‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[این فیلم بر اساس وقایع حقیقی ساخته شده.]
‫[بزرگ‌ترین سرقت آثار هنری تاریخ...]
‫[بیست و ششم آوریل ۱۹۷۴] ‫[در عمارت رازبورو در ایرلند رخ داد.]
‫[باند مسلح سارقان می‌خواستند] ‫[چهار اسیر ارتش جمهوری‌خواه ایرلند را...]
‫[در ازای ۱۹ نقاشی سرقتی] ‫[به کشور بازگردانند.]
‫[مغز متفکر سرقتشان رز داگدیل،] ‫[وارث خاندانی اشرافی در انگلستان بود.]
‫خودم می‌دونم.
‫نباید الان این‌جوری ‫رو زمین دراز کشیده باشم.
‫در واقع، الان همین رو کم دارم ‫که این‌جوری دراز بکشم.
‫آخه...
‫یهو حالت تهوع بهم دست داد.
‫خوب می‌شه.
‫کافیه یکی دو دقیقه...
‫استراحت کنم؛
‫ولی الان که کف این خونه بزرگ و قشنگ...
‫دراز کشیدم...
‫خاطرات بد متعددی برام زنده می‌شن.
‫اولیش مال سال ۱۹۵۱ـه.
‫ده ساله‌ام.
‫با والدینم دم خونه خانوادگیمون ‫تو انگلستان، دوون وایستادیم.
‫تازه اولین روباه عمرم رو کشتم.
‫باید خوشحال باشم؛
‫ولی نیستم.
‫همین که پوستم به خون آغشته می‌شم،
‫یه حسی بهم می‌گه ‫یه جای کار می‌لنگه.
‫ولی کجاش؟
‫روباه بیچاره.
‫سال ۱۹۵۷ـه. ۱۶ ساله‌ام.
‫با مادرم اومدم نمایشگاه.
‫داریم یه نقاشی رو تماشا می‌کنیم.
‫نظرت راجع به کنیز تو نقاشی چیه؟
‫پارچ تو دستش نظرم رو جلب کرده.
‫از جایگاهش تو نقاشی خوشم میاد.
‫به نظرم این نقاشی واسه همین خیلی...
‫نمی‌دونم.
‫تأثیرگذاره.
‫به نظرت تأثیرگذاره؟
‫- از چه نظر عزیز دلم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫راستش، واقعا مطمئن نیستم.
‫نمی‌تونم با کلمات توصیفش کنم.
‫صرفا حس خاصی...
‫به اون دخترک کنیز سیاه‌پوست دارم.
‫احتمالا واسه اینه...
‫که سوژه اصلی نقاشی خودشه.
‫نقاشی حضرت مسیح و مریدانش نیست، ‫نقاشی یه کنیزه.
‫نمی‌دونم چرا به نظرم تأثیرگذاره.
‫یه سال گذشت. ۱۷ ساله‌ام.
‫تازه با والدینم بحث کردم.
‫می‌خوان برم کاخ باکینگهام...
‫تا بالغ شدنم رو به ملکه اعلام کنم...
‫و بتونم شوهر کنم.
‫به نظرم کار خیلی مزخرفیه.
‫والدینم به شدت مخالفن.
‫می‌گن به نفعمه دعوت‌نامه‌شون رو قبول کنم، ‫وگرنه بد می‌بینم.
‫قبلا گفتی دلت می‌خواد ‫بری دانشگاه.
‫اگه از دانشگاه رفتنت حمایت کنیم،
‫جبران لطفمون منطقیه.
‫که این‌طور.
‫پس «بده بستان» همین‌جوریه.
‫این خصومت و خشم...
‫از کجا نشأت می‌گیره؟
‫سوال خوبیه.
‫این همه خشم از کجا نشأت می‌گیره؟
‫کاش می‌دونستم.
‫اصلا مگه عصبانی بودن...
‫خیلی بده؟
‫گمون نکنم.
‫راستش به نظر من... ‫چطور بگم؟
‫هیجان‌انگیزه.
‫تفنگ‌ها رو بگیر.
‫اگه شانس بیارم، به احتمال زیاد ‫تا ۳ به خونه امن برسم.
‫هر وقت خبری شد، ‫بهت خبر می‌دم.
‫مواظب خودت باش هم‌رزم.
‫باید برم مستراح.
‫کلیدش همینه.
‫هیس. ساکت.
‫سلام. کاری داشتین؟
‫شرمنده مزاحمتون شدم،
‫ولی ماشینم خراب شد ‫و دیدم اینجا چراغ روشنه.
‫می‌شه با تلفنتون...
‫به یه تعمیرگاه زنگ بزنم؟
‫- یه لحظه. ‫- ممنون.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫آها.
‫هوم. خیلی‌خب.
‫کودتا کردن.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫آها، باشه.
‫نه.
‫آهای! تو اون رو بگیر.
‫حواس تو به پسره باشه. ‫هم‌رزم، تو با من بیا.
‫شما کی هستین؟ ‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫خفه شو!
‫- شنیدین که چی گفت! ‫- خیلی‌خب، پا شو. بجنب.
‫بریم. تکون بخور.
‫اگه بهونه دستم بدی، ‫کارت تمومه، خب؟
‫- تکون بخور. تکون بخور! زانو بزن. ‫- داد و فریاد و فرار نداریم.
‫- اونجا زانو بزن. ‫- همون‌جا.
‫- نمی‌تونین سرتون بندازین و بیاین... ‫- گفتم خفه شو!
‫گم شو برو اونجا!
‫- خواهش می‌کنم آروم باشین. ‫- بگین چی می‌خواین،
‫ولی خواهش می‌کنم ‫بلایی سر کسی نیارین.
‫بشینین رو زمین خوک‌های سرمایه‌دار! ‫زود باشین!
‫بشینین! زود باشین!
‫دست‌ها بالا خوک‌های سرمایه‌دار! ‫زود باشین!
‫از الان بهتون بگم، ‫سر به سر من نذارین!
‫هرچی گفتم بگین چشم...
‫این، این و اون رو بردارین.
‫بعدش تو کل حضار خونه رو جمع کن. ‫دستشون رو ببند.
‫تو با من بیا.
‫ظاهرا بزرگ‌ترین سرقت جهان رخ داده...
‫و منابع بین‌المللی اعلام کردن ‫پلیس داره واسه مهم‌ترین...
‫تعقیب و گریز تاریخ کشور...
‫تمام تلاشش رو می‌کنه.
‫گفتن فعالیت تروریستی نبوده.
‫پلیس دنبال چهار نفره.
‫سه مرد و یه زن.
‫موی خانمه قرمزه...
‫و لهجه فرانسوی واضحی داره.
‫از مردم خواستن...
‫خودشون با این افراد درگیر نشن.
‫پلیس تأکید کرده ‫به شدت خشن هستن.
