‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫خانم‌ها و آقایان.
‫خانم‌ها و آقایان،
‫ممنون از وقتی که امشب گذاشتید.
‫می‌دونستیم که جمع کردن همگی شما
‫در آن واحد در یه اتاق، یه چالش حسابیه.
‫ولی خیلی ثمربخش بوده.
‫پس بدون اتلاف وقت
‫می‌خوام خوشامد بگم به نخست وزیر بریتانیا،
‫جناب دیوید آدامز.
‫ممنون.
‫می‌دونم که خیلیا در این کشور ‫و قطعا در این اتاق،
‫بیش از هر زمان دیگه‌ای به ‫اطلاعات و ارتباطات متکی هستن.
‫واسه هدف مشخص اتوماسیون هوشمند.
‫از مدیرعاملین خرده‌فروشی‌های آنلاین گرفته
‫تا شرکت‌های سرمایه‌گذاری متکی بر هوش مصنوعی
‫تا طراحان خودرو و بسیاری دیگه.
‫می‌دونم که واسه انجام این کار به موثرترین شکل،
‫متکی هستید بر به اشتراک گذاری داده‌های شخصی.
‫در گذشته
‫ما به عنوان یه جامعه و دولت‌های قبل
‫تمایلی بر به اشتراک گذاری داده‌ها ‫بیش از چیزی که نیاز بود نداشتیم،
‫و با فقدان درکی که مورد انتظار بود.
‫ولی از اون دوران گذر کردیم.
‫امروز، من از فناوری حمایت می‌کنم
‫و مصمم هستم که تا زمانی که
‫هنوز نخست وزیر هستم مطمئن بشم
‫شرکت‌هایی مثل شما بتونن ‫دسترسی‌شون رو داشته باشن،
‫که واسش توی پارلمان جنگیدم،
‫به تمام داده‌هایی که واسه خدمت هرچه بهتر ‫به عموم نیاز دارید.
‫قبل از اینکه روزنامه‌ها اختراع بشن
‫هیچکس نیاز جدی بهشون نداشت.
‫قبل از اینکه اینترنت بیاد
‫هیچکس نمی‌دونست که بهش نیاز داره.
‫و الان هم همین موضوع صادقه...
‫در ارتباط با به اشتراک گذاری ‫حساس و ایمن داده‌های شخصی
‫در جهت منفعت مردم.
‫من ازش حمایت می‌کنم،
‫و این لایحه‌ی جدید تضمین می‌کنه ‫که داده‌ها در دسترس بمونن
‫واسه به اشتراک گذاشته شدن به نفع همه
‫به روش‌هایی که ما تازه کم‌کم ‫داریم درکشون می‌کنیم.
‫ممنون.
‫خیلی ممنونم.
‫- آفرین. آفرین. ‫- از دیدنت خوشحالم.
‫ممنون که تشریف آوردین.
‫ممنون.
‫هی، ممنون.
‫از دیدنت خوشحالم. ممنون.
‫حالتون چطوره؟ از دیدنتون خوشحالم.
‫سلام، چطوری؟
‫از دیدنت خیلی خوشحالم.
‫ممنون که تشریف آوردی.
‫ممنون. خیلی ممنون.
‫عاشقش هستیم.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫عجب موزیکیه.
‫سلام سوپر استار.
‫بابایی!
‫خوبی؟ پیش برایان بمون.
‫خانم وزیر. چطور بود؟
‫سخنرانی بدی نبود، دیوید.
‫نظرسنجی‌های زنده نشون میدن که پایین هستیم
‫ولی بعد از سخنرانی‌ای که امروز عصر
‫توی مجلس انجام دادین، انتظارش می‌رفت.
‫آره، همیشه انتظارش می‌رفت.
‫ممنون که علناً توی مجلس ازم حمایت کردی.
‫دیوید، احساس منو درمورد موضوع ‫به اشتراک گذاری داده‌ها می‌دونی،
‫ولی به عنوان وزیر کشور،
‫می‌دونی تمام قد ازت حمایت می‌کنم.
‫و از حمایتت سپاسگذارم.
‫بابا، من خسته‌ام.
‫فقط می‌خوام برم خونه.
‫می‌دونم عزیزم، ‫ولی باید با مطبوعات صحبت کنم
‫و یکم کار دارم انجام بدم.
‫می‌تونی یکم دیگه تحمل کنی؟
‫بعدش میریم خونه و مامان رو می‌بینیم.
‫- خسته‌ام. ‫- قربان باید راه بیفتیم.
‫اگه بخوای من می‌برمش خونه.
‫توی مسیرمه، ‫و مطمئنم سارا مشکلی نداره.
‫توی خونه‌امه. من...
‫- گمون نمی‌کنم درست باشه. ‫- دیوید.
‫این جریان بین ما...
‫هیچکس ازش خبر نداره.
‫باشه، خب سارا نمی‌دونه
‫ولی قبلا هم بردمش خونه.
‫آره ولی اون موقع چیزی بین ما نبود.
‫دیوید، من دارم پیشنهاد میدم که ‫دخترت رو ببرم خونه، نه اینکه بدزدمش.
‫و بعدش...
‫وقتی کارت تموم شد
‫می‌تونم بیام پیشت.
‫باشه. آره.
‫بیاید همینکارو بکنیم. ببرش خونه.
‫- اگه زحمتی نیست. ‫- حتما.
‫قربان. آماده باشید.
‫بیا ایوی.
‫شب بخیر ایوی. خوب بخوابی.
‫بعدا می‌بینمت.
‫قربان.
‫خوبه.
‫همگی حواستون جمع باشه.
‫ترجیح میدیم به دلایل امنیتی ‫از اون قابلیت استفاده نکنید.
‫آروم باش، فایده‌ی یه ماشین کاملا خودران چیه
‫اگه نتونم ازش واسه کمتر راه رفتن ‫با این کفش‌های پاشنه بلند استفاده کنم؟
‫اون روز که با دیوید بیرون بودیم
‫واسه ایوی یه صندلی کودک نصب کردیم.
‫پس فقط سوارش کن صندلی عقب.
‫خیلی خوشحالم که شماها ‫واسه چنین کارایی هستید.
‫تصورشم نمی‌تونم بکنم که بتونم ‫خودم کمربند ایمنی رو چک کنم.
‫- متأسفم، خانم وزیر. ‫- عذرخواهی نکن.
‫خودم باید چک کنم، ولی خسته‌ام. ‫روز سختی داشتم.
‫هیچوقت بهش عادت نمی‌کنم.
‫اوه، عجب وضع قاراشمیشی.
‫سلام سارا، حالت چطوره؟
‫اینم دخترت.
‫برمی‌گردم اداره که پیش شوهرت باشم.
‫اوه، عجب وضعیه.
‫این خروجی اشتباهه.
‫اوه، محض رضای خدا.
‫لعنتی.
‫اوه، گندت بزنن.
‫اوه خدای من!
‫اوه خدای من! لعنتی!
‫گندت بزنن!
‫لعنتی!
‫[تماس گیرنده ناشناس]
‫الو؟
‫سلام استلا.
‫تو کی هستی؟
‫اوه، به اونم می‌رسیم.
‫ببین هرکی که هستی،
‫به کمکت نیاز دارم. ‫ببین دارم رانندگی می‌کنم توی...
‫رانندگی می‌کنی توی جاده آ5، ‫به سمت جنوب و سمت لندن مرکزی
‫بعد از تغییر مسیر توی استیپلز کرنر.
‫تو کدوم خری هستی؟
‫استلا باید به دقت بهم گوش بدی.
‫همونطور که احتمالا متوجه شدی
‫ماشینت اونطور که باید پاسخ نمیده.
‫معلومه چه خبره؟
‫اوه خدای من. خیلی بددهن هستی
‫وقتی از روی دستگاه متن رسان نمی‌خونی.
‫تو منو می‌شناسی؟
‫اوه، من همه چیزو درموردت می‌دونم استلا.
‫خیلی بیشتر از اونی که فکر می‌کنی.
‫که واسه همین الان داریم گپ می‌زنیم.
‫لعنت بهت. من زنگ می‌زنم پلیس.
‫تموم شد؟
‫چی می‌خوای؟
‫اوه، صاف رفتی سر اصل مطلب.
‫دوباره شدی همون وزیر کشوری
‫که هر روز توی تلویزیون می‌بینیم.
‫خب، بذار بهت بگم
‫تو الان داری یکی از ‫پیشرفته‌ترین، اتوماتیک‌ترین
‫خودران‌ترین و مجهزترین خودروهایی رو می‌رونی ‫که تا حالا ساخته شده.
‫خب، می‌روندی،
‫چون الان من دارم می‌رونمش.
‫این ماشین خودران و خودفرمان
‫و خود همه چیز، بطور کامل به موبایلت وصله
‫و یه هکر ساده و پاره‌وقت مثل من
‫با زمان و انگیزه‌ی کافی
‫اینو به عنوان یه فرصت بزرگ می‌بینه.
‫پس با کمی کار و یه عالمه کمک ‫از به اشتراک گذاری داده،
‫به لطف دولت شما،
‫تونستم گوشیت رو هک کنم
‫و حالا ماشینت،
‫و کنترل کاملی روی تمام خودرو دارم.
‫اوه آره، می‌تونی تلاشت رو بکنی ‫ولی کنترل فرمونت دست منه
‫همینطور پدال گاز، ترمز،
‫قفل درها، چراغ‌ها،
‫و حتی دوربین داخل خودرو.
‫دوربین؟ کدوم دوربین؟
‫اوه، درمورد دوربین خبر نداشتی؟
‫بهش میگن دوربین کابین.
‫نه، اونجا نیست. فقط یکم بالاتر ‫درست بالای آینه جلو.
‫میگن واسه امنیته
‫ولی به کار من اومده
‫چون می‌تونم تو رو ببینم... و ایوی.
