‫[یک قاشق عشق]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫امروز روز فوق‌العاده‌ای می‌شه.
‫[یک قاشق عشق]
‫تافی نمک دریایی برای آقای «رو».
‫«جکسون» داره جدول ضرب یاد می‌گیره،
‫پس کارت‌های آموزشی ‫برای خانواده‌ی «پرسکات».
‫و «جینا اورت» عاشق لوندره.
‫یه طبقه بالا اولین در سمت چپ.
‫- حتماً. ‫- ممنون، پاتریک.
‫صبح‌بخیر، همسایه.
‫صبح‌بخیر.
‫[یک قاشق عشق]
‫الف‌ها.
‫فقط اینجوری امکان‌پذیره که بتونی
‫تا ساعت ۸ صبح انقدر کار انجام بدی. ‫حتماً چندتا الف داری.
‫خیلی هیجان‌زده بودم ‫که صبح زود کار رو شروع کنم.
‫ببین، پاستاهای بدون گلوتن،
‫با طرح حیوانات پیدا کردم.
‫فوق‌العاده نیست؟
‫بسته‌بندی‌هاشون رو شروع کنم؟
‫نه.
‫بعضی‌ها پاستای بدون گلوتن ‫سفارش ندادن،
‫درضمن سس‌ها هم فرق دارن.
‫تازه «هکتور رالینز» برای قرار امشبـش،
‫دوتا غذا سفارش داده.
‫شیرها و ببرها و خرس‌ها ‫خیلی عاشقانه به نظر نمی‌رسن.
‫صبر کن، من حتی یادم نمیاد
‫امروز صبح موهام رو شونه کردم یا نه.
‫چطور ممکنه که تو ‫سفارش‌های همه‌ی مشتری‌ها رو
‫اینجوری حفظ باشی؟
‫من یه سیستمی دارم.
‫قبلاً هم گفتی.
‫می‌رم کافه رو آماده کنم.
‫ممنون.
‫یک قاشق عشق.
‫ما توی خمیر پاستامون ‫چاشنیِ «عشق» می‌ریزیم.
‫فکر کنم بالاخره آپارتمان بالایی رو ‫اجاره کردن.
‫امروز دیدم یه آقایی ‫داشت اسباب‌کشی می‌کرد.
‫باید براش تراکت می‌بردی، ‫می‌تونه مشتریِ جدیدمون بشه.
‫همین الانـشم یک میلیون ساعت ‫توی هفته اینجا کار می‌کنی.
‫منم به خاطر کلاس‌های دانشگاه‌م ‫بیشتر از این نمی‌تونم کار کنم.
‫یه مشتریِ دیگه ممکنه از لحاظ روانی ‫جفت‌مون رو نابود کنه.
‫اوضاع من اونقدر هم بد نیست.
‫آخرین باری که رفتی سفر،
‫یا سرقرار،
‫یا بری استراحت بین تایم کاری، ‫کِی بوده؟
‫به چیزی که درموردش حرف زدیم ‫فکر کردی؟
‫که یه نفر دیگه به جز خودمون رو ‫استخدام کنیم؟
‫اینکه فقط خودمون دوتاییـم رو ‫دوست دارم.
‫مگه من کی‌ام؟ ‫صاحب شرکت تهیه غذای ریج‌وی؟
‫من که نمی‌خوام دنیا رو تصاحب کنم.
‫هی، می‌شه رومیزی‌های زرد رو
‫از اون پشت بیاری؟
‫وقتشه به خاطر تابستون یه تغییری بدیم.
‫باشه ولی بدون اگه بیشتر نخوابی ‫و کمتر کار نکنی،
‫به زودی شیرها و ببرها و خرس‌ها رو
‫جاهای دیگه‌ای به جز غذاهات می‌بینی.
‫فکر کن خرس ببینم.
‫نه، نه، نه. ‫[اخطار مالیاتی]
‫قرار بود بیشتر وقت داشته باشم.
‫امم...
‫ببخشید، می‌دونم شاید احمقانه ‫به نظر برسه،
‫ولی شما هم دیدین یه خرس ‫از اینجا رد شه؟
‫خرس قهوه‌ای؟ با چشم‌های دکمه‌ای؟ ‫در این ابعاد؟
‫آره، پس شما هم دیدینش؟
‫اون «جولین»ـه.
‫هی، جولین.
‫می‌خوای بیای بیرون
‫و به همسایه‌ی جدیدمون سلام کنی؟
‫تو هم همین‌طور، «آیوی».
‫سلام آیوی، من «لیا» هستم.
‫این مغازه‌ی تهیه غذای منه،
‫به اسم «یک قاشق عشق».
‫توی کیک‌های هویج‌مون ‫حس «اهمیت دادن» می‌ریزیم.
‫به هرحال، از آشنایی باهات خوشحال شدم.
‫خیلی از خرسـت خوشم اومد.
‫جولین اسم قشنگیـه. ‫خودت این اسم رو روش گذاشتی؟
‫از آشنایی باهات خوشحال شدم، جولین.
‫- و پدرت؟ ‫- دایی «ایلای».
‫یعنی ایلایِ خالی.
‫اکثراً ایلای صدام می‌کنن.
‫خوشوقتـم.
‫منم خوشوقتـم، ایلایِ خالی.
‫پس این اطراف می‌بینیمـت؟
‫خوبه.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫ولی من واجد شرایط بودم،
‫که مهلت پرداخت مالیاتـم تمدید شه. ‫[آخرین اخطار]
‫نه، نه، نه، ‫من می‌خوام مالیات‌هام رو پرداخت کنم،
‫فقط درحال حاضر... نمی‌تونم.
‫یعنی چی اموالم رو مصادره می‌کنین؟
‫منظورتون قابلمه و ماهی‌تابه ‫و اجاق گازمـه؟
‫درمورد اجاق گازم قول می‌دین؟
‫نه، نه.
‫من در مورد این مسئله خیلی جدی‌ام، ‫آقای «هررا».
‫مهلت نهاییـم کِی هست؟
‫تا اون موقع پول رو جور می‌کنم، ‫قول می‌دم.
‫ممنون.
‫یه‌کاریش می‌کنم...
‫[قاشق آماده‌ست]
‫تو آشپزی هستی که وسیله‌ی آشپزی نداره.
‫بگو چطور از نظرت خراب شدن گازت ‫مشکل‌ساز نیست.
‫منو رو با شرایط جدید تطبیق دادم.
‫پارفه‌ی ماست و میوه، ‫سالاد یونانی با آووکادو،
‫و سینی سوسیس و کالباس.
‫هوشمندانه‌ست.
‫ولی این یه راه‌حلِ دائمی نیست، ‫مثل خریدن یه گاز جدید.
‫ولی من گاز خودم رو خیلی خوب می‌شناسم.
‫آره و می‌دونی که نمی‌شه روش حساب کرد.
‫می‌رم بقیه‌ی بسته‌ها رو بیارم.
‫«می»، سلام.
‫زنگ زدی بپرسی اسباب‌کشی چطور بود؟
‫درست حدس زدی، پسرخاله.
‫خب، باید به عرض‌تون برسونم که
‫دارم آخرین جعبه رو باز می‌کنم.
‫آخرین باری که اسباب‌کشی کردیم، ‫باز کردنِ جعبه‌ها چند هفته طول کشید.
‫هیچ‌کس مثل یه مدیر پروژه نمی‌تونه ‫اسباب‌کشی بی‌دردسری داشته باشه،
‫مخصوصاً یه مدیر پروژه‌ی مستقل ‫که فعلاً بیکاره.
‫بهشون گفتم اگه بازم کمک بخوان،
‫من حاضرم براشون کار کنم.
‫ولی کمک نخواستن.
‫خب، یه کار دیگه پیدا می‌کنی.
‫راستی، جستجو برای پیدا کردنِ
‫کمپ جدید تابستونه‌ی آیوی ‫چطور پیش می‌ره؟
‫یه پیشنهاد برای کمپ بهم دادن
‫فردا می‌ریم بررسیـش می‌کنیم.
‫ولی آیوی خیلی درمورد این ایده ‫هیجان‌زده نیست.
‫خودت می‌دونی توی موقعیت‌های جدید ‫چقدر خجالتی می‌شه.
‫حالا که حرف آیوی شد،
‫یه هدیه برای خونه‌ی جدیدت فرستادم.
‫الان باید دم در باشه.
‫- جرئت دارم بپرسم چیه؟ ‫- وقتی می‌تونی بازش کنی چرا بپرسی؟
‫درسته.
‫حتماً پیک بسته رو اشتباهی آورده.
‫این به نظر میاد یه وسیله‌ی آشپزی باشه.
‫اگه بهترین دخترخاله‌ام منو خوب بشناسه،
‫می‌دونه مهارت‌های آشپزیِ من...
‫هیچ مهارتی نداری.
‫بیشتر برای آیوی‌ـه تا تو.
‫عاشق پنکیک‌ـه.
‫- واقعاً؟ ‫- دفعه‌ی آخری که اینجا بود
‫هر روز درخواست پنکیک می‌کرد.
‫گمونم خوش‌شانس بودم که چند سال اخیر
‫هرروز برای صبحانه فقط ‫با غلات صبحانه و میوه سر کردم.
‫چرا همه‌چی باید تغییر کنه؟
‫چون دخترهای کوچولو ‫تا ابد کوچولو نمی‌مونن.
‫دخترهای من که نموندن.
‫هرروز آیوی برام ناشناخته‌تر می‌شه،
‫حتی بیشتر از این دستگاه فضاییِ ‫عجیب و غریب.
‫یه پنکیکِ ساده‌ست، ایلای.
‫امتحان کن، یاد بگیر، بزرگ شو.
‫فقط می‌خوام مطمئن شم ‫که دارم آیوی رو درست بزرگ می‌کنم.
‫همون‌طوری که تو با دخترهات هستی،
‫همون‌طوری که خواهرم با دخترش می‌بود.
‫به مرور زمان راهـش رو پیدا می‌کنی.
‫مثل همه‌ی پدر و مادرهای دیگه.
‫و می‌دونی که ما همیشه ‫با کمال میل کمکت می‌کنیم.
‫هروقت خواستی زنگ بزن.
‫ممنون، حتماً می‌زنم.
‫- فعلاً خداحافظ، می. ‫- خداحافظ، پسرخاله.
‫خب...
‫کی فکرش رو می‌کرد این شهر ‫انقدر ساختمون بدون آسانسور داشته باشه.
‫ولی ورزش امروزمون رو انجام دادیم.
‫برای امروز چه کارهای دیگه‌ای داریم؟
‫یه دستورپخت جدید رو می‌خوام ‫امتحان کنم.
‫و سفارش‌های هفته‌ی بعد رو ‫تنظیم کنم...
‫نه، نه، نه.
‫می‌دونم که تو امشب
‫کلاس گروهی داری.
‫تو دیگه کارت تموم شد.
‫ولی قول می‌دی حداقل فردا
‫تا دیروقت بخوابی ‫چون قراره دیرتر مغازه رو باز کنیم؟
‫من مشکلی ندارم. ‫چون یه سیستم...
‫سیستم داری.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫هی، آیوی.
‫داشتم فکر می‌کردم می‌تونیم بریم ‫ اون پارکی که سر کوچه‌ست،
‫و تاب‌هاش رو امتحان کنیم،
‫- نظرت چیه؟ ‫- باشه!
‫جولین رو میاری؟
‫دوست دارم بیارمـش.
‫باشه.
‫راستی می‌تونیم به دوستـت «سامانتا» ‫زنگ بزنیم،
‫و ببینیم اونم می‌تونه بیاد پارک ‫باهم بازی کنین یا نه.
‫نه، نیازی نیست. ‫جولین رو دارم.
‫می‌رم کفش‌هام رو پام کنم.
‫باشه! باشه!
‫صبر کن.
‫این صدای آژیر دودِ من نیست.
‫بالاخره.
‫تو خوبی؟
‫خوبه.
