‫» ترجمه از میثم موسویان و حـامـد «
‫تو آمریکا، من واقعا یه شغل داشتم.
‫ولی وقتی اومدم ایتالیا، ‫شروع دوباره غیرممکن بود.
‫بیمارا رو سخت می‌شد پیگیری کرد.
‫فکر کنم ایتالیاییم به اندازه کافی خوب نیست.
‫شغلت تو آمریکا چی بود، خانم والگرن؟
‫من روان‌درمانگر بودم.
‫متخصص اختلال پی‌تی‌اس‌دی.
‫اختلال استرس پس از سانحه.
‫ولی تو‌ی شهر باری، فقط یه مامان بودم.
‫من... عاشقش بودم.
‫ولی... اینجا خیلی برام سخته.
‫تو آمریکا، شغل خیلی خوبی داشتم.
‫یه زندگی داشتم. ‫و خیلی دلم برای همه تنگ شده.
‫دلم برای دوستام و خانوادم تنگ شده.
‫- جووانی! ‫- بیانکا!
‫طبق سوابق، خانم والگرن به شما ‫مبلغ قابل توجهی پول قرض داده
‫برای خرید یه مزرعه قدیمی.
‫بله، این چیزی بود که هر دو می‌خواستیم. ‫فقط من نبودم.
‫می‌خواستیم مسافرخونه راه بندازیم.
‫قرار بود ملک رو بازسازی کنیم.
‫باید اشاره کنم که سرمایه اولیه
‫این پروژه کاملا از طرف موکل من بوده.
‫و البته همه می‌دونن که،
‫در طول بازسازی مزرعه و ملک،
‫آقای لا توره زیاد شرط‌بندی می‌کرد.
‫بدهی‌های زیادی بالا آورد.
‫خب، در این صورت، منم باید اضافه کنم ‫که خانم والگرن،
‫که به خاطر حرفه‌اش به ‫داروهای قوی دسترسی داره،
‫سابقه طولانی مصرف مواد داره، ‫مخصوصا مواد افیونی.
‫درسته ولی خانم وکیل
‫همسر من یه تصادف جدی داشت
‫تو آمریکا، یه تصادف خودرویی.
‫و بعدش، براش مسکن‌های خیلی قوی تجویز کردن،
‫که، همونطور که احتمالا می‌دونید، ‫خیلی اعتیادآورن.
‫خب، فکر کنم کامل فهمیدیم قضیه چیه.
‫این جلسه به پایان رسید. و من حق دارم ‫که یه مشاور خارجی رو منصوب کنم
‫که اطلاعات دو طرف رو بررسی کنه
‫و توی حکم حضانت ارزیابی ارائه بده.
‫ما رو پیدا نکردین!
‫- صبح بخیر، آقا! حالتون چطوره؟ ‫- سالواتوره.
‫چطوری؟ خانواده‌ت چطورن؟
‫خوبن، خوبن. اوه! قبل ‫از اینکه یادم بره، من، اه
‫چند تا نامه برات دارم. بیا. بیا.
‫واقعا نمی‌فهمم چرا هنوز ‫نامه‌ها رو اینجا می‌فرستن.
‫یک سال از وقتی که نقل مکان کردم گذشته.
‫- نگهش دار. موقع رفتن می‌گیرمش. ‫- عالیه.
‫- آماده مسابقه‌ای؟ ‫- بله آقا. بابتش خوابم نمی‌بره.
‫- درکت می‌کنم. می‌بینمت. ‫- بعدا می‌بینمت.
‫سلام.
‫می‌دونی دیر کردی، درسته؟
‫بچه‌ها؟
‫دارن آماده می‌شن.
‫هی، بچه‌ها؟
‫سلام، بابا.
‫بابا! مامان یه جفت باله‌ی ‫پای غواصی جدید برام خرید.
‫خیلی خوبه. ماسک‌هاتون رو فراموش نکنید.
‫- باشه، میارمشون. ‫- و یه لباس شنای اضافی.
‫- زود باشید، عجله کنید. ‫- جووانی، عجله کن.
‫هی.
‫واقعا بابت حرفای وکیلم معذرت می‌خوام.
‫خیلی بی‌رحمی بود. متاسفم.
‫وقتی وکلا وارد ماجرا می‌شن، همیشه ‫بی‌رحم می‌شن. همه چیز بد می‌شه، مگه نه؟
‫به هر حال، بابت روشن کردن ‫ماجرای تصادفم ممنونم.
‫قدردانی می‌کنم.
‫همه چیز حدی داره. حداقل برای من.
‫آره.
‫- کی میری؟ ‫- اه
‫ساعت هشت.
‫- اوه. ‫- برای بچه‌ها غذا گرفتی؟
‫معلومه. معلومه که غذا گرفتم. ‫چرا می‌پرسی؟
‫- فقط خواستم مطمئن شم. ‫- آره.
‫- می‌دونم چطوری هستی. ‫- وای خدا، تو هیچ وقت عوض نمی‌شی.
‫- بیاید اینجا و از مامان خداحافظی کنید. ‫- داریم میایم!
‫- اوه. ‫- خداحافظ. خداحافظ عزیزم.
‫کی برمی‌گردی؟
‫سه‌شنبه. بچه‌های خوبی باشید، باشه؟
‫- باشه. ‫- خداحافظ.
‫- بریم. ‫- خداحافظ.
‫- بعدا بهم زنگ بزن، تا شب بخیر بگم. ‫- باشه.
‫جو! ببین، یه دونه دیگه گرفتیم. ‫این خوبه، بنفشه!
‫حالا کلی داریم.
‫فکر کنم ۱۴ تا!
‫هی، بچه‌ها! ‫ماهیگیری کردنتون نتیجه‌ای داشت؟
‫بابا، عمو نیکولا!
‫- هی، نیکو. ‫- هی، پیترو.
‫بازم مثل همیشه دست خالی برگشتی؟
‫نه، ما چهل و یکی جوجه‌تیغی ‫دریایی بزرگ گرفتیم.
‫اوه، این عالیه!
‫عمو نیکولا، می‌تونیم بیایم ‫تو قایقت باهات باشیم؟
‫آره، معلومه که می‌تونید! ولی اول باید ‫از باباتون اجازه بگیرید، باشه؟
‫بابا، خواهش می‌کنیم.
‫نه، حرفش رو هم نزنید. ‫لطفا بهش نگید عمو.
‫- اون عموی شما نیست. ‫- بابا، خواهش می‌کنم! چرا نمیشه؟
‫- نه. ‫- پیترو. پنج دقیقه.
‫نه. نه، نمی‌شه. ما کار داریم.
‫خواهش می‌کنیم، فقط ‫پنج دقیقه. خواهش می‌کنیم؟
‫خواهش می‌کنیم! ‫اوه، بابا! پنج دقیقه.
‫باشه، فقط پنج دقیقه، باشه؟
‫وقتی اینجا رو تمیز کردم میریم، فهمیدید؟
‫ببخشید، نیکولا، امروز کار دارم.