‫اوه، درسته، اونقدر توی دنیای کوچیک خودت
‫غرق شده بودی که یادت رفته بود تنها بچه‌ی
‫نخست وزیر بریتانیا روی صندلی عقب ماشینته.
‫پسر، عجب فشاری الان روته.
‫چی می‌خوای؟
‫خب، دوباره برگشتیم سر این موضوع. ‫از این ویژگیت خوشم میاد.
‫به اصل مطلب علاقه داری.
‫بدون چرندیات.
‫خب، ظاهرا حداقلش می‌فهمیم که
‫امشب چقدر آماده‌ای که صادق باشی، مگه نه؟
‫ببین، اگه پول می‌خوای می‌تونم بهت بدم.
‫به لحنم می‌خوره که پول بخوام؟
‫می‌خوام صحبت کنم.
‫صحبت؟ صحبت درمورد چی؟
‫من و یه بچه رو گروگان گرفتی.
‫دقیقا.
‫من و تو توی موقعیت منحصربفردی هستیم.
‫پس بیا از لحظه لذت ببریم.
‫تو زده به سرت. این دیوونگیه.
‫فقط بذار این دختر بره، باشه؟
‫و بعدش من و تو
‫می‌تونیم هرچقدر که می‌خوای صحبت کنیم.
‫می‌دونی نمی‌تونم اینکارو بکنم، استلا.
‫اگه ماشین رو نگه دارم، سرگرمی امشبم تموم میشه.
‫سرگرمی؟ واسه تو سرگرمیه؟
‫یه بازی کوفتیه؟
‫تمامش یه بازیه، استلا. خودت اینو می‌دونی.
‫مثل بازی‌هایی که هر روز توی پارلمان
‫با جون مردم این کشور انجام می‌دید.
‫بازی‌هایی که پشت درهای بسته ‫با زورگویی توی خیابان داونینگ انجام می‌دید
‫و بازی‌هایی که با جون مردم انجام می‌دید.
‫کدوم بازی‌ها؟
‫اوه دقیقا می‌دونی کدوم بازی‌ها.
‫کی هستی؟
‫واسم سوال بود چقدر طول می‌کشه ‫تا دوباره این سوال رو بپرسی،
‫ولی قرار نیست فعلا جوابش رو بهت بدم.
‫می‌خوام خودت به جواب برسی.
‫ببین، اگه پول می‌خوای
‫می‌تونم بهت بدم.
‫می‌تونم هرچقدر می‌خوای بهت بدم.
‫من پول تو رو نمی‌خوام.
‫فقط باید قیمتت رو بگی.
‫- گفتم پول کوفتیت رو نمی‌خوام. ‫- باشه؟ هر...
‫بحث پول نیست.
‫باشه.
‫پس فقط بهم بگو چی می‌خوای.
‫فقط می‌خوام فعلا بشینی که بتونیم صحبت کنیم.
‫لطفا کاری به ایوی نداشته باش.
‫استلا، برخلاف تو من به مردم آسیب نمی‌زنم.
‫و تا وقتی کارهایی که دقیقا بهت میگم رو انجام بدی
‫هیچ خطری ایوی رو تهدید نمی‌کنه.
‫باشه.
‫پس بهم بگو چی می‌خوای.
‫عالیه. خیلی امیدوار بودم که ‫مشتاق به مشارکت باشی.
‫منتظر زمان درست واسه این کار بودم.
‫و وقتی معلوم شد که تو قراره
‫دختر نخست وزیر رو با ماشینت برسونی خونه‌اش،
‫می‌دونستم که فرصت مناسبی نصیبم شده.
‫از کجا فهمیدی؟
‫بیش از اونی که فکرشو کنی می‌دونم.
‫مدتی میشه که این نقشه رو کشیدی.
‫خب، بخشی از نقشه رو آره.
‫بقیه‌شو باید ببینم چی میشه.
‫یعنی ببینیم چی واسمون پیش میاد.
‫می‌دونی، بداهه میرم جلو.
‫بداهه؟
‫این زندگی منه که داری باهاش بازی می‌کنی.
‫حالا که کنترل اینجا دست منه.
‫من سوال می‌پرسم و من تصمیم می‌گیرم
‫که درمورد چی صحبت کنیم و کِی.
‫پس بذار با توضیح دادن قوانین شروع کنم.
‫اولا باید دقیقا کاری که میگم رو انجام بدی.
‫و هروقت که میگم، و اگه انجامش ندی،
‫این ماشین رو با همین سرعت ‫می‌کوبم به نزدیک‌ترین دیوار.
‫باید با خاک‌انداز بدنتون رو از روی دیوار جمع کنن.
‫اوه خدای من.
‫دوما، اگه سعی کنی کاری کنی که نذاری من
‫اونجور که می‌خوام امشب رو بازی کنم، ‫اونوقت بازم
‫این ماشین رو می‌کوبم به یه دیوار.
‫بی‌شرف.
‫می‌خوای بیشتر توضیح بدم؟
‫تو یه روانی هستی.
‫روانی؟ اوه، گمون نکنم.
‫عصبانی، زرنگ.
‫اولین نفری که به سیستم یه خودروی خودران نفوذ کرده
‫و ازش به عنوان یه سلاح استفاده می‌کنه؟ آره، شاید.
‫سلاح؟ سلاح در مقابل کی؟
‫می‌خوای به کی آسیب بزنی؟
‫این به تو بستگی داره.
‫چطوری به من بستگی داره؟
‫میزان همکاریت مشخص می‌کنه
‫که از ماشینت به عنوان سلاح ‫در مقابل شما استفاده کنیم
‫یا مقابل بقیه.
‫بگو "تو"، نه "ما".
‫با این حال این ماشین متعلق به توئه
‫و از نظر قانونی تو با نشستن ‫پشت فرمون، کنترلش رو در اختیار داری.
‫اگه اتفاقی بیفته، از نظر قانونی مسئولش تویی.
‫ببین، قانون طبق معمول ‫هنوز خودشو به تکنولوژی نرسونده،
‫پس هر اتفاقی بیفته مقصرش تو خواهی بود.
‫خب اگه برسیم به جایی که ‫تو داری ما رو می‌بری، چه اتفاقی میفته؟
‫نه، نگران اون نباش.
‫نیاز نیست توقف کنیم.
‫می‌تونم تمام شب همینطور برونم ‫یا حداقل تا وقتی باطری‌ها تموم بشن
‫که با این سرعت حدود 5.5 ساعت دیگه میشه.
‫تو کی هستی؟
‫من سوال می‌پرسم، نه تو.
‫بسیارخب، خب یکم وقت داریم، ‫پس بیا صحبت کنیم.
‫شانزده جولای پارسال، تو و نخست وزیر...
‫این یه موضوع دولتیه.
‫باشه خب، پس باید ببریش پیش پارلمان ‫یا به نماینده پارلمان محلی نامه بنویسی.
‫ولی نمی‌تونی اینکارو با من بکنی. ‫با یه بچه.
‫اصلا نگفتم یه موضوع سیاسیه.
‫باشه، پس چیه؟
‫بذار حرفم رو تموم کنم.
‫شانزده جولای پارسال
‫تو و نخست وزیر توی یه مهمانی بودین.
‫توی اون مهمونی، تو و اون حدود 20 دقیقه ‫غیبتون زد
‫با چهره‌های سرخ‌شده پیداتون شد.
اونجا بودی؟
‫بهت گفتم، فقط من سوال می‌پرسم.
‫پس جریان از این قراره.
‫تو یه خبرنگار کوفتی هستی.
‫استلا، واقعا ازت ناامید شدم.
‫فکر کردی من چنین آدمی‌ام؟
‫یجور خبرنگار از یه روزنامه زرد آشغال؟
‫باشه، اگه خبرنگار نیستی پس کی هستی؟
‫مهمان بودی؟
‫نه، مهمان نبودم. ادامه بده.
‫نمی‌دونم...
‫توی...
‫توی اون مهمونی کار می‌کردی؟
‫نه استلا، اونجا کار نمی‌کردم.
‫به یکی که کمی نزدیک‌تره فکر کن.
‫لعنتی.
‫کارت چی بود؟
‫خب اگه بهت می‌گفتم فورا حدس می‌زدی.
‫بسیارخب،
‫چند وقت مشغول اون کار بودی؟
‫این کریسمس میشه دوازده سال.
‫داشت خوش می‌گذشت ‫تا وقتی که همه چیز به فنا رفت.
‫چی شد؟
‫تو و نخست وزیر.
‫چه تاثیری روی تو داشت؟
‫کاری که کردین مستقیم روی من تاثیر نذاشت. ‫اولش نذاشت.
‫نمی‌خوای بدونی چه اتفاقی افتاد؟
‫آره. بهم بگو.
‫یکی از دوستام اخراج شد.
‫حتما اونو یادت میاد.
‫اسمش چیه؟
‫تو اسمشو بهم بگو.
‫منشی خصوصی نخست وزیر بود.
‫آره اونو یادمه. ‫همون دختر مو قرمز؟
‫آره استلا. دختر مو قرمز.
‫حالا اسمشو بهم بگو.
‫یادم...
‫کایرا بود؟
‫کیتی؟
‫بیخیال استلا.
‫هر روز می‌دیدیش ‫یا نکنه آدمای کوچیک رو یادت نمی‌مونه؟
‫اول اسمش "ک" بود.
‫کورتنی بود. یادت بیار.
‫کورتنی.
‫این چیه؟
‫اون گوشی رو جواب نده استلا.
‫استلا، اون گوشی رو جواب نده. می‌فهمی؟
‫دیویدـه. می‌تونیم حلش کنیم.
‫جواب نده.
‫استلا.
‫باشه.
‫باشه، جواب نمیدم.
‫اون گوشی کجا بود؟
‫توی کیفم بود.