‫گفت امتحان کن. ‫گفت یاد بگیر.
‫گفت بزرگ شو.
‫می‌دونم، بابت آژیر معذرت می‌خوام،
‫دیگه تکرار نمی‌شه.
‫- لیا، سلام. ‫- سلام.
‫به نظر میومد با اجاق گاز جدیدت ‫به مشکل خوردی،
‫پس... دستِ پر اومدم.
‫- تهیه‌ی غذا. ‫- اوهوم.
‫شامل صبحانه هم می‌شه؟
‫بهترین صبحانه‌ی شهر.
‫یا حداقل این محله.
‫همراهِ من بیا.
‫بذار آیوی رو بیارم.
‫- باشه. ‫- هی، آیوی.
‫این چیه، خانم لیا؟
‫این یه فال کاغذی‌ـه. ‫[مثل کوکی‌هایی که داخل‌شون فال هست]
‫«لبخندت محیط رو نورانی می‌کنه.»
‫عجب کوکیِ باهوشی.
‫مال تو چی نوشته، دایی ایلای؟
‫خانم لیا؟
‫«با قلبت گوش بده و بدون فکر عمل کن.»
‫و اگه این دوتا رو باهم قاطی کنی،
‫می‌شه گفت باید گوش به زنگ باشی.
‫«هر غنچه‌ای گل رز نیست.»
‫مطمئن نیستم تا حالا دلم خواسته باشه ‫گل بشم.
‫بالاخره یه روزی هم شانس ‫به درخت سرخک رو می‌کنه.
‫واقعاً همینه.
‫ولی چرا فال کاغذی گذاشتین، ‫خانم لیا؟
‫خب، همیشه دوست دارم ‫یه چیزی به غذاهام اضافه کنم.
‫همیشه فال نیست، ‫فقط یه چیزی باشه که...
‫آدم‌ها رو بهم نزدیک کنه،
‫یا به فکر وادارشون کنه، ‫یا روزشون رو بسازه.
‫چقدر هوشمندانه. ‫البته مطمئنم این ساندویچ
‫به تنهایی برای ساختنِ روز من ‫کافی بود.
‫از کِی می‌تونیم از سرویس‌تون ‫استفاده کنیم؟
‫اوه.
‫خب، راستـش درحال حاضر ‫من مشتریِ جدید قبول نمی‌کنم.
‫فعلاً اینطوریه، من...
‫می‌خوام جذب نیرو کنم،
‫سیستم‌هام رو ارتقا بدم،
‫و قبلش تجهیزاتم رو تعمیر کنم ‫و سرمایه‌ام رو بیشتر کنم.
‫استراتژی فعلیت برای حفظ توازن و همکاری
‫بین مدیریت، حسابداری، نیروی کار ‫و فروش چیه؟
‫من مدیر پروژه هستم.
‫سیستم‌های تجاری تخصصِ منه.
‫امم...
‫استراتژیم اینه که...
‫همه رو... خودم انجام بدم.
‫- همه رو خودت انجام می‌دی؟ ‫- اوهوم.
‫پس همینه که مشتری‌های جدید رو رد می‌کنی.
‫به شدت کمبود نیرو داری.
‫تو کمک نیاز داری، بدجور.
‫من... کمک نیاز ندارم، یه سیستمی دارم.
‫همه‌ی صاحبین کسب و کار ‫همین فکر رو می‌کنن،
‫ولی وظیفه‌ی من اینه که ‫راه درست رو نشون‌شون بدم.
‫کی تو رو علامه‌ی دهر کرده؟
‫می‌دونم که نمی‌تونی مشتری جدید ‫قبول کنی، دیگه چی باید بدونم؟
‫دایی ایلای،
‫هنوزم قراره امروز بریم ‫کمپ روزانه‌ی جدید رو ببینیم یا نه؟
‫آره آیوی، می‌ریم.
‫فقط من و خانم لیا یکم حواس‌مون پرت شد ‫با این...
‫بحث پرشور و هیجان.
‫مجبوریم بریم؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫کمپ‌های روزانه خیلی باحالـن.
‫وقتی سن تو بودم عاشق کمپ بودم.
‫می‌ریم یه نگاه بندازیم، آیوی.
‫تا ببینیم خوشت میاد یا نه.
‫راستـش باید زود راه بیفتیم.
‫پس بابت صبحانه ممنونم.
‫وگرنه من و آیوی مجبور می‌شدیم
‫- صبحونه‌مون رو سوخته بخوریم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خوشحالم دوباره دیدمت، آیوی، ‫و جولین.
‫و ایلای خالی.
‫بریم؟
‫[به کمپ فِرن‌وی خوش آمدید]
‫دایی ایلای!
‫ببین چی درست کردم. دیدی؟ ‫نوشته «بهترین دوست‌ها.»
‫عالیه ولی...
‫مگه بهترین دوستت سامانتا نبود؟
‫تا ابد جولین رو دارم.
‫اینجا بهترین‌ـه!
‫می‌شه کل تابستون بیام اینجا؟
‫انقدر خوشت اومده؟ ‫قبلاً که خیلی مطمئن نبودی.
‫عاشقشـم!
‫پس تابستونـت رو اینجا سپری می‌کنی.
‫باشه.
‫به محض اینکه بتونم قیمتـش رو پیدا کنم.
‫می‌دونم قهوه خوبی نیست،
‫ولی فکر نمی‌کردم انقدر بد باشه.
‫ممنون، آره خوب نیست.
‫آدم فکر می‌کنه همچین جای گرونی،
‫غذاهای خوشمزه‌تری داشته باشه.
‫یکی باید با مدیر کمپ صحبت کنه.
‫خودت همین الان صحبت کردی.
‫ببخشید، نمی‌دونستم.
‫- حس خیلی بدی... ‫- به بدی اون قهوه؟
‫نه، اشتباه نمی‌کنی.
‫کسی که غذاهامون رو تامین می‌کرد ‫تازه استعفا داده،
‫و چون کمپ از دوشنبه راه میفته،
‫وقت نداشتم یکی دیگه رو پیدا کنم.
‫به نظر کاری میاد که می‌تونی
‫به یه مدیر پروژه محول کنی، ‫یکی مثل من.
‫این جزء وظایف مدیر پروژه‌ست؟
‫پیدا کردن آدم‌های با استعداد و متعهد ‫بخش مهمی از
‫مدیریت پروژه‌ست.
‫همین الانم یکی رو درنظر دارم.
‫این رزومه‌ی منه.
‫معامله رو راحت‌تر می‌کنم، ‫می‌ذارم به جای حق کمیسیون من
‫شهریه‌ی کمپ خواهرزاده‌ام رو پرداخت کنی.
‫واقعاً اجازه می‌دی؟
‫[ایلای دیرلینگ، مدیر پروژه]
‫درصورتی که تهیه غذایی ‫که پیدا می‌کنی تا آخر فصل دووم بیاره.
‫اگه قبل از پایانِ تابستون استعفا بده،
‫مجبوری شهریه‌ی خواهرزاده‌ت رو ‫از جیب بدی.
‫قبوله.
‫انگار واقعاً داره به آیوی خوش می‌گذره.
‫چطوره امروز چند ساعت اینجا بمونه؟
‫راستـش، خودم یکم کار دارم.
‫عالیه، ممنون.
‫استراتژی حفظ توازن؟
‫می‌شه راه درستـش رو نشونم بدی؟
‫کار من هیچ مشکلی نداره، ‫خیلی ممنون از شما.
‫آچار!
‫ولی به نظرت حرف‌هاش منطقی نیست؟
‫تو واقعاً کمک لازم داری.
‫نه.
‫دیدی؟
‫باشه، آره شاید یه روزی لازم داشته باشم.
‫ولی الان،
‫می‌تونم موقع استراحت ناهار هم کار کنم.
‫یه‌جورایی به نظر می‌رسه ‫امروز همین کار رو کردی.
‫چه پیامی به مشتری‌هات می‌دی
‫که خودت وقت نمی‌ذاری ‫تا از غذای خودت لذت ببری؟
‫خب، باشه، چطوره بهم بگی ‫راه درست چیه
‫که بتونم کار بیشتری انجام بدم؟
‫انطباق پذیری.
‫پس ایده‌ت اینه که منو وادار کنی ‫تو رو استخدام کنم،
‫تا برای تهیه‌ی غذای کمپ فرن‌وی،
‫استخدام شم؟
‫دقیقاً، من فقط درصورتی پول می‌گیرم،
‫که تو قرارداد رو امضا کنی.
‫کمپ فرن‌وی یه تهیه غذای قابل اعتماد ‫پیدا می‌کنه،
‫که غذاهای سالم و خوشمزه‌ای داره،
‫و تو می‌تونی کسب و کارت رو گسترش بدی
‫با جعبه‌های غذایی که از قبل تدارک دیدی.
‫آخه نمی‌دونم.
‫حدس می‌زدم این حرف رو بزنی.
‫امتحانـش کن.
‫وای...
‫این چیه؟
‫این چیزیه که اگه این قرارداد رو امضا نکنی،
‫بچه‌های کوچولوی بی‌گناه
‫محکوم به خوردنـش می‌شن.
‫ترفند موزیانه‌ای بود.
‫جواب داد؟
‫فکر می‌کنی اونا حاضرن
‫پیش‌پرداخت بدن؟
‫تا بتونی نیروی کمکی استخدام کنی؟
‫و یه سری کارهای دیگه.
‫درمورد چندتا غذا صحبت می‌کنیم؟
‫بذار ببینم...
‫ایناهاش، عضوگیری دوره‌ی اول ‫کمپ فرن‌وی...
‫حدوداً ۵۰تا بچه بوده.
‫کلی سیب خرد شده می‌شه.
‫گرفتن پیش‌پرداخت باید کار راحتی باشه.
‫پس سعی‌ات رو می‌کنی؟
‫واقعاً داری از راهنماییِ یه نفر ‫استفاده می‌کنی،
‫و برای اون کمپ درخواست می‌دی؟
‫به نظرت نباید این کار رو بکنم؟
‫چرا، باید این کار رو بکنی،
‫فرصت فوق‌العاده‌ای‌ـه.
‫ولی؟
‫خب،
‫تو و اون یارو ایلای رو ‫حدوداً دو ثانیه باهم دیدم،
‫و کلمه‌هایی که به ذهنم رسید ‫روغن و آب بودن.
‫واقعاً می‌تونی باهاش کار کنی؟
‫اون فقط قراره
‫توی پر کردن فرم کمکم می‌کنه.
‫مگه چقدر طول می‌کشه؟
‫من می‌رم.
‫تو فرم استخدام رو شروع کن.
‫ممنون.
‫به «یک قاشق عشق» خوش اومدین،
‫جایی که توی پلو «خنده» می‌ریزیم.
‫- سلام خانم لی. ‫- سلام، عزیزم.
‫- سفارش هفتگیـم حاضر شده؟ ‫- همه‌ش حاضره.
‫می‌دونین ما سفارش‌ها رو درب منزل هم ‫تحویل می‌دیم، اگه بخواین.
‫ممنون ولی توی قدم زدن‌های روزانه‌مون
‫اینم یه خوشیِ مضاعف‌ـه. ‫بی‌صبرانه منتظرم ببینم
‫لیا این هفته چه سورپرایزی ‫به سفارشـم اضافه کرده.
‫خب، اون همیشه چشمـش دنبال ‫چیزهای جدید می‌گرده.
‫بازی «پیدا کردنِ لیا» خیلی چسبید.
‫دوست داشتم شخصاً بهش بگم
‫چقدر ازش ممنونم.
‫اون پشت‌ـه، می‌تونم...
‫این فرم ۷۶ صفحه‌ست؟
‫می‌تونم پیام‌تون رو بهش برسونم.
‫ممنون، عزیزم.
‫آه...
‫من از پسـش برنمیام.
‫۷۶ صفحه.