‫اگه شاهد اتفاق مشکوکی بودین ‫یا اطلاعاتی داشتین،
‫لطفا با کلانتری محل خودتون تماس بگیرین.
‫پادراگ اوسینید هستم، ‫از عمارت رازبورو گزارش می‌دم.
‫موی قرمز. لهجه فرانسوی.
‫لهجه فرانسوی واضح.
‫شاید منظورشون از «واضح» ‫همون «بد» بوده.
‫ولی من نظر بدم؟
‫با احتساب عظمت کارمون،
‫بیان عبارات «تروریستی»...
‫یا «به شدت خشن»...
‫یه کم خطرش رو بیشتر می‌کنه.
‫دستت رو بیار پایین.
‫این یکی چیه؟
‫مال نقاشی به نام روبنسه.
‫اسمش «التماس ونوس از ژوپیتر»ه.
‫اون ژوپیتره. ‫پادشاه روم باستانه.
‫اون هم ونوسه.
‫داره به ژوپیتر التماس می‌کنه...
‫که بذاره روم به کل دنیا ‫حکمرانی کنه.
‫عین لحظه تولد امپریالیسم می‌مونه.
‫نظرت چیه مارتین؟
‫عوضی‌ها.
‫این خون توئه؟
‫یا خون منه ‫یا خون سرآشپز.
‫به هر حال بهتره ‫یه فکری به حالت بکنیم.
‫خون‌ریزیش بند نیومده.
‫آره.
‫[دانشگاه آکسفورد] ‫[۱۹۵۹]
‫تو تازه اومدی.
‫- آره. ‫- اسمت چیه؟
‫بریجیت هستم.
‫راستش، رز هستم.
‫خب، کدومشون رو ترجیح می‌دی؟
‫رز. بریجیت اسم کوچکمه.
‫خیلی وقته صدام نمی‌کنن.
‫نمی‌دونم چرا گفتم.
‫رز هستم. رز داگدیل هستم.
‫خب تا الان نظرت راجع به بحثمون چیه؟
‫با حرف‌هاتون موافقم.
‫به نظرم باید به قوانین ‫منجر به تبعیض جنسیتی...
‫اعتراض کرده و تغییرشون بدیم.
‫خب، چطوری؟ ‫چطوری تغییرشون بدیم؟
‫می‌نویسیم. لابی می‌کنیم.
‫خب، اگه جواب نده چی؟
‫اگه تغییری با حرف‌هامون حاصل نشه چی؟
‫خب، نمی‌دونم.
‫- بگو ایزی. ‫- عمل مستقیم چطوره؟
‫هنجارشکنی. اعتراض. مبارزه.
‫حتی اعمال خشونت.
‫به نظرت ممکنه بعدا ‫آمادگی مبارزه داشته باشی؟
‫گمون کنم اگه یه کم شجاع‌تر باشم، ‫داشته باشم.
‫شجاعت از خشم نشأت می‌گیره، مگه نه؟
‫بگو ببینم خشمت از چی نشأت می‌گیره؟
‫ممنوعیت عضویتم تو مجمع آکسفورد.
‫آره.
‫همین که می‌دونم ‫چون زنم،
‫نمی‌تونم اونجا چیزی بخورم، ‫چه برسه بخوام مناظره کنم.
‫خیلی رو اعصابمه!
‫خب، رز داگدیل،
‫می‌خوای چیکارش کنی؟
‫مرگ بر پدرسالاری!
‫مطمئنی کارت رو بلدی؟
‫آره. قبلا هم کردم.
‫- چند بار؟ ‫- خیلی زیاد.
‫کجا؟
‫مارتین. کجا؟
‫تو قصابی بابام.
‫خب، تصمیمش با خودته، ‫ولی راستش رو بخوای، اگه عفونت کنه...
‫دیگه دستی برات نمی‌مونه ‫که بخیه بزنی.
‫خرابش نکن.
‫نمی‌کنم.
‫خیلی شرمنده‌ام که مجبور شدیم ‫این کارها رو بکنیم، ولی چاره‌ای نیست.
‫نیومدیم بلایی سرتون بیاریم.
‫در واقع، باهاتون هم‌نظریم.
‫مگه نه هم‌رزم؟
‫- آره. ‫- به فکر طبقه کارگریم.
‫خبرنگارها که باهاتون مصاحبه کردن ‫بهشون بگین.
‫ازتون می‌پرسن «چی گفتن؟»
‫می‌تونین بهشون بگین ‫خیلی مؤدب بودیم...
‫و اکثر حرف‌هامون از تضاد طبقاتی...
‫و حکمرانی استعماری بریتانیاست.
‫مخصوصا کارهای بریتانیا ‫تو ایرلند شمالی.
‫مثلا اسیرهاشون.
‫یادتون نمی‌ره بگین دیگه؟
‫همه‌چی رو گفتیم هم‌رزم؟
‫گمون کنم.
‫فهمیدین؟ آره؟ ‫آفرین بهت.
‫خب، الان ازت یه سوال می‌پرسم...
‫و ازت می‌خوام با دقت زیادی...
‫رو جوابت فکر کنی، خب؟
‫کس دیگه‌ای هم تو این خونه هست ‫که باید از حضورش خبردار بشیم؟
‫واسه این می‌پرسم ‫که خیلی از غافلگیری بدمون میاد.
‫اون که خیلی بدش میاد.
‫جوابم رو بده.
‫خیلی‌خب. ببریمشون طبقه بالا.
‫تکون بخور. بریم بالا. بدو.
‫سلام کوچولو. ‫حالت چطوره؟
‫ببخشید که امروز صبح ‫این‌قدر اذیت شدی.
‫حتما این کارها به نظرت مسخره است.
‫امیدوارم دیگه دورت آروم‌تر بشه.
‫واقعا امیدوارم.
‫راستش، مدتی شیفته پائولو کارلینی،
‫بازیگر فیلم «تعطیلات رمی» بود.
‫خیلی جالبه، مگه نه؟
‫سر مسائل زیادی اختلاف نظر داشتن،
‫ولی باز هم نقاشیش رو کشیده بود.
‫احتمالا چیزی نیست.
‫تو همین‌جا بمون. ‫می‌رم ببینم چی شده.
‫خیلی‌خب.
‫ببین، ازت می‌خوام گوش کنی.
‫خوب گوش کن.
‫نزدیک‌ترین مسیر به اتاق نقاشی ‫از کدوم طرفه؟
‫- از کدوم طرفه؟ ‫- از اون طرف!
‫برو!
‫خیلی جالبه که اینجان، مگه نه؟
‫واقعا خیلی جالبه.
‫می‌شه یه نگاهی بندازم؟
‫نه.
‫شاید بهتر باشه بنویسی «جواب نده.»
‫«حرف نزن، فقط گوش کن.»
‫«خوب گوش کن.»
‫«هرچی می‌گم بنویس.»