‫ولی وقتی زنگ خورد از توی کیفت برش نداشتی.
‫استلا.
‫باشه، قبلش از توی کیفم برش داشتم.
‫شیطون، شیطون.
‫باید چهارچشمی مواظبت باشم.
‫اونو ول کن.
‫چرا؟ چش شده؟
‫خوابیده.
‫ایوی، تموم شد. بیدار شو.
‫گفتم ولش کن. خوابیده.
‫مطمئن شدم بخوابه.
‫تو...
‫چیکار کردی؟
‫یه کاری کردم که تا وقتی ما مشغولیم ‫اون بگیره بخوابه.
‫کار بدی نکردم، ولی یه بچه ‫نیازی نیست تمام جزئیات کثیف
‫کارهای پدرش رو ببینه یا بشنوه.
‫باهاش چیکار کردی؟
‫فقط یکم آرام‌بخش بهش دادم، همین.
‫تو یه هیولای لعنتی هستی.
‫واسه همین توی مراسم خواب‌آلود بود.
‫پس امشب اونجا بودی؟
‫شاید بودم. شایدم نبودم.
‫به اونم می‌رسیم.
‫تا اون موقع به نظرم ازت بخوام ‫که به دیوید زنگ بزنی.
‫چرا؟
‫می‌تونیم از این به نفع خودمون استفاده کنیم.
‫همیشه می‌دونستم به نحوی پاش رو می‌کشیم وسط.
‫ولی حالا بهم بهترین دلیل رو دادی.
‫تو روانی هستی. ‫بخاطرش توی زندان می‌پوسی.
‫اوه، گمون نکنم.
‫می‌دونی، اونقدر از نخست وزیر آتو دارم ‫که حسابی امنیتم تأمین باشه،
‫پس اینقدر لفتش نده.
‫بیا بهش زنگ بزنیم.
‫اول قوانین. ‫دقیقا کاری که میگم رو می‌کنی.
‫روی اسپیکر میذاری
‫و سعی نکن کار احمقانه‌ای انجام بدی.
‫آره، آره. ما رو می‌کوبی به دیوار.
‫زنگ بزن!
‫[خط خصوصی دیوید]
‫استلا، حالت خوبه؟
‫چه خبره؟ ایوی چطوره؟
‫دیوید، ببین. یه اتفاقی افتاده، خب؟
‫یه نفر کنترل ماشین رو گرفته دستش.
‫چی؟
‫منظورت چیه؟ یه نفر توی ماشین همراه شماست؟
‫نه، یه نفر...
‫یه نفر به نحوی از راه دور ‫کنترلش رو به دست گرفته
‫و ماشین داره خودش میره.
‫یا اون داره می‌رونش؟ نمی‌دونم.
‫ولی تهدید کرده که...
‫تهدید کرده؟ ‫منظورت چیه که تهدید کرده؟
‫باهاش صحبت کردی.
‫- چطوری؟ ‫- آره.
‫می‌تونه صدامو بشنوه و منو ببینه و اینا،
‫چون ماشین دوربین داره.
‫صدای منو می‌شنوه؟
‫آره گمونم.
‫صداتو می‌شنوم.
‫خوبه. پس باید بدونی که من نخست وزیرم.
‫و اگه به هر نحو به این زن و بچه‌ آسیب بزنی
‫شخصاً کاری می‌کنم که
‫بقیه عمرت رو توی زندان سپری کنی.
‫متوجهی؟
‫متوجهم.
‫و حالا یه چیزی هست که تو باید متوجه شی.
‫اگه سعی کنی جلوی کاری که انجام میدم رو بگیری
‫یا مداخله کنی یا آدمات رو خبر کنی
‫یا هرکاری کنی که توی دردسر بیفتم
‫اونوقت این ماشین رو میندازم توی رود تیمز،
‫هم وزیر کشور و هم دخترت رو می‌کُشم.
‫خواهش می‌کنم درمورد خونوادم صحبت نکن.
‫اوه همه چیزو درمورد خونوادت می‌دونم.
‫- اون تو رو می‌شناسه دیوید، خب؟ اون می‌دونه... ‫- استلا، منو آزمایش نکن.
‫باشه، بهم بگو چی می‌خوای؟
‫هرچی که باشه، می‌تونیم واست جورش کنیم.
‫من واسه کمک اینجام. می‌خوام کمک کنم.
‫واسه کمک؟ تو نمی‌تونی کمک کنی.
‫تو کاری جز خراب کردن ناهار نمی‌کنی.
‫من فقط می‌خوام مثل من زجر بکشی.
‫نسخه کسی رو نپیچ.
‫به کسی زنگ نزن یا خبر نده.
‫یا مقامات رو، اونوقت ‫این دوتا مشکلی واسشون پیش نمیاد.
‫الان فقط می‌خوام تحت کنترل ما درمونده باشید.
‫و اگه کسی دخالت کنه، این دو نفر می‌میرن.
‫زندگیشون الان بر عهده‌ی توئه.
‫استلا، حالا تلفن رو قطع کن.
‫استلا، من...
‫چیه؟ نگفت دوستت دارم؟
‫لعنت بهت.
‫جریان این لهجه‌ی مزخرف بریتیش چی بود؟
‫اوه فقط واسه رد گم کنی بود، همین.
‫هنوز نمی‌خوام این بازی رو ببازم.
‫باشه.
‫واسه تو فقط همینه.
‫این زندگی منه که داری باهاش بازی می‌کنی. خب؟
‫و زندگی یه بچه‌ی بیگناه.
‫شما چندین ماهه با زندگی ملت ‫بازی می‌کنین، استلا.
‫شما زندگی ملت رو ‫بخاطر منفعت خودتون نابود کردین.
‫وقتشه امشب بهای بازی‌هاتون رو بدین.
‫کدوم زندگی‌هارو نابود کردم؟
‫کورتنی! من! حتی اون ایوی کوچولو!
‫من اون بچه رو چیکار کردم؟
‫فکر نمی‌کنی داشتی با زندگیش بازی می‌کردی؟
‫با کاری که می‌کردین؟
‫درواقع اون حقه‌ی کوچیک با گوشیت
‫توی بخش بعدی بازی‌مون بهم کمک کرد.
‫حالا چی؟
‫می‌خوام به سارا زنگ بزنی.
‫سارا؟
‫این...
‫سارا همسر دیوید؟
‫درسته. همسر نخست وزیر.
‫چرا می‌خوای من اینکارو بکنم؟
‫خب می‌خوام درمورد خودت و نخست وزیر بهش بگی.
‫واسه چی؟
‫خب، چی میگن؟
‫اعتراف واسه روح خوبه.
‫گمونم حسابی واسه روحت لازمه.
‫آخه چرا بهش آسیب بزنم؟
‫امکان نداره. امکان نداره.
‫نه، نه.
‫می‌تونی به دیوید بگه اینکارو بکنه، خب؟ ‫همسر اونه.
‫اوه پس حالا همش تقصیر اونه؟
‫خب همسر اونه، نه من.
‫این یه اشتباه دو نفره بوده، استلا.
‫و تو قبل از اینکه سر کار باهاش آشنا شی ‫می‌دونستی که خیلی وقته ازدواج کرده.
‫یا هرجای دیگه‌ای که می‌تونستی ‫و همسرش حضور نداشت؟
‫نه.
‫آره. گمونم خیلی خوب جواب داده.
‫نه، من چنین کاری نمی‌کنم
‫و نمی‌تونی مجبورم کنی.
‫استلا!
‫استلا! همین الان تمومش کن!
‫تو با زندگیم بازی می‌کنی ‫و منو اینجا به کشتن میدی.
‫بهت هشدار میدم.
‫اوه، خفه شو!
‫چیکار می‌کنی؟
‫صبر کن. آروم برو. ما رو می‌کُشی.
‫باشه، بس می‌کنم. بس کردم.
‫بهت هشدار دادم، استلا.
‫صبر کن، وایسا!
‫اوه خدای من! لعنتی! بس کن!
‫باشه، حالا که اصرار داری.
‫نه. آره، لطفا.
‫به کمکت نیاز داریم، خب؟
‫اینجا گیر افتادیم. ‫یه مرد هست که...
‫نه، نمی‌تونم.
‫لطفا بهمون کمک کنید.
‫یه بچه عقب ماشینه.
‫لعنتی، صدامو نمی‌شنون.
‫بهمون کمک کنید! نمی‌تونیم!
‫- اینجا گیر افتادیم! ‫- از ماشین پیاده شو!
‫لعنتی.
‫باید کاری کنی برن رد کارشون، استلا.
‫وقتی صدامو نمی‌شنون چطوری این کارو بکنم؟
‫باید برن رد کارشون، استلا.
‫- لعنتی! ‫- اگه بخوای می‌تونم کاری کنم که برن.
‫زود باش پیاده شو! ‫گفتم بیا بیرون، زنیکه.
‫لعنتی!
‫لب تر کن، استلا. می‌تونم تمومش کنم.
‫آره، تمومش کن! ‫تمومش کن! تمومش کن!
‫واسه چی چنین غلطی کردی؟
‫خودت گفتی ردشون کنم برن.
‫منظورم این بود که پنجره رو باز کن یا همچین چیزی.
‫نه اینکه یه نفر دیگه رو زیر بگیری. ‫اون فقط یه پسربچه بود.
‫از نحوه‌ی حرف زدنت باهام خوشم نمیاد، استلا.
‫پشیزی واسم مهم نیست که از چی خوشت میاد.
‫خب، شاید این نظرت رو عوض کنه.
‫چی؟
‫اونا دم خونه‌ی منن. اوه خدای من.
‫آره. انگار برادرت هنوز پیش تو زندگی می‌کنه.
‫می‌دونی، نمی‌تونه بیخیال اون ‫داروها بشه. کنی بیچاره.
