایین.
‫نگران نباش.
‫مطمئن میشم پلیس پیداتون کنه،
‫ولی قبل از اون،
‫خودم می‌کشمت.
‫و همینطور تو رو.
‫وقتی پلیس پیداتون کنه،
‫دیگه نمی‌تونین حرف بزنین.
‫اگه هر یتیمی می‌تونست خانواده‌ای ‫که دوستشون داره داشته باشه،
‫مثل من نمی‌شد.
‫یه آدم تنها.
‫که هیچکس به حرف‌هاش گوش نمیده.
‫این دفعه حتماً می‌میرین.
‫گشنه‌ای؟
‫یه ذره.
‫گروگان گشنه ست.
‫پنج تا پیتزا بفرستین.
‫بعد از اینکه غذا خوردیم حرف می‌زنیم.
‫پیتزای کلاسیک می‌خوام، ‫پیتزای راک اند رول،
‫پیتزای مارگاریتا، پیتزای چهار پنیر،
‫پیتزای دریایی، و مهمتر از همه،
‫پیتزای هاوایی.
‫خداحافظ.
‫این که شد شش تا پیتزا؟
‫حالت بهتره؟
‫کار احمقانه‌ای نکنین.
‫بمب واقعاً منفجر میشه.
‫خداحافظ.
‫عمو بین، من میرم پایین.
‫بیدار شو!
‫این...
‫مگه نباید سنسورش فعال میشد؟
‫- بزنینش. ‫- برو، برو، برو.
‫رئیس.
‫اومد.
‫همه اینا به لطف اونه.
‫پول‌ها رو با پنکیک عوض کردم.
‫بهم خیانت کردی؟
‫- این کارو کردم که نجاتت بدم. ‫- نجاتم بدی؟
‫چطور تونستی اینقدر احمق باشی ‫که حرفشو باور کنی؟
‫احمق؟
‫از وقتی اون دختره اومد،
‫تو دیگه هیچ توجهی به من نکردی.
‫همه فهمیدن.
‫هی، یه کم احترام بذار. من هنوز اینجام.
‫من...
‫من چه ربطی به این قضیه دارم؟
‫همه‌ش تقصیر توئه.
‫طلسمش کردی.
‫پنج سال پیش همین‌جوری بود،
‫الان هم همین‌جوریه.
‫ما رو به خطر انداختی.
‫هی.
‫نمی‌دونی اون چقدر برام مهمه؟
‫خودت نمی‌دونی چقدر برام مهمی؟
‫خب، نه.
‫ما فقط رفیقیم، نه؟
‫خیلی‌خب. فهمیدم.
‫پس...
‫می‌خوای توضیحش بدی؟
‫رئيس.
‫بکشینش.
‫دماغ، سینه، شکم.
‫پوچون.
‫همه‌تون آشغالین.
‫بازنده به دنیا اومدین.
‫چرا نمی‌تونین سرنوشتتونو قبول کنین؟
‫در عوض، تلاش می‌کنین ‫نقشه منو به گند بکشین!
‫تو، تو، تو. یه مشت آشغال.
‫وایسا.
‫می‌بخشمت.
‫می‌دونم که یه مرد خوب ‫در اعماق وجودت هست.
‫چی؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫با اینکه یه چهره زشت و شیطانی ‫به ما نشون میدی،
‫ولی می‌دونم که در اعماق وجودت ‫وجدان داری.
‫می‌دونم،
‫که هر روز بار سنگینی رو به دوش می‌کشی،
‫ولی هنوز برای ادامه دادن تلاش می‌کنی.
‫مشکل اینه که ‫توی مسیر اشتباهی قرار گرفتی.
‫تا وقتی که خودت بخوای،
‫می‌تونی برگردی.
‫واقعاً...
‫داری به چه زبونی حرف می‌زنی؟
‫چرا اینقدر شبیه مادرم حرف می‌زنی؟
‫همینجوری غر بزن.
‫الان حرف زدن در این مورد ‫چه فایده‌ای داره؟
‫واقعاً هیچ فایده‌ای نداره.
‫فقط حواس تو رو پرت می‌کنه.
‫سلام عرض شد!
‫تو کی هستی؟
‫- منفجرش کن. ‫- و تو کی هستی؟
‫سلام.
‫سال نو مبارک!
‫پنکیک پیازچه؟ ‫اینا برای چیه؟
‫برای چیه؟
‫تادا.