‫آره، حتما.
‫بیایید بچه‌ها!
‫بریم!
‫هی. این یه عقرب ماهیه. ‫نیش داره، دست نزنید.
‫این زشت، پلیدماهیه. ‫زشته، ولی خوشمزه است.
‫خب، بعدش ماهی خاردار داریم، ‫ماهی کپور خاکستری، و اینجا
‫این غول بزرگ شاهکار منه.
‫- می‌بینین؟ ‫- قیافه‌ش منو می‌ترسونه.
‫قایق تو خیلی بزرگتر و ‫شیک‌تر از قایق باباست.
‫خوش به حالت.
‫- هی، پیترو. ‫- بله؟
‫چرا امشب نمیای ‫بازی رو با من تماشا کنی؟
‫یه تلویزیون بزرگ دارم، چندتا از دوستام ‫میان، می‌تونیم ماهیا رو بپزیم.
‫- خواهش می‌کنیم، بابا، بگو آره. ‫- نه، نیکو، ما این کارو نمی‌کنیم.
‫درسته، معلومه، همیشه خیلی سرت شلوغه.
‫فکر کنم از وقتی پدر شدی، ‫دیگه نمی‌خوای با آدمای بد معاشرت کنی.
‫درسته.
‫هی، بچه‌ها، می‌دونید چقدر ‫پدرتون رو دوست دارم؟
‫هوم؟
‫درسته.
‫بریم دیگه.
‫بیاید.
‫داشتم رد می‌شدم و با خودم گفتم، ‫«شاید اون خونه باشه.»
‫- سانتو، من با بچه‌ها هستم. ‫- فقط دو دقیقه بهم وقت بده.
‫برید تو. باشه، بچه‌ها؟
‫چرا اینجایی؟
‫خودت می‌دونی چرا اینجام.
‫پیترو. ماه‌هاست ندیدمت.
‫صبرم تموم شده.
‫ببین، بهت گفتم، ‫خونه برای فروش نیست.
‫- کار هنوز تموم نشده. ‫- بیخیال، حتی شروع هم نکردی.
‫چندتا مشکل داشتم. ‫ولی دارم دوباره شروع می‌کنم.
‫آه.
‫واقعا؟
‫چطوری می‌خوای بدهیت رو بدی؟
‫هر اتاق رو شبی ۱۰۰ یورو اجاره میدی؟
‫۲۵۰ هزار یورو بدهکاری.
‫به من گوش کن.
‫خونه رو به ما بفروش، ‫و دیگه با هم بی‌حساب می‌شیم.
‫ببین، بهت گفتم، ‫خونه برای فروش نیست. فهمیدی؟
‫- اون خونه رو به بانک می‌بازی. ‫- باشه، خواهیم دید.
‫فکر می‌کنم تو واقعا احمقی.
‫باید قبل از اینکه بیای، بهم بگی. ‫ما یه توافق داشتیم.
‫پول رو تا کریسمس می‌دم. ‫فقط یه کم زمان بیشتری می‌خوام.
‫باشه، قبول.
‫باشه، حله.
‫خداحافظ.
‫چرا هنوز اینجایین؟
‫گفتم برید داخل.
‫برید.
‫بابا، اون مرد بیرون ‫داشت سعی می‌کرد خونه‌مون رو بخره؟
‫داری چی می‌گی؟ اون چیزی نمی‌خره.
‫- خودتو خشک کن! ‫- خیلی سردمه.
‫بابا، این کار نمی‌کنه.
‫جیو، فقط دوبار فشار بده. ببین. اینجوری.
‫خیلی خب، بیا بریم.
‫- اوه خدای من! ‫- نه، بابا!
‫- اوه خدای من، چی شده؟ اوه نه! ‫- نه! نه!
‫- آه! ‫- نه، نه، نه!
‫- بالش بازی! ‫- با بالش بهت می‌زنم.
‫- نه. بیاید، بچه‌ها. ‫- آره، آره، آره!
‫- امشب بالش‌بازی نداریم. ‫- خواهش می‌کنیم!
‫فقط دراز بکشید، وقت خوابه، باشه؟
‫خیلی خب.
‫خوبه.
‫شب بخیر.
‫- دوستتون دارم. ‫- شب بخیر، بابا.
‫شب بخیر.
‫ستاره‌ی تیم لابریولا ‫توپ رو از دست می‌ده.
‫و پاپونی... با سانتر ‫توپ رو به بوتا میده!
‫بعد توپ ربایی بوتا چه حرکتی کرد!
‫بوتا تلاش می‌کنه با پای چپ توپو ‫کنترل کنه و پاپونی داخل محوطه‌ست.
‫اون نمی‌تونه به پاس روبن بوتا برسه!
‫استراتژی همیشگی باری اینجا اینه که ‫کنترل دفاعی توپ رو حفظ کنه.
‫جیووینکو جدا می‌شه. ‫اون چشمش به بوتاست.
‫سوت از مارانسی. پوچینو ‫با پای راست شوت می‌زنه!
‫چه گلی از رافائل پوچینو!
‫درست در دقیقه ۱۴، ‫باری یک-صفر جلو می‌افته.
‫جناح چپ، ورسینتی توپ رو می‌گیره.
‫پاس می‌ده به پوچینو. ورسینتی توپ رو ‫می‌فرسته داخل، و جیووینکو برمی‌گردونه
‫بابا؟
‫جووانی.
‫- همه دارن هو می‌کنن... ‫- چرا هنوز بیداری؟
‫یه هیولا توی اتاقم هست، و من می‌ترسم.
‫یه هیولا توی اتاقت هست؟
‫بیا.
‫چطوره پیداش کنیم و بعد بیرونش کنیم؟ کجاست؟
‫- روی دیواره. ‫- اوه
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫هیولا کجاست؟ بذار ببینم.
‫اونجاست. دهنش رو می‌بینی؟
‫اینها فقط شاخه‌های ‫درخت‌هامونه، جووانی.
‫هیولایی وجود نداره.
‫بیا بیرونش کنیم.
‫می‌بینی؟ اون خیلی قوی نیست.
‫برگرد به تخت. هیولایی در کار نیست.
‫برو زیر پتو.
‫خیلی خب.
‫من همین جا می‌مونم. باشه؟
‫خوب بخوابی.
‫توپ آزاد شد، و به نظر میاد ‫مالکیت به چدیرا می‌رسه.
‫یک و دو... جلوشو می‌گیره. ‫چدیرا شوت می‌زنه!
‫ولی توپ نمی‌تونه از دروازه‌بان بگذره.
‫باری اونها رو توی نیمه اول ‫توی فشار گذاشته،
‫و به نظر میاد فشار همچنان ادامه داره.
‫حمله باری این فصل خیلی انفجاری بوده.
‫شوت بدی بود، و به بالا میره!
‫دو سوت از داور
‫برای پایان نیمه اول در ورزشگاه سن نیکولا.
‫نتیجه دو-صفر به نفع باری مقابل تارانتو،
‫با گل‌های پوچینو و بوتا.