‫شاید بهتر باشه همین الان کارش رو بسازم.
‫نه، نه. باشه. باشه. ‫هرکاری بخوای می‌کنم.
‫خوبه. حالا شاید دیگه سعی نکنی ‫سر به سرم بذاری.
‫حالا به همسر نخست وزیر زنگ بزن
‫و بهش بگو چیکار کردین.
‫می‌خوای چی بگم؟
‫می‌خوام بهش بگی که با شوهرش ارتباط داشتی.
‫می‌خوام حقیقت رو بهش بگی.
‫که تو بودی که تمام این ماجرا رو ‫شروع کردی
‫و اون نتونست کاری کنه.
‫- نه... تو... ‫- تو کاری کردی غیرممکن بشه.
‫حتی یک لحظه هم نقش قربانی رو بازی نکن.
‫تو متوجه نیستی. تمامش تقصیر من نبود.
‫خب؟
‫اوه، می‌خوای بزنم به یه نفر دیگه؟
‫نه.
‫- یالا زنگ بزن. ‫- باشه.
‫استلا.
‫باشه.
‫بذارش روی اسپیکر.
‫الو!
‫سارا، استلا هستم.
‫اوه سلام استل. اوضاع چطوره؟
‫نگو که دیوید باید امشب تا دیروقت سر کار باشه.
‫ولی اون مجبورت کرده که ‫این تماس ترسناک رو با همسرش بگیری.
‫آره، یه همچین چیزی.
‫همه چیز مرتبه؟
‫استلا، دیوید حالش خوبه؟
‫ایوی کجاست؟ حالش خوبه؟
‫آره، نه، ببین...
‫آره، نه، دیوید حالش خوبه. ‫توی خیابون داونینگ‌ـه.
‫ازم خواست ایوی رو بیارم خونه.
‫اوه، بسیارخب. باشه.
‫کی می‌رسی خونه؟
‫سارا، باید یه چیزی بهت بگم.
‫باشه.
‫من و دیوید...
‫من و دیوید با هم ملاقات میکردیم
‫شما...
‫چی؟
‫با همدیگه بیرون میرفتیم
‫استلا.
‫ما با هم ارتباط داشتیم سارا. ‫خب؟
‫متأسفم، سارا. من...
‫- تو... ‫- نمی‌خواستم.
‫- ما... ‫- اون کیه باهاته؟ دیویدـه؟
‫نه، نیست. یه نفر دیگه‌ست.
‫چرا داری اینکارو می‌کنی؟
‫چرا اینو بهم میگی؟
‫سارا، متأسفم.
‫نمی‌خواستم هیچکدوم اینا...
‫نمی‌خواستیم هیچکدوم اینا اتفاق بیوفته.
‫باشه؟
‫این قضیه واسه چندوقته؟
‫از پارسال.
‫پارسال!
‫ولی از اون موقع مرتب و پیوسته بوده.
خیلی جاها همو میدیدم
‫ولی من و تو دوستیم.
‫واسه نوشیدنی میای پیشم.
‫میریم بیرون. تو ایوی رو می‌بری...
‫ایوی کجاست؟
‫دخترم کجاست؟
‫همین الان بیارش پیشم.
‫نه. بهتره بهم بگی کجایی
‫و من میام پیشت.
‫نمی‌تونم.
‫منظورت چیه که نمی‌تونی؟
‫یهویی همینجوری بهم زنگ می‌زنی،
‫میگی با شوهرم ارتباط داری ‫و زندگیم رو نابود می‌کنی.
‫و بعدش دخترم پیشته،
‫اما بهم نمی‌گی کجایی.
‫بهم بگو کجایی قبل از اینکه به پلیس زنگ بزنم!
‫سارا، نمی‌تونم.
‫بسیارخب، ببین، یه اتفاقی افتاده، باشه؟
‫و ایوی توی ماشین پیشمه.
‫بذار باهاش صحبت کنم. همین حالا!
‫خوابیده.
‫پس بیدارش کن.
‫می‌خوام همین الان باهاش صحبت کنم!
‫خوابش سنگینه، سارا.
‫ببین، یه اتفاقی رخ داده.
‫داشتیم با ماشین میومدیم خونه ‫و ایوی با من توی ماشینه.
‫- اوه خدای من، حالش خوبه؟ ‫- نه...
‫ببین، حالش خوبه، باشه؟
‫حالش خوبه. ولی...
‫یه اتفاقی افتاده، باشه؟
‫می‌خوام بهم گوش بدی.
‫من توی دردسر افتادم.
‫استلا.
‫ببین... حواسم هست.
‫اون کیه؟ اون کیه پیشته؟
‫کسی نیست.
‫یکی با تلفن ماشین داره صحبت می‌کنه.
‫سارا، می‌خوام بهم گوش بدی. ‫توی دردسر افتادم.
‫اگه همین الان دخترم رو نیاری
‫- دردسر رو بهت نشون میدم. ‫- سارا، نمی‌تونم!
‫خب؟ ماشین دزدیده شده یا همچین چیزی. اما...
‫ایوی با منه. ولی کنترل ماشین دست من نیست.
‫ولی گوش بده، خب؟
‫نباید چیزی بگی و نباید کاری بکنی.
‫چون این یارو تهدید کرده من و ایوی رو می‌کشه.
‫اوه خدای من!
‫گوش کن سارا، خب؟
‫باید بهم گوش بدی، باشه؟
‫نباید به کسی بگی.
‫نباید هیچی بگی.
‫نباید از خونه خارج بشی.
‫نباید هیچ کاری بکنی، باشه؟
‫باید بهم اعتماد کنی.
‫ایوی رو برمی‌گردونم پیشت.
‫ولی باید کاری که این یارو میگه رو ‫انجام بدیم و هیچ کاری نکنیم.
‫- متوجهی؟ ‫- من...
‫باشه سارا؟ صدای منو می‌شنوی؟
‫دیگه کافیه. قطع کن.
‫ولی صبر کن...
‫حالا حالت بهتر شد؟
‫نه راستش. ولی امیدوارم تو بهتر باشی.
‫من؟ آره.
‫حالم بعد از نابود کردن زندگیش عالیه.
‫اون دوست من بود.
‫من مجبورت نکردم زندگی ‫اون زن رو نابود کنی، استلا.
‫تو وقتی شوهرش رو ازش گرفتی اینکارو کردی.
‫اینکه بعد از اون کار اونو دوستت خطاب کردی
‫کاری که کردی رو بدتر می‌کنه.
‫خودت اینکارو با خودت کردی!
‫فقط کمکت کردم صداقت و آرامش درونی رو پیدا کنی.
‫این مزخرفات اخلاقی رو تحویلم نده.
‫تو اینکارو کردی چون یه روانی مریضی،
‫که از خراب کردن زندگی بقیه لذت می‌بره.
‫نه. اینکارو کردم چون کار تو و دیوید
‫قبلا زندگی منو نابود کرده.
‫چطوری زندگی تو رو نابود کرده؟
‫قبلا بهت گفتم.
‫اوه آره.
‫کورا.
‫کورتنی!
‫باشه، آره، باشه. ‫شرمنده. کورا... کورتنی.
‫اون چه تاثیری روی زندگیت داره؟
‫اون چه تاثیری روم داشت.
‫داشت؟
‫آره استلا، داشت.
‫کورتنی مُرده.
‫مُرده؟
‫اونو کُشتی؟
‫نه استلا، تو کشتی.
‫چطوری...
‫من چطوری کشتمش؟
‫قبلا بهت گفتم.
‫جولای قبل، توی مهمونی باغ
‫تو و نخست وزیر هم بودین.
‫کورتنی اینو به رئیس دفتر گفت
‫چون نگران بود که مچتون رو بگیرن.
‫می‌دونستی بابتش تنبیه شد؟
‫- فقط بخاطر محافظت از شما؟ ‫- نه.
‫- نه، من خبر نداشتم. ‫- آره، اینکارو کرد.
‫و سعی داشت ازتون محافظت کنه.
‫بازم چند هفته بعدش توی مهمونی باغ ‫توی کاخ باکینگهام تکرار شد.
‫و یادت میاد چه اتفاقی افتاد؟
‫نه.
‫اخراج شد.
‫اون زیادی می‌دونست.
‫یه نفر دیگه شروع کرد ‫به سوال و جواب کردن کورتنی.
‫و به جای اینکه نخست وزیر کثافت‌کاریش رو بپذیره
‫اونو اخراج کرد.
‫من خبر نداشتم.
‫ولی کافی نبود. ‫اوه نه. باید از این جلوتر می‌رفت.
‫اخراج کردنش فقط یه شروع بود.
‫واسه محافظت از خودش
‫کاملا اونو بدنام کرد.
‫اونو به بهونه‌ی سوء مصرف مواد اخراج کرد
‫و آبروش رو برد.
‫هیچوقت بیشتر از ماریجوانا نکشیده بود.
‫برخلاف برادر بدرد نخورت
‫که هیچوقت نتونسته از این چیزا خودشو خلاص کنه.
‫پای اونو وسط نکش. ‫اونم مشکلات خودشو داره.
‫آره، درسته.
‫ولی مشکلاتش انتخاب خودشن.
‫برخلاف مشکلات کورتنی.
‫اون اخراج شد، بدنام شد و بی‌آبرو شد،
‫که یعنی هیچکس اونو جدی نمی‌گرفت.
‫بخاطر سوء مصرف مواد
‫از بالاترین سطح دولتی اخراج شد ‫و نتونست هیچ کجا شغل پیدا کنه!
‫قسم می‌خورم خبر نداشتم.
‫می‌تونی تصور کنی این چه بلایی سر یه آدم میاره؟
‫اینکه بدنام بشی،
‫بی‌آبرو بشی بابت کاری که نکردی،
‫و مثل یه آشغال دور انداخته بشی.