‫چه خبر شده؟
‫اون در چرا داره باز میشه؟
‫چرا گروگان‌ها دارن میان بیرون؟
‫شلیک نکنین.
‫همونجا وایسین!
‫شلیک نکنین!
‫دزدها داخل‌ان.
‫همه‌شون بد نیستن!
‫حمله کنین!
‫برین!
‫بمب پنکیک پیازچه.
‫ایست!
‫دست‌ها بالا.
‫پاشو.
‫یالا.
‫آروم باش.
‫پاشو!
‫- پاشو! ‫- تکون نخور!
‫- ایست. ‫- ایست.
‫پاشو!
‫بله، قربان.
‫چی؟
‫نمیشه دوش بگیرم؟
‫چرا؟ چرا اول نمی‌تونم دوش بگیرم؟
‫موهام بوی پنکیک پیازچه میده.
‫شما باید برین دزدها رو بگیرین.
‫چرا اومدین توی دفتر من؟
‫آقای چن.
‫خیلی‌خب.
‫اگه نیاز دارین باهاتون همکاری می‌کنم.
‫ولی باید بهتون هشدار بدم.
‫اگه اینجا هیچی پیدا نکردین،
‫وکیل‌هام...
‫[خبر: رئیس بانک وانشی، چن های جوی] ‫[مظنون به کلاهبرداری در رمز ارز است]
‫دارم حرف می‌زنم.
‫مطمئن باش وکیل‌هام کاری می‌کنن...
‫پشیمون بشین.
‫بیچاره‌تون می‌کنن!
‫یعنی چی؟
‫آقای چن های جوی.
‫شما به اتهام سرقت از بانک بازداشت هستین.
‫حق دارین سکوت کنین.
‫هر چیزی که بگین ‫در دادگاه علیه شما استفاده میشه.
‫ساعت‌های رولکسم کجان؟
‫[خبر فوری]
‫آخرین اخبار مربوط به
‫سرقت از بانک وانشی ‫که همه در موردش صحبت می‌کنن.
‫آخرین تحولات نشون میده که
‫پشت این سرقت،
‫یه پرونده اختلاس نهفته ست،
‫که رئیس بانک وانشی، ‫چن های جوی در اون دخیله.
‫ایست!
‫آقای چن تمام پول‌های بانک رو ‫اختلاس کرده،
‫و ساعت‌هایی رو که با این پول خریده بود
‫توی گاوصندوق شخصیش گذاشت.
‫گفته شده در طول این حوادث،
‫یکی از دستیاران مدیر بانک ناپدید شده.
‫ولی دادستان اظهار داشته که
‫شاهد معتبر و قابل اعتمادی دارن.
‫فیلم دوربین‌های مداربسته ‫در روز سرقت،
‫ناپدید شدن.
‫هیچ مدرکی پیدا نکردیم که ثابت کنه
‫آدمای دیگه‌ای توی خزانه بودن.
‫گفتم که حقیقت داره.
‫اونا خزانه رو منفجر کردن.
‫نمی‌بینین من چطوری مجروح شدم؟
‫من...
‫من قربانی‌ام.
‫یعنی دزدها از بانک سرقت کردن،
‫بعد مخفیانه پول رو
‫گذاشتن توی گاوصندوق شخصی رئیست،
‫و انداختنش گردن تو؟
‫آره.
‫این مزخرفات تخیلی چیه تحویل من میدی؟
‫مگه داستان دیو و پریه؟
‫آره، خودشه.
‫آقای هائو؟
‫درسته. خودشه.
‫رئیس.
‫سوراخ توی انبار.
‫نباید ببینیم به کجا می‌رسه؟
‫تو پلیس شدی که
‫که خلافکارهای واقعی رو دستگیر کنی؟
‫برای فریب مرد مغروری مثل چن،
‫اول باید بذاریم فکر کنه برنده شده،
‫و بذاریم فکر کنه کنترل دست اونه.
‫این تنها راه فریب همچین آدمیه.
‫خوشبختانه با آینده‌نگری،
‫یه دوربین مخفی ‫توی دفترش نصب کردم.
‫چون خودت می‌خواستی ‫از گاوصندوقش دزدی کنه، آره؟
‫ون‌هاسو پول رو توی انبار محفی می‌کنه.
‫انبار؟
‫خطرناکترین جا ‫همزمان امن‌ترین جا هم هست.
‫ون‌هائو، توی این ماموریت ‫تو مهمترین شخصی.
‫باید فرصتی برات ایجاد کنیم،
‫تا پول‌ها رو توی ‫گاوصندوق شخصی چن بذاری.