‫فرم استخدام ۷۶ صفحه‌ست، ‫پر کردنـش تا ابد طول می‌کشه
‫- من وقتـش رو ندارم. ‫- خب، اشکال نداره.
‫من می‌تونم بر اساس سوابق ‫کسب و کارت بیشترش رو پر کنم.
‫لطفاً نگو که تمام سوابق کاریت رو
‫توی یه جعبه‌ی بزرگِ کفش نگه می‌داری.
‫معلومه که نه.
‫یکی از اون جعبه‌های بزرگِ موز
‫که کنارهاش بازه ‫و کاغذها ازش می‌ریزن بیرون؟
‫همه‌ش اینجاست.
‫خوبه.
‫یه لحظه ترسیدم که نکنه حسابی...
‫بهم ریخته باشه.
‫باشه.
‫[فرم استخدام فروشنده‌ی اغذیه‌ی کمپ فرن‌وی]
‫اول کدوم سوال رو باید جواب بدم؟
‫خب، این باید سوال آسونی باشه.
‫تأمین‌کننده‌ی اصلیـت کیه؟
‫نمی‌دونم، با اون حجم سیب،
‫باید چندتا تأمین‌کننده‌ی جدید پیدا کنم.
‫خب، می‌تونم اسم یکی از ‫عمده‌فروش‌ها رو بنویسیم.
‫به‌هرحال باید انجامـش بدی،
‫همه‌ی شرکت‌های بزرگ مثل
‫- تهیه غذای ریج‌وی همین کار رو می‌کنن. ‫- نه، من باید بدونم
‫با کی کار می‌کنم.
‫ولی به زودی باید فرم رو تحویل بدی.
‫می‌دونم ولی نمی‌شه به جای ‫مطرح کردن مشکلات،
‫راه‌حل پیشنهاد بدی؟
‫من راه‌حل پیشنهاد دادم
‫- و تو هیچ‌کاری نکردی... ‫- دایی ایلای.
‫شنیدم شما دوتا دارین ‫بحث پرشور و هیجان می‌کنین.
‫ببخشید، نفهمیدم بیدارت کردیم.
‫منم همین‌طور. ‫نمی‌خواستیم انقدر پرشور و هیجان باشیم.
‫زودباش، بیا دوباره ببرمت توی تختت.
‫و لیا،
‫سعی می‌کنم چندتا راه‌حل پیدا کنم.
‫- منم همین‌طور. ‫- شب‌بخیر بگو.
‫- شب‌بخیر. ‫- شب‌بخیر.
‫خب، راه‌حل، راه‌حل.
‫تأمین‌کننده‌ی ایده‌آلم کیه؟
‫ایلای، فکر کنم...
‫شب‌بخیر، عزیزم.
‫چی شده؟
‫می‌دونم از کجا می‌تونیم ‫برای من تأمین‌کننده پیدا کنیم.
‫و همه‌شون هم یه‌جا هستن.
‫هوشمندانه‌ست، خیلی‌خب.
‫حالا استراتژیِ درست اینه که ‫یه جدول درست کنیم،
‫به هر کدوم از غرفه‌ها سر بزنیم، ‫و وقتی که...
‫تمشک!
‫نه، من می‌خواستم بگم...
‫عجب چیزیه. ‫ولی ما واقعاً باید تمرکز کنیم...
‫وای، عسل!
‫واو...
‫- آره. ‫- عاشق این چیزهام.
‫باشه، اینو توی لیست بنویس.
‫حسـش کن.
‫کاری که باید بکنی اینه که ‫یه طرفش رو برداری بعد...
‫فقط کافیه...
‫ممنون.
‫ازتون ممنونم.
‫آخریشـه، مطمئنی نمی‌خوای؟
‫خب، حالا که انقدر اصرار می‌کنی.
‫این ایده‌ی فوق‌العاده‌ای بود. ‫و «می» خیلی لطف کرد
‫که آیوی رو به سینما دعوت کرد.
‫واقعاً برام چالش‌برانگیز شده ‫که راه‌های جدیدی
‫برای سرگرم کردن آیوی پیدا کنم.
‫خب، حالا چطوری یادت می‌مونه ‫که چی رو از کدوم فروشنده گرفتی؟
‫حتی یادداشت کرده بودم که کدوم محصول از ‫کدوم فروشنده رو می‌خوام امتحان کنم.
‫شاید بهتر باشه اجازه بدی من انجامش بدم؟
‫برات لیست تأمین‌کننده‌ها رو درست می‌کنم.
‫همین کارت‌ها برام کافیه.
‫آره ولی وقتی یه تیم داشته باشی،
‫یه سیستم سازمان‌یافته لازم داری ‫برای هرکسی که قراره
‫مسئول سفارش‌ها، صورت‌حساب‌ها ‫و مالیات‌ها باشه.
‫باشه، باشه.
‫ولی اگه قراره یه نفر دیگه مسئول
‫سفارش‌ها، صورت‌حساب‌ها و مالیات ها باشه،
‫پس من چیکار کنم؟
‫تمام کارهایی که فقط خودت می‌تونی.
‫ساختن دستورپخت‌های جدید، ‫ایده‌پردازی جایزه‌های جدید،
‫شناختن مشتری‌هات.
‫اینا که همه‌ی کارهای باحال‌ـه.
‫مثلاً قراره کار کنم.
‫کی گفته کار نمی‌تونه باحال باشه؟
‫خب، هیچ‌کس تا حالا نگفته.
‫و حالا که حرف کارهای باحال شد، ‫تصمیم گرفتی
‫جایزه‌ی بچه‌ها چی باشه؟
‫باید مناسب بچه‌ها باشه،
‫درضمن خاص هم باشه، ‫و مهم‌تر از همه...
‫توسعه پذیر.
‫باید زودتر یه چیزی پیدا کنم،
‫چون به زودی باید فرم استخدام رو ‫تحویل بدم.
‫آره.
‫کمیت و بهینه‌سازی
‫ناخالصی و حاشیه‌های عملیاتی،
‫با تمایزهای روایتِ تصویری،
‫در طول بازه‌ی مالیِ آینده.
‫باشه.
‫تنها کلمه‌ای که متوجه شدم ‫«ناخالصی» بود
‫که بعید می‌دونم معنیـش اونی باشه ‫که من فکر می‌کنم.
‫برای همینه که نتونستن ‫فروشنده‌ی اغذیه پیدا کنن.
‫شاید بتونی براشون مدیریت پروژه کنی
‫و فرم استخدامـشون رو بازنویسی کنی.
‫شاید، چیزی که می‌پرسن اینه که...
‫سلام!
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫قرار بود الان سرکلاس باشی.
‫ساعتـش تغییر کرد.
‫به امروز بعد از ظهر.
‫قرار بود امروز بعد از ظهر ‫سفارش‌ها رو تحویل بدیم.
‫کار دو نفره‌ست. ‫آماده کردنِ غذاها صبح،
‫تحویل دادن سفارش‌ها بعد از ظهر، ‫همیشه همین بوده.
‫من یه سیستمی دارم.
‫می‌دونیم.
‫نمی‌شه ساعت تحویل سفارش‌ها ‫و آماده‌سازی غذاها رو عوض کنین؟
‫نه.
‫پودینگ برنج نارگیلی
‫و کدو تنبل کینووا، ‫زمان لازم دارن تا آماده شن.
‫خیلی معذرت می‌خوام، لیا.
‫شاید بشه این کلاس رو نرم.
‫نه! نمی‌خوام به خاطر من ‫از کلاسـت جا بمونی.
‫راستـش، می‌تونه فرصت خوبی باشه.
‫- فرصت خوب؟ ‫- یعنی این از همون موقعیت‌هاست
‫که داشتن یه سیستم درست ‫می‌تونه مفید باشه.
‫فِی، می‌تونی غذاها رو آماده کنی
‫اگه دستورپخت‌ها یه جایی غیر از ‫مغز لیا نوشته شده باشه؟
‫حتماً.
‫به اندازه‌ی کافی آشپزیش رو دیدم.
‫عالیه! پس یعنی من و لیا
‫می‌تونیم سفارش‌های امروز رو تحویل بدیم.
‫این‌جوری نیست که فکر کنم ‫تو از پسـش برنمیای، فی.
‫فقط اینکه تا حالا هیچ‌وقت ‫این کار رو انجام ندادم و...
‫هرسوالی براش پیش اومد ‫می‌تونه باهات تماس بگیره
‫و منم می‌تونم ببینم کسب و کارت ‫چطور کار می‌کنه.
‫و اگه مشتری‌ها موافق باشن ‫حتی می‌تونیم
‫از تو و مشتری‌های خوشحالت عکس بگیریم،
‫برای فرم استخدام.
‫خواهش می‌کنم، لیا.
‫بدم میاد دستـت رو توی پوست گردو بذارم.
‫باشه، می‌رم دستورپخت‌ها رو بنویسم.
‫چیه؟
‫فقط برام سوال شده چوب جادوییـت رو
‫کجا نگه می‌داری.
‫این تنها دلیلیـه که به ذهنم می‌رسه
‫که باعث شه لیا...
‫چنگال آهنینـش رو از دور آشپزخونه باز کنه.
‫خب، برو بریم!
‫- آخرین سفارش. ‫- این یکی رو بیشتر از همه دوست دارم.
‫زود قضاوت نکن.
‫آقای «رایدر»، بالاترین طبقه، بدون آسانسور.
‫لیا.
‫باید ساعت رو چک می‌کردم
‫تا مطمئن شم زمان از دستم در نرفته.
‫- زود اومدی. ‫- یه مقدار...
‫برنامه‌ریزی‌هامون بهم ریخته بود. ‫اشکال نداره؟
‫اصلاً، الان داشتم می‌رفتم کلوب کتاب‌خوانی.
‫نظرتون درمورد پله‌ها چیه؟
‫ورزش خوبیه، باعث می‌شه جوون بمونم.
‫چون بازنشسته شدم، ‫باید هرچی بتونم کمک بگیرم.
‫خب، ورزش خوبیه ‫ولی اگه به کشتن‌تون نده.
‫آقای رایدر معلم علوم دبیرستانم بود.
‫اولین کسی بود که فرآیند ‫امولسیون‌سازی رو برام توضیح داد.
‫و از همین موقع دستمزد آموزش‌هام رو
‫با سس هالندیز می‌گیرم.
‫راستـش رو بخوای دلم تنگ شده
‫با جوان‌ها سر و کله بزنم.
‫آقای رایدر، اشکال نداره
‫یه عکس از خودمون بگیرم؟
‫برای فرم استخدام تهیه‌ی غذای
‫یه برنامه‌ی کمپ تابستانه‌ست.
‫- خوشحال می‌شم. ‫- باشه.
‫درضمن من اولین مشتریِ لیا بودم.
‫خب، باهوش بودین که تا فرصت بود ‫سریع مشتری شدین.
‫من هنوز توی لیست انتظارم.
‫- یکم بهم نزدیک‌تر شین... ‫- اجازه بده.
‫یه مدته دارم روی مهارت‌های ‫سلفی گرفتنم کار می‌کنم،
‫برای اون سایت دوست‌یابی.
‫زود باش، مرد جوان.
‫ممنون ولی من واقعاً...
‫- بیا توی عکس. ‫- باشه.
‫آره، بیا.
‫- موهات. ‫- چی شده؟
‫خیلی‌خب، حالا بگین هالندیز.
‫هالندیز.
‫ببخشید، باید جواب بدم.
‫- الو؟ ‫- خوشحالم که می‌بینم
‫بالاخره از یه نفر کمک گرفتی، لیا.
‫نه، اون فقط
‫داره توی پر کردن فرم استخدام ‫کمکـم می‌کنه.
‫فقط کمک می‌کنه؟ همین؟
‫اگه از من بپرسی، وقتـش بود.
‫نه، نه، نه، اون‌جوری نیست.
‫واقعاً اون‌جوری نیست.
‫باشه، هرچی تو بگی. ‫بهتره برم اینا رو بذارم توی یخ.