‫ماه پیش دیگه نتونست تحمل کنه.
‫بعد از چندین ماه که برچسب معتاد
‫و روانی بودن بهش خورد...
‫خودکشی کرد.
‫تنها و بدون هیچی خودکشی کرد.
‫بخاطر تو و اون.
‫قسم می‌خورم نمی‌دونستم.
‫و این بخاطر اینه که تو هیچ اهمیتی ‫به آدمای دور و برت نمیدی.
‫و واسه همین امشب
‫می‌خواستم تقاص کاری که کردی رو پس بدی.
‫ببین، بابت اتفاقی که واسه دوستت افتاد متأسفم.
‫جدی میگم، ولی...
‫این تو رو محق نمی‌کنه.
نه.
‫فقط صدای عقلم
‫گندت بزنن!
‫چراغ‌های چشمک‌زن.
‫آروم بمون.
‫اون حالش خوبه.
‫بهتره امیدوار باشی حالش خوب باشی.
‫خدارو شکر. رفتن.
‫ازت می‌خوام باز به نخست وزیر زنگ بزنی.
‫به نظرم دیگه می‌تونیم ‫با اسم کوچیک همدیگه رو صدا بزنیم.
‫می‌تونی دیوید صداش کنی.
‫اگه به خود فرد احترام نذارم ‫به مقامش می‌ذارم.
‫بهش زنگ بزن.
‫چی بگم؟
‫بدون اینکه کسی رو زیر بگیری ‫نمی‌تونم چیزی بگم.
‫لعنتی! باورم نمیشه این کار رو کردی.
‫تو این کار رو کردی. ‫ماشین توئه و تو رو صندلی راننده نشستی. یادته؟
‫برو به جهنم.
‫بهش زنگ بزن و همه چیو بهش بگو.
‫- این لج‌در آوره. ‫- ای بابا!
‫استلا، خوبی؟
‫تموم شد؟
‫تموم شد؟ نه، هنوز تو ماشینم.
‫هنوز کنترلم می‌کنه.
‫باشه. بگو الان کجایی.
‫- دارم میرم غرب. ‫- نه.
‫نمی‌تونم بگم، دیوید.
‫ببین، باید یه چیزی بهت بگم.
‫مجبورم کرد به سارا زنگ بزنم.
‫وای خدا.
‫مجبورم کرد درباره‌ی خودمون بهش بگم.
‫چی؟
‫کِی؟
‫یه دقیقه پیش.
‫بهت زنگ نزده؟
‫نه. هیچ خبری نیست.
‫بهش چی گفتی؟
‫خب، بهش گفتم همدیگه رو می‌دیدیم.
‫وای خدا، استلا.
‫چرا اینو گفتی؟
‫- چاره‌ای نداشتم، دیوید. ‫- داری زندگی منو خراب می‌کنی.
‫زندگی تو؟
‫منو گروگان گرفتن، دیوید.
‫راستی با دخترت.
‫و تو نگرانی که به زنت چیزی گفتم؟
‫اینو به زنم گفتی؟
‫عوضی آشغال.
‫منظورم این نبود.
‫پس چرا سارا بهم زنگ نزده؟
‫بهش گفتم به کسی چیزی نگه.
‫ولی شاید داره هضم می‌کنه.
‫تمام اون روزایی که خونه نبودی
‫و ما بهش می‌گفتیم داریم اضافه‌کاری می‌کنیم.
‫و بعد می‌رفتیم رستوران.
‫استلا، لطفاً آروم باش. کافیه.
‫می‌دونی، کم کم دارم فکر می‌کنم ‫حق با این یارو ـه.
‫می‌دونی، باید مسئولیت کارمون رو بپذیریم.
‫حداقل، من می‌دونم کارمون اشتباه بود.
‫به نظر نمی‌رسه تو حالیت باشه.
‫ولی من مجردم.
‫تو متاهلی، و سوگند خوردی...
‫و سوگندت رو شکستی.
‫پس همش تقصیر منه؟
‫همش به‌خاطر اینه که ‫منشی خصوصیت رو اخراج کردی!
‫من خبر نداشتم.
‫میگه آبروش رو بردی،
‫و واسه همین مُرده.
‫و اگه حقیقت داره، شاید این اتفاقات حقته.
‫استلا، منطقی باش.
‫منطقی؟
‫منطقی باشم!
‫دیوید، می‌شنوی چی میگی؟
‫می‌دونم منم تو این اتفاقات نقش داشتم، دیوید،
‫ولی حداقل می‌دونم ‫کاری که کردیم اشتباه بود.
‫ولی تو اصلاً قبول نداری.
‫حق با توئه، مگه نه؟ دوباره.
‫یادته وقتی اولین بار که همو دیدیم ‫چی بهم گفتی؟
‫گفتی زندگی مشترکت از هم پاشیده بود
‫و تو و زنت از هم دور شده بودید.
‫و هیچ حسی به هم نداشتید.
‫می‌دونی زنت بهم چی گفت؟
‫یه حرف کاملاً متفاوت زد.
‫گفت زندگیتون خیلی خوبه.
‫و همدیگه رو خیلی دوست دارید.
‫- ببین، من... ‫- البته من نمی‌خواستم چیزی بگم
‫چون نمی‌خواستم باور کنم
‫که من فقط بازیچه دستت هستم
‫قبل از اینکه شب‌ها بری خونه ‫و به زنت عشق بورزی.
‫فکر می‌کردم رابطه‌مون خاصه، دیوید.
‫بود. استلا، بود.
‫ایناهاش.
‫بود.
‫به دردت می‌خوردم تا اینکه زنت فهمید.
‫و بعدش فراموش شدم.
‫منظورم این نبود.
‫- نه، خفه شو. ‫- استلا، هنوزم با همیم.
‫لعنتی.
‫میشه دوباره بهش زنگ بزنم؟
‫فکر نمی‌کنم.
‫نه، نمی‌تونم اینطور ول کنم. ‫باید...
‫نباید اون حرف رو می‌زدم.
‫به نظرم عالی بود. ‫بیشتر از چیزی که انتظارش رو داشتم.
‫زندگیم برات اسباب‌بازی نیست ‫که خرابش کنی.
‫مثل زندگی کورتنی که برای تو اسباب‌بازی بود؟
‫الان دقیقاً همینیه که هست.
‫نه، بهش زنگ می‌زنم.
‫بهش زنگ نزن.
‫- ولی... ‫- اما و اگر نداره.
‫بندازش بیرون.
‫چی؟
‫از پنجره بندازش بیرون. الان!
‫قبل از اینکه جون اون ‫دختر کوچولو رو با تو بگیرم.
‫کمک، خواهش می‌کنم! گیر افتادم. ‫با یه روانی گیر افتادم.
‫عوضی.
‫خیلی بدذاتی!
‫آروم باش! لازم نیست هیستری‌بازی ‫در بیاری. دارم رانندگی می‌کنم.
‫بهت گفتم اگه فکر فرار به سرت بزنه، ‫می‌کشمت.
‫و شانس آوردی که الان حس بخشش دارم.
‫ولی گفتگوت با نخست‌وزیر ‫به نظر می‌اومد واقعی باشه.
‫و شاید بالاخره فهمیدی
‫چه عذابی به دیگران مثل من تحمیل کردی.
‫باور کن، هنوز می‌خوام بهت صدمه بزنم.
‫عاشق زود جوش اومدنت هستم، استلا.
‫همون چیزیه که مردم عاشقشن.
‫و واسه همین مطبوعات ‫می‌خوان نخست ‌وزیر بعدی بشی.
‫خب، واسه همین دوستت داشتن.
‫مطمئن نیستم چه احساسی پیدا می‌کنن ‫بعد از اینکه می‌فهمن
‫تو و نخست وزیر...
‫هنوز می‌خوای همگانیش کنی، آره؟
‫تو مسئول مرگ کورتنی هستی.
‫و در حالی که تو یخورده پشیمونی،
‫واقعاً به نظر نمیاد ‫اون فهمیده باشه چی کار کرده.
‫و اظهار ندامت نمی‌کنه،
‫که چاره‌ی زیادی برام نمی‌ذاره.
‫عوضی.
‫اون یا من.
‫اون و تو.
‫هر دوتون.
‫فقط ای کاش...
‫ادامه بده.
‫کاش من و اون با هم بودیم، ‫و همه چی می‌تونست متفاوت باشه.
‫با یکی دیگه ازدواج کرده.
‫اگه چیزی رو می‌خوای که مالِ دیگریه،
‫بر می‌داری مال خودت؟ ‫به این میگن دزدی، استلا.
‫«استلای دزد». خوشم اومد.
‫یه تخته‌ت کمه.
‫چی می‌تونم بگم؟ ‫طرفدار تجانس‌آوایی هستم.
‫مطمئن مطبوعات عاشق این میشن.
‫استلای دزد به‌خاطر افشای ارتباطش با نخست‌ وزیر ‫از مسئول دفتر بودن استعفاء داده،
‫که منجر به مرگ منشی می‌شود.
‫باید برای مطبوعات بنویسی.
‫اونوقت جایی هستی که درخورته.
‫تو فاضلاب پیش موش‌های دیگه.
‫چه پر شور و هیجان.
‫به نظرم یه حرفه پسا دولتی ‫تو نویسندگی برای هر دومون هست.
‫نباید اونطور می‌ذاشتم می‌رفتم.
‫گیر افتادن دخترش با یه روانی.
‫اگه قبلاً نسبت به احساسات مردم همدلی می‌کردی
‫شاید این اتفاقات اصلاً نمی‌افتاد.
‫آره.
‫الان دیگه دیره.
‫میشه لطفاً یک خودرو رو بررسی کنم.
‫یه مدل بنتلی.
‫دریافت شد.
‫آره.
‫خب الان چی میشه؟
‫دیگه داریم نزدیک میشیم.