‫- هوم، بهتر شد. ‫- هوم؟
‫هوم.
‫مرسی مارتین.
‫وای مارتین. زیادش کن.
‫تکون نخور.
‫کیه؟ ‫اگه جواب ندی، کارش تمومه.
‫بابامه!
‫من دیگه می‌رم بیرون سر و گوشی ‫به آب بدم. ببینیم چه خبره.
‫مارتین، «سر و گوش به آب دادن» ‫به درد نمی‌خوره.
‫مانور شبانه با توئه، خب؟
‫همین اطراف رو بررسی می‌کنی...
‫و می‌بینی اتفاق مشکوکی افتاده یا نه.
‫چهار ساعت بعدش ‫میای اینجا، من رو بیدار می‌کنی...
‫تا خودم جات رو بگیرم، خب؟
‫آفرین.
‫به نظرت امروز چطور بود؟
‫خب، گاهی تو این‌جور کارها ‫خراب‌کاری می‌شه.
‫گاهی اوقات خیلی خراب‌کاری می‌شه.
‫با این اوصاف، بد نبود. ‫چطور مگه؟
‫آخه می‌خوام همه‌چی خوب پیش بره.
‫بلندپروازی مارتین؟
‫گمون کنم باشم.
‫خب، هیچ عیبی نداره.
‫برنده‌ها رو دور خودت جمع کن. ‫رمز موفقیت همینه.
‫رز برنده است؟
‫به زودی می‌فهمیم.
‫تکون بخور. برو. واینستا.
‫قرار بود همه رو جمع کنین!
‫- می‌دونم، گند زدیم. ‫- ببخشید.
‫ببخشید به هیچ درد من نمی‌خوره! ‫دیگه نمی‌خوام غافلگیر بشم.
‫زود همه‌جا رو بگردین. زود باشین!
‫بجنب! بجنب!
‫خبری نیست.
‫این یکی رده چندم محسوب می‌شه؟
‫قیمتش رو می‌گی؟
‫آره.
‫می‌شه گفت از گرون‌ترین‌هاشونه.
‫انگار...
‫زیاد غمگین نیست، ولی...
‫نمی‌دونم. جالبه.
‫بازیگره.
‫لباسش رو هم از یه گروه تئاتر ‫تو شهر خودشون قرض گرفته بود.
‫خلاصه، ظاهرش گول‌زننده است.
‫شاید واسه همین خیلی جالب جلوه می‌کنه.
‫نمی‌خواد تفنگت رو ببری.
‫اگه اتفاقی افتاد چی؟
‫اونجا هر اتفاقی بیفته، ‫تفنگ لازمت نمی‌شه.
‫با دست خالی هم حلش می‌کنی.
‫بهم اعتماد نداری، مگه نه؟
‫نگرانم اگه تفنگت رو با خودت ببری،
‫ممکنه باهاش شلیک کنی.
‫شبت به خیر رز.
‫شبت به خیر.
‫درخواست‌هامون از این قراره.
‫باید چهار اسیری که اعتصاب غذا کردن، ‫از جمله خواهران پرایس رو...
‫سریعا به کشورشون برگردونین...
‫تا باقی حبسشون رو...
‫تو ایرلند بکشن.
‫اگه درخواستمون رو عملی کنین، ‫نقاشی‌ها رو...
‫نقاشی‌ها رو در ازای ۵۰۰,۰۰۰ پوند...
‫پس می‌دیم.
‫اگه شرایطمون رو قبول نکنین،
‫نقاشی‌ها رو نابود می‌کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫- قیافه‌ام خوبه؟ ‫- حرف نداری.
‫منظورم این نبود مارتین.
‫بهت میاد.
‫حواست رو جمع کن، باشه؟
‫جمع می‌کنم.
‫[مقر شمال لندن] ‫[۱۹۷۱]
‫هم‌رزم رز، می‌خواستی صحبت کنی؟
‫ممنون هم‌رزم آلیس.
‫امروز تو تظاهراتمون...
‫شاهد اعمال دستگاه حکومت بودیم.
‫شاهد برخورد وحشی و خشنش ‫با شهروندانش بودیم.
‫نباید همین‌جوری دست رو دست بذاریم. ‫باید دست به کار بشیم.
‫این حکومت واسه ما زندان تعیین کرده.
‫کنشگران سیاسی صلح‌طلب رو دستگیر کرده...
‫و بدون اتهام دادگاهی حبسشون کرده.
‫این کارها رو همین بغل گوشمون می‌کنه.
‫من عصبانی‌ام.
‫خیلی از دست این کشور...
‫و اعمال حال‌به‌هم‌زنش ‫تو ایرلند شمالی عصبانی‌ام.
‫حاضرم به هر قیمتی که شده...
‫به امپریالیسم بریتانیا ‫تو ایرلند پایان بدم.
‫شما چی؟ همراهیم می‌کنین؟ ‫حاضرین مبارزه کنین؟
‫- آره! ‫- حاضرین دست از مبارزه نکشین؟
‫- آره! ‫- مبارزه! مبارزه!
‫مبارزه! مبارزه! مبارزه! مبارزه!
‫مبارزه! مبارزه! مبارزه! ‫مبارزه! مبارزه!
‫[ساندی پرس]
‫نمایشگاه ملی ایرلند.
‫با رئیس نمایشگاه، آقای وایت، کار داشتم.
‫آقای وایت؟
‫حرف نزن. فقط گوش کن.
‫خوب گوش کن و حرف‌هام رو ‫مو به مو بنویس.
‫آماده‌ای؟
‫من نماینده افرادی‌ام...
‫که نقاشی‌ها رو از چنگ ‫اون خوک‌های سرمایه‌دار رها کردن.
‫خواسته...
‫خواسته‌هامون از این قراره...
‫لطف می‌کنین اون تفنگ رو ‫یه سمت دیگه بگیرین؟
‫یه بار بیشتر نمی‌گم.
‫به نفعتونه خودت و جناب لرد ‫خفه‌خون مرگ بگیرین!
‫- سر. ‫- چی گفتی؟
‫ایشون «لرد» نیستن. ‫«سر» هستن.
‫عه، واقعا؟
‫نه! نه! نه! نه، نه، نه!
‫- صدای چی بود؟ ‫- مارتین بود. کی می‌خواست باشه؟
‫من که بهت گفته بودم! ‫برو ببین چه خبره!
‫ای بابا!
‫خب عزیزان، چه مشکلی پیش اومده؟
‫هیچی.
‫احترامت واجبه هم‌رزم، ‫ولی ظاهرا یه چیزی شده.
‫این عوضی‌ها همکاری نمی‌کنن!
‫دو کلام حرف بزنیم هم‌رزم؟
‫مارتین، اعمال خشونتت...
‫هم به دردمون می‌خوره، ‫هم نقطه‌ضعفمونه.