‫باشه، عالیه. ‫ممنون، آقای رایدر.
‫ممنون.
‫خداحافظ.
‫بابت تمام کارهایی که می‌کنی ‫ازت ممنونم.
‫ممنون، لیا.
‫ببخشید، لیا...
‫یادم رفت گوشیـت رو پس بدم.
‫نتونستم جلوی خودم رو بگیرم ‫و از همچین زوج خوش‌قیافه‌ای عکس نگیرم.
‫اوه، آقای رایدر!
‫اگه عکس‌ها رو برام بفرستی،
‫می‌تونم امشب به فرم اضافه‌شون کنم.
‫آره، باشه می‌فرستم.
‫اوه، هی.
‫جایزه‌ای که کنار سفارش ‫آقای رایدر گذاشتی چی بود؟
‫خب، نمی‌تونی حدس بزنی؟
‫راهنمای دوست‌یابی آنلاین.
‫خب، فرم استخدام کامل شد.
‫لیست فروشنده‌ها رو نوشتیم، ‫مدارک رو گذاشتیم،
‫عکس مشتری‌های راضی رو ضمیمه کردیم.
‫آماده‌ایم.
‫دوست داری افتخارش نصیبِ تو شه؟
‫باشه.
‫برو...
‫که...
‫رفتیم! رفت پی کارش!
‫مثل من که باید برم پی کارم ‫وگرنه دیر به کلاس می‌رسم.
‫موفق باشی، لیا.
‫خداحافظ، فی.
‫همه‌چی مرتبـه؟
‫آره!
‫یکم خل شدم.
‫ولی یه‌جورایی دلم...
‫یه تشویق بزرگ یا آتش‌بازی،
‫یا حتی یه میم جوجه تیغیِ خندان ‫می‌خواست.
‫خب،
‫شاید میم‌ها رو گذاشتن برای وقتی
‫که واقعاً کار رو گرفتی.
‫نه، من یکم خل شدم. ‫[آخرین اخطار مالیاتی]
‫حتی پر کردن فرم استخدام هم
‫خیلی کار سختیـه.
‫نکنه فکر می‌کنی از پس این کار برنمیای؟
‫اگه فکر می‌کنی از پسـش برنمیای،
‫باید زودتر یه چیزی می‌گفتی.
‫نه، نه، یه کاریـش می‌کنم.
‫مثل همیشه. ‫گفتم که یکم خل شدم.
‫باشه.
‫- به زودی باهم صحبت می‌کنیم. ‫- باشه.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫می‌دونی چیه، دایی ایلای؟
‫فکر کنم واقعاً از کمپ خوشم بیاد.
‫هرروز برنامه‌ی شنا دارن.
‫واقعاً؟ عالیه.
‫برنامه‌ی کاردستی هم دارن و بازی.
‫- عالیه. ‫- و می‌تونم خانم لیا،
‫همسایه‌ی پایینی‌مون رو ‫هرروز وقت ناهار ببینم.
‫- از خانم لیا خوشت میاد، نه؟ ‫- مهربون‌ـه.
‫حیف که شما دوتا نمی‌تونین ‫باهم دوست باشین.
‫چرا فکر می‌کنی نمی‌تونیم ‫باهم دوست باشیم؟
‫همیشه بحث‌های پرشور و هیجان می‌کنین.
‫حالا چون همیشه باهم توافق نداریم،
‫دلیل نمی‌شه نتونیم دوست باشیم.
‫و اون هنوز کار رو نگرفته.
‫پس بیا فعلاً براش دعا کنیم، باشه؟
‫اگه کار رو نگیره معنیـش اینه که ‫دیگه تو رو زیاد نمی‌بینم؟
‫شاید معنیـش این باشه که ‫برنامه‌هامون باید تغییر کنه.
‫- یکم تغییر کنه؟ ‫- شاید حتی خیلی تغییر کنه.
‫هنوز نمی‌دونم، باشه؟
‫باشه، حالا می‌تونم موهام رو ببینم؟
‫خب، باشه...
‫آره، ببخشید.
‫بافتن مو چیزی نیست که دایی‌ها
‫زیاد باهاش سر و کار داشته باشن.
‫ولی چطوره به دوستـت سامانتا ‫یا مامانـش زنگ بزنیم
‫که یادمون بدن چطوری انجامش بدیم؟
‫اون همیشه توی موهاش بافت داره، ‫درسته؟
‫نیازی نیست، دایی ایلای. ‫حتماً دخترخاله مِی
‫دفعه‌ی بعد که دیدمش موهام رو برام می‌بافه.
‫سلام.
‫خانم لیا!
‫آیوی!
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- جولین رو هم همین‌طور؟
‫- جولین هم همین‌طور و دایی ایلای. ‫- سلام.
‫سلام، پس شما هم دوباره اومدین اینجا؟
‫آره، آیوی بعد از اینکه درموردش شنید ‫اصرار داشت بیایم.
‫و ما یه غرفه‌ی جدید
‫- براتون پیدا کردیم! ‫- غرفه؟ برای من؟
‫- جاش رو بهتون نشون می‌دم. ‫- باشه.
‫- از این طرف. ‫- باشه.
‫بریم.
‫آیوی برای کمپ تابستانه هیجان‌زده‌ست؟
‫آره ولی هنوز معلوم نیست بتونه بره یا نه.
‫چطور؟
‫منتظریم یه سری مسائل حل بشن.
‫امیدوارم حل شن وگرنه شاید مجبور شم ‫هم تمام‌وقت کار کنم هم بچه‌داری.
‫اوه...
‫پدر فوق‌العاده‌ای هستی. ‫دایی، دادر؟ (ترکیب پدر و دایی)
‫- پدی. ‫- درسته، پدی.
‫ایناهاش، این غرفه‌ایـه که می‌خواستیم ‫نشونـت بدیم.
‫چقدر خوبه!
‫انقدر سرم شلوغ بود ‫که همه‌چیم داشت تموم می‌شد.
‫ممنون، آیوی.
‫ممنون.
‫می‌خوای کمکـم کنی انتخاب کنم؟
‫- حتماً. ‫- خیلی‌خب.
‫عالیه، این یکی تقریباً شبیه
‫سگ کوچولوی خانم لی‌ـه، «هنری».
‫- تو هم می‌خوای کمک کنی، دایی ایلای؟ ‫- حتماً.
‫آره، بیا کمک کن.
‫باید جواب بدم...
‫سلام، من لیا تامسون ‫از مغازه‌ی «یک قاشق عشق» هستم.
‫سلام، آن.
‫خیلی خوشحالم که از فرمی که پر کردم ‫خوشت اومده.
‫آره، حتماً می‌تونم برای مصاحبه بیام
‫و چندتا نمونه از غذاهام بیارم. ‫چه زمانی برای تو مناسب‌ـه؟
‫یعنی می‌شه پس فردا؟
‫نه، می‌فهمم که وقتـت تنگ‌ـه.
‫خوشحال می‌شم.
‫ممنون که بهم فرصت دادی.
‫باشه، پس می‌بینمت.
‫کمپ فرن‌وی می‌خواد باهام مصاحبه کنه!
‫حدس می‌زدم که بخوان.
‫خدای من، خیلی کار دارم.
‫باید نمونه‌ی غذاها رو درست کنم،
‫و سوالات مصاحبه‌ها رو بررسی کنم.
‫باید برگردم مغازه
‫و فوراً دست به کار شم.
‫- ممنون، آیوی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫تو هم همین‌طور. ‫بابت همه‌چیز خیلی ممنونم.
‫- باشه، خداحافظ! ‫- خداحافظ.
‫دایی ایلای...
‫- می‌تونم اینا رو بخرم؟ ‫- حتماً، برای چی می‌خوای؟
‫سورپرایزه.
‫باشه.
‫این دوتا رو حساب کنین، لطفاً.
‫این به اندازه‌ی کافی خاص نیست.
‫اینم مناسب بچه‌ها نیست.
‫باید یه چیزی باشه...
‫لیست موادی که برای نمونه‌ی ‫غذاها می‌خواستی رو گرفتم.
‫پیدا کردنِ جایزه چطور پیش می‌ره؟
‫راستـش خوب پیش نمی‌ره.
‫شاید این بتونه نظرت رو عوض کنه.
‫آیوی؟ ایلای؟ سلام.
‫سر راه دیدمشـون.
‫برو.
‫اینو برای شما درست کردم ‫تا بتونیم توی کمپ باهم باشیم.
‫آیوی، بیا اینجا ببینم. ‫چقدر قشنگ‌ـه.
‫ممنون.
‫آیوی، این دقیقاً همون چیزیـه که می‌خواستم.
‫فکر می‌کنی می‌تونی بازم از اینا درست کنی؟
‫آره؟ خب.
‫این می‌تونه جایزه‌ی غذاهای ‫کمپ تابستانه باشه،
‫کارت‌های تشویق و حمایت.
‫واقعاً به اندازه‌ی کافی خاص‌ـه.
‫و برای بچه‌ها مناسب‌ـه.
‫ولی توسعه‌پذیر هست؟
‫از اینکه آیوی رو به یه کارخونه‌ی کوچک ‫تبدیل کنیم مطمئن نیستم.
‫نه، معلومه که نه.
‫فقط آیوی کارت‌ها رو درست نمی‌کنه، ‫همه‌ی بچه‌ها کارت‌ها رو
‫برای همدیگه درست می‌کنن.
‫می‌شه جزئی از ‫برنامه‌ی کاردستی‌شون باشه؟
‫و با هدف کمپ یعنی تمرکز روی کار گروهی ‫هم سازگاری داره.
‫هوشمندانه‌ست.
‫خیلی‌خب، حالا فقط باید
‫غذاها و مصاحبه رو باهاش هماهنگ کنم.
‫پس بریم سرکارمون.
‫آره، دایی ایلای، بریم سرکارمون!
‫خب، من فکر می‌کردم کارت‌ها ‫حوزه‌ی کاریِ توئه.
‫آره ولی خرج کردن حوزه‌ی کاریِ توئه. ‫من فقط ۹ سالمـه.
‫- دیگه حرفی نمی‌مونه. ‫- بریم.
‫پس درست دیدم که چراغ‌های اینجا ‫هنوز روشن‌ـه.
‫ایلای، اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫آیوی چی؟
‫گفتم شاید نیاز به کمک داشته باشی، ‫برای همین
‫اون رو از جعبه درآوردم.
‫فقط پارفه‌ها موندن.
‫خب، با توجه به مهارت‌های آشپزیِ من ‫غذای مناسبی‌ـه.
‫- می‌تونم کمک کنم؟ ‫- حتماً.
‫تعجب می‌کنم که هنوز از اینا داری،
‫آیوی برای دوربینِ نوزاد یکم بزرگ‌ـه.
‫وقتی اینو خریدم هم زیادی بزرگ بود.
‫شش سالـش بود که بعد از مرگ مادرش،
‫اومد با من زندگی کنه.
‫درمورد خواهرت متاسفم.
‫ممنون.
‫خواهر بزرگ‌ترم بود.
‫می‌دونی همیشه به شوخی می‌گفتیم
‫که اون مادر خیلی خوبی می‌شه
‫چون قبلاً روی من تمرین کرده.
‫خیلی می‌ترسیدم که همه‌چی رو خراب کنم.
‫نزدیک بود آیوی نیاد با من زندگی کنه.
‫قرار بود کجا بره؟
‫پیش دخترخاله‌ام، می.
‫اون با شوهرش دوتا بچه‌ی فوق‌العاده داره،
‫ولی حالا چندساعت خارج از شهر ‫زندگی می‌کنن،
‫و اون موقع به نظر میومد ‫این تغییر خیلی بزرگی
‫برای آیوی باشه، ‫و دیگه با من هم راحت‌تر بود.
‫حالا چی؟
‫حالا خیلی مطمئن نیستم.
‫نمی‌دونم می‌تونم درست بزرگش کنم یا نه.