‫جووانی؟
‫بیانکا؟
‫بیاید.
‫بچه‌ها، این بامزه نیست، فهمیدین؟
‫جووانی.
‫بیانکا.
‫دیگه بسه. الان عصبانی می‌شم!
‫جووانی!
‫بیانکا!
‫بچه‌ها، اینجایید؟
‫صداتونو شنیدم!
‫بیانکا!
‫جووانی!
‫بیانکا!
‫جووانی!
‫بیاید، بچه‌ها!
‫این بامزه نیست. همین الان بیاید بیرون.
‫دیگه واقعاً عصبانی می‌شم، فهمیدین؟
‫جووانی!
‫بیانکا.
‫النا.
‫کجایی؟
‫هی، من همین الان رسیدم.
‫همه چیز رو به راهه؟
‫پیترو؟
‫النا. گوش کن.
‫چیه؟
‫جووانی و بیانکا. من گذاشتمشون توی تخت.
‫بعد داشتم بازی رو تماشا می‌کردم، و
‫رفتم دوباره به اتاقشون سر بزنم ‫ببینم خوابیدن یا نه.
‫و اونا... اونا نبودن.
‫نمی‌تونم پیداشون کنم، النا.
‫منظورت چیه که نمی‌تونی پیداشون کنی؟
‫- اونا نیستن. ‫- چی داری میگی؟ اونا
‫احتمالا یه جایی قایم شدن!
‫نه، منم همین فکرو کردم.
‫ولی همه جا رو گشتم، ‫قسم می‌خورم که نیستن.
‫صبر کن. این امکان نداره. ‫باید یه جایی باشن.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫پیترو.
‫- نمی‌دونم چی بگم. ‫- داری منو می‌ترسونی.
‫همه جا رو گشتی؟
‫مثل اینه که... اونا یهو غیبشون زده.
‫الو، النا؟
‫باشه، من، ام... ‫اولین پرواز رو می‌گیرم.
‫باشه؟ فقط... فقط جایی نرو.
‫من... من... من دارم میام خونه. ‫دارم میام خونه.
‫باشه.
‫جووانی!
‫بیانکا!
‫بچه‌ها!
‫کجان؟
‫نمی‌تونم پیداشون کنم. همه جا رو گشتم.
‫چی می‌گی؟
‫چطوری بچه‌هامون رو گم کردی؟
‫- النا، خواهش می‌کنم. ‫- به من دست نزن.
‫زنگ زدی به پلیس؟
‫- هنوز نه. ‫- منتظر چی هستی؟
‫فقط می‌خواستم منتظر
‫منتظر چی؟ نصف شبه. اونا دو تا بچه کوچیکن.
‫چی داری به من میگی؟
‫پس هیچی نشنیدی.
‫هیچی.
‫بهت گفتم، بازی روشن بود، صداش بلند بود.
‫سه تا نوشیدنی خوردی، دو تا سیگار کشیدی.
‫- نباید می‌ذاشتم پیش تو بمونن. ‫- النا، خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم. فقط
‫اون کیه؟
‫- الو؟ ‫- کیه؟
‫هر دو بچه‌هاتون پیش ما هستن. ‫حالشون خوبه.
‫ما ۱۵۰ هزار یورو به صورت نقدی ‫تا ساعت هشت دوشنبه می‌خوایم.
‫به شما اطلاع می‌دیم که ‫پولا رو کجا تحویل بدین.
‫و به پلیس خبر ندین.
‫وگرنه دیگه اونا رو نمی‌بینین.
‫صبر کن
‫گفتن ۱۵۰ هزار یورو؟
‫تا صبح دوشنبه.
‫اوه نه
‫نه، فقط... فقط... ‫بهشون زنگ بزن. بهشون زنگ بزن!
‫شماره‌ای نیفتاده.
‫کی داره این کارو با من می‌کنه؟
‫کی داره این کارو می‌کنه؟
‫- چرا دارن این کارو با من می‌کنن؟ ‫- ما باید
‫- چرا دارن این کارو با من می‌کنن؟ ‫- ما باید بچه‌هامون رو پیدا کنیم. خب؟
‫- تو باید بچه‌هامون رو پیدا کنی. ‫- من پول رو پیدا می‌کنم.
‫- ما باید پول رو پیدا کنیم. ‫- من اونا رو برای یک شب پیشت گذاشتم.
‫خب؟ تو باید بچه‌هام رو پیدا کنی!
‫ما باید پول رو پیدا کنیم.
‫چطور ممکنه این اتفاق افتاده باشه، پیترو؟
‫سلام، لطفا پیغام خود را بعد از بوق بگذارید.
‫سانتو. داری چیکار می‌کنی؟
‫دیوانه شدی؟
‫چطور من باید ۱۵۰ هزار یورو ‫توی یک روز پیدا کنم؟
‫باشه. می‌تونی خونه رو برداری. فهمیدی؟
‫فقط خونه‌ام رو بردار. ‫ولی بچه‌ها رو برگردون.
‫به من زنگ بزن. بهت التماس می‌کنم.
‫تو بدهکاری داری، پیترو؟
‫نه، النا، نه.
‫خواهش می‌کنم، به من نگاه کن، ‫و برای یک بار، حقیقت رو بگو.
‫- حقیقت همینه. ‫- دوباره قمار می‌کنی؟
‫دست بردار، خواهش می‌کنم شروع نکن. ‫می‌دونی که من سال‌هاست قمار نکردم.
‫نباید اینجا رو می‌خریدیم.
‫کاش هیچ وقت اون پول رو بهت قرض نمی‌دادم.
‫ازت حمایت کردم، از علاقه‌هات، ‫از رویاهات... برای چی؟
‫حالا شد علاقه‌ی من. چه جالب.
‫و بعد قمار رو شروع کردی. ‫و پشت سر هم دروغ می‌گفتی.
‫می‌دونی فقط یک نفر هست ‫که این مقدار پول رو داره.
‫- نه. ‫- آره.
‫نه، فراموشش کن.
‫- ممکنه تنها گزینه‌مون باشه. ‫- اصلا امکان نداره!
‫من هیچ‌وقت ازش پول نمی‌گیرم! هیچ‌وقت!
‫اگه تو نگیری، من می‌گیرم.
‫من می‌گیرم.
‫من میرم. اینجا منتظر من باش.
‫- مطمئنی که نمی‌خوای منم بیام؟ ‫- آره، مطمئنم.
‫زود برمی‌گردم.
‫هی، پیترو.
‫مورد اضطراری چی بود؟
‫من به کمکت احتیاج دارم.
‫پول لازم دارم.
‫آه.
‫فکر کنم اوضاع حتما خیلی وخیمه
‫که تو اینطوری پیش من اومدی.
‫همین‌طوره.
‫من ۱۵۰ هزار یورو نقد لازم دارم.
‫خدای من.
‫این خیلی پوله، می‌دونی؟
‫موضوع بچه‌هامه.
‫چی شده؟
‫نمی‌تونم چیزی بهت بگم.
‫پیترو، پیترو.