‫فعلا نقطه‌ضعفمونه، خب؟ ‫باید حواست رو جمع کنی.
‫فعلا خودم مواظب لرد بیت ‫و خانمش هستم،
‫تو هم برو به ادی کمک کن، خب؟
‫هم‌رزم. آروم بگیر.
‫طرف لرد نیست، سره.
‫ای بابا!
‫ای خنگ خر! خاک بر سرت!
‫[سرقت بزرگ آثار هنری]
‫یه پاکت بیست‌تایی لطف کنین.
‫خب، اِم، ۲۹ و ۵ می‌شه ۳۴.
‫امروز روز خوبی نیست.
‫درسته.
‫اومدین تعطیلات؟
‫آره. نه، واسه کار اومدم.
‫عه، واقعا؟
‫چیکار می‌کنین؟
‫- نویسنده‌ام. ‫- عه، رمان‌نویسین؟
‫آره.
‫شوهرم زیاد از کتاب خوشش نمیاد،
‫ولی من خیلی خوشم میاد.
‫فضولی نباشه‌ها، ‫موضوع داستانتون چیه؟
‫خب، زیـ...
‫زیاد از داستانم تعریف نمی‌کنم.
‫آها، پس کسی خبر نداره؟
‫آره. خب، تازه شروع کردم، اینه که...
‫نمی‌خواین چشم بزنن.
‫آره.
‫فهمیدم.
‫شرمنده که این همه سکه دادم؛
‫ولی اگه باز هم تماس داشته باشین،
‫به دردتون می‌خوره.
‫کلی به اون مکالمه‌مون فکر کردم.
‫کدومشون؟ چند باری حرف زده بودیم مارتین.
‫همون جریان مدرسه رو می‌گم.
‫آها، آره، اون رو می‌گی.
‫بحثش زیاد پیش می‌اومد؟
‫آره بابا. خیلی پیش می‌اومد.
‫به چه نتیجه‌ای رسیدی؟
‫منظورت اینه که واقعیه یا نه؟
‫خب، واقعیه؟
‫خب، هنوز که هنوزه ‫سرش بحث می‌کنن،
‫ولی من شخصا به نتیجه رسیدم...
‫که واقعی نیست؛
‫اما بحثش خیلی داغه.
‫یعنی همه‌اش همینه؟
‫آره. همه‌اش همینه.
‫ناامید شدی؟
‫زود باش، بهتره برگردیم تو. ‫الان‌هاست که برگرده.
‫نمی‌شه یه کم بیشتر بمونیم؟
‫بیا، زنده می‌مونی.
‫حالت خوبه؟
‫نه. خوب نیستم.
‫می‌شه یه سوال بپرسم؟
‫بپرس.
‫واقعا خیال کردین از این کارتون ‫قسر در می‌رین هم‌رزم؟
‫کار ما موجهه.
‫انتظار ندارم شما درک کنین،
‫ولی واقعا موجهه.
‫در جواب سوالت هم بگم...
‫واقعا به نظرم قسر در می‌ریم هم‌رزم.
‫صبح به خیر!
‫خانم مریمی شمایین؟
‫آره. اِم، خودمم.
‫تو خونه دختر من اقامت دارین.
‫آها، خیلی‌خب.
‫- دونال هستم. ‫- خوش‌وقتم دونال.
‫شنیدم نویسنده‌این.
‫درسته. می‌خوام نویسنده بشم.
‫جای خوبی اومدین.
‫چندتا تخم‌مرغ دم در براتون گذاشتم.
‫- خیلی لطف دارین. ‫- زحمتی نبود بابا.
‫خیال کردم پشت خونه ‫با یکی از دوستانتون دیده بودمتون،
‫واسه همین صداتون کردم.
‫چه عجیب. من اینجا تنهام.
‫تک و تنهام.
‫الان هم روستا بودم.
‫پس حتما اشتباه کردم.
‫خب...
‫بهتره دیگه برم. ‫گناه آخر و عاقبت نداره.
‫اِم، اگه چیزی لازم داشتین،
‫به خودم خبر بدین.
‫ممنون. حتما.
‫خیلی‌خب.
‫خداحافظ.
‫خدا حافظت باشه.
‫خاک بر سرم شد.
‫بگیرین پایین، رفت.
‫از کشاورزهای همین‌جاست. ‫اسمش دوناله.
‫برامون تخم‌مرغ گذاشته.
‫به نظرت شک کرده؟
‫گمون نکنم.
‫- مطمئنی؟ ‫- تقریبا مطمئنم.
‫گفت دو نفر رو پشت خونه دیده.
‫- راست می‌گه؟ ‫- نه.
‫آره، راست می‌گه، ‫خودمون بودیم.
‫نوشته نقاشی «زنی در حال نامه نوشتن...»
‫«در کنار کنیزش» از گرون‌ترین...
‫نقاشی‌های کل دنیاست.
‫نوشته دوتاشون صاحب خصوصی دارن...
‫و یکیشون مال ملکه است.
‫این یکی هم دست ماست.
‫- اجازه هست؟ ‫- آره.
‫خوبی؟
‫به فکر شوهرتی؟
‫نه، به فکر نقاشی‌هام.
‫مگه چی شده؟
‫احتمالش کمه، ولی شاید مجبور بشیم ‫نابودشون کنیم.
‫امیدوارم کار به اونجا نکشه.
‫ولی اگه بکشه...
‫آمادگیش رو دارم.
‫آره، اصلا شک ندارم.
‫حتما خیلی زهره‌ترک شدی؛
‫ولی اصلا نمی‌خواد نگران باشی.
‫کافیه به حرفمون گوش کنی ‫تا بلایی سرت نیاد.
‫بابات خوب می‌شه.
‫جراحتش اون‌قدرها وخیم نبود.
‫اسمت چیه؟
‫- پاتریک. ‫- پاتریک.
‫عاشق این اسمم.
‫بگو ببینم، مدرسه‌ات کجاست؟
‫مدرسه سن جوزفه.
‫خواهش می‌کنم...
‫خوب درس بخون.
‫نمرات خوب خیلی مهمه.
‫اون‌جوری دستت تو زندگی بازه.
‫خوب درس می‌خونی؟
‫از این نقاشی خوشت میاد؟
‫- آره. ‫- من هم خوشم میاد.
‫نگاهش که می‌کنی، ‫چی می‌بینی؟
‫خانمی رو پشت میز می‌بینم...
‫که داره می‌نویسه.
‫ظاهرا ثروتمنده.
‫یه خانم دیگه هم پشتشه.
‫کنیزشه.
‫آفرین.
‫به نظرم احتمالا داره رویاپردازی می‌کنه.
‫به نظرم داره رویاپردازی می‌کنه...
‫که اگه کنیز نبود، ‫زندگیش چطوری می‌شد.
‫مجبور نبود همیشه در خدمت یکی دیگه باشه.
‫شاید داره رویاپردازی می‌کنه...