‫اون بچه‌ی فوق‌العاده‌ایه. ‫تو کارت رو عالی انجام می‌دی.
‫می‌دونی برای هیچ‌کاری ‫فقط یه راه درست وجود نداره.
‫- آره. ‫- ولی جدی تو می‌تونی...
‫مثل این پارفه‌هاست.
‫می‌تونی پارفه‌ی ماست و انبه ‫درست کنی.
‫ماست، انبه، گرانولا، ‫یعنی روش سنتی.
‫گمونم این مدل رسمی و جدی‌ـه.
‫همچنین می‌تونی به جاش
‫از بلوبری، ماست، انبه، ‫گرانولا و توت‌فرنگی استفاده کنی.
‫چی؟ این دیوانگیِ محض‌ـه.
‫خوشمزگیِ محض‌ـه.
‫و اگه واقعاً دیوانه شده باشی،
‫می‌تونی از تکه‌های شکلات، انبه، ‫گرانولا، توت‌فرنگی،
‫نارگیل، برنجک و سس سیب ‫استفاده کنی.
‫پس ماست کجا رفت؟
‫رفت اینجا.
‫اوه، بد نیست.
‫اصلاً بد نیست.
‫راستـش فکر کنم بتونم اینو کامل‌ترش کنم.
‫نه، به نظرم ایده‌ی خوبی نیست.
‫به نظر من ایده‌ی خیلی خوبیه.
‫باشه، دماغـم نه، دماغـم نه...
‫- خوشمزه‌ست. ‫- واقعاً.
‫بهتره محض احتیاط برم از نزدیک ببینم.
‫- تو همین‌جا هستی؟ ‫- خب...
‫من کاری ندارم، ‫فقط باید پارفه‌ها رو تموم کنم.
‫- خودت که دیدی چقدر آسون‌ـه. ‫- درسته.
‫هیچ‌جوره نمی‌شه خرابـش کرد.
‫خب...
‫- شب‌بخیر، لیا. ‫- شب‌بخیر.
‫- فردا می‌بینمت. ‫- پس تا فردا.
‫- فردا می‌بینمت. ‫- آره، فردا.
‫- خوب بخوابی. ‫- باشه.
‫سلام، حالت چطوره؟ آماده‌ای؟
‫آره.
‫باشه، دقیقاً همون‌طوری که ‫تمرین کرده بودی.
‫کارت رو عالی انجام می‌دی.
‫و اگه بهم نیاز داشتی، من همین‌جام.
‫ممنون.
‫- باشه، بریم انجامـش بدیم. ‫- باشه.
‫[به کمپ فرن‌وی خوش آمدید]
‫سلام، من لیا تامسون ‫از مغازه‌ی یک قاشق عشق هستم.
‫ما به کدو سبز‌هامون ‫حس «اشتیاق» اضافه می‌کنیم.
‫من مغازه‌ی یک قاشق عشق رو با این هدف ‫راه‌اندازی کردم که می‌خواستم
‫غذاهای خوشمزه‌ای درست کنم ‫که مردم رو بهم نزدیک کنه
‫یا روزشون رو بسازه.
‫امروز به عنوان نمونه براتون ‫سینی سوسیس و ژامبون آوردم.
‫تمام تأمین‌کننده‌هامون محلی هستن.
‫و این چیه؟
‫این امضای کارمه.
‫دوست دارم جایزه هم توش بذارم.
‫واسه کمپ تابستونی گفتم بچه‌ها شاید...
‫بتونن از این کارت‌ها واسه هم درست کنن.
‫این کارت‌ها رو در واقع یکی از ‫اعضای جدید کمپ درست کرده.
‫روش نوشته «روزتون به شیرینی انگور.»
‫بامزه‌ست.
‫خب، به‌نظرت چطور داره پیش می‌ره؟
‫خب، به‌نظر از بس درگیر خوردن‌ان ‫که وقت نمی‌کنن حرف بزنن.
‫این همیشه نشونه‌ی خوبیه.
‫لیا، حالا آماده‌ایم.
‫نمونه‌ای که آورده بودی ‫خوشمزه و مناسب کمپ بود.
‫و کارت هم ایده‌ی الهام‌بخشی بود.
‫خب، منم خوشحالم که ‫از کارت‌ها و غذاها لذت بردین.
‫ولی چندتا سؤال داریم. ما به‌خاطر ‫حساسیت بچه‌های کمپ...
‫مغز آجیل استفاده نمی‌کنیم، ‫این که مشکلی نداره؟
‫آشپزخونه‌ی ما همین الانش هم ‫از آجیل استفاده نمی‌کنه
‫عالی شد. ‫تنها موضوعی که نگران‌مون کرده...
‫اینه که کمپ فرن‌وی در طول شب...
‫به میزان قابل‌توجهی تا شب ‫به غذای بیشتر نیاز پیدا می‌کنه.
‫چه راهبردی واسه این افزایش ناگهانی داری؟
‫راهبرد من برای مقابله...
‫با یه شیفت پرجمعیتِ ناگهانی...
‫منطبق شدنه. خودشه، ‫این یکی از ویژگی‌های...
‫مغازه‌ی من همینه، منطبق‌پذیر بودن.
‫منظورم اینه که من... یه نظم و ترتیبی دارم.
‫من کلی از وقتم رو ‫صرف این کردم که چی جواب می‌ده...
‫و چی جواب نمی‌ده.
‫برای گسترش کارم ‫کافیه همون کارها رو تکرار کنم.
‫بسیارخب.
‫فکر کنم جواب تمام سؤالات‌مون رو گرفتیم.
‫- بله. ‫- لیا...
‫باعث افتخاره که بهت پیشنهاد ‫امضای قرارداد کمپ فرن‌وی رو بدیم.
‫خیلی‌خب، خیلی ممنونم!
‫شما و بچه‌ها رو ناامید نمی‌کنم.
‫- می‌تونی از همین امروز شروع کنی؟ ‫- امم...
‫لیا خوشحال می‌شه ‫که فوراً کارش رو شروع کنه،
‫فقط هزینه‌ی خریدش رو می‌خواد.
‫واقعاً؟
‫اوه، آره. می‌خوام.
‫عالی شد. ‫سرِ ناهار همدیگه رو می‌بینیم.
‫خیلی‌خب، خدافظ.
‫- موفق شدی! ‫- کارت حرف نداشت.
‫کارت واقعاً حرف نداشت!
‫باورم نمی‌شه کمپ به زودی قراره شروع شه.
‫آره، چه سورپرایزی!
‫حداقل الان می‌تونم به آیوی بگم...
‫موقع ناهار هر روز اینجا میاد...
‫که تو رو ببینه.
‫چه اتفاقی خوبی، مگه نه؟
‫اوه، آره. کلی کمکم می‌کنه.
‫نظرت چیه بعداً تا مغازه بری...
‫و منم تا اون موقع دستمزدت رو جور می‌کنم.
‫- پس می‌بینمت. ‫- خیلی‌خب.
‫چرا ایلای حالش گرفته بود؟
‫چرا حال تو گرفته‌ست؟
‫اوه، نه. من حالم خوبه، من...
‫من هیجان‌زده‌ام، خیلی هیجان‌زده ام.
‫حتی یه ذره هم گول نخوردم.
‫آقای هررا، سلام.
‫خواستم بهتون بگم که من...
‫مالیات رو پرداخت کردم ‫و حسابم حالا بروز‌رسانی شده.
‫پس دیگه نمی‌تونی بیای ‫قابلمه و ماهی‌تابه و اجاق‌گازم رو ببری،
‫چون حالا دیگه بدجوری بهشون وابسته شدم و...
‫خیلی خوشحالم که همه‌چی...
‫دوباره تحت کنترله.
‫خیلی ممنون.
‫هوف.
‫خب، تقریباً همه‌چی!
‫خیلی‌خب، امم...
‫خب.
‫اوه.
‫آخ!
‫وای!
‫احترام نظامی بود یا از دیدن من خوشحال شدی؟
‫- ایلای! ‫- سلام.
‫سلام، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خودت گفتی بیام چِک رو بگیرم...
‫ولی اگه بدموقع‌ست می‌تونم بعداً بیام.
‫نه، اونقدری که فکر می‌کنی هم بد نیست.
‫بدتره؟
‫اوه، اومم...
‫اوه!
‫اوه، دستکش فر! دستکش فر!
‫مرسی
‫پسر...
‫فکر کنم این چیزها رو قبلاً هم دیده بودم.
‫بیا، تو که نمی‌خوام این کارها رو تنهایی بکنی؟
‫من فقط فرصت نشد با بقیه مصاحبه کنم.
‫- باید بگم که... ‫- ایلای، من متأسفم.
‫الان وقت ندارم به سخنرانی‌هات گوش بدم.
‫الان ۵۰ تا جعبه‌ی ناهار و سه‌تا بسته‌ی جدید...
‫کلوچه دارم و یه کوه ‫ظرف که باید بشورم و...
‫اوه... داری چیکار می‌کنی؟
‫به عنوان مدیر پروژه...
‫باید خاطرجمع شم که ‫روزِ اولت رو به خیر می‌گذرونی.
‫لازم به زحمت نیست واقعاً!
‫همه‌ش جزئی از کاره.
‫تازه‌شم، آیوی برای دیدنت واسه ناهار...
‫لحظه شماری می‌کنه.
‫با نظافت اینجا کار رو شروع می‌کنیم.
‫مرسی.
‫الان میام.
‫لیا!
‫این‌ها ناهارن؟
‫زودتر آماده کردم.
‫چطور همچین کاری کردی؟
‫احتمالاً یکی کمکم کرده.
‫فکر کنم این یکی آخری باشه.
‫هی.
‫باید حدس می‌زدم تو باشی.
‫اون‌ها رو خودت میاری؟
‫آره، مشکلی نیست.
‫- چیزی نیست. ‫- اوه، مرسی.
‫خیلی‌خب.
‫بیا، درست به موقع.
‫عالی شد.
‫اولین بسته‌ی...
‫کارت‌های اعضای کمپ رو آوردم.
‫کلی توی تهیه‌ی کارت‌ها بهشون خوش گذشت.
‫خب، خوشحالم اینو می‌شنوم.
‫ایلای، انتظار نداشتم تو رو اینجا ببینم.
‫گفتم یه سر بیام ببینم آیوی در چه حاله.
‫- آیوی داره حسابی خوش می‌گذرونه. ‫- عالی شد.
‫هرچند یه سری مشکلات در خصوص...
‫عروسک داریم.
‫وقتی بچه‌ها به سنی می‌رسن ‫که می‌تونن کمپ بیان،
‫معمولاً به راحتی ‫دوستِ عروسکی‌شون رو خونه می‌ذارن.
‫می‌دونی، قبل از اسباب‌کشی‌مون ‫فقط شب‌ها جولین رو می‌خواست،
‫ولی از اون موقع به بعد، ‫عروسکش رو با خودش همه‌جا می‌برد.
‫آیوی بچه‌ی فوق‌العاده‌ایه.
‫و جولین هم همیشه قدمش روی چشمه.
‫ولی شاید بهتر باشه ‫این مسئله رو باهاش درمیون بذاری.
‫واسه خاطر خودِ جولین.
‫توی کمپ ممکنه به عروسک‌ها سخت بگذره.
‫می‌دونی، با گِل و بازی‌گوشی.
‫احتمال گم شدنش خیلی زیاده.
‫مرسی، من...
‫راجع‌بهش باهاش حرف می‌زنم.
‫خب، اومدم ببینم اولین روزت ‫چطور داره پیش می‌ره.
‫- عالیه. ‫- خب، خیلی خوبه!
‫شاید جولین یکم خسته شده باشه.
‫شاید خونه جاش امن‌تر باشه.
‫یا می‌تونه اصلاً پیش خودت باشه.
‫ولی بهش فکر کن، خب؟
‫باشه.
‫واقعاً؟ آهان...
‫آره.
‫شاید توی یه موضوع دیگه‌ای بتونی بهم کمک کنی.