‫می‌خوای ایوی رو تو خیابون داونینگ پیاده کنی
‫و بعد من و تو بریم خونه ‫و تخت بخوابیم؟
‫به نظرم می‌دونی قرار نیست ‫این طور بشه، استلا.
‫پس چی؟
‫به زودی می‌بینی.
‫نمی‌خوام ببینم.
‫من تو بطن ماجرام. ‫و رو هیچ چیزی کنترل ندارم.
‫پس چه ضرری داره ‫که نقشه‌ی اصلیت رو بهم بگی؟
‫یا اینطوریاست؟
‫اصلاً نقشه‌ای در کار نیست.
‫می‌خوای جوری به نظر بیاد ‫که کنترل دستته، ولی در واقع،
‫تو هم مثل من نمی‌دونی بعدش چی میشه.
‫چون چیز بدی نیست.
‫نشون میده که تو واقعاً آدم بدی نیستی.
‫راستش آدم خوبی هستی،
‫که دوستش بدشانسی آورده،
‫و تقصیر تو نیست.
‫اتفاقی که برای من و دیوید افتاده...
‫نباید رو کسی تاثیر می‌ذاشت.
‫کورتنی. نه روی سارا. ‫ایوی و نه روی تو.
‫و...
‫معذرت می‌خوام.
‫معذرت می‌خوام
‫که تو رو درگیر کردم. واقعاً میگم.
‫ولی...
‫اگه ماشین رو نگه داری، ‫اگه از این کار دست بکشی،
‫اگه بذاری ایوی بره،
‫می‌تونیم به یه نحوی درستش کنیم.
‫درستش کنیم؟
‫به گمانت چطور میشه درستش کرد؟
‫زمان خیانت کردن تو ‫و دیوید رو به عقب برگردونیم،
‫یا کورتنی رو زنده کنیم
‫یا به سارا بگیم امشب باهاش شوخی کردیم
‫و یه داستان سرهم کنیم؟ ‫در حالی که درباره‌ی شوهرش و خودت گریه کردی؟
‫نه!
‫درست‌شدنی نیست!
‫نمیشه جبرانش کرد!
‫تا آخر سوار این ترن‌هوایی هستیم،
‫مهم نیست چطور از آب در میاد.
‫تو گور خودتو کَندی ‫وقتی رفتی سراغ نخست‌ وزیر.
‫منم گور خودمو کَندم ‫وقتی این سرگرمی رو شروع کردم.
‫و حالا هر دومون باید ‫تاوان کارمون رو پس بدیم.
‫به دزدیدن ماشین میگی سرگرمی؟
‫چیزیه که بهش علاقمندم.
‫من تو زمینه کامپیوتر هم آموزش دیدم، ‫بخشی از تمریناتم بوده.
‫مجبور بودم هک کردن رو یاد بگیرم.
‫برام جالب بوده.
‫خصوصاً با رشد فناوری ‫و پیشرفت فزاینده‌ی امنیت سایبری،
‫همینطور رخنه‌های سیستم‌‌ها.
‫پس وقتی کورتنی مرد،
‫خواستم انتقامش رو بگیرم.
‫تصمیم گرفتم ببینم اگه ماشینی ‫که از راه دور با گوشی قابل دسترسه
‫و خودرانه قابل هک شدن هست.
‫و چند هفته وقتم رو گرفت ‫تا ازش سر در بیارم،
‫ولی امشب به نظر شب درستی بود
‫وقتی فهمیدم
‫دختر نخست وزیر هم همراهته.
‫و اون موقع چیز خورش کردی.
‫استلا، تو رو خدا، من چیز خورش نکردم.
‫فقط یه داروی خواب‌آور بهش دادم.
‫که یعنی همون طرفا بودی.
‫گفتی کدوم بخش کار می‌کردی؟
‫من نگفتم.
‫نمی‌خوای بگی؟
‫من برای
‫بخش حفاظت از متخصصان ‫و سلطنتی پلیس متروپلیتن کار می‌کنم.
‫از حراست هستی.
‫خیابان داونینگ، امنیت ویژه. ‫و اون شب اونجا بودی.
‫آره.
‫و دیدم تو و نخست وزیر
‫تو انظار عمومی صمیمی بودید.
‫می‌دونی، نخست وزیر کشور باید
‫یه کم بیشتر برای جایگاهی ‫که داره احترام قائل باشه.
‫تا پایان باید وطن‌پرست باشه.
‫خب یکی باید باشه.
‫لعنتی.
‫چراغ چشمک‌زن. ‫ایندفعه واسه من اومدن.
‫گندش بزنن.
‫فکر می‌کنن به اون یارو زدم.
‫خونسرد باش.
‫گفتنش واسه تو آسونه که اینجا نیستی.
‫اگه جلومو بگیرن، ‫تو مسئولیت کاری رو که کردی قبول می‌کنی؟
‫منظورت خودتی که کردی؟
‫لعنتی.
‫باید نگه داری. بزن کنار. همین الان.
‫هیچ کار نمی‌کنن. فعلاً نه.
‫واسه ماشین پلیس نمی‌زنی کنار؟
‫اگه نگه داری اوضاع خیلی بدتر میشه.
‫پلیس همیشه بخشی از نقشه بوده، استلا.
‫یعنی وارد مرحله بعدی شدیم.
‫وای خدا. باید بزنی کنار. ‫الان ماشین رو از جاده خارج می‌کنن.
‫تو که به اسکورت پلیس عادت داری. ‫نباید حس غریبی کنی.
‫به اسکورت پلیس عادت دارم، ‫نه تعقیب شدن.
‫حس خوبی داره؟
‫چی حس خوبی داره؟
‫اسکورت میشی انگار یه آدم خاص هستی؟
‫حتماً حس می‌کنی خیلی مهمی.
‫در حالی که انتظار داری ‫ما انسان‌های فانی از سر راهت گم بشیم.
‫واسه دولت کار می‌کنم، دست من نیست.
‫خودت اسکورت نداری.
‫ولی اصرار داری با نخست‌ وزیر ‫سفر کنی که اسکورت داره.
‫پس واسه اینه که می‌خوای ‫با اون وقت بگذرونی؟
‫یا می‌خوای با بودن در کنارش
‫و تو حبابش غرورت رو تغذیه کنی؟
‫خودشو می‌خواستی یا جایگاهش رو؟
‫یعنی میگی...
‫که با هر کسی که در جایگاهش بود ارتباط بر قرار می‌کردی تا حس مهم بودن کنی؟
‫آره، دقیقاً منظورم همینه.
‫الان می‌خوام...
‫می‌خوای چی؟ چی؟ ‫می‌خوای چی کار کنی، بیای سراغم؟
‫حتی نمی‌دونی من کی هستم.
‫هیج وقت به خودت زحمت ندادی ‫به دور و بریات توجه کنی،
‫ولی متوجه نشدی
‫که روی شونه‌های همون ‫آدمای کوچیک دور و برت ایستادی.
‫و وقتی اونا نباشن، ‫تو سراشیبی قرار می‌گیری، عوضی.
‫می‌فهمم کی هستی.
‫نه اگه زنده نباشی.
‫خودت خونم رو به جوش آوردی، استلا.
‫همونطور که گفتم، ‫نمی‌خوام مجبور بشم بکشمت.
‫ولی اگه مجبور بشم می‌کشمت.
‫انگار بازم مهمون داریم.
‫باید نگه داریم.
‫می‌کشنمون.
‫تمام مدت نقشه‌ت همین بوده، نه؟
‫کاری کنی اونا دخلم رو بیارن ‫تا خودت مجبور نشی.
‫اگه این اتفاق بیفته، به‌خاطر چیزایی ‫که از کنترلم خارج بوده، کاریه که شده.
‫از کنترلت خارج بوده؟ ‫از کنترلت خارجه.
‫از عمد این کار رو با من و ایوی می‌کنی.
‫و الانم با پلیسا.
‫فقط ماشین رو نگه دار. لعنتی!
‫چی کار می‌کنی؟
‫آزادم می‌کنی؟
‫صبر کن،
‫نه.
‫باز نه. باز نه.
‫هر کاری می‌کنم. ‫لطفاً بهش صدمه نزن.
‫لطفاً یواش برو.
‫هر کاری میگم انجام میدی ‫وگرنه از جاده خارجش می‌کنم.
‫آره، آره، باشه.
‫دقیقاً هر چی بگم. فهمیدی؟
‫آره!
‫ببخشید، آقا.
‫یه بچه تو ماشینمه.
‫باشه.
‫و یه تفنگ دارم.
‫اینو نمیگم.
‫خب، از سگه شروع می‌کنیم. ‫بیا ببینم، پسر.
‫نه... باشه. تفنگ دارم.
‫لعنتی.
‫پلیس جلوتو می‌گیره.
‫باید بهشون بگی من وزیر کشورم.
‫یه بچه تو ماشین داری...
‫و یه بچه تو ماشین دارم ‫که بچه‌ی نخست وزیره.
‫و تو تفنگ داری.
‫و من تفنگ دارم.
‫که ازش استفاده می‌کنم...
‫که اگه کسی جلومو بگیره ‫ازش استفاده می‌کنم.
‫بهشون بگو به من نزدیک نشن.
‫وگرنه هر دومون رو می‌کشم.
‫وگرنه...
‫استلا!
‫وگرنه هر دومون رو می‌کشم!
‫کارت خوب بود، استلا.
‫جون مَرده رو نجات دادی.
‫حس خوبی نداری؟
‫چاره‌ای برام نذاشته بودی.
‫می‌تونستی خودخواه باشی ‫و کمک بخوای،
‫ولی جون اون مرد و ایوی رو نجات دادی.
‫شاید اونقدرهام که فکر می‌کردم ‫خودشیفته نیستی.
‫شاید واقعا روح درونت هست.
‫و شاید تو هم داری.