‫که یه جای دیگه است...
‫زندگیش فرق می‌کنه، ‫زندگیش...
‫ارزشمندتره.
‫تو اون زندگیش واقعا ‫براش ارزش قائلن.
‫با حرفم موافقی؟
‫پاتریک،
‫الان با لهجه انگلیسی صحبت کردم،
‫ولی اصلا به کسی نگو.
‫حالا بگو ببینم...
‫اتاق موسیقی از کدوم طرفه؟
‫تو آمریکا که داشتم ‫واسه تفنگ پول جمع می‌کردم،
‫به یه سری اغذیه‌فروشی می‌رفتیم...
‫که تخم‌مرغ رو به روش‌های مختلفی ‫درست می‌کردن.
‫آب‌پز. هم‌زده. نیمرو.
‫عسلی یا سفت.
‫این یکی کدومشونه؟
‫تخم‌مرغ عادیه مارتین.
‫- [مقر شمال لندن] [۱۹۷۲] ‫- این یکشنبه که یکشنبه خونین نام گرفته،
‫سربازان بریتانیایی ‫به ۲۶ شهروند غیرمسلح...
‫در تظاهرات ضدتوقیف...
‫در ایرلند شمالی شلیک کردن.
‫سیزده نفر، از جمله هفت نوجوان ‫جون باختن.
‫گزارشگرمون ادامه می‌ده.
‫اولین جسدی که دیدم، ‫جسد نوجوانی بود...
‫که باقی شهروندان بلندش کرده بودن...
‫و یه کشیش جلوشون بود...
‫که دستمال‌گردنی خونین رو...
‫جای پرچم سفید تکون می‌داد...
‫و شواهد بیشتری از تیراندازی ‫مرگبارشون دیدیم.
‫ساکنان باگساید...
‫داشتن به ارتش اعتراض می‌کرد...
‫که من با یکی از کشیش‌هاشون...
‫به نام ادوارد دالی که مسئول...
‫کلیسای سن یوجین در همین حوالیه ‫صحبت کردم.
‫می‌شه بگین بعد از ورود...
‫چتربازان ارتش چی شد پدر؟
‫همین‌جوری اومدن و به مردم شلیک کردن.
‫مرمدم اصلا تحریکشون نکرده بودن.
‫چند لحظه پیش فیلم خودتون رو نشون دادیم...
‫که دستمال‌گردنی سفید دستتون بود ‫و راه رو برای عده‌ای...
‫- درسته. ‫- باز می‌کردین....
‫که داشتن نوجوانی جان‌باخته ‫یا رو به موت رو می‌آوردن.
‫اون چطوری تیر خورده بود؟
‫اون پسرک داشت فرار می‌کرد ‫که تیر خورد.
‫یه کم عقب‌تر از خودم بود ‫که زمین خورد.
‫صدای شلیک رو شنیدم، ‫برگشتم و دیدمش...
‫- خودتون می‌شناسینش؟ ‫- آره، ولی تیر خورد...
‫جوان بود؟
‫پونزده سال بیشتر نداشت.
‫داشت فرار می‌کرد، ‫من هم داشتم فرار می‌کردم.
‫یه کم بعدش ‫ارتشبد فورد،
‫فرمانده نیروهای زمینی رو دیدم...
‫و از ایشون هم خواستم ‫شرح وقایع بدن.
‫چتربازان ما از اول شلیک نکردن.
در واقع، آنها تا زمانی که به آنها شلیک نشده بود، شلیک نکردند.
‫فعلا اطلاعاتم...
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم بس کنین.
‫ببرش پیش باباش.
‫پاتریک. شرمنده‌ام، ‫ولی باید دست و پات رو ببنده.
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم نبندین.
‫مهربون باش.
‫خواهش می‌کنم. نه، خواهش می‌کنم نریم. ‫من رو نبندین.
‫چرا هنوز اینجاست؟
‫اوضاع از کنترل خارج شد. ‫نمی‌شه الان اونجا بمونه؟
‫نه مارتین! ‫طبق نقشه پیش می‌رین!
‫همه رو تو نقاط مختلف خونه نگه می‌داریم.
‫این‌جوری بیشتر فرصت داریم. ‫دست به کار شو!
‫بیا این نقاشی‌ها رو بذاریم تو ماشین.
‫چشم هم‌رزم.
‫بلند شو ببینم خوک سرمایه‌دار کثافت!
‫با تو نبودم. با توئم! ‫بلند شو ببینم!
‫هرچی گفتم بگو چشم، ‫وگرنه تکه بزرگه‌ات گوشته!
‫تهوع بارداریه؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫خبرها می‌پیچه.
‫سرقت تو دوران بارداری خیلی سخته.
‫ادی خبر داره؟
‫هر وقت آماده بودم بهش می‌گم.
‫چه حسی داری که قراره ‫یه بچه به این دنیا بیاری؟
‫خب، می‌ترسم.
‫به نظرم کار خوبی نیست.
‫گاهی با بچه‌ام صحبت می‌کنم ‫که بهش اطمینان خاطر بدم، ولی...
‫اگه راستش رو بخوای،
‫صرفا می‌خوام به خودم ‫اطمینان خاطر بدم.
‫به نظرت دیوانه شدم؟
‫نه.
‫نه، کار خوبیه.
‫از من می‌شنوی...
‫باز هم باهاش حرف بزن.
‫خیلی‌خب.
‫[ساندی پرس]
‫- منم. ‫- همه‌چی روبه‌راهه؟
‫راستش، مطمئن نیستم.
‫- اتفاقی افتاده؟ ‫- اتفاق خاصی نیفتاده؛
‫ولی صرفا جهت احتیاط...
‫تصمیم گرفتم به مارتین و دامینیک...
‫بگم برن.
‫برن بالتیمور. ‫بیان پیش خودت تو خونه امن.
‫باز از اون حس‌ها بهت دست داده؟
‫آره.
‫الان دیگه تک و تنهایی.
‫ظاهرا همین‌طوره.
‫می‌دونم اصلا خوشت نمیاد، ‫ولی مجبورم بپرسم...
‫چیزیت نمی‌شه؟
‫چیزیم نمی‌شه.
‫قوی باش هم‌رزم.
‫[عمارت خانوادگی داگدیل] ‫[۱۹۷۳]
‫رز!
‫رز؟
‫سلام مامان. سلام بابا.
‫- چیکار می‌کنی عزیز دلم؟ ‫- این آقا کیه؟
‫- ایشون والتره. ‫- خیلی خوش‌وقتم.
‫دوستمه. هم‌رزممه.
‫عاشقش هم هستم.
‫رز جونم، چرا داری از خونه خودت ‫دزدی می‌کنی؟
‫- داریم پول جمع می‌کنیم. ‫- واسه چی؟
‫واسه جنبش جمهوری‌خواهی ‫ارتش جمهوری‌خواه ایرلند.