‫توی دردسر افتادی، آره؟
‫ما یه زمانی مثل برادر بودیم، یادت میاد؟
‫اما... بعد همه چیز تغییر کرد،
‫ما مسیرهای متفاوتی رو ‫توی زندگی در پیش گرفتیم.
‫حالا ما حتی دیگه دوست نیستیم ‫چون تو از وجودم خجالت می‌کشی.
‫چون فکر می‌کنی خیلی بهتر از من هستی.
‫ببین، نیکو. اگه نمی‌تونی کمکم کنی، ‫فقط بگو، منم تنهات می‌ذارم.
‫هووم.
‫کمکت می‌کنم. ولی ‫این‌کارو برای بچه‌ها می‌کنم.
‫برای بیانکا و جووانی، ‫حاضرم هر کاری بکنم.
‫اما... یه کار کوچیک هست ‫که می‌خوام برام انجام بدی.
‫یه کار خیلی ساده‌ست. ‫و بعد من پول رو بهت میدم.
‫چه کاریه؟
‫فقط یه کاره. اگه کار نکنی، ‫چطور انتظار داری پول دربیاری؟
‫می‌تونم تا صبح فردا اون پول رو، ‫کل ۱۵۰ هزار یورو رو جور کنم.
‫اما باید قایقت رو قرض بگیرم.
‫باید بری به یونان، ‫اون طرف کانال اوترانتو.
‫سه ساعت با قایق فاصله داره. ‫تو قبلا اونجا رفتی، درسته؟
‫آره. چند بار. کجا دقیقاً؟
‫خب، بعداً مختصات رو برات می‌فرستم، باشه؟
‫غروب بندر رو ترک کن.
‫باید به یک بندر کوچیک برسی ‫که یه رستوران روی آب داره.
‫فقط یکی اونجا هست. ‫نمی‌تونی اشتباه کنی.
‫هووم.
‫فقط بشین.
‫همین.
‫- منظورت چیه، «همین»؟ ‫- تموم شد، همین.
‫تو استراحت می‌کنی، غذا می‌خوری.
‫اونا بهترین موساکای دنیا رو درست می‌کنن.
‫بعد صبر می‌کنی. با کسی حرف نمی‌زنی. ‫فقط ساکت می‌مونی.
‫- بعدش باهات تماس گرفته میشه. ‫- توسط کی؟
‫پیترو، استرس نگیر. یکی بهت پیغام میده،
‫و تو فقط باید دستورالعمل‌هایی ‫که بهت میدن رو دنبال کنی.
‫هووم؟
‫بعدش... اونا جنس‌ها رو میارن، ‫و روی قایق بار می‌زنن.
‫نیکو، من پدرم. من دو تا بچه دارم.
‫آه.
‫درست میگی. متاسفم، منو ببخش.
‫متاسفم، کاملاً یادم رفته بود.
‫تو پدر نمونه‌ی سالی، مگه نه؟
‫تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫آره. می‌دونم.
‫اما تو در لحظه مناسبی اومدی ‫تا این معامله‌ی کوچیک رو انجام بدیم.
‫می‌دونی منظورم چیه؟
‫قایقت خیلی تمیزه.
‫و تو یه آدم پاک و شریف هستی.
‫درسته؟
‫علاوه بر این، چه انتخاب دیگه‌ای داری؟
‫انجامش میدم.
‫عالیه.
‫وقتی که جنس‌ها بار زده بشه ‫و همه چی درست باشه،
‫پول رو به صورت ارز دیجیتال ‫برات منتقل می‌کنم.
‫بعدش اونا پول رو ‫روی گوشیشون چک می‌کنن تا مطمئن بشن.
‫بعد از اون، همه چی تمومه، ‫و تو قایق رو روشن می‌کنی.
‫و یه ساعت بعدش خونه‌ای. ‫به همین سادگی.
‫نصف پولو الان بده، ‫نصفشو وقتی که کار تموم شد.
‫هووم.
‫وقتی که کار تموم شد ‫بهت میدم. بهم اعتماد کن.
‫نیکو... این کاری که ازم می‌خوای ‫انجام بدم خطرناکه، درسته؟
‫این برای من خطرناکه. فهمیدی؟
‫چون تو کاملاً بی‌تجربه‌ای، ‫تا حالا این کار رو نکردی.
‫اگه نمی‌خوای انجامش بدی، ‫می‌تونیم بی‌خیالش بشیم.
‫انجامش میدم.
‫باشه، گوشیت رو بده.
‫چرا؟
‫چیزی در مورد فناوری ردیابی از ‫طریق دکل‌های مخابراتی شنیدی؟
‫دیدی؟ اصلا در این مورد اطلاعی نداری.
‫و جی‌پی‌اس قایقت رو هم خاموش کن.
‫چی شد؟
‫هیچی. اون عوضی... ‫اون نخواست پول رو بهم بده.
‫گفتی که برای بچه‌هاست؟ ‫که در خطرن؟
‫البته که گفتم.
‫اما گفت باید در عوضش یه ‫کاری انجام بدم، یه کار کوچیک.
‫چی؟ کی؟
‫امشب.
‫- دوست داره منو کنترل کنه. ‫- نه، این مزخرفه.
‫- من برمی‌گردم. ‫- النا. خواهش می‌کنم.
‫می‌دونی این کمکی نمی‌کنه. بیا بریم.
‫تو نمی‌تونی این کار رو انجام بدی. ‫خیلی خطرناکه.
‫باید انجامش بدم.
‫انتخابی ندارم.
‫من گند زدم بهش.
‫باید الان درستش کنم.
‫بیا.
‫من باید برم.
‫تا فردا می‌تونم برگردم، ‫تا ساعت ۴، حداکثر ۵.
‫گفتن تا ساعت هشت ‫پول رو لازم دارن.
‫باشه.
‫خیلی بابت همه چیز متاسفم.
‫می‌خوام با هم به توافق برسیم. ‫نمی‌خوام با هم دشمن باشیم.
‫- خیلی دردناکه. ‫- نه.
‫من هیچ وقت دشمنت نبودم.
‫اینو می‌دونی.
‫مواظب خودت باش.
‫الان میارم واستون.
‫یه آب گازدار.
‫الان با نوشیدنی برمی‌گردم.
‫- عذر می‌خوام. ‫- بله لطفا.
‫میز دارید؟
‫- ایتالیایی هستی؟ ‫- آره.
‫- خواهش می‌کنم، از اینور. ‫- ممنون.
‫- تنهایید؟ ‫- آره، فقط خودمم.
‫یه لحظه.
‫هی، منو ببخشید.
‫این تنها رستوران توی جزیره‌ست؟
‫رستوران دیگه‌ای نیست؟
‫نه، نه، ما تنها رستوران اینجاییم.
‫فقط پوسایدون‌ـه.
‫بسیارخب.
‫عذر می‌خوام. به کمکت نیاز دارم.
‫گوشیم رو انداختم توی آب
‫واسه همین نمی‌تونم تماس بگیرم.