‫روت حساب می‌کنیم که بتونی ‫توجهش رو به خودت جلب کنی.
‫باید چن رو متقاعد کنی
‫که واقعاً می‌خوای منو بفروشی.
‫نمی‌تونم. بازیگریم خوب نیست.
‫وقتی نوبت به بازیگری می‌رسه،
‫فقط باید ویژگی اصلی کاراکترت رو پیدا کنی،
‫و تا حد کمال توسعه‌ش بدی.
‫فراموشش کن.
‫فقط یه دلیلی برای نفرت از ما پیدا کن.
‫تو می‌تونی.
‫می‌تونم.
‫اصلاً همیشه از اون دختره متنفر بودم.
‫قبوله.
‫می‌سپارمش به تو.
‫[شماره ناشناس]
‫هی. دنبالم بیاین.
‫بریم از نمایش لذت ببریم.
‫باهوش.
‫از پله‌ها میریم.
‫عاشق فعالیت فیزیکی‌ام.
‫با رئیست معامله کردم.
‫می‌دونی که رئیس‌ها چه‌جوری‌ان.
‫هر روز نظرشون عوض میشه.
‫شرمنده.
‫ببخشید!
‫لعنتی.
‫توی فیلم‌ها، اگه بزنی پشت گردن کسی
‫بیهوش میشه.
‫ضربه ۴۵ درجه.
‫مگه بهت نگفتم؟
‫اینجوری.
‫لعنتی! شش به یک!
‫عزیزای من!
‫انجام ترفندهای قدیمی کلیشه‌ای نیست؟
‫وقتی یه کلیشه به خوبی اجرا بشه،
‫به یه اثر جاودانه تبدیل میشه.
‫هی، مراقب باش.
‫هی.
‫پا. پاشو درست بذار.
‫تکون نخور.
‫گروگان‌ها چطور؟
‫وقتی ناامیدیشون ‫به بیشترین حد می‌رسه،
‫یه روزنه امید بهشون میدیم.
‫این دفعه حتماً می‌میری.
‫گذاشتیمش سر جاش.
‫گشنه‌ای؟
‫یه کم.
‫گروگان گشنه ست.
‫پنج تا پیتزا بفرستین. ‫بعد از اینکه غذا خوردیم حرف می‌زنیم.
‫کنار این در سنسور حرکتی نصب شده.
‫اگه در باز بشه، بمب منفجر میشه...
‫یادت باشه، یه کم بزرگنمایی کن.
‫عمو بین، من میرم پایین. بیدار شو!
‫پنج سال پیش همین‌جوری بود، ‫الان هم همین‌جوریه.
‫فکر کردم داره نقش بازی می‌کنه.
‫خیلی محکم بهم زد.
‫آقای هائو.
‫ون‌هائو، ۴۵ درجه.
‫بالاخره، با یه انفجار تموم میشه!
‫تادا.
‫خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب. ‫- میرم ماشینو بیارم.
‫هی، ون‌هائو.
‫از کی تاحالا اینقدر باحال شدی؟
‫خیلی باحال بودی.
‫کی؟
‫بذار ببینم.
‫در واقع، در حرفه ما،
‫باید تحقیق کنی، ‫تغییر قیافه بدی و فرار کنی.
‫وقتی این کارو بکنی،
‫۹۰ درصد شانس موفقیت داری.
‫اون ۱۰ درصد چی؟
‫ببخشید.
‫شما لیتل اسمایلی آن هستین؟
‫آره.
‫می دونی...
‫می‌دونی ماهی‌ها،
‫به خواهرشون چی میگن؟
‫میگن آبزی.
‫می‌دونی آجر‌ها
‫وقتی از هم خداحافظی می‌کنن،
‫چی میگن؟
‫به امید دیوار.
‫به نظرم خیلی آشنایی.
‫همه میگن شبیه کنت تسای هستم. ‫[بازیگر تایوانی]
‫ممنون از همگی.
‫بچه‌ها، همه با هم. سه، دو، یک.
‫تعظیم کنین.
‫آره، همینه.
‫ارتباط چشمی برقرار کن.
‫ویژگی کاراکتر!
‫دختر شما نقش پرنسس رو داشت؟
‫نه.
‫اون درخته.
‫عزیزم.
‫بابا خیلی بهت افتخار می‌کنه.
‫ولی الان دیگه تو رو دارم.
‫هی!
‫دیوونه شدی؟
‫شوخی می‌کردم.