‫واسه جوامع ملی‌گرای سرکوب‌شده ‫ایرلند شمالی.
‫واسه وحدت مجدد ایرلند...
‫و خاتمه بخشید ‫به حکمرانی بریتانیا.
‫راست می‌گی؟
‫آره. راست می‌گم.
‫اگه همه‌چی رو بذارین سر جاش، ‫شکایت نمی‌کنیم.
‫هنوز جفتتون رو خیلی دوست دارم؛ ‫ولی ارتش جمهوری‌خواه ایرلند پول لازم داره.
‫به خدمه خبر دادم. ‫دارن میان.
‫- لطفا کلانتری رو وصل کنین. ‫- گمون کنم بهتره ما دیگه بریم.
‫برین کنار! ولش کنین!
‫- ولم کن! ولم کن! ‫- بزن به چاک!
‫خیلی‌خب، آروم باشین!
‫به نظرم اشتباهه ‫که سه‌تایی اینجا باشیم.
‫این‌جوری خیلی تو چشمیم.
‫به نظرم بهتره فردا صبح زود ‫سوار ماشین بشین...
‫و برین پیش ادی تو خونه امن بالتیمور.
‫چون از نظرات جاهلانه‌مون...
‫راجع به قیمت آثار هنری خوشت نیومد می‌گی؟
‫این‌جوری خطرش کمتره.
‫شاید درست بگی. شاید.
‫می‌شه بپرسم چرا؟
‫خانم فروشنده...
‫یه‌جوری نگاهم می‌کرد. ‫یه‌جوری باهام حرف می‌زد.
‫اون آقائه، دونال، هم بود.
‫آها، پس به نظرت شک کرده؟
‫- ممکنه. ‫- خب؟
‫گمون کنم وقتی دیدمش، ‫با لهجه فرانسوی صحبت کردم.
‫حتی خود فرانسوی هم صحبت کردم.
‫- واقعا؟ ‫- فهمید؟
‫مطمئن نیستم.
‫باید یه سر بهش بزنم.
‫ممکنه خراب‌کاری بشه.
‫باید بیل بردارین.
‫همین‌جا یه قبر بکنین.
‫زیاد عمیق نباشه.
‫فهمیدین؟
‫[مقر شمال لندن] ‫[۱۹۷۴]
‫رز.
‫ایشون مایکله. ‫همون آشنام تو بلفاسته که می‌گفتم.
‫اردوگاه آموزشی مارکسیسم ‫تو کوبا...
‫چطور بود؟
‫زندگیم رو زیر و رو کرد.
‫بعد سرقت از خونه والدینت،
‫واسه هم‌دستت ۶ سال حبس بریدن،
‫ولی تو آزاد شدی.
‫چرا؟
‫نظام طبقاتی بریتانیا همینه دیگه.
‫واسه یه مرد طبقه کارگر حبس بریدن،
‫ولی یه دختر ثروتمند آزاد شد.
‫یکی از واحدهای خودت ‫تو چلسی رو فروختی...
‫و کل پولش رو اهدا کردی.
‫والدینم اون واحد رو بهم داده بودن. ‫حاصل دست‌رنج خودم نبود.
‫اصلا حق خودم نبود. ‫بهم هدیه داده بودن.
‫چون مارکسیستم، ‫معتقد بودم خیلی مهمه...
‫پولش رو به افرادی بدم ‫که بیش از خودم بهش نیاز دارن.
‫آکسفورد. جای خوبیه.
‫آره.
‫پایان‌نامه ارشدت رو ‫از ویتگنشتاین نوشته بودی.
‫آره.
‫پس رساله منطقی‌فلسفیش رو خوندی...
‫و می‌دونی نوشته بود دنیا...
‫مجموعه حقایقه، ‫نه مجموعه چیزها.
‫درسته.
‫چه حقایقی از بریتانیایی‌ها ‫تو ایرلند شمالی بلدی که بهم بگی؟
‫آفرین.
‫واسه تازه‌کار بد نیست.
‫خانم مریمی.
‫خواهش می‌کنم خانم مریمی.
‫خواهش می‌کنم بهم شلیک نکنین ‫خانم مریمی.
‫به پاتون می‌افتم، خواهش می‌کنم.
‫به دست و پاتون می‌افتم، ‫بهم شلیک نکنین.
‫وای خدا جون، تو رو خدا شلیک نکنین.
‫شلیک نکنین. وای خدا، نه، خواهش می‌کنم. ‫می‌خوام زندگی کنم.
‫وای خانم مریمی، ‫شلیک نکنین، شلیک نکنین.
‫اینجا واقعا خیلی قشنگه.
‫آره.
‫بد نیست بعدا تعطیلات بیایم اینجا.
‫قدم بزنیم، غذا بخوریم، شنا کنیم.
‫قشنگ می‌شه.
‫مواظب باشین. ‫ایست بازرسی گذاشتن.
‫مواظبیم.
‫مواظب خودت باش هم‌رزم.
‫به نظرم کارمون تا الان...
‫و ادامه کارمون خیلی مهمه.
‫این‌جوری تغییرات مد نظرمون ‫زودتر حاصل می‌شه.
‫فقط می‌خواستم همین رو بگم.
‫- خداحافظ. ‫- خدا حافظتون باشه.
‫سه‌سوته زبانشون رو از بر میشی.
‫عه! ‫با خودم گفتم یعنی کی اومده.
‫اومدم سبدتون رو پس بدم.
‫بفرمایین تو. ‫بفرمایین یه فنجون چای میل کنین.
‫واینستا.
‫بشین!
‫گمون کنم دیروز که دیدمتون،
‫حواسم نبود و با لهجه فرانسوی ‫صحبت کردم،
‫احتمالا به نظرتون عجیب بوده باشه، ‫آخه خودم انگلیسی هستم.
‫واقعا یه کم عجیب بود.
‫واسه همین می‌خواستم بهتون سر بزنم ‫که توضیح بدم.
‫نه بابا، موردی نیست. ‫نمی‌خواد توضیح بدین.
‫به نظرم باید توضیح بدم.
‫یکی از شخصیت‌های...
‫رمانی که دارم می‌نویسم فرانسویه.
‫آها! متوجه شدم.
‫خوبه.
‫اِم، خب...
‫موضوع رمانتون چیه؟
‫موضوعش نظام طبقاتیه.
‫آره، راجع به ثروتمندانیه ‫که کلی مال و منال دارن...
‫و تضادش رو با افرادی ‫که هیچی ندارن نشون می‌دم.
‫آها.
‫هفته پیش، پادی کیسی یه یخچال خرید...
‫و بهم گفت یه سر برم ‫نگاهی بهش بندازم.
‫من هم یه سر رفتم اونجا.
‫یه لیوان شیر برام ریخت.
‫پادی گفت: «بخور ببین چطوره.»