‫و باید زنگ بزنم به همسرم.
‫یجورایی اورژانسیه.
‫میشه از گوشیتون استفاده کنم؟
‫بفرمایید.
‫ممنون. خیلی زود تموم میشه.
‫ممنون.
‫ لطفا پیام خود را بگذارید.
‫النا.
‫ببین، من چند ساعته منتظرم
‫ولی سروکله‌ی هیچکس پیدا نشده.
‫نمی‌دونم، شاید اتفاقی افتاده.
‫شاید نیکولا لغوش کرده.
‫گوشیم پیشم نیست
‫و شماره‌اش رو بلد نیستم.
‫بهش زنگ بزن. ازش بپرس باید چیکار کنم.
‫راستی چرا جواب نمیدی؟
‫یکم دیگه بهت زنگ می‌زنم. ‫گوشیت رو روشن نگه دار.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫خیلی ممنون.
‫ممنون بچه‌ها، شب خوبی داشته باشید.
‫- عذر می‌خوام، میشه صورتحساب رو بدید؟ ‫- حتما.
‫بقیه‌اش واسه خودت.
‫- سپاسگزارم. ‫- ممنون.
‫[همین الان برو خونه]
‫عجله کن، بریم انجامش بدیم.
‫زود باش.
‫باشه؟ می‌دونی باید کجا بذاریش؟
‫- هی! می‌دونی باید چیکار کنی؟ ‫- بله.
‫زود باش. صحبت کن. اسمت رو بگو
‫و اینکه تمامش رو تحویل گرفتی.
‫- من پیترو هستم. تمامش رو تحویل گرفتم. ‫- خیلی‌خب.
‫حالا منتظر باش پرداخت انجام بشه.
‫ها؟
‫حواست به اطراف باشه.
‫اگه بخوای می‌تونم به نیکولا زنگ بزنم.
‫ششش! دهنت رو ببند! فقط ساکت باش.
‫واسه چی انجام نشده؟
‫بذار به نیکولا زنگ بزنم، زود باش.
‫نه! دهنت رو ببند!
‫خفه شو! حتی یه کلمه دیگه حرف نزن.
‫حله.
‫بسیارخب.
‫راه بیفت.
‫بریم.
‫اوه نه، نه، نه، نه.
‫آخ.
‫کمک، کمک، کمک.
‫اینجا قایق سانتا لوشیاست. ‫قایق سانتا لوشیا.
‫قایق سانتا لوشیا. صدای منو دارید؟
‫واسه مشکل موتوری نیاز به کمک دارم.
‫کمک، کمک، کمک.
‫من سوار سانتا لوشیا هستم.
‫واسه مشکل موتوری نیاز به کمک دارم.
‫قایق روی کانال 16 درخواست کمک داره، جواب بده.
‫گارد ساحلی اوترانتو هستم.
‫لطفا سوئیچ کنید به کانال 12.
‫قایق سانتا لوشیا از ناحیه دریایی اوترانتو.
‫چند نفر روی قایق هستن؟
‫کسی مصدوم شده؟
‫توی قایق آتیش‌سوزی شده؟
‫کسی مصدوم نشده. ‫توی قایق آتیش‌سوزی نشده
‫و من تنها مسافرم.
‫دریافت شد. لطفا مختصات جی‌پی‌اس ‫موقعیتون رو بگید.
‫دریافت شد.
‫- همه چیز مرتبه؟ ‫- من خوبم.
‫- ممنون که اومدید. ‫- وظیفه‌ی ماست.
‫قبل از اینکه بیایم ‫به مشکلات دیگه‌ای هم برخوردین؟
‫نه، نه، هیچی.
‫گروهبان. ببین آب وارد قایق شده یا نه.
‫بله قربان.
‫اثری از نشت آب جلوی قایق نیست، فرمانده.
‫- پس برو یه نگاه به موتورش بنداز. ‫- قربان.
‫- گروهبان مکانیک خوبیه. ‫- اوه، عالیه.
‫تا حالا چنین مشکلاتی داشتین؟
‫نه، اولین باره.
‫قربان، میشه مجوز قایقرانی‌تون رو بهم نشون بدید
‫و مدارک قایق‌تون رو؟
‫- حتما. ‫- ممنون.
‫بفرمایید.
‫چه اتفاقی واسه دستت افتاده؟
‫هیچی، فقط موقع تعمیر موتور خودم رو زخمی کردم.
‫مراقبت پزشکی نیاز داری؟
‫نه، نه، چیزی نیست.
‫این موقع شب واسه چی اومدی اینجا؟
‫- ماهیگیری می‌کردم. ‫- آها.
‫نمی‌بینم ماهی گرفته باشی.
‫آره، امشب گمونم بدشانس بودم.
‫ممنون.
‫سیستم ناوبری قایق باید کار کنه
‫ولی باید دور موتور رو پایین نگه داریم.
‫عذر می‌خوام، ولی چه اتفاقی افتاده؟
‫حتما یه بست آب‌بندی روی سیستم قدرت شل شده.
‫گویا یه نشت سوختی وجود داشته ‫که توربین رو خیس کرده.
‫تقریبا زیر عرشه موجب آتیش سوزی شده.
‫گروهبان، اینجا روی قایق پیش این آقا بمون ‫شاید یه وقت کمک بخواد.
‫من دنبالتون میام به بندر اوترانتو.
‫صبر کن، اوترانتو؟ ‫نه، باید برم باری، متأسفم.
‫قربان، این قایق با این وضعیت موتورش
‫عمرا به باری نمی‌رسه.
‫اوترانتو نزدیک‌ترین بندره.
‫نگران نباش. در سلامت برتون می‌گردونیم.
‫بفرما.
‫خیلی آروم. با سرعت کم برو.
‫گوش کن، مطمئنی نمی‌تونی یکم سرعت رو بیشتر کنی؟
‫نه، بهت که گفتم. ‫بالا بردن دور موتور خطرناکه.
‫نگران نباش، خیلی زود می‌رسیم.
‫باید در اسرع وقت برم به باری.
‫یکم مونده.
‫باید عجله کنم، شرمنده. ‫باید برسم به باری.
‫صبر کن. باید بریم اداره و
‫فردا میرم. ‫واقعا باید برسم اونجا، قسم می‌خورم.
‫اسنادش داخلن، ممنون.
‫- پس من فردا منتظرتم. ‫- حتما!
‫- باری؟ ‫- بفرما.
‫ممنون.
‫ لطفا پیام خود را بگذارید.
‫النا.
‫گوش کن، یه اتفاق ناجور واسم افتاد.
‫چیز جدی نیست، نگرانش نباش.
‫خب... زود میام خونه، باشه؟
‫باشه؟
‫باشه.
‫خیلی ممنون.
‫خواهش.
‫جووانی. بیانکا.
‫تاکسی. تاکسی!
‫واو! دیوونه شدی؟
‫جلوی پاتو نگاه کن!
‫شرمنده. شرمنده‌ام.
‫- هی، کمک می‌خوای؟ ‫- نه، نه، نه.