‫می‌تونستی اون مرد رو بکشی. ‫اگه نکشتی.
‫تا الان می‌تونستی ما رو بکشی، ‫ولی نکشتی.
‫پس شاید اونطور که فکر می‌کردی ‫توانایی نداری.
‫و عیب نداره.
‫می‌دونی، زیاد دیر نیست. ‫می‌تونی جلوشو بگیری.
‫استلا، مثل من می‌دونی که غیرممکنه.
‫غیرممکن نیست. باشه؟ ‫شاید یه مدت بیفتی زندان، ولی...
‫اتفاقی که برای دوستت افتاد ‫ارزشش رو داشت؟
‫بیشتر از یه دوست بود.
‫من و کورتنی شش ماه بود ‫که نامزد بودیم قبل از اینکه اخراج بشه
‫و تو زندگیش رو نابود کنی.
‫بر خلاف تو، ‫هر دومون آزاد و مجرد بودیم.
‫عاشق بودیم.
‫ولی بعد از اتفاقی که افتاد،
‫شاهد بودم که از هم فرو پاشید
‫و تو خودش فرو رفت.
‫آدم خوبی بود.
‫ولی تو آوازه‌ش رو خراب کردی. ‫سلامت روان و زندگیش رو.
‫و یه روز بعد از محافظت ‫از نخست ‌وزیر رفتم ببینمش.
‫و تو وان حمام پیداش کردم.
‫رگ مچش رو زده بود.
‫وای خدای من.
‫من خیلی...
‫چی؟ تسلیت میگی؟
‫فایده نداره؟
‫راه برگشت وجود نداره.
‫وقتی از جایگاهت برای نزدیک شدن ‫به نخست وزیر سوءاستفاده کردی،
‫یه مسیر لیز بود ‫که همیشه اینطور تموم می‌شد.
‫من معتقدم هر چیزی به یه دلیلی ‫اتفاق می‌افته و من دلیل تو هستم!
‫من قاضی، هیئت منصفه هستم ‫و تو رو گناهکار اعلام می‌کنم.
‫متاسفم.
‫برگرد تا بتونم ببیمت.
‫دارم ماشینای پلیس رو می‌بینم. ‫دارن فاصله می‌گیرن.
‫استلا، برگرد. همین الان.
‫فقط دارم می‌بینم.
‫از تو آینه ببین. برگرد. ‫با من بازی نکن.
‫می‌خوام ایوی رو ببینم.
‫گفتم سر به سر من نذار، استلا!
‫ببین، می‌دونم از دست من عصبانی هستی، ‫ولی هیچ ربطی به ایوی نداره، باشه؟
‫بذار ببینم کمربندش محکمه.
‫صدای چیه؟
‫خودم ترتیبش رو میدم.
‫تو بودی؟
‫آره. قابلت رو نداشت.
‫نبند.
‫چی؟
‫نبند.
‫چرا؟
‫یه کم هیجان و خطر اضافه می‌کنه.
‫اشکال نداره ایوی کمربندش بسته باشه، ‫ولی تو حقته یه کم ریسک کنی.
‫پام خیلی درد گرفته. ‫میشه کفشام رو در بیارم؟
‫خب، نمی‌خوام احساس ناراحتی کنی
‫و حواست به مابقی اتفاقات پیش رو نباشه.
‫[دیوید: 22 تماس بی‌پاسخ]
‫الو؟ استلا، الو؟
‫بهتر شد؟
‫گفتم بهتر شد؟
‫هنوز یه مقدار راه مونده ‫و می‌خوام راحت باشی.
‫یه مقدار راه مونده. ‫پس می‌دونی ما رو کجا می‌بری؟
‫آره، می‌دونم.
‫وقتی می‌رسیم اونجا
‫می‌خوام سورپرایز باشه ‫تا از جاده‌ی خوش‌منظره بریم.
‫جاده‌ی خوش‌منظره؟
‫زیاد خوش‌منظره نیست وقتی ‫یه ماشین پلیس در تعقیبیه...
‫- گوش کن... ‫- به سمت غرب لندن از خیابون پارلمان.
‫- خیابان پارلمان. ‫- جایی که هستیم مهم نیست
‫مقصد مهمه.
‫و مقصد کجاست؟
‫مستقیم از میدان لستر رد می‌شیم.
‫حتماً‌ مطمئن میشم آدمه که ‫از رو ماشین پرتاپ میشه به اطراف
‫مثل پاپ‌کورن انسانی که تو هوا می‌پره.
‫صد درصد صحنه‌ی تماشایی‌ای میشه.
‫چرا می‌خوای آدمای بیگناه بیشتر بمیرن؟
‫دیگه چیزی برای از دست دادن ندارم.
‫زنی که عاشقش بودم رو ازم گرفتی،
‫و هر روز نیست که آدم ‫از این سطح کنترل لذت می‌بره.
‫مادامی که ما زنده‌ایم کنترل داری؟
‫به ما نیاز داری!
‫دیگه به هیچی احتیاج ندارم.
‫جدّی؟
‫پس مهم نیست اگه ماشین پلیس برگرده.
‫مهم نیست اگه تمام ماشینای پلیس
‫و هلیکوپترهای در دسترس برگردن.
‫چون برای بازیت ‫نیاز داری که ما زنده باشیم، هان؟
‫چیزی که مهمه...
‫اینه که کی ماشین رو نگه داره.
‫تو یا پلیسا.
‫اونا نمی‌تونن نگه‌ت دارن.
‫خیلی خطرناکه.
‫وقتی گاز بدم نمی‌تونن جایی گیرت بندازن.
‫و این ماشین کلی قدرت داره.
‫تنها راه برای متوقف کردنش ‫اینه که با زور جلوتون رو بگیرن.
‫ولی با وجود بچه تو ماشین ‫و تو که کمربند نبستی،
‫حتماً با تلفات مواجه میشن.
‫آره.
‫ولی اونا می‌دونن دختر نخست وزیر دست منه
‫و فکر می‌کنن گروگان گرفته شده.
‫پس سعی می‌کنن همه جوره جلوم رو بگیرن.
‫ولی اشکال نداره
‫چون ایوی کمربند ایمنی بسته.
‫لازم نیست نگران این باشن.
‫فقط باید ماشین رو متوقف کنن.
‫نیازی نیست نگران من باشن. ‫باید همین الان دست به کار بشن.
‫خدا رو شکر الان دست به کار نمیشن.
‫کلی کار اداری و خط قرمز داره.
‫برای اونا تو یه مجرم دیگه‌ای،
‫که این روزا این شهر خراب‌شده ‫پر شده ازشون.
‫فرق تو با بقیه اینه که ‫یه برگ برنده باهاته،
‫که یعنی دست‌نیافتنی هستی.
‫هیچ کی دست‌نیافتنی نیست. ‫نه من و نه حتی تو.
‫واقعاً بهش باور داری؟ ‫حتی نمی‌دونی من کی هستم؟
‫نه.
‫ولی دیوید می‌فهمه.
‫و وقتی بفهمه تو واقعاً آمریکایی هستی،
‫خیلی زود سر در میاره.
‫و کاری می‌کنه تاوان کارتو بدی.
‫استلا، خوشحال میشم که تاوان گناهانم رو بدم.
‫اصل قضیه همینه.
‫ولی نمی‌ذارم یه مرد بی‌بته ‫در موردم قضاوت کنه
‫چون گزینه‌های دیگه فاسدتر
‫و غیرقابل‌اعتماد‌تر بودن رای آورد.
‫من فقط توسط یه آرمان والاتر قضاوت میشم.
‫پس قضیه از این قراره.
‫مزخرفات .
‫اومدی منو از گناهانم رستگار کنی
‫با زیر کردن مردم تو میدون لستر ‫با ماشینی که من و یه بچه توشیم.
‫آره. شرط می‌بندم یه سری ‫از دستت راضی هستن.
‫یه نفر باید تو رو پاسخگوی مرگ
‫و فسادی که تو این دولت ‫و کشور شدی بکنه.
‫این کشور؟ ‫چرا اصلاً برات مهمه؟ تو اهل اینجا نیستی؟
‫برام مهمّه چون خونه‌مه.
‫اینجا متولد شدم. ‫تو آمریکا بزرگ شدم.
‫آره. آمریکا سرزمین آزادی و منزل بی‌باکان.
‫ولی انگلیس سرزمین امید و شکوه.
‫برای این کشور و دولت امید داشتم. ‫که تصمیم گرفتم براش کار کنم.
‫ولی تو و نخست وزیر بهش گند زدید.
‫پس الان با لذت فروپاشی ‫شما دو نفر رو تماشا می‌کنم
‫همونطور که زندگی خودم از هم پاشید.
‫به نظر میاد راه‌حل احمقانه رو انتخاب کردن.
‫وقتشه گاز بدم!
‫حتی فکرش رو نکن.
‫اگه می‌خوان بازی کنن، ‫بایستی منصفانه باشه.
‫قطعاً وارد بازی شدن. ‫هر چند باید عجله کنن.
‫خیلی زود به مقصد نهایی می‌رسیم.
‫باید الان دست به کار بشن!
‫اگه می‌تونستن صدات رو بشنون ‫و تو نظر می‌دی.
‫در هر صورت باید متوقف‌شون کنن.
‫پس یا تو جرات داری این کار رو بکنی
‫یا می‌ذاری اونا بکنن.
‫من به چهره‌ی مرگ خیره شدم
‫و هیچی خطرناک‌تر از کسی نیست ‫که چیزی برای از دست دادن نداره!
‫پس الان نگه دار ‫قبل از اینکه خیلی دیر بشه!
‫قبل از اینکه چی خیلی دیر بشه؟
‫- عجله کن! ‫- استلا، قبل از اینکه چی خیلی دیر بشه؟
‫پلیس! بزن کنار!