‫من هم خوردم. ‫می‌دونین چیه؟
‫خنک‌ترین شیری بود ‫که به عمرم خورده بودم.
‫خیلی خوشحال می‌شم ‫یخچال داشته باشم.
‫می‌شه برم سرویس بهداشتی؟
‫ای بابا، معلومه که می‌شه. ‫همون‌جاست.
‫ای بابا.
‫جهت اطلاعت بگم...
‫امیدواریم هیچ خشونت بی‌موردی پیش نیاد؛
‫ولی گاهی اوقات ‫اوضاع یه کم از کنترل خارج می‌شه.
‫می‌خوام واسه همین عذر بخوام.
‫نمی‌خواد.
‫تاریخچه خانوادگی...
‫خودت و شوهرت خیلی جالبه، ‫قبول نداری؟
‫این خونه رو می‌بینم.
‫ظروف نقره‌ای و عتیقه‌هاتون رو می‌بینم.
‫دکوراسیون شیک و نقاشی‌هاتون رو می‌بینم.
‫حتما هر از گاهی از خودت می‌پرسی...
‫«چی شد که این همه ثروت ‫نصیب ما شد؟»
‫واقعا؟
‫می‌خوای به من درس اخلاق بدی؟
‫نمی‌خوام این ماشه رو بکشم.
‫خواهش می‌کنم نکش.
‫ولی یکشنبه خونین رو در نظر بگیر.
‫باقی اعمال شنیعشون ‫تو ایرلند شمالی رو در نظر بگیر.
‫از نظر اخلاقی موجهه، مگه نه؟
‫حرف تو گوش امثال تو نمی‌ره.
‫متکبرین.
‫هرجا می‌رین، نابودی به بار میارین.
‫حال آدم به هم می‌خوره.
‫بدتر از همه همینه ‫که خودتون نمی‌فهمین.
‫گمانه‌پردازی‌ها شدت گرفته...
‫که چهار مظنون سرقت ‫از عمارت رازبورو،
‫سه مرد و زنی که لهجه فرانسوی داره...
‫و ظاهرا رئیس باندشونه...
‫مسئول بمب‌گذاری ناموفق کلانتری...
‫در ژانویه هم بودن.
‫در حمله به کلانتری استرابن، ‫چهار کوزه حلبی شیر رو...
‫با بمب‌های دست‌ساز ۴۵ کیلویی ‫پر کرده بودن،
‫تو یه هلی‌کوپتر سرقتی ‫جاسازشون کرده بودن...
‫و خلبان رو با تهدید تفنگ ‫مجبور کرده بودن...
‫هلی‌کوپتر رو سمت کلانتری ببره.
‫بمب‌ها رو از هلی‌کوپتر ‫پایین انداختن،
‫ولی نتونستن موقع برخورد ‫منفجرشون کنن...
‫و خودشون فرار کردن.
‫مسئولین از خطرات...
‫این باند مسلح و خشن آگاهن...
‫و باز هم از مردم خواستن...
‫تحت هیچ شرایطی...
‫- باهاشون کاری نداشته باش. ‫- می‌شه خاموشش کنیم؟
‫معلومه.
‫من که زیاد گوش نمی‌دم.
‫همین‌جوری روشن می‌کنم ‫که احساس تنهایی نکنم.
‫حتی همین الان هم گوش نمی‌دادم.
‫می‌شه یه لطفی در حقم بکنین؟
‫بفرمایین.
‫می‌خواستم ببینم می‌شه ‫ماشینتون رو...
‫یکی دو روز قرض بگیرم؟
‫هرچقدر می‌خواین قرض بگیرین.
‫من دیگه نمی‌تونم پشتش بشینم.
‫ای بابا، چرا؟
‫بیماری بینایی دارم.
‫آره، دکترها می‌گن دو سه سال دیگه...
‫کلا نابینا می‌شم.
‫اِم...
‫اولش یه نقطه سیاه...
‫وسط دید آدم شکل می‌گیره...
‫و بعدش...
‫هی بزرگ می‌شه ‫تا کلا سیاه بشه.
‫خیلی ناراحت شدم.
‫ای بابا.
‫تا حالا از این‌ها دیدی؟ ‫خط بریله.
‫بیا اینجا.
‫بیا، دستت رو بده.
‫حالا بذار روش.
‫نوشته «برادرم جم...»
‫«آرنجش رو شکوند و مصدوم شده.»
‫کتاب «کشتن مرغ مقلد»ه.
‫آره.
‫دلم واسه دیدن زمین تنگ می‌شه.
‫واسه دیدن دریا.
‫دیدن بچه‌هام.
‫دیدن نوه‌هام.
‫الان که می‌رم قدم بزنم...
‫و اطراف رو نگاه می‌کنم،
‫خیلی برام عزیزتره.
‫شاید...
‫اون چیزی که پشت خونه دیده بودین...
‫دو نفر نبودن...
‫و همین نقاط سیاه جلوی چشمتون بود.
‫بیاد با دقت به جوابتون فکر کنین.
‫آره، همین‌طوره.
‫همون نقاط رو دیده بودم.
‫مطمئنین؟
‫آره، مطمئنم.
‫به عمرم این‌قدر مطمئن نبودم.
‫ای بابا!
لعنت به این زندگی.
‫آروم باش.
‫روباه بیچاره.
‫با آقای وایت کار دارم.
‫ببخشید، چی گفتی؟
‫طول می‌کشه؟ ‫داری سر به سرم می‌ذاری؟
‫نه، گوش کن چی می‌گم.
‫من دنبال درس اخلاق نیستم خانم وایت،
‫مخصوصا از جانب تو ‫که فقط دنبال شوهر بودی، فهمیدی؟
‫معلومه که قیمتشون رو می‌دونم.
‫می‌خوای بحث قیمت رو وسط بکشی؟
‫می‌تونی واسه جون انسان‌هایی...
‫که بابت تداوم اشغال ایرلند شمالی ‫تلف می‌شن قیمت بذاری؟
‫واسه جون بیگناهانی ‫که یکشنبه خونین مردن چی؟
‫جون اون‌ها قیمت نداره؟ ها؟
‫دفعه بعد یه چیزی رو وسط بکش ‫که ازش خبر داشته باشی.
‫به نفعتونه...
‫وقتی زنگ زدم ‫جواب خواسته‌هامون رو واضح و روشن بدین.
‫آخرین فرصتتونه،
‫وگرنه اون نقاشی‌ها نابود می‌شن.
لعنت به این زندگی!
‫- به سلامت. ‫- به سلامت.
‫ادامه اخبار:
‫امروز کنفرانسی مطبوعاتی ‫در غرب بلفاست برگزار شد...
‫که آقای آلبرت پرایس، ‫پدر خواهران پرایس...
‫که الان تو زندان بریکستون ‫در لندن...
‫اعتصاب غذا کردن،
‫نامه دخترانش خطاب به این باند...