‫تو کی هستی؟
‫- دنبال نیکولا می‌گردم. ‫- کی؟
‫- نیکولا. ‫- همین حالا؟
‫- آره. یه قرار ملاقات دارم. ‫- یه لحظه بهم اجازه بده.
‫یه لحظه صبر کن، شرمنده.
‫تنهایی؟
‫ها؟ تنهایی؟
‫- آره، تنهام. ‫- هی، پس بیا اینجا. همینجا.
‫بیا اینجا. یکم بزن.
‫- بیخیال این شو. بسه. ‫- بیخیال، آروم باش.
‫آوردمش.
‫واقعا حوصله صحبت کردن درمورد کار رو ندارم.
‫آروم باش. بذار یه نوشیدنی واست بیارم.
‫هی همگی، این یارو... این
‫این دوست بچگی منه.
‫وقتی پیش منه یه آدم دیگه‌ست.
‫دیگه منو دوست نداره. درست نمیگم؟
‫گوش کن، نیکو. نزدیک بود بازداشت بشم.
‫تمام شب بیدار بودم.
‫پس این کوفتی رو چک کن ‫و پول رو بده به من.
‫فقط 20 دقیقه وقت دارم.
‫ساعت 7:40 است، زود باش.
‫بیخیال، هی!
‫- ناراحتم، آره من ناراحتم. ‫- صبر کن، چرا ناراحتی؟
‫همه چیز بدون مشکل پیش رفت.
‫فکر کردم هیچ مشکلی نداریم.
‫آره، خیلی خوبیم.
‫حالا این لعنتی رو چک کن ‫و پول رو بده بهم. خواهش می‌کنم.
‫حق با توئه.
‫بیا. مطمئن شو که تمامش باشه.
‫حالا یه دلیل واقعی واسه ناراحت بودن داری، ها؟
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫من با تو مهربون و دست و دل بازم،
‫اونوقت تو اینجوری باهام رفتار می‌کنی؟
‫شوخی می‌کنی، مگه نه نیکو؟
‫نظر خودت چیه؟
‫- هی، اسلحه رو بنداز. ‫- واو، واو، واو، هی.
‫وانمود می‌کنی بهتر از منی، مگه نه؟
‫ولی بهتر از من نیستی.
‫تو انتخابت رو کردی، منم انتخابم رو کردم.
‫نه، اون زن واسه تو تصمیم گرفت.
‫و اون زنیکه هیچی درمورد ‫آدمایی مثل من و تو نمی‌دونه.
‫ولی دیشب کار دست خودت دادی، دوست من،
‫و حالا من و تو دوباره مساوی شدیم.
‫متأسفم، خب؟
‫- نیکولا، یه اسلحه گرفتی سمتم. ‫- آره.
‫- آره، خب که چی؟ ‫- شب واقعا سختی داشتم.
‫- ها؟ ‫- حوصله‌ی شوخی ندارم.
‫- درسته؟ ‫- بس کن، خب؟
‫صبر کن، بیا یه بازی کنیم.
‫به جای 150 هزار یورو
‫دوبرابرش رو بهت میدم
‫ولی باید اجازه بدی... اجازه بدی ماشه رو بکشم
‫که بفهمی بلوف می‌زنم یا نه. ‫به نظرت باحال نیست؟
‫سیصد هزار یورو، ها؟
‫ولی نه، قلب رو هدف نمی‌گیرم.
‫نه، چون هیچ میزان پولی واسه ‫اون کافی نیست، نه.
‫پا رو هدف می‌گیرم. آره، خوب میشه.
‫تاس بنداز واسه ‫تیر خوردن به پات، یا چی؟
‫خب، بهرحال گویا دارم بلوف می‌زنم،
‫معنیش اینه که توی اسلحه گلوله نیست یا تقلبیه.
‫ها؟ می‌خوای امتحان کنی؟
‫بیا انجامش بدیم.
‫نیکو.
‫فقط می‌خوام بچه‌هام برگردن، همین. باشه؟
‫- خواهش می‌کنم. ‫- "بیخیال، خواهش می‌کنم. می‌خوام بچه‌هامو نجات بدم"
‫مایه ناامیدی هستی، پیترو.
‫بی‌شرف!
‫پول کدوم گوریه؟
‫توی کیف زیر میز.
‫و گوشیت
‫گوشیت هم اونجاست.
‫من خوبم.
‫همه حالشون خوبه.
‫سلام بابا.
‫- حالت خوبه؟ ‫- صبر کن، اون خونه؟
‫شما اینجا چیکار می‌کنید؟
‫داریم چیکار می‌کنیم؟ هیچی.
‫فقط داریم غذا می‌خوریم.
‫روز تعطیله، نمی‌دونستی؟
‫اوه خدا.
‫کی برگشتین اینجا؟
‫ها؟ کی شماهارو برگردوند؟
‫می‌دونی، دیروز خونه بودیم بابا.
‫نه عزیزم، اینطور نیست.
‫دیروز اینجا نبودین.
‫بابا، دیروز تمام عصر رو بازی کردیم.
‫و بعدش یه فیلم تماشا کردیم ‫و مستقیم رفتیم توی تختخواب. مثل همیشه.
‫- چرا اینقدر عجیب رفتار می‌کنی؟ ‫- اینطور نیست.
‫چیکار می‌کنی؟
‫- النا. ‫- چه اتفاقی واست افتاده؟
‫بچه‌ها کِی برگشتن؟
‫یه کابوس بود.
‫قایقم خراب شد.
‫با گارد ساحلی تماس گرفتم، ‫بعدش مجبور شدم با اتوبوس بیام.
‫نزدیک بود سر وقت نرسم.
‫آروم باش. سر وقت برسی واسه چی؟
‫منظورت چیه؟
‫واسه پرداخت 150 هزارتا.
‫چرا گوشیت رو جواب ندادی؟
‫گذاشتمش اینجا.
‫گذاشتیش اینجا؟ ولی بهت زنگ زدم.
‫بهت زنگ زدم، و جواب ندادی!
‫بسیارخب. بسیارخب.
‫عزیزم. بیاید.
‫برید، برید.
‫می‌خوای بهم بگی اینجا چه خبره؟ ‫به نظر داغون میای.
‫تو بهم بگو چه خبره!
‫رفتم یونان و ده کیلو کوکائین آوردم
‫چون سعی داشتم پول رو بگیرم ‫تا پول آزادی بچه‌هامون رو بدم!
‫بعدش برمی‌گردم، و بچه‌ها اینجان!
‫معلوم هست چه خبره؟
‫چی... پول آزادی؟
‫کدوم آزادی؟ کدوم آزادی؟
‫گوش کن. 150 هزار یورو گرفتم.
‫نقد، می‌بینی؟ ها؟
‫بسیارخب. بسیارخب، گوش بده بهم. گوش بده بهم.
‫هیچکس بچه‌هامون رو ندزدید، خب؟
‫الان دیدیشون.
‫جاشون امنه. با من اینجا بودن.