‫راه رو بستن!
‫تعقیب و گریز نیست.
‫اسکورت ـه.
‫- لطفاً نگه دار. ‫- استلا!
‫اونا نکردن.
‫لطفاً الان وایسا.
‫استلا، چی کار کردی؟
‫کنترل رو ازت گرفتم.
‫این کار رو کردم، مریض روانی!
‫تو شکست خوردی، تو تنگنا قرار گرفتی.
‫شاید تو خونه‌م باشی...
‫ولی دیگه کنترل دستت نیست.
‫فقط تو بازی کوچولوت یه بازیکنی!
‫دارم بهت هشدار میدم، استلا.
‫به هشدارهات گوش دادم.
‫به تمام اراجیف خودخواهانه، ‫خودرستگارانه‌ت درباره‌ی
‫خوبی و خیر گوش کردم. ‫ولی تمام چیزی که آوردی بدی و شر بود!
‫تو یه هیولای عوضی هستی.
‫یه عوضی که دنبال انتقامه.
‫می‌دونی چی کار می‌تونی بکنی؟
‫می‌تونی بری به جهنم!
‫استلا!
‫صبر کنید. ‫فکر کنم تو ماشین حرکت می‌بینیم.
‫یک زن.
‫باید بچه رو بیرون بکشیم.
‫از ماشین بیا بیرون! ‫دستات رو بگیر بالا!
‫- بیا بیرون! زود باش! ‫- من...
‫من اسلحه ندارم. اشتباه شده!
‫زود بیا بیرون!
‫خیلی آروم!
‫- نه. لطفاً گوش کنید. من... ‫- پسرا، حرکت کنید!
‫من وزیر کشورم
‫و برای دولت کار می‌کنم.
‫سلاحت رو بذار رو زمین. ‫بیا بیرون!
‫- به حرفم گوش نمی‌کنید. ‫- پیاده شو!
‫مسلح نیستم!
‫اسلحه رو بذار زمین! ‫بیا بیرون، آروم!
‫زود باش!
‫- باشه، لطفاً. ‫- بیا بیرون!
‫آهسته!
‫باشه.
‫خواهش می‌کنم.
‫لطفاً.
‫کمک.
‫چیزی نیست. خانم.
‫وزیر سیمونز، خواهش می‌کنم.
‫هدف دستگیر شد.
‫مارک هستم. ‫بخشی از تیم امنیتی ویژه نخست وزیر.
‫- حالتون خوبه، خانم؟ ‫- ایوی.
‫ترتیبش رو می‌دیم.
‫رسیدگی می‌کنیم.
‫بهیارها آماده باشن.
‫چطور شما...
‫برید عقب...
‫گوشیتون.
‫درست میشه. چیز مهمی نیست.
‫جناب نخست وزیر با ‫تمام سرویس‌ها به اشتراک گذاشت.
‫دستورالعمل شما رو شنید ‫و با ایمن‌ترین راهِ ممکن ماشین رو متوقف کردیم.
‫الان میام.
‫میام.
‫ممنون.
‫بله، البته، آقا.
‫بفرمایید.
‫استلا؟
‫استلا.
‫خیلی ببخشید. ‫گفتن این تنها راه برای زنده گرفتن شماست.
‫خوبی؟
‫نگران این چیزا نباش.
‫اون یارو تو خونه‌مه.
‫کسی که این کار رو کرد تو خونه‌مه.
‫می‌دونم، می‌دونم. شنیدم.
‫یه تیم رو فرستادم اونجا.
‫نگران نباش. ‫دستگیرش می‌کنیم. تو خوبی؟
‫ایوی.
‫دیوید، من...
‫حالش خوبه.
‫خودت چی؟
‫فکر کنم خوبم.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫باشه. هر کاری لازمه بکنید.
‫آره، باشه.
‫استلا، گوش کن، دو دقیقه مونده برسن. ‫نگران نباش. می‌گیریمش.
‫دیوید، گفت برای تو کار می‌کرده و...
‫لهجه‌ی آمریکایی داره.
‫باشه، از الان به بعد رو خودت تمرکز کن.
‫در امانی. باشه؟ بهش گفتم ‫باید تو رو ببرن.
‫مطمئن میشم بهترین مراقبت رو ازت بکنن.
‫دیوید...
‫بله؟
‫باید حرف بزنیم.
‫باید... خیلی چیزا هست که باید حل کنیم.
‫نمیشه دیگران رو برنجونیم. ‫باید به فکر بقیه باشیم.
‫می‌دونم. حق با توئه.
‫همین کار رو می‌کنیم. ‫ولی قبلش باید معاینه بشی.
‫قول بده جایی نری تا دکترها اجازه بدن.
‫قول میدم.
‫- چقدر مونده؟ ‫- 20 ثانیه.
‫خیلی خب.
‫باشه، استلا، نزدیک شدن.
‫ارتباطات رو می‌ذارم رو اسپیکر.
‫بشین زمین!
‫- بشین رو زمین! ‫- بشین!
‫وایسا!
‫- مظنون تیر خورد! مظنون تیر خورد! ‫- استلا، تموم شد.
‫باید بهش رسیدگی کنم. ‫بعداً زنگ می‌زنم.
‫نه، دیوید. باید ببینمش. من...
‫باید صورت اون مریض روانی رو ببینم!
‫باشه، یه کاریش می‌کنم.
‫ببین، باید برم.
‫زودی باهات حرف می‌زنم، خب؟
‫زود باشید.
‫بری تو آمبولانس ‫و معاینه‌تون کنیم. باشه؟
‫برین.
‫چیزی نیست.
‫دیوید، الان تو آمبولانسم.
‫خوبه. نمی‌خواستم بدون خدافظی بری.
‫چطور؟
‫خب، یه کم طول کشید ‫با این شماره بهت زنگ بزنم،
‫ولی خواستم بگم امشب خیلی خوش گذشت،
‫بازی کردن باهات خیلی حال داد.
‫اونا...
‫اونا که با تیر زدنت.
‫ای بابا. واقعاً فکر کردی اینقدر خرم؟
‫من تو خونه‌ی تو نبودم. اون عکسی ‫که برات فرستادم مال چند روز پیش بود.
‫فقط خواستم سر به سرت بذارم.
‫برادرم!
‫فکر کردن...
‫فکر کردم برادرم تو بودی!
‫و الان فکر کنم بی‌حساب شدیم.
‫هر دومون عزیزامون رو از دست دادیم.
‫رنجیده‌خاطر شدی، نه؟
‫تاوان کارتو میدی!
‫دقیقاً چی کار کردم؟
‫تلفنی باهات حرف می‌زدم.
‫من که اشتباهی برادرت رو نکشتم.
‫و تحقیقاتش چند ماه طول می‌کشه
‫که ثابت کنن من ماشینت رو دزدیدم.
‫و بعدش چندین ماه بیشتر، ‫و احتمالاً چند سال شکایت
‫از شرکت‌های مختلف ‫که چطور تونستم این کار رو بکنم.
‫الان فکر می‌کنم بی‌سر و صدا تموم میشه میره،
‫مثل خودم
‫تو کی هستی؟
‫فقط بگو کی هستی.
‫واقعا متوجه‌ی دور و بریات نمیشی، نه؟
‫باید یادت باشه، همین دو ساعت پیش
‫با همدیگه تو پارکینگ گالری بودیم.
‫یه صندلی مخصوص کودک برای ایوی هست
‫وقتی با دیوید می‌ریم بیرون.
‫تا بتونی بذاری صندلی عقب بشینه.
‫خیلی خوشحالم شماها رو ‫برای این جور کارها داریم.
‫نمی‌تونم تصور کنم خودم کمربندش رو چک می‌کردم.
‫- ببخشید، خانم... ‫- عذرخواهی نکن.
‫من باید عذرخواهی کنم. ‫ببین، من خسته‌م. روز درازی بوده.
‫شب بخیر، استلا.
‫اون تو بودی؟
‫تو کمربندش رو چک کردی
‫چون می‌دونستی قراره چی بشه.
‫درسته.
‫و همه چی طبق نقشه پیش رفت.
‫تو انتخاب‌های زندگیت رو بازبینی کردی، ‫و منم انتقامم رو گرفتم.
‫و حالا باید تو مِه دیوان‌سالاری
‫نبرد دادگاه‌ها و سلسله مراتب ناپدید بشم.
‫هرگز قسر در نمیری.
‫نگران من نباش. ‫همیشه می‌تونم بدون جلب توجه پیش برم.
‫نکته‌ی امنیت شخصی بودن همینه.
‫که با بزرگ‌ترین اسامی
‫در دنیای افراد معروف، سلطنتی، ‫سیاستمدار حضور داشته باشی.
‫ولی همزمان،
‫بایست کاملاً و مطلقاً نامرئی باشیم.
‫نه دیده بشیم، نه شنیده بشیم. ‫فقط باشیم.
‫باید مراقب این افراد باشید.
‫اونایی که بهتون نزدیکن، ‫که همه چی رو درباره‌تون می‌دونن
‫چون اونا شخصیت واقعی‌تون رو می‌بینن.
‫جنازه‌ی فاسده شده و سمّی زیرین
‫که به امنیت نیاز داره، ‫نه از اونایی که بیرونن،
‫بلکه از خودش.
‫تا جلوی خودشو از نابودی خودش
‫و زندگی اطرافیانش بگیره.
‫استلا، از الان به بعد،
‫حواست جمع باشه.
‫هیچ وقت نمی‌دونی کی داره نگاهت می‌کنه.
‫حاضره تو رو به خاطر تصمیمات
‫- و کارایی که کردی پاسخگو کنه. ‫- باشه، بریم!
‫- نه. صبر کنید! ‫- بریم!
‫خداحافظ، استلا.
‫حواسم بهت هست.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫سلام.
‫سلام، جناب نخست وزیر.