‫مسلح رو بلند خوند ‫که ازشون التماس می‌کردن...
‫نقاشی‌های سرقتی خانواده بایت رو ‫سالم پس بدن.
‫هم‌رزمان عزیزی...
‫که اون نقاشی‌ها رو ‫از خانواده بایت دزدیدین،
‫ازتون ممنونیم که می‌خواین...
‫ما به کشور خودمون، ایرلند، برگردیم.
‫ما هم عین شما ‫خواهان تحقق اهدافمونیم؛
‫اما خودمون تاریخ هنر خوندیم...
‫و اگه بلایی سر...
‫اون نقاشی‌ها بیاد، ‫خیلی عذاب می‌کشیم.
‫زیبایی‌های باقی‌مونده ‫تو این دنیا انگشت‌شمارن.
‫نابود کردنشون خیلی حیفه.
‫به نظر ما دنیا با وجود ‫اون نقاشی‌ها قشنگ‌تره.
‫شرمنده که کت‌شلوارت خراب شد.
‫خب، پیش میاد دیگه.
‫حالت چطوره؟
‫راستش، زیاد خوب نیستم.
‫آره.
‫گمون نکنم خوب باشی.
‫اینجا کجاست؟
‫مطمئن نیستم.
‫خیال کردیم شاید شما بدونین.
‫«کردیم؟»
‫بابت کل این اتفاقات ‫خیلی شرمنده‌ام.
‫واقعا؟
‫نه، راستش نیستم.
‫جالبه.
‫دلتنگ اون نقاشی‌هاییم.
‫تعجبی نداره.
‫چطور مگه؟
‫الان که چند روزی می‌بینمشون،
‫فهمیدم آدم بهشون علاقمند می‌شه.
‫وای، لعنت به این زندگی.
‫گم شدین؟
‫سلام.
‫نه، نه. فقط می‌خواستم ‫چندتا سوال بپرسم.
‫عه؟
‫این اطراف غریبه‌ای ندیدین؟
‫یه زن به همراه سه مرد ندیدین؟
‫اِم، نه.
‫آدم خاصی ندیدم.
‫آدم خاصی ندیدین؟
‫یعنی نه.
‫خیلی‌خب، اگه کسی رو دیدین...
‫یا اتفاق مشکوکی افتاد،
‫حتما بهمون خبر بدین.
‫رو چشمم. حتما.
‫تا نرفتین بگم...
‫دخترم یه خونه ییلاقی اجاره کرده.
‫الان یکی اونجاست.
‫خانم مریمیه.
‫داره رمان می‌نویسه.
‫موضوعش نظام طبقاتیه.
‫راجع به ثروتمندان و فقراست.
‫شرمنده که مزاحمتون شدم ‫دوشیزه مریمی.
‫- خانم مریمی. ‫- عذر می‌خوام، خانم مریمی.
‫یکی از کشاورزهای اطراف ‫اسمتون رو بهم گفت.
‫دونال؟
‫- خودشه. ‫- امری داشتین؟
‫داریم به کل خونه‌ها مراجعه می‌کنیم...
‫که ببینیم اخیرا چیز مشکوکی دیدن یا نه.
‫نه.
‫من فقط داشتم کتاب می‌نوشتم...
‫و سرم تو کار خودم بود.
‫یه کمی هم به باغچه رسیدم.
‫ما دنبال افراد خیلی خطرناکی هستیم...
‫خانم مریمی.
‫اصلا نباید باهاشون درگیر بشین.
‫ممنون که بهم گفتین.
‫تموم شد؟
‫آره. مرسی که وقت گذاشتین.
‫رفع زحمت می‌کنم.
‫خب، بریجیت رز داگدیل،
‫می‌خوای چیکارش کنی؟
‫سلام.
‫می‌خواستم ببینم ملت رو ‫هم سوار قایقتون می‌کنین یا نه؟
‫قصدتون سیاحتیه؟
‫راستش، می‌خواستم ببینم...
‫می‌شه من رو تا بالتیمور ببرین؟
‫[ساندی پرس]
‫منم.
‫گمون نکنم واسه گپ زدن ‫زنگ زده باشی.
‫امروز یه پلیس اومده بود سراغم.
‫به نظرت شک کردن؟
‫- نه. ‫- خوبه.
‫یه لحظه نگرانم کردی هم‌رزم.
‫با این حال، به نظرم بهتره برم.
‫چطوری؟ تو که ماشین نداری.
‫- ماشین دارم. ‫- از کجا آوردی؟
‫مهم نیست؛ ولی کلا ‫نمی‌خوام با ماشین بیام.
‫خیلی خطرناکه.
‫خیلی خطرناکه؟ ‫تو که گفتی شک نکردن.
‫وای ادی، ولم کن دیگه.
‫خب... چیکار می‌کنی؟
‫با یه ماهی‌گیر اهل همین‌جا هماهنگ کردم...
‫من رو با قایقش ببره.
‫با قایق؟
‫خب، تو پیشنهاد بهتری داری؟
‫نه، ندارم.
‫خب، کی راه می‌افتی؟
‫قصد دارم نه صبح راه بیفتم.
‫ادی...
‫چیه؟
‫هوم...
‫هیچی.
‫سلام کوچولو.
‫می‌دونم چه فکری تو سرته.
‫داری با خودت می‌گی...
‫«نمی‌فهمه داره چیکار می‌کنه.»
‫مگه نه؟
‫خب، اشتباه می‌کنی.
‫از اینجا می‌ریم.
‫به خونه امنمون تو بالتیمور می‌رسیم.
‫بعدش که همه این جریانات تموم شد،
‫یه‌جایی مستقر می‌شیم.
‫خانواده‌مون دور هم جمع می‌شه.
‫بعدش می‌تونیم از نو شروع کنیم.
‫از اول شروع می‌کنیم.
‫«لوح سفید.»
‫یعنی «لوح سفید» به ایرلندی چی می‌شه؟
‫روشن شو دیگه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[رز داگدیل در دادگاه اعلام کرد] ‫[«با افتخار و نیکوکارانه گناهکار است»...]
‫[و به ۹ سال حبس محکوم شد.]
‫[وی ۱۲ دسامبر ۱۹۷۴] ‫[در زندان لیمریک یک پسر به دنیا آورد.]
‫[ادی سال ۱۹۷۵ به جرم ربودن تاجری بزرگ] ‫[در راستای آزادی رز،]
‫[به ۲۰ سال حبس محکوم شد.]
‫[«دامینیک» و «مارتین»] ‫[اصلا شناسایی و دستگیر نشدند.]
‫[سال ۱۹۸۷، گران‌ترین نقاشی‌های سرقتی،] ‫[از جمله شاهکار فرمیر،]
‫[«زنی در حال نامه نوشتن همراه کنیزش» را] ‫[به نمایشگاه ملی ایرلند اهدا کردند.]