‫بسیارخب؟ چرا درمورد مواد مخدر صحبت می‌کنی
‫و چرا 150 هزار یورو نقد داری؟
‫نیکولا بهم دادش.
‫فکر تو بود که بریم پیش نیکولا و ازش پول بخوایم!
‫متوجهی داری پرت و پلا میگی؟ ‫حرفات دیوونگیه
‫نه، دیوونه نیستم.
‫چیه؟ داری بازی می‌کنی؟
‫می‌خوای منو دیوونه کنی، آره؟ هووم؟
‫این یه بازیه؟
‫نه. نه، بازی نمی‌کنم.
‫الان وارد خونه‌ام شدی
‫و بهم گفتی که ده کیلو مواد از یونان
‫به ایتالیا قاچاق کردی،
‫و یه نفر بابتش بهت 150 هزار یورو پول داده.
‫می‌دونی که حقیقت داره، لعنتی!
‫تو با من رفتی به بندر.
‫دیروز پیشم بودی!
‫تو دیدی که با قایقم رفتم.
‫مواد زدی؟
‫چیزی ازشون برداشتی؟
‫توهم داری می‌زنی؟
‫- النا، خواهش می‌کنم. ‫- توی خونه‌ام؟
‫التماست می‌کنم. ‫خواهش می‌کنم، چرا داری اینکارو باهام می‌کنی؟
‫داشتیم دنبال بچه‌ها می‌گشتیم،
‫مزرعه، یادت بیار... خواهش می‌کنم.
‫بهم دست نزن.
‫نمی‌دونم درمورد چی داری صحبت می‌کنی، خب؟
‫نباید نزدیکم بشی.
‫نباید نزدیک بچه‌هام بشی.
‫و باید بری.
‫چون داری منو می‌ترسونی
‫و داری بچه‌هامو می‌ترسونی!
‫از خونه‌ی من گمشو بیرون
‫و آت و آشغالاتم باهات ببر!
‫نه.
‫این چیه؟
‫اوه خدای من، حالت خوب نیست.
‫تو دیوونه شدی.
‫از خونه‌ام برو بیرون.
‫از خونه‌ام برو بیرون ‫قبل از اینکه به پلیس زنگ بزنم.
‫به پلیس زنگ می‌زنم.
‫برو بیرون!
‫چه مرگت شده؟
‫برو بیرون، برو بیرون، برو بیرون!
‫- صبح بخیر. ‫- سلام. پرش کن.
‫- چقدر؟ ‫- پنجاه یورو.
‫- ممنون. ‫- بسیارخب، ممنون.
‫[کِی میری دنبال بچه‌ها؟]
‫رفتم یونان و ده کیلو کوکائین آوردم
‫چون سعی داشتم پول رو بگیرم ‫تا پول آزادی بچه‌هامون رو بدم!
‫بعدش برمی‌گردم، و بچه‌ها اینجان!
‫معلوم هست چه خبره؟
‫این چه کوفتیه؟
‫چی... پول آزادی؟
‫کدوم آزادی؟ کدوم آزادی؟
‫گوش کن. 150 هزار یورو گرفتم.
‫نقد، می‌بینی؟ ها؟
‫[این پیام پاک شده است]
‫پیترو، چاره‌ای واسم نذاشتی.
‫بخاطر امنیت بچه‌هام باید کار درست رو انجام بدم.
‫امشب با خودم می‌برمشون نیویورک.
‫پروازمون ساعت 9 هست.
‫می‌خوام توی فرودگاه بیای پیشم
‫و برگه‌های رضایت رو امضا کنی.
‫و اگه نکنی
‫مجبور میشم از اون فایل ضبط شده ‫علیهت استفاده کنم.
‫زود باش.
‫النا.
‫این چه کوفتیه؟
‫این کوفتی چیه؟
‫صدام رو ضبط کردی.
‫داری ازم اخاذی می‌کنی؟
‫گوشی لعنتی رو جواب بده، خب؟
‫- ببین کی اینجاست! ‫- بابا!
‫هی ببین، بابا! ببین، دارم یورتمه میرم.
‫منم همینطور.
‫خب امروز باهات میریم خونه؟
‫ولی گمونم مامان گفت اون قراره بیاد دنبالمون.
‫بسیارخب، گوش بدید بچه‌ها.
‫اومدم اینجا یه چیز خیلی مهم ازتون بپرسم.
‫شماها اون شب توی مزرعه پیشم موندید، یادتونه؟
‫بابا، حالت خوبه؟
‫- خب، نمی‌دونم. ‫- منظورت چیه که "نمی‌دونم"؟
‫شما یادتونه که قبل خواب روتون پتو کشیدم؟
‫قبلش با همدیگه دوش گرفتیم.
‫ها؟ وقتی رفتید بخوابید
‫نشستم بازی رو از تلویزیون تماشا کنم.
‫بعدش تو بیدار شدی، و بهم گفتی که ‫یه هیولا توی اتاقته.
‫یادته؟
‫آره، باشه.
‫- گمونم یادمه. ‫- آره.
‫میشه امروز بریم بیرون و پیتزا بخوریم بابا؟ ‫من گرسنمه.
‫آره، باشه.
‫بیانکا. یادت میاد؟
‫خونه‌ی من خوابیدین
‫و صبح خونه‌ی مامان بودین.
‫آره.
‫بسیارخب، کسی اومد سراغتون؟
‫بابا، فقط تنهامون بذار. ‫بیخیال، خواهش می‌کنم.
‫یه لحظه فکر کن، باشه؟
‫یه نفر اومد سراغتون؟ ها؟
‫یه نفر، کی؟ نمی‌دونم.
‫منظورت چیه؟ زود باشید. سعی کنید به یاد بیارید.
‫خونه‌ی من خوابیدین
‫و صبح خونه‌ی مامان از خواب بیدار شدید. درسته؟
‫جوابمو بدین.
‫بابا، چرا اینطوری شدی؟
‫من... فقط یادم میاد که توی خونه بودم،
‫مثل همیشه با مامان.
‫ولی الان یه حرف متفاوت زدی!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بهت گفتم نزدیک ما نشو.
‫برید. توی ماشین منتظر باشید.
‫فقط می‌خوام بدونم دیشب چه اتفاقی افتاد.
‫و می‌خوام از زبون خودشون بشنوم.
‫متوجهی که ممکنه بخاطر جرم‌هایی که ‫دیشب مرتکب شدی بیفتی زندان؟
‫چرا مکالمه‌مون رو ضبط کردی؟ ها؟
‫داری ازم اخاذی می‌کنی؟
‫نه.
‫فقط دارم اقدامات لازم رو ‫واسه محافظت از خودم و بچه‌هام انجام میدم.
‫و چه خوشت بیاد چه نیاد
‫دیگه جوابت رو نمیدم.
‫به دقت بهم گوش بده.
‫بچه‌هارو هیچ کجا نمی‌بری، مفهومه؟
‫باشه. پس فقط کافیه فایل ‫ضبط شده رو واسه وکلام بفرستم
‫و بذاریم قاضی تصمیم بگیره.