‫می‌تونی بهم نشون بدی...
‫غرفه‌ی هنر و کاردستی کجاست؟
‫خب؟ بریم؟
‫زیر این درخت جا واسه یه نفرِ دیگه هم هست؟
‫اینجا جا واسه همه هست.
‫حتی اون‌هایی که جا موندن.
‫این چیه؟
‫مشخصاً یه خارپشت خندونه.
‫- اوه... ‫- خب، من...
‫- این کار توئه؟ ‫- آره...
‫شاید توی کار با خودکار اکلیلی...
‫نیاز به تلاش بیشتری داشته باشم.
‫داشتم به این فکر می‌کردم...
‫تو واسه خوشحال کردن بقیه ‫همیشه بیشتر از انتظار ظاهر می‌شی.
‫گفتم شاید وقتشه که...
‫یکی یه جایزه‌ای هم به خودت بده.
‫خب، فکر کنم تو...
‫خیلی بیشتر از «یه جایزه» توی زحمت افتادی.
‫خب...
‫کاری که تو می‌کنی...
‫واقعاً منحصربه‌فرده.
‫یک قاشق عشق...
‫لایق...
‫ببخشید، لایق کمکه.
‫متأسفم.
‫بد برداشت نکنی، ولی...
‫توام همون‌قدری که فکر می‌کنم خسته‌ای.
‫نتونستم خیلی بخوابم.
‫گمونم نگرانیت راجع‌به آیوی ‫خیلی کمکی نکرده.
‫اوهوم.
‫خب، نگاهش کن، خوشحال و سرحاله.
‫شاید توام بتونی یکم...
‫بی‌خیال باشی.
‫شاید ایده‌ی خوبی باشه.
‫آره.
‫آره، یه کوچولو.
‫اعضای کمپ، بیدار شید ببینم!
‫اوه، ببخشید، شرمنده.
‫نه، نه. تقصیر من بود. من...
‫آیوی، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫باید سر ناهار باشی.
‫ناهار تموم شده. ‫کمپ هم همین‌طور.
‫چی؟ وای نه...
‫واسه نظافت خواب موندم.
‫الان فی از دستم عصبی می‌شه.
‫از کوره درمیره. الان حتماً...
‫«خوشحالم که توی نظافت ‫تونستم کمک کنم، برگشتم...
‫آشپزخونه تا غذاها رو آماده کنم.»
‫فی کارمند خوب و رفیق معرکه‌ایه.
‫واقعاً همین‌طوره.
‫تازه نوشته مشخصاً...
‫باید باهم...
‫هوم؟
‫استراحت! باید استراحت می‌کردیم.
‫- آره، خیلی آدم تیزبینی بود. ‫- آره.
‫خب، آیوی. ‫گمونم ما هم دیگه باید بریم.
‫توی راه می‌تونیم تاب‌بازی کنیم؟
‫و می‌شه خانم لیا هم بیاد؟
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم!
‫باشه، حتماً. ‫ولی لیا خیلی سرش شلوغه...
‫و باید بره...
‫راستش می‌دونی، سرم شلوغ نیست.
‫فی همه‌چی رو تحت کنترل داره، ‫پس می‌تونیم...
‫یه دور تاب‌بازی هم بکنیم.
‫هی!
‫ایول!
‫حالا دستم رو بگیر بلند شم.
‫- اوه، مرسی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫می‌دونی، آخرین باری که...
‫بعدظهر خوابش برده بود رو یادم نمیاد.
‫روز طولانی‌ای داشت.
‫آره، احتمالاً...
‫یه ساعت بخوابه...
‫و بعدش با ذوق بیدار شه.
‫اومم...
‫می‌خوام یکی از اون دستورات ‫مخصوص آشپزیم رو بهت یاد بدم.
‫تو خیلی دست و دل بازی...
‫ولی بهتره بعدظهر که بیکاری استراحت کنی.
‫من که استراحت کردم.
‫تازه‌شم، اینجوری خوش می‌گذره.
‫و اگه خوش بگذره، ‫مثل خوابیدن آدم لذت می‌بره.
‫خب... حالا چی درست کنیم؟
‫آه...
‫اگه توی پنکیک درست کردن حرفه‌ای شی، ‫منم مطمئنم که...
‫می‌تونم بیشتر استراحت کنم.
‫دیگه با هشدار سنسور دود بیدار نمی‌شم.
‫آه...
‫کسی نگفته بود قراره انقدر حرفه‌ای آشپزی کنیم.
‫نگران نباش، ‫با چیزهای ابتدایی شروع می‌کنیم.
‫بعدش می‌ریم سراغ کارهای پیشرفته.
‫- قدم اول همیشه... ‫- ترتیب ارساله؟
‫تو تابحال نماینده نداشتی.
‫آره، درسته. نماینده.
‫الان خوب موقعی واسه تمرینه.
‫تو بگو چیکار کنم، منم انجام می‌دم.
‫باشه بذار فقط خمیر رو آماده کنم و...
‫نکنه «نماینده» هم از اون کلماتیه ‫که براش دوتا معنی داریم؟
‫بشین.
‫بیا دیگه.
‫نمی‌کشتت که!
‫بفرما، دیدی اونقدرها هم سخت نبود!
‫حالا...
‫امتحان کن، یاد بگیر، رشد کن.
‫و توام همین کارو می‌کنی؟
‫اوهوم.
‫باشه، ببینیم چی می‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫از کجا شروع کنیم؟
‫هی، فی، چی شده؟
‫یه مشکلی پیش اومده. ‫اَن فهرست...
‫دومین جلسه‌ی کمپ رو فرستاده ‫که تا دو هفته‌ی دیگه شروع می‌شه.
‫و تعدادش...
‫بیشتره.
‫برنامه‌ش رو برات فرستادم.
‫احتمالاً هرچی می‌گذره ‫واسه تابستون بچه‌های بیشتری رو می‌برن.
‫مدارس زمان‌های مختلفی بیرون می‌رن، ‫والدین هم بچه‌ها رو...
‫واسه تعطیلات ثبت‌نام می‌کنن.
‫ولی...
‫این تعدادش دوبرابره!
‫دوبرابر ناهار!
‫فقط کافیه...
‫کارها رو عقب بندازی ‫و نیروی کمکی بیشتری بیاری.
‫نه، نه، خودم می‌تونم درستش کنم.
‫فقط امروز غافلگیر شدم.
‫کلاس‌های غروبِ فی رو یادم رفت.
‫می‌دونی، ترم تو هم ‫به زودی تموم می‌شه...
‫و سه‌تایی...
‫لیا، خودت می‌دونی که خوشحال می‌شم ‫کمک کنم، ولی منم کار خودم رو دارم.
‫و تعطلات ترمیک هم...
‫چند هفته قبل از شروع جلسات تابستانه‌ست.
‫می‌تونم چندتا شرکت بهت ‫معرفی کنم ازشون کمک بگیری.
‫- می‌تونم بیشتر کار کنم و... ‫- لیا!
‫- و می‌تونم یه فکری... ‫- لیا!
‫چرا جلوی اتفاقی که بالاخره ‫قراره بیفته مقاومت می‌کنی؟
‫چون...
‫اومم...
‫چون نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم کارمند دیگه‌ای استخدام کنم.
‫پس پول پیشی که کمپ داده چی؟
‫باهاش پول عقب‌مونده‌ی مالیات رو دادم.
‫مجبور بودم این کارو بکنم، ‫وگرنه شهرداری...
‫می‌اومد فر و هرچی که داشتم رو مصادره می‌کرد.
‫میام اونجا، بهت زنگ می‌زنم.
‫تا... یه دقیقه‌ی دیگه باهات تماس می‌گیرم.
‫من تازه ترتیب...
‫همه‌چی رو داده بودم.
‫آیوی می‌تونست کمپ بره،
‫منم می‌تونستم روزها کار کنم.
‫این چه ربطی به آیوی داره؟
‫جای اینکه واسه ‫پیدا کردن فروشنده بهم پول بدن...
‫کمپ تصمیم گرفت واسه ‫ثبت‌نام آیوی برای تابستون پولی نگیره،
‫ولی تا وقتی که اون فروشنده...
‫پای قراردادی که بستن بمونه.
‫خب، چرا اینو بهم نگفته بودی؟
‫بین من و کمپ بود،
‫نیازی نبود تو رو نگران کنم.
‫خودت چرا ماجرای مالیات رو بهم نگفتی!
‫چرا خودت نگفتی تعداد بچه‌ها قراره بیشتر شه؟
‫از کجا می‌دونستم؟
‫چرا خودت از همون اول بهم نگفتی...
‫نمی‌تونی نیروی بیشتری استخدام کنی؟
‫چون کارِ خودمه. ‫مشکل خودمه!
‫نه، نه، نه. ‫الان کار و مشکل منم هست.
‫نمی‌تونم تمام روز مراقب آیوی باشم و کار کنم.
‫باید پول دربیارم.
‫و اگه واسه خودمون پولی درنیارم...
‫نمی‌تونم آیوی رو پیش خودم نگه دارم.
‫ایلای، من شرمنده‌ام، من...
‫آره...
‫خب، اگه نتونیم...
‫راهی پیدا کنی،
‫اونوقت جفت‌مون شرمنده می‌شیم.
‫باید زودتر ماجرای مالیات رو می‌گفتی.
‫آخه ربطی به اون نداشت، مالیات خودم بود.
‫کاسبی خودم بود! ‫دغدغه‌ی خودم بود، می‌دونی؟
‫منم نمی‌گم باید به ایلای می‌گفتی.
‫منظورم اینه باید به من خبر می‌دادی.
‫اوه.
‫فی، من متأسفم...
‫من که فقط برات کار نمی‌کنم! ‫من دوستتم.
‫می‌تونستی بهم بگی.
‫بهت کمک می‌کردم.
‫می‌دونم کمک می‌کردی، ‫نمی‌دونم چرا من...
‫پس یه فکریش بکن!
‫لیا، اینجوری همه‌چیز رو از دست می‌دی!
‫نمی‌تونم! یک قاشق عشق یعنی...
‫من منظورم فقط کسب و کار نیست، لیا.
‫هرکی که شما رو ببینه می‌فهمه که...
‫تو و ایلای عاشق هم هستین.
‫ولی هیچ کدوم‌تون نمی‌تونین...
‫حسی که همه می‌دونن رو به‌هم اعترف کنین.
‫خب، شاید این به نفع هر دومون باشه.
‫آره.
‫چون تا الان که حقیقت رو نگفتی...
‫همه‌چی وفق مرادت بوده؟
‫سلام، با مِی تماس گرفتید، ‫پیام خودتون رو بذارید.
‫هی، می، منم ایلای.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫شاید فکر خوبی باشه...
‫آیوی پیش تو زندگی کنه.
‫به‌طور موقت البته.
‫با این کار جدیدم ‫نمی‌تونم تمام‌وقت کنارش باشم.
‫و مشکلم فقط مراقبت نیست.
‫فکر نکنم بتونم...
‫به عنوان یه بچه واسه آیوی...
‫هرچی که بخواد رو فراهم کنم.
‫موضوع این نیست که نمی‌دونم چی می‌خواد.
‫موضوع اینه که نمی‌دونم حتی چی رو نمی‌دونم.
‫می‌دونم که تصمیم بزرگیه...
‫و باید راجع‌بهش حرف بزنیم.
‫اوه!
‫می، می، بعداً باهات تماس می‌گیرم.
‫آقای رایدر، ممنون.
‫اصلاً حواسم بهش نبود.
‫بدجوری حواست پرتِ مکالمه بود.
‫آره.
‫اگه خواستی راجع‌به چیزی حرف بزنی...
‫من شنونده‌ی خوبی‌ام.
‫کار خاصی ندارم و... ‫[سرویس غذای ریج‌وِی]
‫جای خاصی هم قرار نیست برم.
‫بذار حدس بزنم.
‫پای خانمی درمیونه؟
‫آره، نه، نه. ‫مشکلات کاریه.
‫لیا که مشکلی براش پیش نیومده؟
‫شاید هم موضوع همینه.
‫آقای رایدر، باید یه تماسی بگیرم،
‫ولی ممنون بابت حرفی که زدین، ‫خیلی کمکم کرد.
‫همیشه باعث خرسندی منه.
‫راستی...
‫اگه وقت دارین...
‫یه کاری هست که با انجامش ‫می‌تونی به لیا کمک کنین.
‫خب، بگو چه کاریه.
‫راستش، دو الی سه ماه...
‫خیلی خوشحالم که باعث خنده و شادی‌تون شدم.
‫بله، امیدوارم همکارهاتون هم همین‌قدر بخندن.
‫به یک قاشق عشق خوش اومدین، ‫ما توی سس...
‫فلفل...
‫نه.
‫می‌خوای برم؟
‫بیا داخل.
‫خوبه.
‫چون یه پیشنهادی واسه‌ت دارم.
‫چون پیشنهاد قبلیت خیلی جواب داد؟
‫خب، گفتم از اونجایی که ‫باهم توی این هچل افتادیم...
‫باهم هم باید ازش بیرون بیایم.
‫ریج‌وِی یکی از بزرگ‌ترین...
‫شرکت‌های توزیع غذا توی کشوره.
‫مسئولیت تهیه و پخش غذای بیمارستان‌ها،
‫خطوط هوایی، آژانس‌های دولتی ‫و خیلی جاهای دیگه با اون‌هاست.
‫حالا یکی از دوست‌هام توی کار قبلیم...
‫توی بخش خرید این شرکت بود.
‫خیلی هم به یک قاشق عشق علاقمند بودن.
‫یه شرکت به بزرگی ریج‌وِی...
‫چه اهمیتی به کارِ من میده؟
‫من شرایطت رو براشون توضیح دادم.
‫راجع‌به غذاهات، مشتری‌هات، جایزه‌هات.
‫می‌خوان باهات همکاری کنن.
‫چه همکاری‌ای؟
‫می‌خوان...
‫یک قاشق عشق رو گسترش بدن.
‫پس از «یک قاشق» رسیدیم به «یک ملاقه؟»
‫تو ترتیب دستور پخت و غذاها رو می‌دی، ‫و ریج‌وِی اون‌ها رو...
‫تولید و به هرجای کشور که بخوای ارسال می‌کنه.
‫همگی به همراه اون جوایز جذابت.
‫اونوقت ریج‌وِی چی از این شراکت می‌خواد؟
‫خب، قراره که یه شراکت دوطرفه باشه.
‫چی می‌خوان؟
‫بخشی از سهام مغازه رو می‌خوان. ‫یه بخش بزرگ.
‫و می‌خوان فقط از محصولات خودشون استفاده کنی.
‫مثل این؟
‫می‌خوای این چیزها رو به بچه‌ها بدم، ایلای؟
‫می‌تونی توی کشور معروف شی.
‫نه، نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم هم این کارو بکنم، ‫و هم کاری که خودم می‌خوام رو!
‫ایلای، باید موقعیت آدم‌ها رو...
‫درنظر بگیری تا نیازهاشون رو متوجه شی.
‫وگرنه اون جوایز و چیزهای دیگه ‫به هیچ دردی نمی‌خورن.
‫من می‌خوام کاسبیت رو حفظ کنم.
‫با چه کاری؟ با نابود کردنش؟
‫این مربوط به من نیست، ‫این به خودت مربوطه.
‫تو اهمیتی به من و کارم نمی‌دی.
‫فقط برات آیوی و کمپ رفتنش برات مهمه.
‫لیا، مهم نیست تهش چه اتفاقی ‫واسه «یک قاشق عشق» میفته،
‫بعیده آیوی توی کمپ بمونه.
‫چرا؟ ایلای، چی شده؟
‫من...
‫مطمئنم که...
‫بهتره بره با مِی زندگی کنه.
‫ایلای.
‫چرا این فکر رو می‌کنی؟
‫اون دخترکوچولو عاشقته.
‫منم عاشقشم، ولی مشکل این نیست.
‫مِی بهتر از من می‌تونه نیازهاش رو برآورده کنه.
‫خب، با خودِ آیوی راجع‌بهش حرف زدی؟
‫تو که نمی‌تونی ‫اجازه بدی یه دختر نُه ساله...
‫راجع‌به این مسائل تصمیم بگیره!
‫خب، می‌تونی باهاش صحبت کنی...
‫و می‌تونی ببینی چه نیازهایی داره،
‫جای اینکه خودت بِبُری و بدوزی. می‌تونی...
‫اگه بی‌احترامی کردم، ازت عذر می‌خوام.
‫جدی می‌گم.
‫ولی خواستم هرجور که شده...
‫بهت کمک کنم.
‫با هرکسی که کار کردم ‫به نقطه‌ای رسیدن که مجبور بودن...
‫واسه رشد یا بقای کارشون ‫قید خیلی چیزها رو بزنن.
‫با هرکسی که کار کردم!
‫ولی تو خیلی می‌ترسی.
‫تو ترجیح می‌دی این مغازه رو...
‫نابود کنی ولی مدیریتش رو به کسی نسپری.
‫و این خیلی بده، چون اینجا...
‫خیلی منحصربه‌فرده، لیا.
‫ایلای، من...
‫[به کمپ فرن‌وی خوش آمدید]
‫امروز حسابی مشغولی، هان؟
‫آره، درست به موقع رسیدیم.
‫مثل ساعت داریم کار می‌کنیم، ‫همین قدر دقیق!
‫بگذریم، خودت منظورم رو فهمیدی.
‫حتماً یه حمص خوردش.
‫خب، خیلی هم عالی، فقط...
‫فقط دیگه انقدر دقیق نباش.
‫اصلاً دلت نمی‌خواد ‫این بچه‌ها رو با شکم گرسنه ببینی!
‫خودشه...
‫به میزان لازم دقیقم، زیادی نیستم!
‫می‌دونی که نمی‌تونم ‫پیشنهاد ایلای رو قبول کنم.
‫فقط...
‫سلام، عزیزم.
‫می‌تونم راجع‌به یه موضوعی باهات صحبت کنم؟
‫حتماً.
‫اوه، ببخشید.
‫چیکار می‌کنی، دایی ایلای!
‫خب، لیا گفت...
‫من...
‫باید موقعیت تو رو درنظر بگیرم، ‫پس، منم اومدم.
‫آیوی، می‌خوای بهم بگی...
‫چه اتفاقی بین تو و رفیقت سامانتا افتاد؟
‫من و سامانتا...
‫باهم از اون بحث‌های پرشور و هیجان کردیم.
‫اوهوم، که این‌طور.
‫چون قرار شد از ساختمون بریم ناراحت شد.
‫و گفت دیگه هیچ‌وقت همدیگه رو نمی‌بینیم.
‫بعدش هم گفت باید دنبال ‫یه دوست صمیمی جدید بگرده.
‫بعدش من حسابی ناراحت شدم...
‫و گفتم اصلاً نمی‌خواستم دوستم باشه.
‫بعدش چی شد؟
‫هرکی رفت پی کار خودش ‫و منم دیگه ندیدمش.
‫می‌دونستی همین الان داشتم...
‫تلفنی با مامان سامانتا حرف می‌زدم؟
‫گفت سم هم قراره توی...
‫دور بعدی کمپ فرن‌وی شرکت کنه.
‫می‌خوای دوباره باهاش دوست شی؟
‫شاید.
‫ولی نمی‌دونم چطوری.
‫مطمئنم اگه دوتایی کاری رو شروع کردین،
‫خودتون هم یه فکری به‌حالش می‌کنین.
‫شاید بهتر باشه یه کارت مثل اون کارت‌هایی ‫که توی کمپ درست می‌کنیم براش درست کنم.
‫مرسی، دایی ایلای، تو بهترینی!
‫می‌دونی، من...
‫باید زودتر می‌فهمیدم...
‫که بین شماها دارم اشتباه می‌کنم.
‫اشکالی نداره.
‫راستش آیوی، ‫فکر کنم اشکالی نداشته باشه.
‫نظرت چیه که...
‫پیش دخترخاله مِی بری؟
‫یعنی بریم بهش سر بزنیم؟
‫نه، منظور اینه که...
‫بری اونجا واسه زندگی.
‫چرا باید اونجا برم؟
‫خب، اونوقت می‌تونی توی یه خونه ‫با یه حیاط بزرگی زندگی کنی.
‫تازه دخترهای دخترخاله مِی هم ‫می‌تونن مثل خواهرهای خودت باشن.
‫آره، گمونم.
‫و دخترخاله مِی...
‫خیلی چیزهایی که من نمی‌دونم رو می‌دونه.
‫مثل بافتن مو...
‫یا مثلاً اگه با دوستت دعوات شد چیکار کنی.
‫ولی این چیزها رو خودمون هم می‌تونیم حلش کنیم!
‫ما هم خیلی باهوشیم!
‫همین‌طوره.
‫ولی خب، آیوی، ‫منم شغل خودم رو دارم.
‫ممکنه ساعت‌ها سرکار باشم.
‫یا بعضی وقت‌ها شاید سفرِ کاری برم.
‫دایی ایلای...
‫یعنی دوست نداری دیگه پیشت باشم؟
‫اوه، آیوی، نه!
‫خوبه، چون من پیش خودت می‌مونم.
‫به یک قاشق عشق خوش اومدین ما...
‫به چیزمون...
‫ببخشید، امروز ذهنم درگیره.
‫فوندو میل داری؟
‫این یکی رو خوب اومدی.
‫اینجا چیکار می‌کنی...
‫آقای رایدر؟ ‫معمولاً من براتون سفارش میارم.
‫منم واسه همین اینجام.
‫اون مرد جوانی که پیشت بود رو دیدم.
‫اون اصلاً...
‫و بهم گفت که...
‫احیاناً به یه مشکل کوچیکی ‫توی استخدام کارمند برخوردین...
‫و اگه من وقت داشتم...
‫شاید خودم دنبال غذا بیام و یه...
‫به شما گفت؟ واقعاً؟
‫مشکلات مالیاتی منم بهتون گفت؟
‫و مشکلات قرارداد کمپ و...
‫دست و پا زدن واسه...
‫زنده نگه داشتن کاسبیم رو چطور؟
‫اومم...
‫نه، این چیزها رو نگفته بود.
‫ولی شاید بهتره خودت بهم بگی.
‫من ادعایی توی کاسبی ندارم.
‫ولی این رو خوب می‌دونم:
‫من ۴۱ سالِ بی‌نظیر رو در کنار...
‫یه خانم دوست‌داشتی مثل خودت گذروندم.
‫نمی‌دونستم، چقدر عالی.
‫و تنها باری که واقعاً به مشکل خوردیم...
‫وقتی بود که یکی از ما نیاز داشت...
‫به نحوی رشد و پیشرفت کنه.
‫و یکی‌مون هم می‌خواست همون‌جوری بمونه.
‫من جوری اصرار داشتم تا معلمی رو...
‫ادامه بدم که انگار مرغم یه پا داشت!
‫چون با مرغ زیاد سر و کار دارم می‌گی؟
‫جوری لورا جین رو عصبی کردم که نگو!
‫انتظار نداشتم نیمه‌شب خونه بیام...
‫و ببینم که قفل در عوض شده!
‫خب، همه می‌دونن مرغ‌ها...
‫اصلاً توی باز کردن قفل خوب نیستن.
‫واسه پاهاشون، می‌دونی دیگه؟
‫ولی وقتی که با خودم کنار اومدم...
‫و کاری که لازم بود رو کردم،
‫لورا جین اونجا مثل کوه پشتم بود.
‫خب...
‫داستان خیلی قشنگیه، آقای رایدر.
‫ولی هیچ ربطی به ماجرا نداره!
‫من که نه با ایلای شریکم نه همسرشم!