‫واسم پاپوش دوختی. باورم نمیشه.
‫پیترو، دارم میام فرودگاه.
‫هواپیما دو ساعت دیگه می‌پره.
‫بابا، کار نمی‌کنه.
‫جو، فقط دو بار فشارش بده. ‫تماشا کن. اینطوری.
‫بله؟
‫هی سالواتوره، پیترو هستم.
‫صبح بخیر قربان، چه کمکی ازم برمیاد؟
‫می‌دونم روط تعطیله ولی واقعا ‫باید کلیدارو ازت بگیرم.
‫- حتما، همین الان. ‫- ممنون.
‫- قربان. ‫- هی. شرمنده، سالواتوره.
‫همسرم داره میره، ‫ولی پاسپورت بیانکا رو فراموش کرد.
‫مشکلی نیست. عجله کن.
‫نمی‌خوام از پروازشون جا بمونن.
‫- آره، خیلی زود برمی‌گردم. ‫- حتما.
‫النا، من اون کاغذها رو امضا می‌کنم.
‫میام. منتظرم باش.
‫تازه رسیدم.
‫بهم زنگ بزن.
‫ آخرین درخواست پرواز AZ1435 به مقصد رُم.
‫- بابا! ‫- سلام بابا. همراهمون میای؟
‫سلام بچه‌ها.
‫نه، نه. بابا اومده کاغذها رو امضا کنه ‫که بتونیم بریم آمریکا.
‫باید سریع باشی، دیرمون شده.
‫[رضایت برای مهاجرت]
‫ببینید بچه‌ها، یکم برنامه تغییر کرده.
‫مامانتون تنها میره. شما پیش من می‌مونید.
‫چرا مامان تنهایی میره؟
‫چون... پاسپورت‌هاتون مشکل داشته.
‫هووم؟ نمی‌تونید الان برید.
‫پس دیگه نمی‌ریم آمریکا؟
‫نه. درواقع می‌دونید چیه؟
‫تا من با مامان صحبت می‌کنم ‫یه لحظه اونجا بمونید.
‫اونجا بشینید.
‫گمونم نشنیدی.
‫گفتم دیرمون شده، باید کاغذها رو امضا کنی.
‫کافیه النا.
‫می‌دونم چیکار کردی.
‫اوه، جدی؟
‫- آره. ‫- چیکار کردم؟
‫به بچه‌هامون دارو دادی.
‫جعبه قرص‌هاتو توی دستشویی پیدا کردم.
‫ممکن بود اونارو بکشی.
‫تو سوار اون هواپیما میشی... تنهایی.
‫می‌خوای چیکار کنی؟ گزارشم رو بدی؟
‫مادر بچه‌هاتو؟
‫آره، دقیقا.
‫آره خب، خیلی بد شد که هیچکس ‫حرف مردی مثل تو رو باور نمی‌کنه.
‫خودتو ببین، حسابی داغونی.
‫با یه پزشک صحبت کردم.
‫و بهم گفت که اثرات اون مواد افیونی ‫تا یه مدت توی مو باقی می‌مونه.
‫اگه ببریشون، گزارشت رو میدم.
‫و بعدش توی نیویورک به یکی میگم ‫موشون رو آزمایش کنه.
‫اونا هیچوقت توی خطر نبودن.
‫دقیقا می‌دونستم دارم چیکار می‌کنم.
‫می‌دونی کاری که کردی وحشتناک بوده. ‫وحشتناک بود.
‫چه چاره‌ای داشتم؟
‫ها؟
‫هیچوقت نخواستی به یه سازش یا توافق برسیم.
‫راه خلاص نداشتم.
‫این زندگی من نیست.
‫دیگه نمی‌تونم اینجوری زندگی کنم.
‫چه مرگت شده؟
‫تمام مدت وانمود می‌کردی که ‫بچه‌هامون واست مهمن.
‫منو فرستادی که التماس ‫یه قاچاقچی مواد رو بکنم.
‫این جرأت رو به خودت دادی ‫که ازم اخاذی هم بکنی.
‫زندگی بچه‌هامون رو توی خطر انداختی.
‫ببین، اوضاع از کنترل خارج شد. خب؟
‫هیچوقت نمی‌خواستم اون کار رو ‫واسه نیکولا انجام بدی.
‫فقط می‌خواستم پول کثیف بگیری.
‫هرگز نمی‌خواستم تو رو در معرض ‫چنین خطری قرار بدم.
‫ولی نمی‌تونم بچه‌هام رو رها کنم.
‫چاره‌ای نداری.
‫یه راه خلاصی بهت میدم.
‫و می‌دونی چرا؟
‫چون نمی‌خوام اونا بدونن
‫که مادرشون باهاشون چیکار کرده.
‫بچه‌ها.
‫یالا از مامان خداحافظی کنید.
‫نه.
‫مامان، نمی‌خوام ازمون دور بشی.
‫چیزی نیست.
‫کِی برمی‌گردی؟
‫به زودی. به زودی.
‫به زودی می‌بینمتون، باشه؟
‫پیترو.
‫احساساتم.
‫دروغ نبودن.
‫بچه‌ها.
‫چون امروز یکم گیج‌کننده و پیچیده بود
‫فردا مدرسه بی مدرسه. باشه؟
‫واقعا فردا مجبور نیستیم بریم مدرسه؟
‫آره. و به مدت 24 ساعت می‌تونید ‫هرکاری که می‌خواید انجام بدید.
‫جدی میگی؟ ‫خب الان ساعت چنده؟
‫ساعت 8.
‫پس معنیش اینه که می‌تونیم هرکارمون دلمون می‌خواد
‫دقیقا تا فردا ساعت 8 شب انجام بدیم، آره؟
‫آره. شاید هرکاری نه،
‫ولی تقریبا هرکاری، خب؟
‫باشه.
‫- من اول میشم! ‫- نه، من زودتر می‌رسم.
‫هی، ندویید. آروم برید.
‫- سانتو؟ ‫- سلام پیترو.
‫جریان پیامی که اون روز گذاشتی چیه؟
‫یعنی توی حال طبیعی نبودی؟
‫چی باعث شد چنین فکری کنی؟
‫بهم گوش بده، فقط یک بار اینو میگم ‫و دیگه تکرار نمی‌کنم.
‫- ما هیچوقت دست به بچه‌ها نمی‌زنیم، خب؟ ‫- آره، متأسفم، سانتو.
‫روز خیلی سختی داشتم.
‫- آره. ‫- گوش کن، یه مقدار پول واست دارم.
‫- درست سر وقت. ‫- بیا امشب ببرش.
‫- من زودتر می‌رسم اونجا! ‫- امکان نداره!
‫می‌گیرمت.
‫بیا اینجا.
‫من فیلم رو انتخاب می‌کنم، اسکل.
‫نه، من انتخاب می‌کنم!
‫بیا اینجا!
‫» ترجمه از میثم موسویان و حـامـد «
‫[براساس فیلم "طبقه‌ی هفتم" از پاچی آمسکوآ]