‫خب شریک نیستین، ‫ولی شاید عاشق باشین؟
‫حداقل با فکر بهش مشغول می‌شی.
‫من با گفتنش مشکلی ندارم، من...
‫بهت حسودیم می‌شه.
‫فکر می‌کردم از بازنشستگیت خوشحال بودی.
‫بودم!
‫فکر می‌کردم دیگه وقت دارم ‫تا یه نگاهی به اطرافم بندازم.
‫شاید با یه آدم جدیدی آشنا شم.
‫ولی فهمیدم که همیشه ‫نمی‌شه این روند رو ادامه داد.
‫همه فکر می‌کنن ‫چه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ت هست.
‫تو انقدری باشخصیت هستی...
‫که هیچکس هیچ فکر بدی راجع‌بهت نمی‌کنه.
‫حق با توئه.
‫ولی این همه فرصت و دست روی ‫دست گذاشتن جک رو لوس می‌کنه.
‫می‌دونی، من فکر می‌کنم...
‫حرفی که تو راجع‌به شراکت و همسر زدی...
‫واقعیت داره.
‫واسه خودمون.
‫گول حرف‌هام رو نخور، خانم!
‫من دیگه سن و سالی ازم گذشته.
‫خب، عاشقِ هم نیستیم، ‫ولی شاید شریک بشیم!
‫و شاید با بعضی از دوست‌های ‫باشگاه کتاب‌خوانیت هم شریک شدیم.
‫بیا، آیوی.
‫دخترخاله مِی منتظره.
‫وایسا!
‫اوه.
‫دلم برات تنگ می‌شه.
‫منم همین‌طور.
‫هنوز هم باورم نمی‌شه.
‫چه راه‌حل خوبی به فکرت رسید.
‫کلی بهم کمک کردن.
‫می‌دونم، ولی...
‫حالا دیگه زیر قراردادت با کمپ هم نزدی.
‫می‌تونی مشتری‌های ‫قدیمی‌مون هم داشته باشی...
‫و بالاخره چندتا مشتری جدید هم جذب کنی.
‫بیا حالا تند نریم!
‫من خیلی چیزها رو عوض کردم،
‫و احتمالاً تغییرات دیگه‌ای هم در راهه.
‫هنوز نمی‌دونم چطور باید...
‫چیه؟
‫هیچی.
‫یه عروسک...
‫از جلوی مغازه با...
‫یه خانم و چمدونش رد شد.
‫با چمدون؟ وای نه!
‫چیکار کردی...
‫آیوی؟
‫لیا؟
‫ایلای، نیازی به این کار نیست.
‫من پای قرارداد تابستونی کمپ می‌مونم،
‫قول می‌دم.
‫مجبور نیستی آیوی رو بفرستی...
‫بره با دخترخاله‌ش زندگی کنه.
‫اشکالی نداره.
‫آیوی فقط داره می‌ره واسه ‫آخرهفته پیش مِی و خانواده‌ش باشه.
‫اوه، واقعاً؟ ‫چقدر خوشحال شدم.
‫خب، از اونجایی که آخرهفته رو بیکارم...
‫شاید بتونیم همدیگه رو ببینیم؟
‫و واسه مشکلات استخدام نیروی ‫کمکی واسه کمپ یه راهی پیدا کنیم.
‫واسه خاطر کارِ خودت می‌گم.
‫البته! و همچنین برای آیوی!
‫می‌دونم که چقدر دوست داره ‫توی کمپ تابستونی شرکت کنه.
‫آره، اونم هست.
‫ایلای، من...
‫سفارشات صبح بدون هیچ دردسری ارسال شد.
‫می‌ریم واسه ارسال دوم سفارشات.
‫می‌بینمت، شریک!
‫منم می‌خواستم همین رو بهت بگم.
‫مشکل استخدام نیرو رو حل کردم.
‫اوه، عالی شد.
‫واقعاً عالی شد.
‫می‌دونم که سر قضیه‌ی ریج‌وی زیاده‌روی کردم.
‫حتی وقتی که داشتم ‫بهت توضیح می‌دادم هم...
‫می‌دونستم که اشتباهه.
‫ولی شراکت تنها راه حلی بود...
‫که به ذهنم رسید.
‫ایلای، تو...
‫راست می‌گفتی.
‫راه حل‌مون شراکت بود.
‫خب، شاید شراکت ‫با ریج‌وی پیشنهاد خوبی نبود،
‫ولی جواب داد.
‫من مقدار کمی از سهام مغازه رو به اِزای...
‫یه کار نیمه‌وقت به آقای رایدر ‫و چندتا از دوست‌هاش...
‫توی باشگاه کتاب‌خوانی ‫معلمین بازنشسته فروختم.
‫خیلی از این فرصت استقبال کردن...
‫که بیان بیرون و دوباره ‫با بچه‌ها تعامل داشته باشن.
‫و توی پایان فصل هم می‌تونن...
‫توی سودش سهیم باشن.
‫و مشکلی با فروختن سهام مغازه‌ی خودت نداری؟
‫بهتر از اینه که...
‫بچه‌ها رو ناامید کنم و...
‫کار و کاسبیم بخوابه.
‫خب، مثل اینکه همه‌چیز تحت کنترل خودته!
‫باید از تو به‌خاطر این فکر تشکر کنم.
‫هرگز به فکر خودم نمی‌رسید.
‫و برای اینکه به آقای رایدر...
‫گفتی بیاد و سفارش‌ها رو ببره.
‫منم باید از تو تشکر کنم.
‫برای وقتی که گفتی...
‫موقعیتش رو درنظر بگیرم.
‫بهم کمک کرد.
‫خیلی.
‫خوبه، خوشحال شدم.
‫خب، مثل اینکه حالا...
‫کل آخرهفته رو بیکارم.
‫گمونم بهتره که دیگه...
‫برم مشغول یه کاری شم.
‫اوه، باشه.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫- خدافظ. ‫- خدافظ.
‫هرکاری می‌کنی خوش بگذره.
‫باشه، مرسی.
‫[غذای برای هزار نفر]
‫خب، توی سرت پس این شکلیه.
‫به‌نظر که جای قشنگی واسه بودنه.
‫خودش یه شروعیه.
‫ولی حس می‌کنم یه چیزی رو از قلم انداختم.
‫از کجا می‌دونی وقتی یادت نمیاد؟
‫نمی‌دونم، به‌نظر یه جاییش...
‫می‌لنگه؟
‫[به فصل دوم خوش اومدین]
‫خیلی‌خب.
‫- می‌شه ببینیم؟ ‫- حتماً.
‫ایلای!
‫خواستم باز هم به این خاطر ‫که ما رو با لیا و...
‫یک قاشق عشق آشنا کردی ازت تشکر کنیم.
‫تابحال فروشنده به خوبی لیا نداشتیم.
‫خب من که کاره‌ای نبودم،
‫ولی خوشحالم که کارتون رو راه انداخت.
‫اوهوم.
‫با گوشیت رو پس بگیر، دایی ایلای.
‫اوه، مرسی.
‫راستی، جولین رو یادت رفت!
‫از اون عکست با لیا خانم خیلی خوشم اومد.
‫چی؟
‫برام سؤال شده بود ‫که چطور با لیا آشنا شدی.
‫اوه، اینجوری نبود...
‫هوم.
‫همچنان داری روی مرکز فرمانده‌ایت کار می‌کنی؟
‫اوه، آره.
‫مطمئنم که یه فکری به حالش می‌کنم.
‫الان دو هفته‌ست که داری...
‫روی سنجاق و گیره‌ی کاغذ کار می‌کنی.
‫می‌تونی از یه متخصص کمک بگیری ‫و انقدر وقتت رو روی...
‫نحوه و پروسه‌ی کار هدر ندی.
‫آره، خب... همچنان بودجه‌ی این کارها رو ندارم.
‫اوه اوه.
‫این بهونه‌ها دیگه قبول نیست.
‫ما این مشکل رو از قبل حل کردیم.
‫حالا بگو مشکل اصلی چیه؟
‫نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
‫از ایلای شروع کن.
‫البته که ایلای باید شروع کنم.
‫می‌دونم.
‫فقط خواستم دوباره اسمش رو بگی.
‫اگه نمی‌دونی چطور دوباره ‫سر صحبت رو با ایلای باز کنی...
‫فقط از خودت بپرس، ‫اگه اون بود...
‫چه توصیه‌ای بهت می‌کرد؟
‫امتحان کن،
‫یاد بگیر،
‫رشد کن.
‫از چپ به وسط،
‫از راست به وسط،
‫این شکلی...
‫کم‌کم موها رو می‌بافن.
‫خب، جولین کجاست؟
‫فکر کنم روی تختم باشه.
‫خدای من.
‫نظرت چیه؟
‫فکر کنم بالاخره موفق شدیم.
‫بزن قدش، ایول.
‫می‌شه شام پنکیک بخوریم؟
‫از اون پنکیک‌های هیولایی درست کنم؟
‫پس بهتره برات غذا درست کنم.
‫تو و لیا خانم باز هم...
‫از اون بحث‌های پرشور و هیجان داشتین؟
‫خب...
‫یه همچین چیزی.
‫«باید سعی کنین باهم دوست باشین.»
‫این همون حرفیه که خودت بهم زدی.
‫می‌دونم.
‫فقط...
‫فقط مطمئن نیستم این خواسته‌ی خودِ لیا هم باشه.
‫باید تلاشت رو بکنی و بفهمی چی می‌خواد.
‫آهان.
‫ولی نمی‌دونی چطور!
‫باید به توصیه‌ای که کرد گوش بدی.
‫خب، من گوش کردم جواب داد!
‫کدوم توصیه رو می‌گی؟
‫برو موقعیتش رو درنظر بگیر ‫و ببین چی می‌خواد.
‫تو واقعاً خیلی زرنگی!
‫می‌دونم.
‫اونقدری زرنگ هستی که...
‫تا من میرم با لیا خانم حرف بزنم...
‫چند دقیقه دردسر درست نکنی؟
‫دایی ایلای، من که بچه نیستم!
‫من نُه سالمه!
‫منم همین فکر رو می‌کردم.
‫فی، من زود برمی گردم، ‫به محض اینکه این رو...
‫ایلای!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بد موقع که... مزاحم نشدم؟
‫- نه، نه، نه. ‫- اگه عجله داری، من می‌تونم...
‫- نه، خیلی هم به موقع اومدی. ‫- چه خوب.
‫خب، فقط می‌خواستم...
‫راستش، می‌شه اول من حرفم رو بزنم؟
‫آره، البته. خواهش می‌کنم. بگو.
‫مرسی.
‫غریزه‌ام می‌گه بگو «خواهش می‌کنم.»
‫ولی نمی‌دونم واسه چی داری تشکر می‌کنی.
‫واسه اینکه واسه رشد من تلاشت رو کردی.
‫حالا می‌خوام بیشتر رشد کنم!
‫و این دفعه بهتر!
‫و البته با برنامه.
‫که در واقع...
‫می‌شه این هدیه.
‫«سبزیجات و کینوآی مخلوط...
‫به همراه ماهی سالمون، ‫لیمو و سس سرکه و زیتون؟
‫برنامه‌ت واسه رشد...
‫سالاده؟
‫نه، برنامه‌ام جایزه‌شه، ‫اینو می‌بینی؟
‫یه بخشی از سهام شرکتمه...
‫در ازای مهارت‌های مدیریت پروژه‌ای که داری.
‫پس...
‫این یعنی اینجا حالا...
‫مال ماست؟
‫آره.
‫الان بهم سهام مغازه‌تو بهم پیشنهاد دادی...
‫یا بخشی از قلبت هم همراهش بود؟
‫چون اگه بخشی از قلبت هم بدی...
‫این می‌شه یه شروع بی‌نقص ‫واسه مسیر مشترک‌مون.
‫تو از الان بخشی از قلب منو داری.
‫چرا انقدر طولش دادین!
‫واسه منم جای سؤال بود.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»